Bela Ahmadulina

(Бе́лла Аха́товна Ахмаду́лина; Moskva 1937 — Peredelkin, 2010). Poreklo sa očeve strane bilo je tatarsko, dok joj je majka bila italijanskog porekla. Sa navršenih 22. godine, napisala je svoju najpoznatiju pesmu „Ironija sudbine” po kojoj je 1975. godine kompozitor Majkl Tariverdijev komponovao muziku za film reditelja Erdara Razanova. Prvi muž pesnikinje bio je Jevgenij Jevtušenko poznati ruski pisac i reditelj koga je upoznala još za vreme studija. Česte prepirke i svađe među njima, dovele su do raspada braka posle samo tri godine. Sa drugim mužem, Jurijem Nagabinom , novinarom i scenaristom, bila je u braku osam godina, od 1959. do 1. novembra 1968. godine. Treći put udala se za Kasina Kulia, pesnika. U kratkom građanskom braku dobili su ćerku, Elizabet. Godinu dana posle rođenja njene kćerke, Bela Ahmadulina udala se za Borisa Meserera pozorišnog glumca. Živeli su zajedno trideset godina. U tom braku Bela je rodila drugu ćerku, Anu. Umrla je u večernjim satima 29. novembra 2010. godine u ambulantnim kolima. Njene najpoznatije knjige su "Muzičke poruke", Poeme: "Misterije" i "Obala". Dobitnica Državne nagrade SSSR-a (1989), nagrade Znamja (1993), nagrade Trijumf (1994), nagrade Noside (1994) Italija, Puškinove nagrade A. Tepfera (1994), nagrade Predsjednika Ruske Federacije iz oblasti literature i umjetnosti (1998), Brianca (1998) Italija, Nagrade imena Bulata Okudžave (2003.), Državne nagrade Rusije (2004). Bila je počasni član Američke akademije umjetnosti i literature.

Sva prava zadržana © 2016-2017 Eckermann ISSN 2466-3220 (Online)