Adam Borzič

Adam Borzič

Rođen 1978. u Pragu, do svoje sedme godine živio je u okolici Splita. Pjesnik, esejist, suosnivač pjesničke skupine "Fantasía". Objavio je zajednički prvijenac "Fantasía" (skupa s Kamilom Bouškom i Petrom Řehákom, Dauphin, 2011) te zbirke "Rastvaranja" (Rozevírání, Dauphin, 2011) i "Vrijeme u Europi" (Počasí v Evropě, Malvern, 2013), za koju je bio nominiran na nagradu "Magnesia Litera" 2014. Diplomirao je teologiju. Radi kao psihoterapeut, a danas je glavni urednik književnog dvotjednika "Tvar". Stihovi su mu prevedeni na nekoliko jezika. U četiri navrata je zastupljen u antologiji "Najbolje češke pjesme" (2010, 2012, 2013, 2014). Živi u Pragu. Ove godine izdaje novu zbirku "Orfické linie" (Orfički tragovi).

Adam Zagajevski

Adam Zagajevski

Rođen je 1945. u Lavovu u Ukrajini. Zagajevski spada u najprevođenije i najnagrađivanije poljske pjesnike. Studirao je filozofiju i psihologiju u Krakovu, gdje je, kao profesor filozofije, ostao sve do 1980. Dvaput je kandidovan za Nobelovu nagradu.

Adem Garić

Adem Garić

Rođen u Tešnju 1986. godine. Piše poeziju i prozu. Do sada ima objavljenu knjigu pjesama „Otići u Švedsku'' u izdanju Lijepe riječi iz Konjica (BiH). Poezija mu je objavljivana u časopisima: Život, Preporod, Strane, te na web portalima: Strane.ba, tacno.net, ajfelovmost (Miljenko Jergovi'). Dobitnik je druge nargade Mak Dizdar u Stocu za 2016. godinu. Trenutno živi i radi u SAD-u. Oženjen. Otac kćerkice I.

Adem Softić

Adem Softić

Rođen 1959. u Ivangradu gdje je i završio gimnaziju. Defektološki fakultet završio je u Beogradu. Još kao gimnazijalac sredinom sedamdesetih očevim fotoaparatom pravio je svoje prve fotografije. Međutim, njegov rad na polju fotografije dolazi do izražaja tek sa pojavom društvenih mreža i otvaranjem njegovog izuzetno popularnog fejsbuk profila na kom svakodnevno izlaže stare fotografije Berana iz svoje bogate kolekcije, postavlja svoje dokumentarne i umjetničke fotografije, priče, komentare i intervjue koje objavljuje u časopisu „Nova Sloboda“ čiji je član Redakcije i urednik fotografije. Pored „Nove Slobode“ povremeno piše i objavljuje fotografije u Reviji „Bihor“ iz Luksemburga, Časopisu „Komun@“ i raznim drugim novinama i portalima. Od 2012. imao je nekoliko izložbi starih fotografija u Beranama i Petnjici a 2018. instalirao je stalnu postavku fotografija u Salonu „Ivangrad“ Hotela „Berane“ koji danas predstavlja neku vrstu alternativnom Kulturnog centra u kom sa svojim Udruženjem građana „Beranda“ organizuje razne kulturne manifestacije. Živi i radi u Beranama.

Adin Ljuca

Adin Ljuca

Rođen 1966. u Zenici. Studirao komparativnu književnost i bibliotekarstvo u Sarajevu, a zatim i u Pragu, gdje od 1992. godine živi i radi kao bibliotekar. Uz pisanje i prevođenje, bavi se proučavanjem kulturne historije češko-bosanskih odnosa.

Adisa Musić

Adisa Musić

Rođena je u Novom Pazaru 1987. godine. Na departmanu Flilozofsko-filoloških nauka, Državnog univerziteta u Novom Pazaru završila je osnovne i master studije. Objavila je književnu studiju o poetskim stvaralaštvu Mehmeda Mejlije Guranije, "Pobožnik greškom razbi vrč i vino se razli", 2013. godine. Angažovana je na uređivanju školskih udžbenika. Bavi se književnom kritikom i esejistikom.

Admir Gorčević

Admir Gorčević

Rođen je u Novom Pazaru 1972. g. Završio Filološki fakultet – odsek Engleski jezik i književnost. Doktorske studije lingvistike završio u Beogradu 2011. g. Radi na Državnom univerzitetu u Novom Pazaru. Fotografijom se bavi više od 20 godina. Izlagao u zemlji i inostranstvu. Samostalne izložbe: Muzika i slika, City, Fusion i Are We Really Free.

Adnadin Jašarević

Adnadin Jašarević

Rođen u Zenici, 09. 03. 1967. Diplomirao na odsjeku žurnalistike, Fakultet političkih nauka u Sarajevu. Direktor je Muzeja grada Zenice od 2007. Osnovao je prvu bh školu stripa 1995. Uređuje ediciju Tragovima bosanskog kraljevstva, regionalne godišnje zbirke fantastičnih priča, te organizira istoimeni festival fantastične književnosti od 2006. Objavio je trinaest knjiga, među kojima i prvi bh roman epske fantastike. Dobitnik brojnih nagrada među kojima se izdvajaju „Zeničko proljeće“, Nagrada fondacije za izdavaštvo, „Mali princ“ (za Hrvatsku, Crnu Goru, Srbiju i Bosnu i Hercegovinu), kao i Godišnje nagradu Društva pisaca BiH za najbolju dječiju knjigu. Član je Društva pisaca BiH.

Adrijana Marčetić

Adrijana Marčetić

Profesor Filološkog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Na Katedri za opštu književnost i teoriju književnosti, na osnovnim, master i doktorskim studijama, predaje teoriju književnosti i drži kurseve o komparativnoj književnosti, naratologiji i Prustovom romanu. Autor je Figura pripovedanja (2003, 2004), studije o francuskoj naratologiji i Marselu Prustu, kao i niza teorijskih radova iz oblasti naratologije objavljivanih u svim značajnijim domaćim časopisima i drugim publikacijama. U knjizi Istorija i priča (2009), proučava odnos između fikcionalnog i istorijskog pripovedanja na primerima iz savremenog srpskog istorijskog romana (Kišovog Peščanika, Pavićevog Hazarskog rečnika i Sudbine i komentara R. Petkovića). Za knjigu O Novoj komparatistici (2015) dobila je nagradu „Đorđe Jovanović“. Pod naslovom After Comparative Literature ova knjiga je 2018. prevedena na engleski jezik. Bila je jedan od urednika zbornika Proučavanje opšte književnosti danas (2005), Preispitivanja: autofikcija u fokusu komparatistike (2013), Komparativna književnost: teorija, tumačenja, perspektive (2016) i Jugoslovenska književnost: prošlost, sadašnjost i budućnost jednog spornog pojma (2019). Piše književnu kritiku i prati tekuću književnu, a posebno proznu produkciju u Srbiji, bivšim jugoslovenskim republikama, i u regionu Balkana uopšte. U periodu od 2001- 2003. godine bila je član NIN-ovog žirija i redovno je pisala književnu kritiku za ovaj nedeljnik. Bila je član međunarodnog žirija za dodelu nagrade Balkanika (1999 – 2017) i žirija za nagradu „Stevan Sremac“ (2017 - 2018). Dobitnik je nagrade „Milan Bogdanović“ za najbolju kritiku objavljenu u časopisu za 2017. godinu.

Ahmed Burić

Ahmed Burić

Rođen je u Sarajevu 1967. On je bosanskohercegovački novinar, pjesnik, prevodilac, književni kritičar, izdavač i scenarista. Njegova su djela prevedena na engleski, francuski, češki i slovenački jezik. Dok on sam prevodi sa slovenačkog na bosanski. U njegova najvažnija autorska djela ubrajaju se Bog tranzicije (2004.) i Posljednje suze krvi i nafte (2010.). Smatraju ga jednim od najuglednijih novinara u regiji, autor je sa preciznim i elegantnim stilom, te sa specifičnim smislom za humor. Živi i radi u Sarajevu.

Aida Camović

Aida Camović

Rođena 1995. u Novom Pazaru. Završila master studije na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu. Trenutno je na doktorskim studijama na istom fakultetu. Ko-autorka bloga Liliputanke.

Aida Kožar

Aida Kožar

Glumica Narodnog pozorišta iz Prištine, (sa privremenim sedištem u Gračanici. Pre toga sa privremenim sedištem u Kosovskoj Mitrovici, severnom delu, Mikro Naselje, pre toga sa privremenim sedištem u Leposaviću, sprat drugi, stan broj 7, pre toga joj je radna knjižica bila u Nišu, a pre svega toga je tri godine radila u Narodnom Pozorištu iz Prištine u Prištini). Rođena je u Novom Pazaru, 1972. godine, živela i radila u Prištini, Banja Luci, Kosovskoj Mitrovici, Novom Sadu, Beogradu, Sarajevu, Kelnu. Pored glume, završila je i visoku školu novinarstva u Sarajevu, kao i master studije ljudskih prava i demokratije, u Sarajevu i Bolonji. Udata je i ima sina.

Ajdin Četinbostanoglu

Ajdin Četinbostanoglu

Rođen je u Izmiru 1954. Završio političke nauke u Ankari. Proputovao Tursku auto-stopom 1973. Radio kao poreski kontrolor u Ministarstvu finansija. Dobitnik mnogih značajnih nagrada za umjetničku fotografiju među kojima su najznačajnije UNESCO i CFPA. Živi u Karaburunu i Istanbulu.

Ajtana Dreković

Ajtana Dreković

Rođena 12. maja 1991. godine u Tutinu. Osnovne i master studije završila na Državnom univerzitetu u Novom Pazaru, na smeru Srpska književnost i jezik. U okviru 31. Festivala Dani poezije u Zaječaru objavila prvu zbirku pesama Fosil sumnje. Dobitnica nagrade Matićev šal i nagrade Aladin Lukač za zbirku Fosil sumnje. Dobitnica je i nagrade „Milutin Bojić“ za neobjavljeni rukopis pesama, koju dodeljuje istoimena biblioteka u Beogradu. Objavljivala je pesme i kratke priče u Sentu, Almanahu, Koracima, BKG-u, Poeziji, Povelji. Nagrađivana i za kratku priču na Festivalu kratke priče Zavičajne staze u Petnjici i na konkursu u Nišu. Uređuje književni blog Libela.

Akira Mavrić

Akira Mavrić

Rođena 01.02.1975. godine. Diplomirala1998. godine u Prištini, odsek Vajarstvo u klasi prof. Zorana Karaleića. Magistrirala 2000.god. na temu "Intuitivna spoznaja kroz skulpturu" Od 1992. godine imala samostalne i grupne izložbe u Novom Pazaru, Prištini, Vrnjačkoj Banji, Varvarinu, Beogradu. Član ULUS-a, SULU-a. Učesnik Bijenala u Gornjem Milanovcu. Učesnik Trijenala u ULUS-u 27.11.2015.god. Radi kao prof.likovne kulture u OŠ "R.B.Tršo' od 1999.

Alehandra Pisarnik

Alehandra Pisarnik

(Alejandra Pizarnik, Buenos Ajres 1936 – Buenos Ajres 1972) rano je počela da piše poeziju. U Parizu je početkom šezdesetih godina prošlog veka drugovala sa tako podsticajnim četvrtima Grada svetlosti toga doba kao što su Hulio Kortasar, Andre Pjejr de Mandijarg, Oktavio Pas i Rosa Ćasel. Prevela je na španski Antonina Artoa i Anrija Mišoa, između ostalih. Privlačilo ju je delo francuskih simbolista, posebno Artura Remboa i Stefana Malarmea, a držala se i lirizma starijeg zemljaka Antonija Porkije. Po povratku u Buenos Ajres dobila je Gugenhajmovu i Fulbrajtovu stipendiju te je otputovala za Njujork. Kad se sa tog puta vratila u rodni grad posvetila se isključivo pisanju, i tako sve do tog jednog vikenda kad je iz psihijatrijske bolnice puštena kući, gde je ta pesnikinja noći, senki i kamena popila pedeset tableta barbiturata.

Aleksa Đukanović

Rođen 1998. u Beogradu. Završio Pravno-birotehničku školu u Zemunu, trenutno je student Akademije poslovnih strukovnih studija u Beogradu. Objavljivao je u časopisima Kult, Sizif, Suština poetike i P.U.L.S.E. Magazin za umetnost i kulturu. Piše prozu, kratke priče, poeziju i eseje. Objavljuje u periodici.

Aleksandar B. Laković

Aleksandar B. Laković

Rođen u Peći 22. jula 1955. Piše poeziju, esejistiku i književnu kritiku. Diplomirao je na Medicinskom fakultetu u Prištini (1980), specijalizirao internu medicinu na Medicinskom fakultetu u Beogradu (1988). Živi u Kragujevcu i Ljutoj.

Aleksandar Čancev

Aleksandar Čancev

(Александр Владимирович Чанцев, 1978) – diplomirao na Moskovskom državnom Univerzitetu, studirao u Japanu, doktorirao iz savremene japanske književnosti. Trenutno radi u oblasti rusko-japanske poslovne diplomatije. Autor je sedam knjiga u kojima se nalaze članci o savremenoj književnosti, eseji, kratke priče i putopisi. Spaja književnu kritiku sa intervjuisanjem pisaca, naučnika, novinara i muzičara, piše eseje o kinematografiji, muzici i problemima savremene kulture. Članci su mu prevođeni na japanski, engleski, srpski i druge jezike. Učestvovao na Beogradskim prevodilačkim susretima 2017, 2018. i 2019. godine.

Aleksandar Đoković

Aleksandar Đoković

Rođen 1986. godine. Piše poeziju i kratku prozu. Svoje radove je objavljivao na internet portalima, a nekoliko pesama je objavljeno u zborniku mlađih vrnjačkih pesnika ,,Između plime i oseke''. Živi i radi u Beogradu.

Aleksandar Gatalica

Aleksandar Gatalica

Pisac, prevodilac sa antičkog grčkog jezika i muzički kritičar, rođen je 1964. u Beogradu gde je diplomirao 1989. opštu književnost i teoriju književnosti, sa starogrčkim jezikom. Bio je urednik stranica Svetske književnosti, lista Danas, potpredsednik Evropskog pokreta u Srbiji, član Saveta za muziku RTS, Umetnički direktor Opere i teatra Madlenianum, urednik dodatka BLIC knjiga, urednik kulture RTS i upravitelj Fondacije Narodne biblioteke Srbije. Objavio je petnaest proznih knjiga, deset prevedenih knjiga i šest knjiga o muzici. Dobio je sve važnije domaće nagrade za prozu.

Aleksandar Milenković

Aleksandar Milenković

Rođen 13.04.1987. u Skoplju. Autor je knjige poezije Dud na nebu i knjige proze Lakomisleni domaćin. Objavljivao je književne kritike i tumačenja u časopisima: Gradina, Bdenje, Književne novine i Srpski književni list. Radio je kao nastavnik srpskog jezika u Plandištu i Malom Zvorniku. Trenutno nema zaposlenje. Živi u Pirotu.

Aleksandar Novaković

Aleksandar Novaković

Rođen je 1975. godine u Beogradu. Piše romane, drame, aforizme, pesme i kratke priče. Diplomirani istoričar i dramaturg, doktor nauka o dramskim umetnostima iz oblasti studije pozorišta. Magistarski rad Sloveni kao dramatis personae u dramama engleskog govornog područja 1878-1990 odbranio je 2006. godine na Fakultetu dramskih umetnosti. Doktorski rad s temom Stranci kao dramatis personae u srpskoj drami 1734-1990 odbranio je 2012.godine na Fakultetu dramskih umetnosti. Objavio je teatarske studije: Kako je Tito razbijao Tikve (Narodna knjiga,Beograd, 2005) i svoj magistarski rad pod naslovom Slomljeno slovensko ogledalo (Mali Nemo, Pančevo, 2010). Stručne radove vezane za istoriju filma i pozorišta objavljivao je u Godišnjaku za društvenu istoriju. Od 2014. godine predaje, u zvanju docenta, Istoriju pozorišta na Novoj akademiji u Beogradu. Dobitnik je brojih nagrada. Kao angažovani rok kantautor pod pseudonimom Alek Novak objavio je pet albuma za diskografsku kuću Slušaj najglasnije.

Aleksandra Batinić

Aleksandra Batinić

Rođena 1993. godine u Smederevskoj Palanci. Diplomirala je na katedri za Srpsku književnost sa južnoslovnskim književnostima Filološkog fakulteta u Beogradu 2018. godine i trenutno je na master studijama, smer Srpska književnost. Poeziju piše i objavljuje od 2009. godine i dobitnica je nekoliko nagrada, uključujući nagradu „Milutin Bojićˮ za neobjavljenu zbirku poezije, i nagradu „Stražilovo“ za prvu zbirku Antikitera u izdanju Brankovog kola. U okviru nagrade „Milutin Bojić“ objavila je zbirku Malo prisustvo a poezija joj je objavljivana i u zbornicima Regionalnog centra za talente i časopisima Vesna, Književni magazin, Stagiornale, Dometi, Kvartal, Skript, onlajn časopisima Hiperboreja, Libela, Kult, itd. Lektor je Književnog magazina Srpskog književnog društva. Bavi se i književnom kritikom.

Aleksandra Đuričić

Aleksandra Đuričić

Rođena je 1963. u Beogradu. Završila je prvi stepen Akademije za muziku i primenjenu umetnost „Mocarteum“ u Salcburgu 1984. godine. Diplomirala je na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu 1988. i magistrirala 1998. na odseku teatrologije. Napisala je doktorsku tezu Žanrovi i socijalni kontekst operskog libreta. Radila je kao profesor u srednjim umetničkim školama „Mokranjac“ i „Lujo Davičo“, zatim kao asistent-saradnik na FDU i Fakultetu muzičke umetnosti, i kao honorarni saradnik Pozorišnog muzeja Srbije. Objavila je knjige Istorija igre (1998), Indeks operskih i baletskih libreta (1999), zbirku pripovedaka Grad (2004) i roman Pogled na park (2006). Sarađuje sa mnogim časopisima, kako domaćim tako i stranim.

Aleksandra Grubor

Aleksandra Grubor

(1959) je istaknuti umetnik književni prevodilac, istoričar umetnosti i prozni pisac. Prevodi sa ruskog, engleskog, francuskog i italijanskog jezika tekstove iz teorije umetnosti, teorije književnosti, svih grana humanističkih nauka, prozu i poeziju. U poslednje se vreme bavi i prevođenjem dečijih knjiiga. Od godine 1983, pa naovamo, objavila je, pored velikog broja prevoda, i niz tekstova iz oblasti likovne i književne kritike, eseja i kratkih priča. Hroničar je zbivanja na kulturnoj sceni, urednik Književnih novina (1996-2001) i Srpskog književnog lista od njegovog osnivanja 2002. godine do danas. Objavila je četiri knjige lirske proze (Olimpski soj, IRO Rad, 1998, Sporim brodom za Kinu, Narodna knjiga, 2007, Vajmar koga nema, Narodna knjiga, 2008), a za knjigu kratkih priča Ne propovedam više pticama dobila je nagradu časopisa Priča za 2013. godinu. Živi i radi u Beogradu.

Aleksandra Jovanović

Aleksandra Jovanović

Rođena je 23.07.1996.godine u Vranju. Završila je osnovne i master studije na Fakultetu dramskih umetnosti, smer dramaturgija. Trenutno je na doktorskim studijama. Dobitnica je nagrade “Mladi Dis” za 2020. godinu. Njen roman “Crna ptica”, izašao je u septembru ove godine, u izdanju Kreativnog centra.

Aleksandra Jurukovska

Aleksandra Jurukovska

Rođena 1981. godine u Skoplju. Diplomirala je na Filološkom fakultetu „Blaže Koneskiˮ, na katedri za opštu i komparativnu književnost. Na istom fakultetu je magistrirala 2012. godine sa radom iz oblasti interdisciplinarnih odnosa književnosti i medija. Od 2001. godine radi kao novinar i urednik u mnogim kulturnim i informativnim medijskim redakcijama u Makedoniji. Na Makedonskom radiju uređuje i vodi rubriku „Knjiga – favoritˮ u kojoj je, u periodu od pet godina, napisala kritiku i recenziju za oko dvesta naslova. Radi i kao lice za odnose sa javnošću (PR) na nekoliko festivala i manifestacija, a 2017/18. bila je šef pres-centra Struških večeri poezije i moderator festivalskih panel-diskusija. Iste godine je gost-urednik prestižne evropske platforme poezije Versopolis i njenog e-magazina www.versopolis.com. Od 2012. godine je jedan od urednika portala www.cooltura.mk. Od 2016. godine je novinar i voditelj na TV ALFI. Njeni novinarski članci, recenzije i eseji su objavljeni u svim značajnijim časopisima za književnost i kulturu u Makedoniji: Sintezi, Naše pismo, Kulturen život, Teatarski glasnik, Spektar, Literaturen zbor, Razgledi, Sovremenost, kao i na portalima: www.blesok.com, www.reper.net, www.balkani.eu, www.javno.com. Jedna njena pesma je zastupljena u zborniku Rukopisi 25, Dom mladih u Pančevu, 2002. U periodu od 2008. do 2015. godine objavljuje kritike o makedonskoj savremenoj književnosti u dnevnom listu „Dnevnik“. Njena prva knjiga Tkanje teksta (Silsons, 2014) je izbor tih tekstova.

Aleksandra Kostić

Aleksandra Kostić

Rođena je 1989. godine u Leskovcu. Završila Fakultet umetnosti u Nišu, odsek primenjena umetnost. Bavi se grafičkim dizajnom, a poslednjih nekoliko godina je posebno fokusirana na fotografiju. Po opredeljenju turista i avanturista, inspiraciju pronalazi u putovanjima, novim mestima i starim prijateljima.

Aleksandra Solujić

Aleksandra Solujić

Rođena 1962. u Beogradu. Živela, obrazovala se i radila na više meridijana. Promenila mnogo zanimanja. Čitavog života traga za novim saznanjima i za smislom. Posmatra, istražuje i uči. Ne libi se da pita ni da reaguje. Nekoliko godina unazad intenzivno se bavi fotografijom. Fotografiše grad iz ličnog ugla, svoje okruženje,živu i mrtvu prirodu, ljude i događaje. Beleži prizore koji je ne ostavljaju ravnodušnom. Polaznica je radionice Srđana Veljovića. Učestvovala je na nekoliko grupnih izložbi.

Aleš Debeljak

Aleš Debeljak

Rođen je u Ljubljani 1961. Diplomirao je filozofiju i komparativnu književnosti na Filozofskom fakultetu u Ljubljani i doktorirao na području društvene misli na Maxwell School of Citizenship, Syracuse University, New York. Godinu 2013. proveo je kao Robert Bosch Senior Visiting Fellow na Institute of Human Sciences (IWM) u Beču. Bio je Senior Fulbright Fellow na kalifornijskom sveučilištu u Berkeleyu, a djelovao je i u okviru Institute of Advanced Study-Collegium Budapest, te Centra Civitella Ranieri i Liguria Study Center for the Arts and Humanitites, u Italiji. Godine 2006./7. bio je Roberta Buffett Professor za međunarodne studije na Northwestern University u Chicagu. Objavio je osam knjiga pjesama i četrnaest knjiga eseja, preveo izabrane pjesme Johna Ashberyja i knjigu o sociologiji znanja te uredio više antologija. Za svoj rad primio je nekoliko međunarodnih, jugoslavenskih i slovenskih priznanja. Njegove knjige izašle su u engleskim, njemačkim, francuskim, španjolskim, katalonskim, talijanskim, rumunjskim, hrvatskim, srpskim, makedonskim, poljskim, slovačkim, češkim, litvanskim, albanskim, finskim, mađarskim i japanskim prijevodima. Bio je jedan od urednika međunarodnih kulturnih časopisa Sarajevske sveske i Verse te pridruženi urednik u časopisima Cultural Sociology i www.fastcapitalism.com, te također redovni profesor kulturalnih studija na Fakultetu za društvene znanosti Sveučilišta u Ljubljani i redovni gost profesor za balkanske studije na poslijediplomskoj školi College d’Europe, Natolin-Varšava, kao i član je Evropskog savjeta za međunarodne odnose. Aleš Debeljak tragično je preminuo u saobraćajnoj nesreći 2016. godine.

Ali Şir Nevai

Ali Şir Nevai

Velikan istočnjačkog pjesništva. Rođen je u Heratu u pokrajin Horasan, koji je tada bio jedan od najvećih kulturnih centara Srednje Azije. Bio je značajna političkaličnost, prijatelj i savjetnik sultana Husejna. Njegove teme su i istorijske i jezičko-lingvističke, ali prije svega univerzlne opšteljudske. Poznavao je persijski i arapskijezik ali je smatrao da je borba za uvođenje turskog jezika u književnost najznačajnija. Najznačajnija djela su mu četiri dvana na turskom: Garaibü's-sigar (Čudnovatosti djetinjstva), Nevadirü'ş-şebab (Rijetkost mladosti), Bedyi΄ű΄l-vasat (Ljepote srednjeg doba), Fevayidű΄l-kiber (Koristi starosti); jedan divan na persijskom; djelo Hamse koje se sastoji iz petmesnevija: Hayretü΄l-ebrar (Začuđenost pravednih), Ferhad ü Şirin (Ferhad i Širin), Leylivü Mecnun (Lejla i Medžnun), Seb΄a-i seyyar (Sedam svjetova), Sedd-i Iskenderi (Iskenderovzid); rasprava o prednostima turskog jezika nad persijskim Muhakemet ül-lügateyn (Poređenje dva jezika); zbirka biografskih podataka turskih pjesnika Mecalis-ünnefais (Skupovi ljepota); mesnevija Lisan at-tayr (Jezikptica). Na našem jeziku postoji vrlo malo podataka o Nevaiju i skoro da uopšte nije prevođen. Živio u periodu od 1441. do 1501.

Almin Kaplan

Almin Kaplan

Rođen je u Mostaru, 1985. godine. Piše poeziju i kratke priče. Objavljivao je u književnim časopisima: Most, Motrišta, Slovo Gorčina, Idiot, Koraci, Sent i drugim. Član je redakcije portala za književnost i kulturu Strane. Član je PEN Centra Bosne i Hercegovine. Dobitnik je dvije nagrade za poeziju: - Nagrada „Mak Dizdar“ za 2008. godinu (prva nagrada), Manifestacija „Slovo Gorčina“- Stolac (BiH); - Prva nagrada „Ratkovićeve večeri poezije“ za 2012. Godinu (za pjesnike do 27 godina) - Bijelo Polje (CG). Zastupljen je u dvije antologije savremenog pjesništva: - Van kutije (Antologija nove poezije YU prostora); Podgorica, 2009., i - Kad zora razrjeđuje strah (Izbor iz mlade bošnjačke poezije); Zagreb, 2010. Autor je tri knjige: - Biberove kćeri (2008.), - Čekajući koncert roga (2013), - Ospice (2014.). Živi na selu Pješivac-Greda kod Stoca.

Almir Hukić

Almir Hukić

Rođen 1980 god u Tuzli, gdje se školovao i odrastao. Završio je fakultet ekonomskih nauka u Tuzli, ostvarujući egzistenciju u više proizvodnih i trgovačkih kompanija u BiH. Uporedo sa poslom, razvijao je ljubav prema pticama grabljivicama i wildlife fotografiji odnosno fotografisanju divljih životinja u njihovim prirodnim staništima. Rezultat dugogodišnjeg rada na terenu predstavlja prva BiH wildlife fotomonografija pod nazivom „Urbana dama - fenomen zimovališta sove male ušare u gradovima sjeverne Bosne i Hercegovine“ koja prezentuje neobična masovna okupljanja sove male ušare u bosanskim gradovima tokom zime. Knjiga je rađena u dva izdanja na bosanskom i engleskom jeziku i obogaćena je recenzijom največeg svjetskog stručnjaka za sove gdina Heimo Mikkole iz Finske. Autor je izložbe na temu male ušare u okviru Ornitofestivala u Trebinju u oktobru 2018 god. i Ornitofestivala u Sarajevu 2019 god. Veliki je zaljubljenik u ornitofaunu jezera Modrac, Posavine i planine Konjuh i od januara 2018 godine, član je Ornitološkog društva Naše ptice iz Sarajeva. Želja mu je da organizira i vodi birdwatching i bird foto safari ture po fascinantnim lokacijama Bosne i Hercegovine.

Almir Zalihić

Almir Zalihić

Rođen 1960. godine u Mostaru. Završio je studij književnosti. Poeziju, prozu, esejistiku i književnu kritiku u listovima i časopisima objavljuje od 1980. godine. Bavi se antologičarskim radom. Zastupljen je u antologijama, čitankama, panoramama i izborima književnog stvaralaštva. Prevođen je na engleski, njemački, talijanski, makedonski, švedski, arapski, slovenački, albanski i turski jezik. Bio je osnivač glavni i odgovorni urednik časopisa za književnost “MAK”. Glavni i odgovorni urednik časopisa za književnost i kulturu “Život”. Glavni i odgovorni urednik GIK “OKO”. Urednik u časopisu Diwan. Član je Društva pisaca u BiH. Član je Udruženja novinara BiH. Glavni je urednik izdavačke kuće Zalihica iz Sarajeva.

Amar Ličina

Amar Ličina

Rođen je 15. 8. 2001. u Novom Pazaru. Osnovnu školu i Gimnaziju završio je u Novom Pazaru. Studira književnost. Bavi se glumom, filozofijom i pisanjem. Piše prozu, kraće i duže forme. Već tri godine pohađa školu kreativnog pisanja, književnika Enesa Halilovića.

Amela Zejnelović Paučinac

Amela Zejnelović Paučinac

Rođena u Novom Pazaru 1988. godine. Osnovne i master studije završila na Državnom univerzitetu u Novom Pazaru, odsek za književnost i jezik. Student je doktorskih sturija Filološko umetničkog fakulteta u Kragujevcu. Živi i radi u Novom Pazaru.

Amina Alađuz Lomigora

Amina Alađuz Lomigora

Rođena 1985. godine u Sarajevu. Poslednjih nekoliko godina aktivno se bavi umetničkom fotografijom. Inspiraciju pronalazi u aktuelnim dešavanjima. Tako su nastale serije fotografija "Umjetnost u doba Korone", "Anksioznost" i "Disleksija".

Amra Hodžić Jejna

Amra Hodžić Jejna

Rođena u Prištini 1978. god. Završila Engleski jezik i književnost, kao i Fakultet umetnosti, odsek Grafički dizajn. Magistrirala 2008. godine, a od jula 2016. god. je doktor lingvističkih nauka, oblast anglistika. Objavila devet naučnih radova. Poseduje 12 godina radnog iskustva u nastavi engleskog jezika na srednjoškolskom i univerzitetskom nivou kao i desetogodišnje radno iskustvo u polju kulturnog menadžmenta i likovne umetnosti. Samostalne izložbe: 2017. TRI POETIKE ORIJENTALNOG (sa Eminom Ganić i Emirom Čokovićem) izložba slika, Galerija MMC, Kulturni centar Novi Pazar. Odabrane kolektivne izložbe: 1998. LIKOVNI SALON MLADIH, Galerija „Sopoćanska viđenja“, Novi Pazar 2003. Izložba 3. likovne kolonije „Sandžak inspiracija umjetnika 2003“ 2008. JESENJI LIKOVNI SALON 2008, Galerija MMC, Novi Pazar 2009. Humanitarna izložba „Pomozimo narodu Palestine“, Galerija MMC, Novi Pazar 2009. Bijenale umjetnosti minijatura BiH Tuzla, BKC Tuzla, Bosna i Hercegovina 2010. JESENJI LIKOVNI SALON 2010, Galerija MMC, Novi Pazar 2011. JESENJI LIKOVNI SALON 2011, Galerija MMC, Novi Pazar 2012. LIKOVNI SALON MLADIH (dizajn, fotografija i karikatura), Galerija MMC, Novi Pazar 2013. 8. Godišnja izložba SULUa, Galerija MMC, Novi Pazar 2013. JESENJI LIKOVNI SALON 2013, Galerija MMC, Novi Pazar 2017. Izložba likovne kolonije „Sjenica 2017“, Sjenica, Rožaje, Pljevlje, Tutin, Novi Pazar, Bijelo Polje 2018. 13. Godišnja izložba SULUa, Galerija MMC, Novi Pazar 2018. Izložba 2. međunarodnog umetničkog simpozijuma „Struga 2018“, Struga, R. Makedonija. Živi i radi u Novom Pazaru.

Ana Arp

Ana Arp

Rođena 1985. godine u Beogradu. Diplomirala na Filološkom fakultetu. Urednik internet magazina A . A . A koji je posvećen umetnosti, različitim aspektima njenog predstavljanja i tumačenja. Napisala je nekoliko eseja, kao i knjigu ,,Tri mita o putovanju iza Sunca". Voli klasičnu muziku i sve što je u vezi sa Italijom.

Ana Blandijana

Ana Blandijana

Rumunska pjesnikinja. Objavila je desetak zbirki pjesama: Prvo lice množine, 1962. godine, Ahilova peta, 1966, Treća tajna, 1969, Pedeset pjesama, 1970, Oktobar, novembar, decembar, 1972, Džepni san, 1977, Pjesme – izbor 1978, Oko zrikavca 198., Zvijezda grabljivica, 1985, Arhitektura valova, 1990. Blandijana piše i prozu i eseje. Godine 1982. dobila je Herderovu nagradu za poeziju. Proganjana je i zabranjivana u vrijeme komunističke diktature.

Ana Glazova

Ana Glazova

Rođena je 1973. godine u Dubni u Moskovskoj oblasti. Studirala je na Moskovskom arhitektonskom institutu, a zatim na Tehničkom univerzitetu u Berlinu da bi se kasnije posvetila književnosti i završila postdiplomske studije na Severozapadnom univerzitetu u Evanstonu, SAD. Dok je živela u Nemačkoj, otkrila je i počela da prevodi poeziju Paula Celana. Danas se smatra jednim od njegovih najboljih prevodilaca na ruski jezik, a odbranila je i tezu o Osipu Mandeljštamu i Paulu Celanu. Prevodila je i Fridriha Helderlina, Franca Kafku, Elfride Jelinek i druge autore sa nemačkog govornog područja. Živi u Čikagu. Bavi se komparativnom književnošću, predaje na Kornelskom univerzitetu. Objavila je tri zbirke poezije. Godine 2013. dobila je prestižnu rusku nagradu „Andrej Beli“ za poeziju i Rusku nagradu za autore koji pišu na ruskom jeziku, a žive u inostranstvu.

Ana Miloš

Ana Miloš

Rođena je 1992. godine i živi u Beogradu. Tu i radi, kad mora. Objavila svoju prvu priču u "Rukopisima 39". Dobitnica nagrade "Miodrag Borisavljević" za najbolju kratku priču 2016. godine.

Ana Prolić

Ana Prolić

Rođena 1979. godine u Zagrebu. Diplomirala dramaturgiju na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu na kojoj je (2002 – 2012) u statusu asistentice na odsjeku dramaturgije, predavala Povijest drame i kazališta. Završila doktorski studij na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, smjer Teorija književnosti. Sudjelovala u kazališnim radionicama i znanstvenim skupovima, te objavila niz znanstvenih radova. Napisala brojne kazališne dramatizacije i adaptacije, te radila kao dramaturginja na nizu predstava za odrasle i djecu. Posljednjih nekoliko godina sve se aktivnije bavi i režijom Nagrađena nagadama Hrvatskog glumišta, nagradom Marin Držić i Marul, za dramu, dramatizaciju i najbolju predstavu.

Ana Ristović

Ana Ristović

(5. 4. 1972, Beograd) završila je srpsku književnost i jezik sa opštom književnošću na Filološkom fakultetu u Beogradu. Knjige pesama: Snovidna voda (1994), Uže od peska (1997), Zabava za dokone kćeri (1999), Život na razglednici (2003), Oko nule (2006), P. S. (izabrane pesme, 2009), Meteorski otpad (2013), Nešto svetli (izabrane i nove pesme, 2014), Čistina (2015), Ruke u rukama (2019). Dobitnica je „Brankove nagrade“ za knjigu Snovidna voda (1994); nagrade „Branko Miljković“ i nagrade Sajma knjiga u Igalu za knjigu Zabava za dokone kćeri (2000); nemačke nagrade „Hubert Burda Preis“ za mladu evropsku poeziju (2005); nagrade „Milica Stojadinović Srpkinja“ za zbirku P. S. (2010); „Disove nagrade“ za pesnički opus (2014) i nagrade „Desanka Maksimović“ za ukupan doprinos srpskoj poeziji (2018). Njene pesme su prevođene na brojne jezike i zastupljene su u više domaćih i stranih antologija, a pojedinačne knjige su joj prevedene na slovački, slovenački, nemački, mađarski, makedonski, engleski jezik. Tokom 2018/2019. godine bila je rezidencijalni stipendista nemačke DAAD fondacije, u Berlinu. Njena pesma „Oko nule“ uvrštena je u pedeset najboljih ljubavnih pesama sveta po izboru žirija britanskog časopisa The Guardian. Član je Srpskog književnog društva, Udruženja književnih prevodilaca Srbije, Srpskog PEN centra i Slovenačkog društva pisaca. Prevodilac je sa slovenačkog jezika sa kojeg je do sada prevela više od 30 dela savremenih slovenačkih autora. Živi u Beogradu.

Ana Rostokina

Ana Rostokina

Rođena je 1986. u Moskvi. Studirala je srpski i engleski jezik i književnost na „Lomonosovu“ u Moskvi i srpsku književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu. Piše poeziju i kratku prozu. Prevodi savremenu poeziju sa srpskog, hrvatskog i makedonskog jezika na ruski, kao i sa ruskog na srpski. Svoje tekstove i prevode objavljuje u ruskoj i srpskoj periodici. Njena poezija je prevedena na srpski, makedonski, engleski, irski i albanski jezik. U periodu od 2011. do 2015. sarađivala je sa srpskim udruženjem građana Treći Trg kao prevodilac i koordinator programa beogradskog festivala poezije i knjige „Trgni se! Poezija!“. U decembru 2014. pokrenula je ciklus razgovora o poeziji naslovljen „Izbliza i prisno“ koji se održava u Beogradu jednom mesečno. Učestvovala je na festivalima poezije „Festival slobodnog stiha“ u Sankt-Peterburgu (2009) i „Ditët e Naimit“ u Tetovu (2015).

Ana Sinicki

Ana Sinicki

Mecosopran, jedina je umetnica sa ovih prostora koja je dobitnik stipendije na Jejl Univerzitetu u SAD gde je magistrirala opersko pevanje. Diplomirala je na tri fakulteta i govori osam jezika. U oktobru 2014. Kulturno prosvetna zajednica Srbije dodelila joj je Zlatnu značku za doprinos kulturi i umetnosti u Srbiji i inostranstvu. Nastupala je sa prestižnim orkestrima u Evropi kao i u SAD izvodeći brojne uloge iz riznice operskog repertoara ali sa uspehom već dugi niz godina izvodi i crossover repertoar. Njen album prvenac nosi naziv "Mi alma".

Ana Stišović Milovanović

Ana Stišović Milovanović

Profesor, književni kritičar i teoretičar. Autor udžbenika, teorijskih studija, književnoteorijskih tekstova, recenzija i prikaza. Živi i radi u Beogradu.

Anastasia Stoiljković

Anastasia Stoiljković

Rođena 1993. godine u švajcarskom Friburgu. Apsolvent prava. Laureat 33. Festivala mladih pesnika “Dani poezije” u Zaječaru. Živi u Leskovcu.

Anastasija Čupić

Anastasija Čupić

Rođena 1999. godine u Prištini. Završila je osnovnu i srednju školu u Beogradu. Studira na Filološkom Fakultetu u Beogradu na Katedri za srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima. Uređivala je časopis Pravno-poslovne škole „PRAVnA STRANA” i prilagala za rubriku posvećenu kulturi. Pohađala je školu glume „Prvi koraci” u klasi Milorada Mandića Mande i učestvovala u organizaciji kulturnih i umetničkih događaja pri „Centru za razvoj ideja”. Piše prozu.

Anastasija Kocić

Anastasija Kocić

Rođena 1997. godine u Nišu, student je druge godine Fakulteta Umetnosti u Nišu i Fakulteta sporta i fizičkog vaspitanja. Dobitnik je Povelje najbolji student Fakulteta sporta i fizičkog vaspitanja. Korisnik je stipendije Ministarstva prosvete, nauke i tehnološkog razvoja za izuzetno nadarene studente. Bavi se dizajnom, ilustracijom i fotografijom. Objavljivala je priče, pesme, fotografije u većem broju zbornika, novina i časopisa, a fotografije i plakati su izlagani na mnogim izložbama kako u zemlji, tako i u inostranstvu. Piše poeziju i prozu.

Anđela Pendić

Anđela Pendić

Rođena 1993. godine u Beogradu. Trenutno student doktorskih studija na Filološkom fakultetu u Beogradu (opšta lingvistika). Ima dve objavljene zbirke pesama, Beleg (2015, objavljen kao prvonagrađeni rukopis na festivalu Pjesnička reč na izvoru Pive) i Oganj (2016, prva nagrada na Somborskom književnom festivalu). Kao višestruki finalista Festivala poezije mladih u Vrbasu, zastupljena u zbirkama poezije koje je festival objavio 2015, 2018. i 2019. godine. Trostruki dobitnik druge nagrade na Ratkovićevim večerima poezije. Objavljivala poeziju u pančevačkim Rukopisima, u časopisima: Dometi, Trag, Prosvjeta, Balkanski književni glasnik. Učesnik prve pesničke radionice „Anonimni pesnici“ pod mentorstvom Ognjenke Lakićević. Zastupljena u zborniku radova Ova strana kuće (2019, urednik Đorđe Majstorović) nastalim u toku književne kolonije „Tekst je prisutan“ u Malom Iđošu.

Anđela Toping

Anđela Toping

(Angela Topping) rođena 1954. godine u Velikoj Britaniji. Diplomirala je na univerzitetu u Liverpulu, na odseku za englesku i klasičnu civilizaciju. Ona je pesnikinja (piše i za decu i za odrasle), književni kritičar i autor nekoliko knjiga. Objavila je osam zbirki pesama: Maslačci za Dan majki (Dandelions for Mothers' Day, 1988, 1989), Violina (The Fiddle, 1999), Način na koji smo došli (The Way We Came, 2007), Nova generacija (The New Generation (Salt 2010), Pevam o ciglama (I Sing of Bricks, 2011), Papirni uzorci (Paper Patterns, 2012), Puštati (Letting Go, 2013) i Pet latica zove (The Five Petals of Elderflower, 2016). Dobitnik je nekoliko nagrada, a njene pesme su uvrstane u mnogim antologijama.

Andrea Kane

Andrea Kane

(Dezio, Italija, 1989) Nekrunisani princ Studenjaka, rokenrol novinar, putopisac, pesnik i strastveni varilac. Objavljivao muzičku kritiku i eseje na sajtovima Pobuna umetnosti, HellyCherry, Hemp Humans, Rockomotiva, Muzički Džep, a od 2015-te urednik i autor na sajtu „Šta slušam, a šta mi se dešava“. Član umetničkog pokreta „Sobakaisti“. Njegova prva zbirka poezije „Pleh orkestar“ (2016) nije nagrađena nijednom nagradom.

Andrej Ljubka

Andrej Ljubka

Andriy Lyubka, rođen 1987. godine. Ukrajinski pesnik, pisac i esejista. Objavio je nekoliko zbirki poezije, priča i eseja. Dobitnik više nagrada i književnih priznanja. Prevodilac sa poljskog, hrvatskog, srpskog, engleskog i kustos dva međunarodna festivala poezije. Živi u Uzhduju.

Andrej Sen-Senjkov

Andrej Sen-Senjkov

Rođen je u Tadžikistanu 1968. godine. Objavio je sedam poetskih knjiga, objavljuje cukluse kratkih priča, bavi se vizuelnom umetnošću. Prevođen je na engleski, nemački, francuski, srpski, albanski, slovenački...Dobitnik je mnogobrojnih nagrada.

Anja Marković

Anja Marković

Rođena je 1988. u Beogradu. Objavila zbirku pesama "Napolju su ljudi" (2012), za koju je dobila „Brankovu nagradu” za prvu pesničku knjigu, i Kowloon (2016). Između dve cele zbirke napravila je i jednu iscepanu u okviru projekta "Vejte, snegovi". Trenutno radi kao urednik u izdavačkoj kući "Dereta" i sarađuje sa udruženjem „Nebograd” na projektu Novi kompozitori i nova lirika.

Ansel Adams

Ansel Adams

Rođen je 1902. a preminuo 1984. godine. Bio je američki fotograf i borac za zaštitu životne sredine, najpoznatiji po svojim crno-belim fotografijama na američkom zapadu. Dobio je brojne nagrade tokom svog života i posthumno, a bilo je nekoliko nagrada nazvanih po njemu. Uglavnom je slikao američki Zapad tokom četredesetih godina prošlog veka.

Antonela Aneda

Antonela Aneda

(Antonella Anedda) rođena je u Rimu, završila istoriju umetnosti. Prvu knjigu poezije Residenze invernali objavljuje 1992, potom slede Notti di pace occidentale (1999), Il catalogo della gioia (2003), Dal balcone del corpo (2007) i Salva con nome (2012). Prevodila Tjutčeva, Cvetajevu, Rilkea, Celana, Žakotea, autor je kolekcije pesničkih prevoda i varijacija Nomi distanti (1998), te knjiga eseja Cosa sono gli anni (1997), La luce delle cose (2000), La lingua disadorna (2001), Come solitudine (2003) i La vita dei dettagli (2009).

Antonela Mik

Antonela Mik

(2001) rođena je i stvara u Pančevu gde zavšava srednju stručnu školu. Njena poezija je uvrštena u nekoliko zbornika kao što su: ,,Rukopisi 42”, ,,Stremljenja”, ,,Lumina”, ,,Književne novine”... Prvu zbirku poezije pod nazivom ,,Kutija nepravilnog oblika” objavila je 2018. god. u Vršačkoj Afirmaciji Umetnika “ARS”.

Antonio Karlović

Antonio Karlović

Rođen 1994. godine u Zagrebu. Pjesme su mu objavljene u nekoliko časopisa i publikacija (Republika, Književna Rijeka, Trag, Rukopisi, …) u Hrvatskoj i inozemstvu. Polaznik je nagrađivanog književnog projekta „Prirok“. 2017. godine osvaja prvo mjesto na međunarodnom Festivalu poezije mladih u Vrbasu, najstarijem književnom festivalu u regiji.

Asmir Kujović

Asmir Kujović

Rođen 1973. godine u Novom Pazaru, gdje je završio osnovnu školu i gimnaziju. Od 1990. živi u Sarajevu. Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu na Odsjeku za književnosti naroda BiH. Objavio je zbirke pjesama “Vojni sanovnik” (1997.) i “Zagrobni život” (2000.), te roman “Ko je zgazio gospođu Mjesec” (2002.). Objavljivao je i eseje, putopise, priče, književnu, pozorišnu i filmsku kritiku. Za roman “Ko je zgazio gospođu Mjesec” nagrađen je Godišnjom nagradom Društva pisaca Bosne i Hercegovine za najbolju knjigu objavljenu u 2002. godini. U Beču je 2005. godine objavljeno dvojezično izdanje njegove zbirke izabranih pjesama pod naslovom “Das versprochene Land /Obećana zemlja” na njemačkom i bosanskom jeziku. Pjesničkim, proznim i esejističkim tekstovima zastupljen je u brojnim antologijama, pregledima i panoramama savremene bosanskohercegovačke književnosti. Bio je glavni urednik sarajevskog književnog časopisa “Lica” i urednik u izdavačkoj kući “Vrijeme” iz Zenice, a radio je i kao novinar u listovima “Slobodna Bosna”, “BH Dani” i “Walter”. Pjesme i priče su mu prevođene na engleski, njemački, francuski, turski, flamanski, makedonski i slovenački jezik. Dobitnik je i književne nagrade “Pero Ćamila Sijarića” manifestacije Sandžački književni susreti.

Azra Hamzagić

Azra Hamzagić

Rođena 1985. god. u Novom Pazaru. Osnovne i magistarske studije završila je na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu u klasi prof. Radoslava Tadića ,smer slikarstvo.Trenutno na doktorskim studijama na Akademiji lepih umetnosti Todoris, III godina studija. Zaposlena kao docent na oblasti crtanje na Univerzitetu u Novom Pazaru. Ima veliki broj samostalnih i kolektivnih izložbi.

Azra Hodžić Čavkić

Azra Hodžić Čavkić

Rođena je 1987. u Novom Pazaru. Studij na Odsjeku za bosanski, hrvatski i srpski jezik na FFUNSA započela je 2006. godine. Od godine 2012. radi kao asistent na istom odsjeku. Bavi se proučavanjem sintakse, semantike i pragmatike.

Balša Brković

Balša Brković

Rođen 25. aprila 1966. u Titogradu (Podgorici). Diplomirao je na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu (Odsek za opštu književnost i teoriju književnosti). Objavio je šest knjige poezije (Konji jedu breskve, Beograd, 1985; Filip boje srebra, Podgorica, 1991; Rt Svete Marije, Zagreb, 1993; Contrapposto, Cetinje, 1998; Dvojenje, Podgorica, 2001; Crno igralište, Podgorica, 2017), knjigu priča (Berlinski krug, Beograd, 2008) i romane Privatna galerija (Zagreb, 2002), Paranoja u Podgorici (Podgorica, 2010), i Plaža Imelde Markos (Podgorica, 2013). Prevodi Privatne galerije objavljeni su u Češkoj (2007), Sloveniji (2006) i Albaniji (2007). Brkovićeva priča “Oči Enropije Plamenac”, objavljena je u prestižnom američkom izdanju Najbolji evropski pripovjedači za godinu 2015. (prevod Vil Firt). Za roman Privatna galerija dobio je nagradu “Mirosavljevo jevanđelje” za najbolju knjigu proze u Srbiji i Crnoj Gori 2001 – 2003. Isti roman bio je nominovan u najuži izbor (4 knjige) za prestižnu tuzlansku nagradu “Meša Selimović” za najbolji roman na ex-yu prostoru u 2002. Dobitnik je Ratkovićeve nagrade za najbolju knjigu poezije u 2017. (zajedno sa Tanjom Kragujević). Bavi i pozorišnom kritikom, kao i istorijom i idejama anarhizma. Bio je prvi i dugogodišnji urednik rubrike za kulturu crnogorskog dnevnog lista “Vijesti”, a pokrenuo je subotnji dodatak za kulturu Art.

Balša Vukčević

Balša Vukčević

Rođen 1997. u Podgorici. Osnovne studije na studijskom programu za srpski jezik i južnoslovenske književnosti završio je na Filološkom fakultetu u Nikšiću 2019. godine. Pohađa specijalističke studije na matičnom fakultetu. Piše eseje, kritike i prikaze, moderira kulturne manifestacije. Interesuje se za teoriju književnosti, istoriju religije, književnost i umjetnost XX vijeka, kao i za savremenu književnu produkciju.

Barbara Kingsolver

Barbara Kingsolver

Američka književnica rođena 1955. godine u Anapolisu u državi Merilend. Napisala je trinaest knjiga od kojih su većina romani, kao i zbirke eseja, poezije i kratkih priča. Rano detinjstvo je provela u Africi gde je njen otac radio kao lekar. Po povratku u SAD, živela je sa porodicom u malom ruralnom mestu Karlajl u Kentakiju. Započela je studije klavira ali se kasnije prebacila na biologiju. Magistrirala je evolucijsku biologiju na univerzitetu u Arizoni. Neko vreme je živela u različitim evropskim zemljama dok danas živi sa porodicom na farmi u Virdžiniji.

Basri Čaprići

Basri Čaprići

BASRI ÇAPRIQI (Krute - Ulcinj, 1960). Zavrsio je gimnaziju u Ulcinju. Studirao je albansku književnost na Univerzitetu u Prištini, gdje je 1988. magistrirao, a 2004. doktorirao. Radi na Prištinskom univerzitetu kao predavač stilistike i semiologije na Odsjeku za albansku, opštu i uporednu književnost. Piše poeziju, kritiku i eseje. Njegove pjesme su prevedene na engleski, francuski, njemački, rumunski, poljski, srpski, hrvatski, makedonski i crnogorski jezik. Od 2004. godine je predsjednik PEN centra Kosova. 2006. godine izabran je za predsjednika Upravnog odbora Univerziteta u Prištini. Njegova djela su: Ulli me dy mijë unaza, (Maslina sa dvijehiljade godova) Në fund të verës (Na kraju ljeta), Ma qet gjuhën (Isplaziš mi jetzk), Frutat bizare (Bizarni plodovi), Zbutja e gjarprit (Kroćenje zmije), The Grass on the Window (Trava na prozoru – engleski), Mikrostruktura e tekstit (Mikrostruktura teksta), Aksidenti i orës shqiptare (Nezgoda Albanskog trena), Përmasat e kontekstit (Razmjere konteksta) Simboli dhe rivalet e tij (Simbol i njegovi rivali).

Bećir Vuković

Bećir Vuković

(1954, Kolašin), studirao na Filološkom fakultetu u Beogradu, opštu i jugoslovensku književnost. Objavljene knjige poezije: Čisto stanje, Biblioteka '' Pegaz'', edicija Književne omladine Srbije, Beodrad, 1980. Zidovi koji rastu, Književna omladina Crne Gore, Titograd, 1983. Mefistovo seme, Edicija Doclea, Udruženje književnika Crne Gore, Titograd – Beograd, 1985. Potpis svilenim gajtanom, '' Univerzitetska riječ'', Nikšić, 1988. Kad ujutru gavran osvanuo,'' Savremenici'', Udruženje književnika Crne Gore, Titograd, 1989. Igralište, '' Svetovi'', Novi Sad, 1992. Crna umetnost,'' Svetovi'', Novi Sad, 1994. Lov u nejasnom,'' Svetovi'', Novi Sad, (izbor iz poezije), 1997. Izbor i pogovor Želidrag Nikčević. Federalni posed, '' Narodna knjiga'', Beograd, 2002. Što ste zinuli, politički članci, '' Oktoih'', Podgorica, 2004. Igračke propasti,'' Oktoih'', Podgorica, 2005. Pogovor: Gojko Božović. Antologija Bože pravde,(Srpske narodne pesme, besede, himne, članci), časopis „Stvaranje“, jubilarno izdanje povodom šezdeset godina izlaženja, Podgorica, 2006. Duh parka, ''Adresa'', Novi Sad, 2008. Nečitač, ''Adresa'', Novi Sad, 2009. Crna umetnost, "Nova knjiga", Podgorica 2010. (izbor iz poezije), izbor i pogovor Saša Radojčić. Administracija straha „Arhipelag“, Beograd, 2016. Nagrade: „Marko Miljanov“, 1989; „Risto Ratković“, 1994; „Fondacija za književnost Radoman - Raco Stanišić“, 2005; „Povelja Azbučnik!“, Unireks, 2006; „Vidovdanska povelja“, „Kočićevo pero“, „Zlatna značka kulturno prosvetne zajednice Srbije“, 2010; „Pečat Hercega Šćepana“, „Zlatno pero Rusije“ – nacionalna književna nagrada Saveza pisaca Rusije, 2011. Član Udruženja književnika Srbije. Predsjednik Društva srpskih književnika Crne Gore i Hercegovine. Glavni i odgovorni urednik časopisa „Srpski jug“. Član Slovenske akademije književnosti i umjetnosti. Pjesme mu prevođene na engleski, francuski, ruski, grčki, jermenski, italijanski, kineski, poljski, rumunski, bugarski, turski, i makedonski jezik. Živi u Podgorici.

Bela Ahmadulina

Bela Ahmadulina

(Бе́лла Аха́товна Ахмаду́лина; Moskva 1937 — Peredelkin, 2010). Poreklo sa očeve strane bilo je tatarsko, dok joj je majka bila italijanskog porekla. Sa navršenih 22. godine, napisala je svoju najpoznatiju pesmu „Ironija sudbine” po kojoj je 1975. godine kompozitor Majkl Tariverdijev komponovao muziku za film reditelja Erdara Razanova. Prvi muž pesnikinje bio je Jevgenij Jevtušenko poznati ruski pisac i reditelj koga je upoznala još za vreme studija. Česte prepirke i svađe među njima, dovele su do raspada braka posle samo tri godine. Sa drugim mužem, Jurijem Nagabinom , novinarom i scenaristom, bila je u braku osam godina, od 1959. do 1. novembra 1968. godine. Treći put udala se za Kasina Kulia, pesnika. U kratkom građanskom braku dobili su ćerku, Elizabet. Godinu dana posle rođenja njene kćerke, Bela Ahmadulina udala se za Borisa Meserera pozorišnog glumca. Živeli su zajedno trideset godina. U tom braku Bela je rodila drugu ćerku, Anu. Umrla je u večernjim satima 29. novembra 2010. godine u ambulantnim kolima. Njene najpoznatije knjige su "Muzičke poruke", Poeme: "Misterije" i "Obala". Dobitnica Državne nagrade SSSR-a (1989), nagrade Znamja (1993), nagrade Trijumf (1994), nagrade Noside (1994) Italija, Puškinove nagrade A. Tepfera (1994), nagrade Predsjednika Ruske Federacije iz oblasti literature i umjetnosti (1998), Brianca (1998) Italija, Nagrade imena Bulata Okudžave (2003.), Državne nagrade Rusije (2004). Bila je počasni član Američke akademije umjetnosti i literature.

Berislav Blagojević

Berislav Blagojević

Rođen je 1979. godine u Slavonskom Brodu. Magistar je geografskih nauka. Piše poeziju i prozu. Objavio je šest štampanih, jednu audio i elektronsku knjigu. Dobitnik je nekoliko nagrada i priznanja od kojih su najvažnije stipendija Fonda „Borislav Pekić“ (2012). . Njegov prvi roman „Tiši od vode“ ušao je u uži izbor za NIN-ovu nagradu 2013. Njegova poezija i proza prevođena je na engleski, poljski, španski, malteški, njemački, italijanski, japanski i makedonski jezik.

Besim Habibović

Besim Habibović

Rođen 1967. godine u Novom Pazaru. Profesionalni gitarist. Diplomirao dva smera studija književnosti na Internacionalnom univerzitetu u Novom Pazaru. Trenutno je na master studijama.

Birsena Džanković

Birsena Džanković

Rođena je 1988. u Novom Pazaru. Na Državnom univerzitetu u Novom Pazaru diplomirala je 2011. godine na Departmanu za srpsku književnost i jezik. Na istom Univerzitetu 2013. godine završila je master studije odbranivši rad na temu Lik odsutnog oca u romanima Bašta pepeo i Cink. Student je druge godine doktorskih studija Filološko-umetničkog fakulteta Univerziteta u Kragujevcu, odgovorni je urednik Web časopisa za književnost Eckermann. Objavila je zbriku poezije Nefs i ruh 2015. godine.

Boban Trifunović

Boban Trifunović

Rođen 14. aprila 1993. godine u Beogradu, gde je završio osnovnu i srednju školu. Diplomirao je na Odeljenju za etnologiju/antropologiju Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu nakon nepune četiri godine studiranja i na istom odeljenju stekao zvanje mastera. Doktorand je na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Autor je originalnih naučnih radova, stručnih prikaza, popularno-naučnih tekstova, novinskih tekstova i jedne zbirke pripovedaka. Gostovao je u brojnim televizijskim emisijama, u kojima je, najčešće, govorio o društvenim i kulturnim pitanjima i problemima. Kontakt imejl: bob.trifunov@gmail.com.

Bojan Krivokapić

Bojan Krivokapić

Rođen 1985. Objavio je knjigu kratke proze "Trči Lilit, zapinju demoni" (Kikinda, 2013), zbirku gemischt-poezije "Žoharov let" (Stolac, 2014) te roman "Proleće se na put sprema" (Beograd, 2017). Dvojezično izdanje prve knjige, s prevodom na italijanski, "Corri Lilit, i demoni inciampano", objavljeno je 2014. godine u izdanju Gradske knjižnice Pazin te Kuće za pisce/Hiže od besid/Casa degli scrittori. Dobitnik je nagrada za prozu: Ulaznica (Zrenjanin, 2011), Đura Đukanov (Kikinda, 2012) i Edo Budiša (Pazin, 2014), kao i nagrade Mak Dizdar za zbirku poezije (Stolac, 2013). Književni tekstovi su mu objavljeni u različitim zbornicima, antologijama i časopisima diljem Jugoslavije: Lapis Histriae (2010, 2012, 2014), Zarez, Odjek, Sveske, Idiot, Novi Ka/Os, Ars, Strane, Bosanska vila, i dr. Učestvovao na više književnih manifestacija: Književni festival Mlade rime (Ljubljana), Poetski susreti Šumski pjesnici (Grožnjan), Festival kratke priče Kikinda-Short (Kikinda i Beograd), Književni festival Prvi prozak na vrh jezika (Zagreb), KaLibar bestiVal (Zadar), i dr. Književni tekstovi su mu prevedeni na italijanski, nemački, albanski, mađarski i engleski jezik.

Bojan Marković

Bojan Marković

Rođen 1985. godine. Objavio je knjigu "Riba koja je progutala svet" (2013, Nagrada "Mladi Dis"). Uređivao niz književnih programa o savremenoj poeziji u okviru Studentskog kulturnog centra i Doma kulture Studentski grad u Beogradu. Koautorski sa Tamarom Mitrović priredio knjigu – zbirku motiva o imaginarnoj lektiri "Piknik za Irmu" (DKSG, 2017). Piše poeziju, kritiku, eseje.

Bojan Samson

Bojan Samson

Rođen je 1978. u Osijeku, a književnost diplomirao u Novom Sadu. Više godina bio angažovan Centru za novu književnost NEOLIT. Objavio pesničku zbirku Superblues (Matica srpska, 2007), a jedan je od koautora Zbornika nove novosadske poezije Nešto je u igri (2008). Objavljivao prozu, poeziju i književnu kritiku u domaćoj periodici i na Internetu, a prevođen je i na rumunski jezik.

Bojan Todorović

Bojan Todorović

Bojan Todorović, rođen je 19.11.1992. u Šapcu. Diplomirao je Poslovne informacione sisteme na Ekonomskom fakultetu u Novom Sadu. Prve literarne tekstove objavio 2012. godine u časopisu “Dobro jutro Columbo”. Učesnik je Radionice kreativnog pisanja u Omladinskom centru CK13 u Novom Sadu od 2013. godine. Godine 2015. bio je član kolonije “Književnost & Multimedija”. Objavljivan je u književnim zbornicima “Na ulici gaze bose ljude” i “Sanjatorijum” koji su nastali u okviru tih projekata. Njegova kratka priča "Kučence" bila je 2015. godine u užem izboru na Međunarodnom književnom konkursu “Lapis Histriae” u Umagu, gde je i objavljena. 2016. godine njegova zbirka poezije “Čarli ili (dobri dečaci loših država)” nagrađena je nagradama “Milutin Bojić” koju dodeljuje istoimena biblioteka, kao i nagradom “Prvenac” koju je dodelio SKC Kragujevac. Zbirka je objavljena u oktobru.

Bojan Vasić

Bojan Vasić

Rođen 1985. Objavio je knjige poezije "Srča", "Tomato", "Ictus", "13", "Detroit" i "Volfram". Bio je deo pesničke grupe zajedno sa Tamarom Šuškić, Urošem Kotlajićem, Goranom Korunovićem i Vladimirom Tabaševićem.

Bojana Milosavljević

Bojana Milosavljević

Rođena 1994. godine u Beogradu. Osnovne i master studije završila je na Filološkom fakultetu u Beogradu na katedri za Srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima, a trenutno pohađa i doktorske studije. Interesuje se za Andrićevo stvaralaštvo i postkolonijalnu književnost.

Bora Vitorac

Bora Vitorac

(1940-2020). Rođen je u Novom Sadu i tu je proveo svoj vek. Samo za vreme rata, kao dete bio je sklonjen u Gospođincima. U životu se bavio svim i svačim ali umetnostima nikada profesionalno. U gimnazijskim i studentskim danima sa kolegom Pavlovim, izvodio je kalambure i „akcije“ koji su ostali zabeleženi na fotografijama i filmskim trakama. Neke od tih sačuvanih fotografija danas se nalaze u Muzeju moderne umetnosti u Njujorku. Sačuvane fotografije i filmovi prikazivani su (od 2007) po Srbiji od Subotice do Niša. Imao je više samostalnih izložbi likovnih radova. Poeziju je objavljivao u časopisima: „Index“, „Stražilovo“, „Polja“, „Gradina“ i „Tisa“. Jedinu knjigu poezije „Letnjim putem“ objavio je 2001. godine.

Boris Jovanović Kastel

Boris Jovanović Kastel

Rođen je 1971. godine. Objavio je preko dvadeset knjiga poezije i eseja. Dobitnik je svjetske Pohvale za poeziju Nosside 2011. koja se dodjeljuje pod pokroviteljstvom Svjetskog poetskog direktorijuma UNESCO-a u italijanskom gradu Ređo Kalabrija. Uređivao je časopis za književnost Ovdje (2000-2003). Poezija mu je prevođena na italijanski, engleski, poljski, češki, mađarski, albanski i slovenački jezik. Živi u Podgorici.

Boris Maruna

Boris Maruna

(1940-2007), hrvatski pesnik i prevodilac. Godine 1960. je emigrirao u Italiju. Tokom emigracije živeo u Italiji, Argentini, Velikoj Britaniji, SAD i Španiji. Diplomirao i magistrirao na univerzitetu Lojola u Los Angelesu, dok je u Barseloni završio hispanistiku. 1990. godine se vratio u Hrvatsku, gde postaje jedan od najoštrijih kritičara vlasti. Obavljao funkciju ravnatelja Hrvatske matice iseljenika, te radio kao urednik Hrvatske revije. Obavljao je i dužnost ambasadora Republike Hrvatske u Čileu do svoje smrti 2017. Objavljena dela: I poslje nas ostaje ljubav, 1964; Govorim na sav glas, 1972; Ograničenja, 1986; Ovako, 1992. Bilo je lakše voljeti te iz daljine, 1996.

Boris Milivojević

Boris Milivojević

Rođen 1971. u Zemunu. Išao u OŠ Svetozar Miletić. Pohađao glumu u Dečjem dramskom omladinskom studiju pri RTB. Svirao klavir i kontrabas. Pevao u horu. U desetoj godini počeo da se bavi glumom. Služio JNA. Završio Fakultet dramskih umetnosti. Igrao u svim beogradskim pozorištima. Potpisao više od pet stotina kompozicija. Igrao u šezdesetak filmova i serija.

Borislav Radović

Borislav Radović

Rođen 10. marta 1935. preminuo 26. aprila 2018. U Beogradu završio studije opšte književnosti sa teorijom. Objavio trinaest pesničkih knjiga među kojima su i izbori iz njegovog pesništva, kao i pet esejističkih knjiga. Sa franucskog prevodio Persa, Elijara, Bodlera i Lambera. Priznanja: Brankova, nagrada Branko Miljković, Vasko Popa, Ramonda Serbica... Sedamdesetih godina radio kao urednik u Nolitu, a pred kraj života bio saurednik u časopisu Poezija.

Boško Suvajdžić

Boško Suvajdžić

Rođen 13. aprila 1965. u Draginju. Gimnaziju je učio u Šapcu. Osnovne, magistarske i doktorske studije završio je na Filološkom fakultetu u Beogradu. Radi kao redovni profesor na predmetu Narodna književnost, Katedra za srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima Filološkog fakulteta u Beogradu. Upravnik je Katedre za srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu, predsednik Upravnog odbora Vukove zadužbine, član Odbora Vukove zadužbine za dodelu nagrada u nauci, član Upravnog odbora Muzeja pozorišne umetnosti, Ateljea 212, Udruženja dramskih pisaca Srbije, kao i Upravnog odbora Zadužbine „Desanka Maksimović“. Obavlja funkciju zamenika upravnika Međunarodnog slavističkog centra (Filološki fakultet, Beograd).

Boško Tomašević

Boško Tomašević

Rođen je 1947. godine u Bečeju, Srbija. Pisac, pesnik, esejist, romanopisac, teoretičar književnosti, osnivač škole bitnog pesništva. Svojih prvih pesničkih radova nastalih između 1970. i 1975. i napisanim u nadrealističkom maniru – odrekao se. Između 1977. i 1988. godine stvara svoju poetiku bitnog pesništva na temelju Hajdegerove filosofije bitnog mišljenja. Sumu svojih poetičkih radova objavljuje, počev od 1990. Boško Tomašević je član austrijskog i francuskog PEN-a, Sociètè des Gens de Lettres de France, Evropske Akademije nauka i umetnosti (Pariz, Beč), te austrijskog Društva pisaca. Od 1998. živi u Innsbrucku. Državljanin Austrije.

Božo Koprivica

Božo Koprivica

Rođen je 1950. u Nikšiću. Diplomirao na Grupi za svetsku književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu. Živi u Beogradu i navija za Partizan. Potpisuje eseje, proze i kritike.

Brajan Sniden

Brajan Sniden

(Brian Sneeden) je američki pesnik. Završio je master studije na odseku za engleski jezik na Univerzitetu u Virdžiniji (University of Virginia). Objavljuje po mnogim časopisima u Americi, a dosad je preveden na španski, srpski i grčki jezik. Objavio zbirku pesama Itaka. Radi kao asistent na Univerzitetu u Konektikatu (University of Connecticut). 

Branka M. Kasalović

Branka M. Kasalović

Rođena 6. 6. 1971. u Kosovskoj Mitrovici. Diplomirala na Filozofskom fakultetu u Prištini (smer sociologija - filozofija). Objavila je zbirku priča Skupljači jesenjeg lišća (nagrađena Čučkovom knjigom) i zbirku pesama Glas iz peščanika (uži izbor za nagradu Aleksa Šantić). Pesme su joj prevođene na ruski i engleski jezik. Živi i radi u Zubinom Potoku.

Branko Čegec

Branko Čegec

Rođen je 1957. u Kraljevom Vrhu. Diplomirao jugoslavenske jezike i književnosti i komparativnu književnost na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Uređivao književnost u omladinskim novinama i časopisima Polet i Pitanja. Od 1985. do konca 1989. glavni urednik časopisa Quorum. Od 1989. do konca 1990. glavni i odgovorni urednik lista za kulturu Oko. Nakon toga do 1993. urednik u izdavačkoj kući Mladost. Vodi izdavaku kuću meander media. Dobio je mnoge književne nagrade među kojima su najznačajnije: Plaketa Sv. Kvirina, Kočićevo pero, Kiklop i Goranov vijenac. Pjesme su mu uvrštene u tridesetak antologija, izbora i pregleda u Hrvatskoj i inostranstvu.

Branko Gorgiev

Branko Gorgiev

Rođen je 1963. god. u T. Velesu (R. Makedonija). Redovni profesor Filozofskog fakulteta Univerziteta u Nišu. Jedan od osnivača i potpredsednik Centra za crkvene studije (Niš), Međunarodnog centra za pravoslavne studije (Niš) i Centra za vizantijsko-slovenske studije Univerziteta u Nišu. Jedan od osnivača i član redakcije međunarodnog časopisa Crkvene studije. Objavio je više naučnih i stručnih radova u domaćim i stranim časopisima. Objavio je nekoliko monografija: Rađanje pojma arche (2009); Sv. Jovan Kasijan – most na duhovnosta (2011); Logos i theoria: poetika naučnih i filozofskih termina u antici (2014); Paideja i kultura (2015). Živi i radi u Nišu (R. Srbija). Mail: branko.gorgiev@filfak.ni.ac.rs

Branko Maširević

Branko Maširević

Rođen 1957. godine u Somboru. Diplomirao novinarstvo na Fakultetu političkih nauka u Beogradu. Urednik, zatim glavni i odgovorni urednik Studentskog izdavačkog centra (SIC). Komentare i eseje objavljivao u mnogim listovima i časopisima, na radiju i televiziji.

Bratislav Dimitrov

Bratislav Dimitrov

Rođen je 22.3.1952.godine u Skopju. Školovao se u dve osmoletke, četiri gimnazije , na dva fakulteta i u jednoj stručnoj školi (ne svojom voljom). Diplomirao je na fakultetu dramskih umetnosti u klasi prof. Ljubiše Geprgievskog. Večiti apsolvent književnosti. Nosilac brkova od 1971.godine. Živeo i radio u Londonu, Amsterdamu Norveškoj itd. kao kelner, vozač viljuškara, radnik na benzinskoj stanici, DJ… Bio je kandidat za gradonačelnika Skopja. Trideset i osam godina je bio na mestu dramaturga Makedonskog narodnog pozorišta (MNT) a dve godine je bio direktor Pozorišta za decu i omladinu. Napisao je jedanaest drama: Glogov žbun, Revolucionar, Biseri i svinje, Košmar, Ni ćar niti zijan, Tajno oružje, Lični oglasi, Noći u belom satenu, Das Kapital, Mauzolej, Najvažniji posao na svetu, monodrama Kao najplavlje oči svih vremena i novu verziju komada Gordana Mihića- Siroti mali hrčki. Napisao je i tri drame za decu: Pupi Paf, Svadba Itara Pejoa i Kraljević Marko. Sve drame su izvođene u Makedoniji a neke I u susednim zemljama. Počeo je da piše kolumne u periodu 1969-71 u tadašnjem studentskom vesniku Fokus, zatim u Ženi, Dnevniku, Utrinskom vesniku, Tea moderna, Publika kao i za Radio Slobodna Makedonija . Knjige kolumni: : Malo bluza za tvoju dušu, Najvažniji posao na svetu, Primakni mi malo nebo pa da se uhvatim, Poslednji akordi tišine i Recepti za usamljenost.U pripremi je najnovija knjiga: „Dremka za dvajca“. Njegove knjige se štampaju u velikim tiražima a prve dve (u okviru Tea moderna) u fantastičnih 70.000 primeraka! Jedan je od retkih autora na ovom svetu koje podjednako čitaju mladi i stari, bogati i siromašni, monahinje i monasi, kriminalci i prostitutke, akademici i radnici... Javnu sudbinu su imala i njegova scenarija za šou programe, muzičke spotove i televizijske drame. Autor je TV-serija „Salon harmoni“, „Obični ljudi“ i koautor serije „Od danas do sutra“. Režirao je dve predstave: “Ludi od ljubavi” Sema Šeparda i koreodramu “Poslednja igra” po sopstvenom libretu. Učestvovao je na nekoliko evropskih i svetskih festivala. Nagrade: Glavna nagrada za ulogu u TV- drami “Tome od benziskata pumpa” na TV-festivalu u Portorožu. Glavna nagrada za dramske tekstovi “Glogov žbun” i „Noći u belom satenu“ na pozorišnom festivalu “Vojdan Černodrinski” u Prilepu. Glavna nagrada na anonimniom konkursu za svečeno otvaranje novog teatra „J.H.Džinot" u Velesu i „13 Noemvri“ nagrada grada Skopja za zasluge na polju culture. Zajedno sa Petrom Temelkovskim i Petrom Mirčevskim izmislio je pravac “Džukelizam”. Zasadio je sedamnaeset stabala ispred zgrade u kojoj živi.

Burhan Sonmez

Burhan Sonmez

Rođen 1965. godine. Diplomirao pravo na Univerzitetu Istanbul. Radio kao advokat. Živeo u Velikoj Britaniji. Dobitnik nagrada: Sedat Semavi i Izmir St. Joseph. Romani su mu prevedeni na dvadesetak jezika. Živi u Istanbulu i Kembridžu.

Čedomir Janičić

Čedomir Janičić

Rođen 1967. u Zadru. Osnovnu i srednju školu završio je u Somboru. Na Filozofskom fakultetu u Beogradu diplomirao istoriju umetnosti. Objavljuje poeziju i prozu u književnim časopisima i onlajn portalima. Zastupljen u nekoliko regionalnih zbornika proze i poezije. Nagrađivan. Objavio e-knjigu priča Et in Arcadia Ego, u izdanju Media Art Content, Ltd Novi Sad, 2015. godine i izmenjeno štampano izdanje pod istim naslovom u izdanju Gradske biblioteke Karlo Bijelicki, 2018. Radi kao kustos Gradskog muzeja Sombor.

Čedomir Ljubičić

Čedomir Ljubičić

Rođen je u Beogradu 30. Septembra 1969. godine. Piše poeziju, prozu, književnu kritiku, radio - drame, scenarije za film, pozorište i televiziju. Do sada je objavio nekoliko zbirki poezije i romana, piše priče za decu. Objavljuje u novinama i časopisima. Živi i radi u Beogradu

Dalibor Pejić

Dalibor Pejić

Rođen je 1984. u Beogradu. Objavio zbirku pesama “Međa između” – Svitak 2010. Dobitnik nagrade “Đura Đukanov” za zbirku priča “Renesansa” – Narodna biblioteka “Jovan Popović”, Kikinda 2015. Živi u Barajevu

Damir Karakaš

Damir Karakaš

Rođen je 1967. godine. Književnik i kraikaturista, nekoliko godina radio je i kao novinar Crne hronike Večernjeg lista, u Splitu. Studiorao je francuski jezik i za vreme boravka u Parizu izvodi preformanske, izlaže konceptualne radove. Kao karikaturista bio je nagrađivan istaknutim nagradama za karikaturu. Po knjizi "Kino lika" sniman je istoimeni film koji je i nagrađivan.

Dana Todorović

Dana Todorović

Rođena je 1977. godine u Beogradu. Školovala se u Budimpešti, Detroitu, Indijanapolisu i Njujorku, a studije drame završila je u Londonu. Bavila se glumom i prevođenjem. Posebno prevodilačko iskustvo stekla je u oblasti filma i pozorišta (scenarija, drame, itd.), a šest godina radila je i kao prevodilac u Ujedinjenim nacijama. Njen prvi roman Tragična sudbina Morica Tota (Stubovi kulture, 2008) preveden je na engleski i nemački jezik. Drugi roman Park Logovskoj(Geopoetika, 2015) našao se u najužem izboru za NIN-ovu nagradu. Do sada je objavila i nekoliko kratkih priča u novinama i časopisima, kao i dve knjige za decu za slovenačko tržište.

Danica B. Đokić

Danica B. Đokić

Rođena je u Jagodini, 1985. god. Diplomirala je na odseku za srpsku književnost sa opštom književnošću na Filološkom fakultetu u Beogradu, gde je završila i master studije. Objavljivala je naučne radove, kao i eseje, u periodici. Dobitnica je prve nagrade za esej na konkursu “Tragom Nastasijevića” (2015), prve nagrade za esej na konkursu “Andra Gavrilović” (2019), kao i druge nagrade za esej na konkursu povodom “Disovog proleća” (2020). Saradnik je danskog časopisa za jugoistočnu Evropu “Magasinet Røst”. Bavi se i lekturom, prevođenjem sa engleskog jezika, kao i terenskim istraživanjima folklora.

Danica Vukićević

Danica Vukićević

Objavila knjige poezije: Kao hotel na vetru, KOS, Beograd, 1992; Kada sam čula glasove, Matica srpska, Novi Sad, 1995; Šamanka, Centar za stvaralaštvo mladih, Beograd, 2001; Luk i strela, Povelja, Kraljevo, 2006; Prelazak u jednu drugu vrstu, Prosveta, Beograd, 2007; Visoki fabrički dimnjaci, Povelja, Kraljevo, 2012; Svetlucavost i milost, Udruženje književnika i književnih prevodilaca Pančeva, Pančevo, 2013; Dok je sunca i meseca, Kulturni centar Novog Sada, Novi Sad, 2015; knjigu kratke proze Na plažama, Rad, Beograd, 1998, proznu knjigu Život je gorila, KOV, Vršac, 2000; knjigu priča Majka obrnutih stvari, Rende, Beograd, 2017. Završila Opštu književnost i teoriju književnosti i Ženske studije. Dobitnica nagrada ProFemina, Biljana Jovanović, Milica Stojadinović Srpkinja. Živi i radi u Beogradu.

Danijela Trajković

Danijela Trajković

Rođena u Vranju 1980. godine. Diplomirala na Filozofskom fakultetu u Kosovskoj Mitrovici na odseku za engleski jezik i književnost. Piše priče, eseje, književnu kritiku i prevodi. Objavljuje u periodici.

Danijela Jovanović

Danijela Jovanović

Rođena je 1975. godine. Diplomirala je na Odeljenju za istoriju na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Objavljen joj je roman „Vatra“ (2008); knjige prevoda: Afroamerička poezija, 2015 (izbor i prevod); Enes Halilović, Leaves on the Water, 2009; Brajan Henri, Karantin, 2010; i monografija: Romi u Jevrejskom logoru Zemun, 1941-1942 (2012). Član je Srpskog književnog društva.

Danilo Lučić

Danilo Lučić

Rođen je 1984. godine u Beogradu. Završio osnovne i master studije na beogradskom Filološkom fakultetu, na katedri za srpsku književnost. Objavio je zbirke pesama “Beleške o mekom tkivu” (SKC Kragujevac, 2013), za koju je dobio Brankovu nagradu za 2014. godinu i “Šrapneli” (Arete, 2017). Uređuje portal za književnost i kulturu glif.rs, a urednik je u izdavačkoj kući Kontrast izdavaštvo. Bavi se fotografijom i video formatima, objavljuje poeziju i prozu u štampanoj i elektronskoj periodici. Živi i radi u Beogradu.

Danilo Mrdak

Danilo Mrdak

Rođen je 1987. godine u Bijelom Polju. Diplomirao na Saobraćajnom fakultetu u Beogradu gdje i danas živi. Piše prozu.

Darko Daničić

Darko Daničić

Rođen 21. januara 1961. godine u Ljigu. Osnovnu i srednju školu završio u Lazarevcu. Diplomirao na Mašinskom fakultetu u Beogradu. Magistrirao i doktorirao na Rudarsko – Geološkom fakultetu u Beogradu. Objavljuje pesme i kritiku u književnim časopisima. Živi u Lazarevcu. Objavio knjige pesama: Via militaris, BIGZ 1999. godine Crno mastilo sipe, BIGZ 2000. godine Dvanaest sveća, Narodna knjiga, 2007. godine S druge strane tišine, Povelja, 2013. godine

Davor Špišić

Davor Špišić

Rođen 1961. u Osijeku. Isto mu je prebivalište ubilježeno i na osobnoj karti. Da se njega pitalo, rodio bi se u Moskvi, Havani ili Londonu. Pisac zanatlija. Otvoren za državne poticaje. Zadnju paru ulaže u putovanja. Zaljubljen u glumicu Anitu s kojom namjerava živjeti vječno.

Dejan Aleksić

Dejan Aleksić

Rođen je 1972. godine. Pesnik i stvaralac književnih dela za decu, proznih, pesničkih i dramskih. Objavio je nekoliko knjiga pesama. Pesme Dejana Aleksića zastupljene su u brojnim antologijama i prevođene na nekoliko evropskih jezika. Objavio je više pesničkih i proznih knjiga za decu, kao i nekoliko pozorišnih tekstova koji su izvođeni na brojnim scenama. Radi kao glavni i odgovorni urednik Izdavačke delatnosti ,,Povelja“, u Narodnoj biblioteci ,,Stefan Prvovenčani“ u Kraljevu.

Dejan Atanacković

Dejan Atanacković

Rođen u Beogradu 1969. godine. Kao vizuelni umetnik, od devedesetih realizuje samostalne izložbe i projekte. Predaje više predmeta iz oblasti vizuelne umetnosti i kulture na univerzitetskim programima u Firenci. Sarađuje sa firentinskim Muzejom prirodnih nauka na predmetu Body Archives, posvećenom istoriji predstava ljudskog tela. Dobitnik je NIN-ove nagrade za svoj prvi roman “Luzitanija” u izdanju Besne kobile (2017). Autor je zbirke pripovedaka “Čovek bez jezika” kod istog izdavača (2018). Kolumnista je NIN-a od septembra 2018.

Dejan Mak

Dejan Mak

Rođen je u Vršcu 1974. Završio studije menadžmenta u Parizu 1998. Na Sorboni, na katedri za strane studente, usavršavao je francuski jezik i književnost. Na konkursu Književne opštine Vršac 1995. dobio je nagradu za kratke priče. Prvi roman Pariska menažerija (Melting Pot) objavio je 2005. u izdanju vršačkog KOV-a. Dnevni list Danas proglasio je Parisku menažeriju za najbolji debitantski roman 2005. u Srbiji. Kao Fulbrajtov stipendista, programa Hjubert Hamfri, boravio je 2011. na stručnom usavršavanju u SAD na univerzitetu Mičigen Stejt. U oktobru 2014. u izdanju Grafičkog ateljea Dereta izašao je njegov drugi roman Bergdorf. Za ovaj roman osvojio je nagradu Miroslav Dereta za 2014. Objavljivao je odlomke i kratke priče u književnim časopisima i zbornicima u zemlji i region. Živi i radi u Vršcu.

Dejan Popović

Dejan Popović

Rođen 1990. u Podgorici. Završio je srednju Ekonomsku školu, pravni smjer, da bi nakon toga, 2008. godine upisao Fakultet vizuelnih umjetnosti, smjer Dizajn vizuelnih komunikacija. Ipak, pored svega toga, pisanje je bilo neizostavni dio njegovog života. Još od osnovne škole piše kratku prozu i poeziju. Njegove priče i pjesme su objavljivane u više zbornika. Još uvijek nije napisao roman, ali jeste grafičku novelu. Živi i radi još uvijek u Podgorici. Nada se nekim čudima.

Dejan Simonović

Dejan Simonović

Rođen 1960. u Vranju. Živi i radi u Beogradu. Objavljene knjige: "Krojač iz Ulma (roman)", Pegaz, 1987; "Neodoljiva draž poziva (sotija)", "Filip Višnjić", 1992; "Zaklon (roman)", elektronsko izdanje autora, 2010; "Prikaza" (roman), "Albatros plus", 2011; "Besposličari (roman)", "Književno društvo Hiperboreja", 2015; "Rastrojstva (zbirka priča)", "Književna radionica Rašić", 2017. U književnoj periodici objavljuje priče i eseje. Autor više izvedenih radio drama. Za radio dramu „Matrozi“ dobitnik je prve nagrade na konkursu Radio Beograda za originalnu radio dramu 2016. godine. Bio je urednik u Književnoj reči (1988-1991) i Književnom magazinu (2011 – jun 2016). Urednik je tribinskog programa Srpskog književnog društva.

Dejan Tiago Stanković

Dejan Tiago Stanković

Beogradski i lisabonski pisac i književni prevodilac. Rođen je u Beogradu 1965. godine. Odmah po završnim studijama arhitekture, 1991. godine, preseljava se u London, a potom u Lisabon gde danas živi, prevodi i piše. Objavio je ratni roman "Estoril" i knjigu "Odakle sam bila, više nisam i druge lisabonske priče". Prevodio je Pesou, Saramaga, Pireša, Crnjanskog, Andrića, Dragoslava Mihailovića i Dušana Kovačevića. Dobitnik je nagrade "Branko Ćopić".

Dejan Trajkoski

Dejan Trajkoski

Rođen 1977. godine u Prilepu. Jedan je od najznačajnijih savremenih proznih makedonskih pisaca. Autor je romana ,,Istina, ljubav” (Rašomonijada) (2012) i ,,Neverstvo” (2014) koji je preveden na jermenski, engleski, albanski i srpski jezik. Idejni je autor i direktor Internacionalnog književnog festivala „PRO-ZA Balkan”. Vlasnik i urednik izdavačke kuće „Prozart media”. Član je Internacionalne federacije filmskih kritičara FIPRESCI, Društva makedonskih pisaca i makedonskog PEN centra.

Dejan Vojvodić

Dejan Vojvodić

Rođen 1991. godine u Vlasenici (BiH). Diplomirao na Filološkom fakultetu u Beogradu na katedri za srpski jezik i književnost sa južnoslovenskim jezicima. Spoljni saradnik redakcije za kulturu Radio Beograda 2. Od 2015. godine povremeno objavljuje prikaze savremene srpske proze i poezije. Živi u Beogradu.

Dejan Vukićević

Dejan Vukićević

Kraljevo, 1965) diplomirao je svetsku književnost, magistrirao i doktorirao bibliotekarstvo i informatiku na Filološkom fakultetu u Beogradu. Objavio knjige priča (Korota, Narodna knjiga, 1998; Aleja bizarnih kipova, Rad, 2002; Omama, „Filip Višnjić”, 2007; Nokat i meso, Kulturni centar Novog Sada, 2016) i romane (Bodilo, Građanski forum, 2005; Cerebrum, Čigoja štampa, 2012). Nekoliko njegovih priča prevedeno je na poljski, španski, slovenački, mađarski i rumunski, a zbirke Omama i Aleja bizarnih kipova prevedene su na poljski. Novosadski Forum objaviće do kraja godine prevod zbirke Nokat i meso na mađarskom jeziku. Zaposlen u Narodnoj biblioteci Srbije. dejan.vukicevic@nb.rs

Dejana Nikolić

Dejana Nikolić

Rođena je 11. aprila 1965. godine u Prištini. Diplomirala na Filološkom fakultetu u Beogradu, na grupama za Ruski jezik i književnost i Opštu književnost sa teorijom književnosti. Objavila knjige poezije: Večera (Nolit, Beograd, 1989); Tristia (Narodna knjiga, Beograd, 1999); Porculan (Autorsko izdanje, Beograd, 2007); Kalendar (Autorsko izdanje, Čigoja štampa, Beograd, 2019). Dobitnica nagrade Pero despota Stefana Lazarevića.

Dejan Čančarević

Dejan Čančarević

Sebe ovako opisuje: Još je rođen u Pančevu 1975. predaje književnost. Osetljiv i preterano patosiran sklop neurotične ličnosti. Subjektivno, zaista je sjajan lik i dobra osoba. U životu imao je nekoliko uspelih nepokušaja. Protiv naleta okoline i stvarnosti uzima lek notbedetol, uz naprasne izlive ljubavi. Voli more i budućnost sada. Objavio je tri zbirke poezije: "Gravitacija" (Narodna knjiga), "1871 [narativnost.patriotizam]" (autorsko izdanje) i "Svakodnevlje" (Pesničenje). Ponekad ažurira onlajn adresu www.insomnija.blogspot.com. Radi za radio i uništenje iluzije o lažnoj nadi. Nedavno je pomislio da se prosvetlio i spoznao svoju životnu misiju, što svima hladno preporučuje.

Dejan Ilić

Dejan Ilić

Rođen u Travniku 1961, od 1969. živi u Beogradu, završio italijanski jezik i književnost. Objavio sledeće knjige poezije: Figure (Rad, Beograd, 1995), U boji bez tona (Rad, Beograd, 1998), Lisabon (Rad, Beograd, 2001), Duvanski put (Rad, Beograd, 2003), Kvart (Povelja, Kraljevo, 2005), Iz vikenda (Povelja, Kraljevo, 2008), Linije bega [izabrane pesme 1995-2008] (Povelja, Kraljevo, 2011), Katastar (Povelja, Kraljevo, 2013) i Dolina Plistos (Povelja, Kraljevo, 2017). Bavi se književnim prevođenjem. Za svoju poeziju i prevođenje poezije dobio nagrade „Đura Jakšić“, „Branko Miljković“, „Meša Selimović“ i „Miloš N. Đurić“.

Dejvid Kuk

Dejvid Kuk

(David Cooke) rođen 1953. godine u Velikoj Britaniji. Njegovo poreklo je iz zapadne Irske. Dobio je Gregorovu nagradu (Gregory Award) 1977. Izdao je sledeće zbirke pesama: "Brojgelovi plesači: pesme" (Brueghel’s Dancers: Poems ,1984), "U daljini" (In the Distance, 2011), "Konji za rad", (Work Horses, 2012), "Žagorenje" (A Murmuration, 2015), "Slou bluz, nove i izabrane pesme" (A Slow Blues, New and Selected poems, 2015), "Posle radnog vremena" (After Hours, 2017). Jedan je od urednika književnog časopisa "The High Window" u Velikoj Britaniji.

Denis Čokić

Denis Čokić

Rođen je 1975. godine u Sisku. Diplomirao je na Šumarskom fakultetu u Beogradu. Objavljivao je kratke priče u književnim časopisima Ulaznica i Polja, zborniku priča Fosilini zapis, zbirci priča Zavrti točak i dnevnom listu Politika. Zbirku priča Izohipse (Partizanska knjiga) objavio je 2016. godine. Živi u Vinči.

Denis Jurić

Denis Jurić

Rođen 1993. godine u Vitezu (BiH). Osnovnu školu završio u Vitezu, a srednju u Franjevačkoj klasičnoj gimnaziji u Visokom (BiH). U gimnaziji se počeo susretati sa samim sobom što je rezultiralo počecima pisanja poezije. Student Franjevačke teologije u Sarajevu (3 godine) te nastavak na Filozofsko-teološkom institutu Družbe Isusove u Zagrebu.

Diana Burazer

Diana Burazer

Rođena 1953. godine u Zagrebu. Diplomirala je Teorijsku matematiku na Prirodoslovno-matematičkom fakultetu u Zagrebu. Od 1977 godine do 1992 godine živjela je u Mostaru, a od 1992. godine živi i radi u Zagrebu. Objavljivala je u mnogim hrvatskim i BiH časopisima, zastupljena u mnogim antologijama i panoramama hrvatske poezije. Dobitnik mnogih nagrada. Pjesme su joj prevođene na 10-tak jezika (francuski, engleski, njemački, norveški, poljski, rusinski, bugarski, makedonski, ukrajinski, slovenski jezik, španjolski, portugalski i ruski jezik). Članica je Društva književnika Hrvatske (DHK), hrvatskog PENa, Društva književnika BiH i Društva hrvatskih književnika Herceg Bosne. Urednica u izdavačkoj kući FiDiPiD. Objavila 7 zbriki poezije. Za svoje književno delo dobila je nekoliko priznanja.

Diana Meheik

Diana Meheik

Rođena 1987. u Zagrebu. Srednju školu je upisala u Libanonu, a potom završila u Hrvatskoj. 2013.god. je diplomirala na MA studiju Dramaturgije izvedbe na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu. Dobitnica je Rektorove nagrade i Stipendije za najbolje studente. Njena drama Jerihonska ruža prvi je put izvedena u Teatru &TD u sklopu Dramaturškog kolektiva, a koncertno je čitanje ponovno postavljeno u koprodukciji Hrvatskog centra ITI i Teatra Exit na 5.Hrvatskom Showcase-u. Tekst je svoju premijeru doživio na Hrvatskom radiju u režiji Anice Tomić za što je dobio “Posebnu nagradu Predsjednika Italije” na poznatom 62. Međunarodnom festivalu Prix Italia. Uz pisanje, radi i kao dramaturg. Surađivala je u dramaturškom timu na multimedijalnom site specific projektu Tertulia argentinskih umjetnika Eduarda Molinarija i Nicholasa Varchauskog, te kao dramaturg na predstavi Drama o Mirjani i onima oko nje Ivora Martinića u Hrvatskom narodnom kazalištu u Zagrebu. Njena sljedeća drama Mania je također izvedena na Hrvatskom radiju u režiji Jasne Mesarić. Od posljednjih suradnji treba spomenuti predstavu Travnička kronika hrvatskog redatelja Branka Brezovca, za koju potpisuje adaptaciju i dramataršku obradu istoimenog romana nobelovca Ive Andrića. Također radi kao suradnik i programski koordinator na filmološkom festival-simpoziju Filmske Mutacije u Zagrebu.

Dije Demiri Frangu

Dije Demiri Frangu

Profesor, bavi se književnim stvaralaštvom za djecu i za odrasle. Autorica je sedam knjiga, ima nekoliko diskurzivnih publikacija o albanskoj i svjetskoj književnosti.

Dimitrije Bukvić

Dimitrije Bukvić

Rođen je u Beogradu 1985. godine. Sociolog, novinar „Politike” i pisac. Kratke priče objavljivao u zbornicima i antologijama savremene književnosti u Srbiji i regionu. Pobednik festivala „Srpsko pero” (Jagodina, 2013) i konkursa za kratku priču Narodne biblioteke Bor (2013) i „Miodrag Borisavljević” (Apatin, 2014). Osvajač druge nagrade na književnom konkursu „Stevan Sremac” u Elemiru (2017). Autor zbirke kratkih priča „Svaka dobija” („Partizanska knjiga”, 2017).

Dinko Telećan

Dinko Telećan

Rođen 1974. godine u Zagrebu, gdje je na Filozofskom fakultetu diplomirao filozofiju i anglistiku. Objavio zbirke pjesama Kreševa (1997.), Vrtovi & Crvena mijena (2003.), Iza (2005.) i Plast igala (2011.), knjigu Sloboda i vrijeme (2003.), putopise Lotos, prah i mak (2008.) i Azijska suita (2015.), zbirku eseja pod naslovom Pustinja i drugi ne-vremeni ogledi (2009.) i roman Dezerter (2013.). Pjesme su mu objavljivane u brojnim domaćim časopisima, a izbori iz pjesničkog i inog opusa prevedeni na desetak jezika. Preveo 50-ak književnih i teorijskih djela s engleskog i španjolskog jezika – među ostalima Roberta Bolaña, J. L. Borgesa, Julija Cortázara, Halila Džubrana, Terryja Eagletona, J. G. Frazera, Roberta Gravesa, Harukija Murakamija, Ernesta Sabata, D. H. Thoreaua i Slavoja Žižeka. Dobitnik je brojnih nagrada.

Đoko Zdraveski

Đoko Zdraveski

Rođen u Skoplju 1985. godine. Diplomirao i magistrirao na Filološkom fakultetu „Blaže Koneski“ u Skoplju. Radio osam godina kao lektor za makedonski jezik i književnost na Filozofskom fakultetu u Nišu, trenutno radi kao bibliotekar na Katedri za makedonski jezik i južnoslovenske jezike na Filološkom fakultetu u Skoplju. Objavio je četiri knjige poezije: „Palindrom sa dva n“ (2010), „Kućica za ptice selice“ (2013), „Ljubavina“ (2016) i „Dedikar Ikaral“ (2017).

Đorđe Aćimović

Đorđe Aćimović

Rođen 1981. godine u Beogradu.

Đorđe Kadijević

Đorđe Kadijević

(Šibenik, 6. januar 1933) je srpski reditelj, scenarista, istoričar umetnosti i likovni kritičar. Studije istorije umetnosti završio je na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Bavi se likovnom kritikom, publicistikom i esejističkim pisanjem o umetnosti, pored toga što se bavi i samom umetnošću (film, kolaž, proza). Likovno-kritičke i esejističko teorijske oglede objavljuje u dnevnim listovima (Politika), kao i u stručnim časopisima. Od šezdesetih godina prošlog veka pa do danas likovnu kritiku objavljuje u nedeljniku NIN. Autor je brojnih stručnih napisa o jugoslovenskim slikarima i vajarima u katalozima i monografijama. Predavao je Istoriju kulture, a bio je predavač i u filmskoj školi „Dunav film“. Jedna od njegovih najznačajnijih esejističko-teorijskih knjiga je Prva i druga umetnost, a objavio je i knjigu 100 kritika. Dr Dejan Ognjenović objavio je knjigu razgovora sa Đorđem Kadijevićem pod naslovom Više od istine. Njegovi najznačajniji filmovi su: Praznik (1967), Pohod (1968), Darovi rođake Marije (TV, 1969), Pukovnikovica (1972), Čudo (TV, 1971), Leptirica (TV, 1973), Devičanska svirka (TV, 1973), Štićenik (TV, 1973), Zakletva (TV, 1974), Karađorđeva smrt (TV, 1983), Sveto mesto (1990), Napadač (TV, 1993), te serije Vuk Karadžić (1987) i Nikola Pašić: poslednja audijencija (2012). Ovom nizu trebalo bi dodati i dokumentarni film Tito i umetnost (2014) u okvitu serijala „Titova soba tajni“. Njegova serija Vuk Karadžić (1987) – Nagrada GRAN PRI za režiju na TV festivalu u Čijancenu kod Rima za najbolju evropsku TV seriju 1988. godine – smatra se i danas najboljom TV serijom ikada snimljenom na prostorima Jugoslavije. Umberto Eko posvetio je jedan esej ovom Kadijevićevom ostvarenju. Krajem 2019. godine otvorena je njegova prva samostalna izložba kolaža. Pored pomenute, dobitnik je još mnogo značajnih nagrada i priznanja.

Đorđe Kuburić

Đorđe Kuburić

Rođen godine 1958. u Bačkom Petrovom Selu. Diplomirao na novosadskom Filozofskom fakultetu (odsek za jugoslovenske književnosti i svetsku književnost). Piše poeziju. Bavio se, dugo, rok, filmskom, pozorišnom i književnom kritikom. Objavi, tu-i-tamo, poneki prikaz ili esej. Živi u Subotici.

Đorđe Majstorović

Đorđe Majstorović

Rođen je 1986. godine u Tuzli. Najveći deo života proveo je u Nišu, gde je diplomirao na Filozofskom fakultetu, odsek istorija. Poslednjih godina živi i piše kratke priče u Novom Sadu. Objavljivan je u raznim zbornicima poput "Rukopisi", "Lapis Histriae", "Na ulici gaze bose ljude", "Najbolje kratke priče", "Žikišon", itd. Njegov nulti roman "Zbirka zbrke" ušao je u širi izbor za najbolji neobjavljeni roman 2011. godine na konkursu izdavačke kuće VBZ. Jedan je od pokretača ad hoc radionice kreativnog pisanja "Pisalište" u Omladinskom centru CK13.

Đorđe Matić

Đorđe Matić

Pjesnik, esejist, kritičar i prevodilac – rođen je u Zagrebu 1970. Studij engleske i talijanske književnosti završio je na univerzitetu u Amsterdamu. Stalni je suradnik tjednika Vreme i zagrebačkog časopisa Prosvjeta. Urednik je i koautor Leksikona Yu mitologije i koautor (s Merimom Ključo) trojezičnog muzičkog priručnika Eastern European Folk Tunes. Objavio je sljedeće knjige: Lingua franca (poezija, Prosvjeta Zagreb), Tajni život pjesama (eseji, Antibarbarus Zagreb), Tajne veze (Sandorf Zagreb; Heliks Smederevo), Historija i savremenici (Prosvjeta, Zagreb). 2016. godine izašla mu je holandska zbirka poezije Haarlem Nocturne. S producentom Dragim Šestićem surađivao na više albuma “world” i “etno” muzike. 2013. osnovao je muzičku grupu Gađo orkestra u kojoj pjeva i svira udaraljke. Član je Hrvatskog društva pisaca. Miličin tata i Elenin muž. Živi u Hillegomu, Holandija.

Đorđe Pisarev

Đorđe Pisarev

Rođen 11. 02. 1957. Vizić (Srem). „Public relations“ u industriji kulturnih manifestacija, novinar, noćni urednik, književni kritičar i urednik kulture u dnevnim novinama, učesnik i organizator mnogobrojnih književnih kolonija i tematskih skupova, pisac lakih psiholoških brošura na teme usamljenosti i ljubavi, diskretni govornik na mnoštvu književnih večeri, kao i organizator sajmova knjiga u službi naroda. Zastupljen u tridesetak antologija i izbora priča, a kao dramaturg i dramski pisac godinama sarađivao sa pozorištem Brod Teatar, Srpskim narodnim pozorištem, Kikindskim narodnim pozorištem i KCNS. Laureat nagrada „Borislav Pekić“, „Laza Kostić“, „Stevan Pešić“, „Karolj Sirmai“, „Stanislav Lem“, „Sima Cucić“, DKV za knjigu godine, Pokrajinskog fonda kulture za knjigu godine, Najbolje knjige u oblasti književnosti za decu Novosadskog sajma. Objavio dvadesetak knjiga priča, romana i eseja, a knjige prevođene na engleski, mađarski i kineski. (Foto: Slobodan Šušnjević)

Dmitrij Volžanjin

Dmitrij Volžanjin

Rođen je 1977. godine u Rusiji, u Uljanovsku. Završio je državni pedagoški fakultet. Nastavnik je istorije. Piše poeziju i prevodi sa bugarskog, makedonskog, srpskog i slovenačkog jezika.

Dragan Aleksić

Dragan Aleksić

Rođen je 1958. godine. u Beloj Crkvi, Banat. U Srbiji objavio devet knjiga, u Nemačkoj dve. Od 2006. živi u USA (North Olmsted, Ohio).

Dragan Babić

Dragan Babić

Rođen je 1987. u Karlovcu. Osnovne i master studije završio na Odseku za anglistiku Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Piše kratke priče, eseje i književnu kritiku. Objavio je knjigu "Tviter priče" (2014). Živi u Novom Sadu.

Dragan Bošković

Dragan Bošković

Rođen 1970. godine. Objavio je naučne knjige: "Islednik, svedok, priča: Istražni postupci u Peščaniku i Grobnici za Borisa Davidoviča Danila Kiša" (2004); "Tekstualno (ne)svesno Grobnice za Borisa Davidoviča"(2008); "Zablude modernizma" (2010). Učestvovao na više od trideset naučnih skupova u zemlji i inostranstvu i bio saradnik na sledećim projektima osnovnih istraživanja: 1999-2001. - Poetika srpske književnosti; 2002-2005. - Tehnika i semantika pripovedanja; 2006-2010. - Etnička i socijalna stratifikacija Balkana / Leksikon srpskog realizma. Autor je mnogobrojnih naučnih i književno-kritičkih radova.

Dragan Marković

Dragan Marković

Rođen je 1978. godine u Loznici. Živi u Кostajniku, opština Кrupanj. Objavio je zbirke pesama: Ništa, nešto, sve (2008), Grad na dlanu (2008), Rastrojstvo (2011), Melemi (2011), Deveto koleno (2014), Moba - poezija 88 pesnika (2014), 24 (2015), Gluvo doba (2016), Zlatni presek (2017), Galamdžija i gugutka (2018), Кamen, papir, makaze (2019), Niti (2020), Po kratkom postupku (2020), Mašina (2020), Pesme na komad i na kilo (2020), Osim poezije, ima i dvadesetak emitovanih kratkih priča za decu na ,,Radio Beogradu“. Poezija Dragana Markovića zastupljena je u časopisima i zbornicima od kojih su najpoznatiji: Sent, Кoraci, Povelja, Skript, Savremenik, Кnjiževne novine, Bosanska vila, Trag, Istok, Šumadijske metafore...

Dragan Pavlov

Dragan Radulović

Dragan Radulović

Rođen 1969. godine u Cetinju, inače je Budvanin, iz Maina. Osnovnu školu pohađao u Budvi, a gimnaziju u Beogradu, gdje je i diplomirao filozofiju na Filozofskom fakultetu. Pisao za „Monitor“ i „Primorske novine“. Predaje filozofiju u Srednjoj školi „Danilo Kiš“ u Budvi. Objavio je zbirku priča „Petrifikacija“ (2001.), roman „Auschwitz Café“ (2003.), katalog groteski „Vitezovi ništavila ili Đavo u tranzicionom Disneylandu“ (2005.), zbirku pripovijesti „Splav Meduze“ (2007.) dramu „Pejzaž do pakla ili propast kuće Marinkovića“ (2011.) i zbirku eseja „Po rubovima teksta“ (2017.). Eseje i prozu objavljuje u književnim časopisima i na internet portalima u Crnoj Gori i regionu. Prevođen na engleski, slovenački, švedski, njemački, bjeloruski, italijanski i mađarski jezik. Zastupljen u američkoj antologiji „Najbolje evropske priče 2013“. Dobio nagradu Grada-teatra „Stefan M. Ljubiša“ 2009. godine. Predsjednik je Matice crnogorske, član crnogorskog PEN-a i CDNK.

Dragana Blagojević

Dragana Blagojević

Rođena 1991. u Nišu. Masterirala je 2017. godine na Filozofskom fakultetu u Nišu, smer Srpska i komparativna književnost. Bavi se književnom kritikom, a prikaze je objavljivala u Gradini, Koracima i Bdenjima. Sa prvim naučnim radom o poemi Kain Milutina Bojića učestvovala je na Prvoj studentskoj konferenciji „Prvi svetski rat i književnost” u Andrićgradu. Proučavala je fiktivne umove u Poovim pričama u master radu iz ugla kognitivne naratologije. Interesuju je opšta književnost, srpska književna kritika i srpska poezija 20. veka.

Dragana Bošković

Dragana Bošković

Diplomirala i magistrirala na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu na katedri za Srpsku književnost i jezik. U svojim naučnim studijama bavi se fenomenom književne fantastike, erotskog i smehovnog, teorijom recepcije i mitološkim korenima u srpskoj književnosti 19. i 20. veka. Piše književne studije, kritičke eseje i članke za domaću periodiku o savremenoj književnosti i kulturi. Učesnik je brojnih međunarodnih i domaćih naučnih skupova o književnosti, a njena bibliografija broji preko 50 referenci. Objavila je zbirku kratkih priča Faunomenologija u ediciji Prva knjiga Matice srpske 2008. Priče su joj uvrštene u nekoliko zbirki kratke proze i domaćim književnim časopisima, a neke su prevedene na poljski, nemački i engleski. Radi kao profesor u jednoj novosadskoj gimnaziji.

Dragana Nikolić

Dragana Nikolić

Rođena u Aleksincu, diplomirala na Akademiji umetnosti u Novom Sadu. Bavi se grafičkim dizajnom i ilustracijom. Zadnjih godina i fotografijom, video artom. Dizajnira knjige koje uglavnom nećete naći u svim bolje opremljenim knjižarama. Art direktor Trećeg Trga.

Drago Glamuzina

Drago Glamuzina

Rođen je 25.2.1967. u Vrgorcu. Diplomirao komparativnu književnost i filozofiju na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Poeziju, prozu i kritiku objavljivao u časopisima, novinama i na radiju. Objavio: Mesari, pjesme, Naklada MD, Zagreb 2001; Mesarji, Litera, Maribor 2001. - makedonski prijevod, Makedonska riječ, Skopje 2004.; Mesari - elektroničko izdanje - www.elektronickeknjige.com; Tri; roman, Zagreb 2008.; Tri; roman, izd. kuća Rende, Beograd 2009.; Je li to sve; poezija, VBZ, Zagreb 2009.

Dragoljub Kojčić

Dragoljub Kojčić

Rođen 1954. godine. Diplomirao filozofiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Bavi se političkom filozofijom i političkom teorijom. Autor studija na temu liberalizma, knjige „Strela vremena i horizont slobode”, kao i monografije „Damjan Đakov“. Osnovao list Država (1991) i učestvovao u osnivanju Instititu za geopolitičke studije (1997). Dirketor Zavoda za udžbenike.

Dragoslav Dedović

Dragoslav Dedović

rođen je 1963. godine u Zemunu. Odrastao u Kalesiji, gimnaziju završio u Tuzli, a studij žurnalistike u Sarajevu. Potom je pohađao postdiplomske studije sociologije kulture u Beogradu. Od 1992. godine živi u Njemačkoj, ali je od 2006. tri godine proveo kao direktor Hanrih Bel fondacije u Beogradu. Radi za RTV Deutsche Welle u Bonu a živi u Kelnu. Objavio desetak knjiga poezije i proze, prevodi sa njemačkog i na njemački, dobio nagrade Slovo Gorčina, Godišnju nagradu za najbolju knjigu Društva pisaca BiH, Pečat varoši sremskokarlovačke. Zastupljen u više antologija.

Draško Došljak

Draško Došljak

Rođen 1966. godine u Beranama, gdje je završio osnovnu i srednju školu. Diplomirao je na Odsjeku za srpskohrvatski jezik i jugoslovensku književnost Filološkog fakulteta Univerziteta u Prištini. Objavio je oko 200 naučnih i stručnih radova, studija, ogleda i prikaza u domaćim i inostranim časopisima. Bio je odgovorni urednik „Tokova“, časopisa za naučna, književna i društvena pitanja, član redakcije listova „Novi svet“ i „Sloboda“, jedan od urednika opšte monografije Berana. Bio je sekretar Saveza slavističkih društava SFRJ, član Uprave MSC-a. Član je Matice crnogorske, Društva za primijenjenu lingvistiku Crne Gore i Filološkog društva Internacionalnog univerziteta Novi Pazar. Recenzirao je i uredio tridesetak knjiga iz lingvistike i književnosti. Autor je scenarija za dokumentarni film „Vjetar vjekova“ – povodom 100 godina od rođenja Mihaila Lalića. Autor je knjiga: „Lična imena Zaostra“, „Stara lična imena“, „Onomastika Budimlje“ i „Antroponimija Police“.

Dubravka Matović

Dubravka Matović

Laureat Festivala poezije mladih u Vrbasu 2006, kada je objavljena i njena prva zbirka pesama Imam i nemam. Dobitnik je više nagrada za poeziju. Objavljivala je u više časopisa. Autor je i knjige eseja Sentimentalna kuhinja (2012) i istoimenog bloga. Radi kao nastavnik srpskog jezika.

Dunja Ilić

Dunja Ilić

Rođena je u Kikindi. Diplomirala je opštu književnost i teoriju književnosti u Beogradu. Urednica je u izdavačkoj kući Partizanska knjiga i redovna kritičarka portala booksa.hr.

Dunja Petrović

Dunja Petrović

Rođena je 1985. u Kragujevcu. Diplomirala je dramaturgiju i završila masters studije Teorije dramskih umetnosti, medija i kulture na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Kao dete objavila je tri zbirke pesama, za koje je dobila niz nagrada. Za sada joj je postavljena jedna drama za odrasle, tri za tinejdžere i tri za decu, od kojih je neke sama i režirala, a snimljene su joj je i tri radio drame. Radila je kao pozorišni kritičar za časopise i festivale, bila je scenarista različitih televizijskih formata, jedne igrane serije za decu i prvog kragujevačkog igranog filma „Dašak“, koji je osvojio brojne nagrade na međunarodnim filmskim festivalima. Osim toga, bila je i moderator mnogih radionica, selektor i član žirija na pozorišnim festivalima, a radila je i kao copywriter. Trenutno radi na scenarijima za tri filma. Zaposlena je kao urednik i scenarista u dečjoj redakciji RTS-a.

Dušan Miklja

Dušan Miklja

Rođen 1934. godine u Beogradu. Diplomirao na Filološkom fakultetu na grupi za engleski jezik i književnost. U životu se najviše bavio rečima kao profesor, prevodilac, novinar i pisac. Boravio je u više od devedeset zemalja na svih pet kontinenata. Bio je pripadnik međunarodnih snaga koje su čuvale mir na Sinaju. Izveštavao kao stalni dopisnik iz Najrobija, Adis Abebe, Rima, Njujorka i Brisela i povremeno kao ratni dopisnik iz Afrike. Autor više zbirki priča, romana, drama i scenarija. U pozorištu mu je izvedena drama „Orden„ koja je na međunarodnom festivalu u Moskvi dobila nagradu za najbolji savremeni antiratni tekst. „Hronika nastranosti„ prevedena je na engleski jezik. Bavi se i prevođenjem. Živi i radi u Beogradu.

Dušan Stojković

Dušan Stojković

Rođen je 1948. godine u Beogradu. Pesnik, pripovedač, književni kritičar, esejist, antologičar, prevodilac sa slovenačkog i francuskog jezika. Urednik Šumadijskih metafora (Mladenovac). Zamenik urednika Akta (Valjevo). Potpredsednik Udruženja književnika Srbije. Član Slovenske akademije književnosti i umetnosti u Varni. Objavio osam pesničkih knjiga, dve knjige kratke proze, pet knjiga književnih kritika i tridesetak antologija, među kojima i osmotomnu Gramatiku smrti sa delima pisaca samoubica i ostvarenjima u kojima je samoubistvo glavna tema, Telo u telu – antologiju srpske erotske poezije i, sa Dejanom Bogojevićem, Zrnca – antologiju srpske kratke priče. Sa Miljurkom Vukadinovićem radi na trotomnom Trezoru srpske poezije – antologiji koja bi, na 2000 strana, trebalo da pokaže kako je izgledala srpska poezija u dvadesetom veku i bude njen rečnik. Štampao preko 1500 priloga u listovima i časopisima. Živi i radi u Mladenovcu.

Duško Domanović

Duško Domanović

Rođen u Adranima kod Kraljeva 1979. godine. Diplomirao na Odseku za filozofiju Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Objavio knjige poezije „Nedelja popodne“ i „Veći od života (Bukovski ovo nikada nije radio“), kao i zbirku kratkih priča „Puna linija“.

Duško Novaković

Duško Novaković

Rođen je 1948. u Titogradu (današnja Podgorica). Otac mu je bio pilot RAF-a, a majka Ksenija Cicvarić. Objavio petnaestak knjiga. Dobitnik najznačajnijih domaćih nagrada za poeziju. Prevodi sa makedonskog jezika. Otac Pavla i Davida. Živi u Beogradu.

Džejms Mec

Džejms Mec

(James Meetze, 1977), američki pesnik, autor tri knjige pesama (I have designed this for you, Dayglo, Phantom hour). Zajedno sa Sajmonom Petetom priredio je knjigu pesama Other Flowers: Uncollected Poems by James Schuyler. Njegove pesme su prevođene na španski, turski, finski i hrvatski jezik. Vreme provodi na relaciji Split (Hrvatska) – San Dijego (Kalifornija), gde studentima na Univerzitetu Ašford predaje studije filma i drži kurseve kreativnog pisanja.

Džejn Kenjon

Džejn Kenjon

Džejn Kenjon (Jane Kanyon, 1947-1995), rođena je u gradu En Arbor u Mičigenu gde je završila osnovne i postdiplomske studije. Tokom studija upoznala je američkog pesnika Donald Hola koji joj je bio predavač na fakultetu. Nakon udaje za njega sele se na farmu u Nju Hempširu gde je provela ostatak života. Objavila je četiri zbirke poezije i zbirku poezije Ane Ahmatove koju je prevela na engleski jezik. Postuhumno je objavljena još jedna zbirka njene poezija kao i knjiga eseja i članaka koje je objavljivala u časopisima.

Dženat Dreković

Dženat Dreković

Rođen 1979. godine u Berovu, Makedonija. Diplomirao je fotografiju na Akademiji lepih umetnosti u Beogradu i završio World Press Photo Masterclass u Berlinu. Radno iskustvo stekao je kao fotoreporter za dnevne novine i sedmične magazine i kao asistent na predmetima Medijska fotografija i primijenjena fotografija na Fakultetu za tehničke studije (FTS) Travnik i Kiseljak. Kao zvanični fotograf radio je na filmovima „Na putu“ i „Participacija“ u režiji Jasmile Žbanić. Član je Udruženja likovnih umjetnika primijenjene umjetnosti Bosne i Hercegovine (ULUPUBIH), te suosnivač i saradnik CFFM-a (Centar za fotografiju, film i multimediju Sarajevo). Izlagao je na brojnim samostalnim i grupnim izložbama u regionu i svijetu. Živi u Sarajevu i radi kao freelance fotograf.

Dženifer Ki

Dženifer Ki

(Jennifer Key) je američka pesnikinja rođena je u Pajnherstu, Severna Karolina. Studirala je engleski jezik na Univerzitetu Virdžinije. Dobitnik je više književnih nagrada, uključujući nagradu Grejbel-Goel i nagradu žirija Pesničkog centra Čikaga. Njeni radovi pojavili su se u brojnim američkim književnim časopisima. Do sada je objavila dve zbirke pesama: Duhovi koje dozivamo i Stari dominion. Predaje kreativno pisanje na Univerzitetu Severene Karoline u Pembruku. Udata je i živi u Ešvilu, država Severna Karolina.

Džoi Gebel

Džoi Gebel

(Joey Goebel) Američki pisac, autor četiri romana koji su prevedeni na deset jezika (The Anomalies, 2003; Torture the Artist, 2004; Commonwealth, 2008. i I Against Osborne, 2013. koji je objavljen samo u Nemačkoj). Njegove romane uglavnom smatraju satirom, dok ih on naziva “književnim komedijama.” Najveću popularnost uživa u Nemačkoj, Austriji i Švajcarskoj. Svirao je i pevao u pank-rok grupi The Mullets, a potom i u grupi Novembrists sa kojom je objavio jedan album.

Džoj Hardžo

Džoj Hardžo

(Joy Harjo) Rođena 1951, Tulsa, Oklahoma, pleme Mvskoki/Maskogi). Američka književnica i muzičarka. Osnovne studije je završila na Univerzitetu u Novom Meksiku, dok je postdiplomske studije iz kreativnog pisanja završila na Univerzitetu Ajove. Predaje na više američkih univerziteta i često nastupa kao saksofonistikinja sa svojim bendom Poetic Justice sa kojim je objavila četiri nagrađena albuma. Objavila je preko deset knjiga poezije i nekoliko knjiga proze. Dobitnica je niza književnih nagrada među kojima je i prestižna nagrada koju dodeljuje Akademija američkih pesnika (Poet Laureate Consultant in Poetry to the Library of Congress) i time je postala prva Amerikanka indijanskog porekla ovenčana ovom nagradom (2019). Živi u Tulsi.

Džon Banvil

Džon Banvil

Rođen je 1945. Poznat je po majstorskom stilu svojih romana, što mu je donelo reputaciju jednog od najvećih stilista današnjice i jednog od najznačajnijih živih pisaca na engleskom jeziku. Objavio je više od dvadeset romana, od kojih nekoliko krimića pod pseudonimom Bendžamin Blek. Dobitnik je čitave kolekcije književnih nagrada, uključujući nagradu „Franc Kafka“ (2011). Najviše priznanja – Bukerovu nagradu (2005), Nagradu za roman godine u Irskoj (2006), kao i Evropsku književnu nagradu Madlena Cepter (2007) – dobio je za roman „More“, istančanu studiju o gubitku, ljubavi i sećanju. Glavni junak romana i narator je istoričar umetnosti Maks Morden, koji posle smrti supruge odlazi u mestašce na jugu Irske gde je pedeset godina ranije, kao dečak, proveo nezaboravno leto. Maks Morden je autor nezavršene studije o francuskom slikaru Bonaru.

Urednik

Urednik

Edvard Jukić

Edvard Jukić

Rođen je 1953. godine u Čačku. Dosad je objavio dve zbirke pripovedaka, dva romana i sedam publicističkih knjiga. Uredio je ili lektorisao veliki broj tuđih rukopisa, vodio književne radionice u Domu omladine u Pančevu, napisao i režirao dve komedije koje je izveo Dramski studio „Atelje mladih” iz Pančeva. (Varijanta 2.) Pripovetka „Štukalo” odlomak je iz rukopisa romana.

Edvin Sugarev

Edvin Sugarev

Rođen je 1953. u Sofiji. Diplomirao bugarsku filologiju na Sofijskom državnom univerzitetu. Radio u Bugarskoj akademiji nauka, na Sofijskom univerzitetu, na Plovdivskom univerzitetu i na Novom bugarskom univerzitetu. Doktorirao književnost 2008. Bio urednik mnogih almanaha i kniževnih časopisa. I dalje je glavni urednik prestižnih književnih novina – Literaturnog vestnika. Aktivan učesnik u političkim promenama u Bugarskoj krajem devedesetih. Tri puta bio poslanik u Bugarskoj narodnoj skupštini. Bio ambasador Bugarske u Mongoliji i Indiji. Sada je generalni konzul Republike Bugarske u Nišu. Smatraju ga jednim od najboljih savremeni bugarskih pesnika. Dobitnik je mnogih nagrada i priznanja. Prevođen na mnoge jezike.

Elena Kadare

Elena Kadare

Rođena je 1943. godine u Elbasanu, gdje je završila gimnaziju, a albansku književnost i jezik u Tirani. Radila je kao novinar, zatim kao urednik u izdavačkoj kući «Osmi novembar». Prvu zbirku priča "Ugasi svjetlo, Vera" je objavila 1965. godine, zatim roman, "Težak porođaj", novele "Mlada i opsadno stanje", prema kojima je napravljen i film. U Parizu je objavljen njen roman Žena iz Tirane. Memoare "Nedostatak vremena" je objavila 2010. godine.

Elma Halilović

Elma Halilović

Rođena 1978. godine u Novom Pazaru. Diplomirala je srpsku književnost i jezik na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Prištini, a završila je master studije na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, na kome je nastavila doktorske studije. Objavila je knjige: "Slepa Živana" (2010), "Zagonetke" u koautorstvu sa Enesom Halilovićem (2015). Izučava savremenu i narodnu književnost. Piše prikaze i studije, objavljuje u književnoj periodici. Član je žirija za dodelu književne nagrade "Meša Selimović" i redakcije književnog časopisa "Sent", saradnik na projektu Arihva tradicije, istorije i kulture ATIK,

Elmir Spahić

Elmir Spahić

Rođen 19. marta 1992. godine u Sarajevu. Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu na Odsjeku za književnosti naroda Bosne i Hercegovine i Odsjeku za bosanski, hrvatski i srpski jezik. Književnokritičke i književnohistorijske radove objavljivao je u nekoliko naučnih časopisa, pored čega je uređivao i priređivao knjige i domaćih i stranih autora. Autor je zbirke poezije i proze "Plamena zavjesa" (2018). Saradnik je ili član nekoliko naučnih, stručnih i kulturnih ustanova i časopisnih redakcija. Živi u Sarajevu. Asistent je na oblastima Usmena književnost, Teorija književnosti, Metodika nastave bosanskog, hrvatskog i srpskog jezika, Metodika nastave književnosti naroda Bosne i Hercegovine, Bošnjačka književnost i Književnosti naroda Bosne i Hercegovine na Odsjeku za književnosti naroda Bosne i Hercegovine Filozofskog fakulteta Univerziteta u Sarajevu.

Elsa Korneti

Elsa Korneti

Pesnik, esejista, prevodilac. Rođena je 1969. godine u Minhenu, odrasla u Grčkoj. Dobitnik je mnogobrojnih nagrada.

Elvedin Nezirović

Elvedin Nezirović

Rođen je 1976. godine. Diplomirao na Pedagoškoj akademiji, odsjek za Bosanski jezik i književnost, na Univerzitetu "Džemal Bijedić" u Mostaru, te na Fakultetu humanističkih nauka, odsjek za Engleski jezik i književnost, također u Mostaru. Prvu zbirku poezije, pod nazivom Bezdan, objavio je 2002. godine, a drugu, Zvijer iz hotelske sobe, sedam godina poslije. Zbirku priča Toliko o tome, objavio je 2014. godine. Svoje pjesme i književne tekstove objavljivao je u najeminentnijim književnim časopisima na prostoru bivše države. Dobitnik je nekoliko književnih nagrada i priznanja. Živi i radi u Mostaru.

Emina Selimović

Emina Selimović

Rođena 1991. godine u Zenici. Završila Filozofski fakultet u Zenici, odsjek za bosanski/hrvatski/srpski jezik i književnost, i time stekla zvanje profesora za bosanski/hrvatski/srpski jezik i književnost. Oblast kojoj je više posvećena je književnost, bavi se pisanjem poezije i dobila jednu od najznačajnijih nagrada za poeziju u Bosni i Hercegovini, nagradu Mak Dizdar za neobjavljenu zbirku. Nakon osnovnog studija u Zenici, završila i postdiplomski studij na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, na odsjeku Književnosti naroda BiH. Odbranila magistarski rad pod naslovom „Elementi postmodernizma i nova osjećajnost u poeziji Zilhada Ključanina“ kod prof. dr. Sanjina Kodrića. Zbirka poezije „Genocid u Crazy Horesu“ joj je objavljena 2016. godine u izdavačkoj kući Dobra knjiga. Dobila prvu nagradu na Ratkovićevim večerima poezije u Bijelom Polju za drugu zbirku „Ademove suze“, koja je objavljena 2018. godine u Bijelom Polju. Godine 2018. objavljena joj je i treća knjiga, prerađena verzija njenog magistarskog rada, pod naslovom „Postmodernizam i nova osjećajnost u poeziji Zilhada Ključanina“. Objavljivala tekstove i poeziju u bosanskohercegovačkim časopisima, kao i časopisima regiona.

Emina Žuna

Emina Žuna

Rođena u Jajcu. Diplomirala psihologiju i komparativnu književnost, magistrirala književnost. Piše prozu. Nagrađivana i nominovana za književne nagrade. Trenutno radi kao profesorica psihologije i slobodna novinarka.

Emsura Hamzić

Emsura Hamzić

Rođena 1958. godine u mjestu Sveti Nikole. Diplomirala je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1981. godine, gdje je završila i gimnaziju i osnovnu školu. Do sada je objavila petnaest knjiga. Piše poeziju, prozu, drame i eseje. Piše i za djecu. Uvrštena je u više antologija poezije i pripovijetke, kao i poezije za djecu. Njena djela su prevođena na više jezika, između ostalog i na japanski . Emsura Hamzić je nagrađivana za svoja djela, a svaka knjiga se našla u najužim izborima za najuglednije nagrade. Član je P.E.N Centra BiH, Društva književnika Vojvodine i Društva pisaca BiH, Udruženja književnika Srbije, te Srpskog književnog društva. Živi u Novom Sadu i Sarajevu.

Enes Halilović

Enes Halilović

Pripovjedač, romansijer, pjesnik i dramski pisac rođen je 5. marta 1977. u Novom Pazaru. Objavio je zbirke poezije: Srednje slovo (1995, 2016), Bludni parip (2000), Listovi na vodi (2007, 2008, 2008), Pesme iz bolesti i zdravlja (2011) i Zidovi (2014, 2015), zbirke priča Potomci odbijenih prosaca (2004), Kapilarne pojave (2006) i Čudna knjiga (2017), drame In vivo (2004) i Kemet (2009, 2010) i romane Ep o vodi (2012) i Ako dugo gledaš u ponor(2016). Zabeležio je 172 zagonetke koje je objavio u uporednoj analizi Zagonetke (2015) koautorski sa Elmom Halilović. Osnovao je književni časopis Sent i književni web časopis Eckermann. Priče, poezija i drame Enesa Halilovića objavljene su u zasebnim knjigama na engleskom, poljskom, francuskom, makedonskom, turskom, albanskom i bugarskom jeziku, a proza i poezija je prevođena na engleski, nemački, španski, ruski, arapski, turski, francuski, poljski, rumunski, ukrajinski, mađarski, slovenački, letonski, albanski, makedonski, grčki, bugarski i katalonski jezik. Dobitnik je Zlatne značke za doprinos kulturi kao i književnih nagrada „Meša Selimović“, „Branko Miljković“, „Đura Jakšić“, „Stevan Sremac“ i „Ahmed Vali“, a za urednički rad u Sentu dobio je nagradu „Sergije Lajković“.

Enes Karić

Enes Karić

Rođen 16. maja 1958. u Višnjevu, Travnik, Bosna i Hercegovina. Osnovnu školu završio 1973. u Han-Biloj (Travnik). Srednju (petogodišnju) Gazi Husrev-begovu medresu završio je u Sarajevu 1978., a potom se iste godine upisao na Fakultet političkih nauka i Fakultet islamskih nauka u Sarajevu. Na Fakultetu islamskih nauka diplomirao je 1981., a na Fakultetu političkih nauka 1982. godine. Postdiplomski studij iz filozofije je upisao na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu i magistrirao 1986. (Tema: Odnos grčke i islamske filozofije u enciklopediji Ihvanus-Safa). Doktorirao je 1989. godine na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu (tema: Hermeneutički /tefsirski/ problemi prevođenja Kur'ana). Karićeva studija pod naslovom Historijsko-civilizacijski značaj mističnog tumačenja Kur'ana (The Significance of Sufism in the History of Islamic Civilization: Its place and Value in the Universal and Perennial Process of Spiritual Inquiry) je odabrana u programima UNESCO-a (Various Aspects of Islamic Culture). Od 1990. godine član je savjeta fondacije za očuvanje rukopisnog nasljeđa islama (Al-Furqan), koju je osnovao Ahmed Zeki Yamani 1991. godine u Londonu. Član je savjeta časopisa Islamic Studies (Pakistan), kao i savjeta časopisa American Journal of Social Sciences (Herndon, SAD). U ljeto 2002. godine izabran za aktivnog člana Jordanske Kraljevske Akademije (Alu l-Bayt). Akademske službe U periodu 1976. - 1977. bio je glavni i odgovorni urednik Zemzema, zatim 1989. - 1990. glavni i odgovorni urednik Islamske misli. Bio je član redakcije Zbornika Fakulteta islamskih nauka, Muslimanskoga glasa i Ljiljana. Urednik je Anala (časopis Gazi Husrevbegove biblioteke u Sarajevu). U periodu od 1984. do danas objavljivao je rasprave, prijevode (sa arapskog i engleskog), eseje, polemike i prikaze knjiga u mnogobrojnim sarajevskim, zagrebačkim i beogradskim listovima i časopisima. Objavio je i nekoliko radova (posvećenih islamu u Evropi i euro-islamskoj kulturnoj baštini) na arapskom jeziku u dnevnim novinama Aš-Šarq al-Awsat, u kuvajtskom časopisu al-Mujtama'a, itd. Na arapskom jeziku objavio u rijadskom časopisu Al-Faisal nekoliko studija koje se bave islamom u Evropi, susretom civilizacija. U Al-Faisalu objavio također i studiju o životu i djelu velikog alima Bosne, Mehmeda Handžića. Obavio i objavio na desetine intervjua sa poznatim profesorima islamskih nauka kao što su Seyyed Hossein Nasr, Annemarie Schimmel, Abdalwahab Bouhdiba, Abdulhakim Murad, itd. Obavio je i intervju sa kraljem Maroka Hasanom II. 1995. godine je objavio prijevod Kur'ana na bosanski jezik. 2009. godine objavio je svoj prvi roman pod naslovom "Pjesme divljih ptica".

Enesa Mahmić

Enesa Mahmić

Rođena 1989. Bosanskohercegovačka književnica, članica PEN Centra. Dobitnica je desetak regionalnih nagrada za poeziju. Učestvovala je na više internacionalnih književnih i umjetničkih festivala: Cognizance (Indija), Slovo Gorčina (Bosna i Hercegovina), We all made story (Latvija), Graphic Facilitation (Grčka), Woman Right & Gender Identities (Malta) Istanbul kitalarasi genc sairler festivali (Turska), BeFem (Srbija), Wood Poets, Dani prijatelja knjige (Hrvatska), Ratkovićeve večeri poezije (Crna Gora), Oživela ulica, Skovani od besed, Travnik besed, Poezija na meji, Spread poetry, not fear (Slovenija) Objavila je zbirke putopisne poezije: Faustova kći (2015), Mape Alme Karlin (2016), Na mjestu koje izaziva uzdah (2016) i Dolores (2017). Poezija joj je prevođena na engleski, njemački, talijanski, španjolski, turski i mađarski.

Enver Kazaz

Enver Kazaz

Rođen je u Kamenici. Završio je studij na Odsjeku za južnoslavenske književnosti Filozofskog fakulteta u Sarajevu 1985. Pohađao je postdiplomski studij na Filološkom fakultetu u Beogradu, gdje je odbranio magistarski rad pod nazivom: "Poezija Muse Ćazima Ćatića – književno naslijeđe i duh moderne" 1991. Doktorsku disertaciju pod nazivom: "Bošnjački roman XX vijeka" odbranio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 2000. Radio je u Institutu za književnost u Sarajevu u periodu 1986‒1992. Na Odsjeku za književnosti naroda BiH Filozofskog fakulteta u Sarajevu radi od 1996. Profesor je za područja bosanskohercegovačke i hrvatske književnosti i komparativne južne slavistike. Tokom 2005. godine bio je gostujući profesor na Institutu za zapadnu i južnu slavistiku Univerziteta u Varšavi. Bavi se književnom historijom, književnom kritikom i političkom publicistikom. Bio je glavni urednik u izdavačkoj kući "Zoro", te pokretač i glavni urednik časopisa "Lica", kao i član redakcije časopisa "Književna revija" i časopisa "Sarajevske sveske". Član je P.E.N. centra Bosne i Hercegovine. Učestvovao je na više međunarodnih naučnih skupova kao i u radu niza naučnih skupova organiziranih u BiH. Književnohistorijske studije i eseji prevedeni su mu na nekoliko jezika: engleski, njemački, poljski, mađarski i bugarski i uvršteni u više međunarodnih naučnih zbornika. Uvršten je u "Antologiju bošnjačkog eseja" koju je za izdavačku kuću "Alef" priredio Alija Isaković.

Ersan Muhović

Ersan Muhović

Rođen 19.6.1992. godine u Novom Pazaru. Student je završne godine akademskih studija na Državnom univerzitetu u Novom Pazaru, na Departmanu za srpsku književnost i jezik. Objavljuje kritiku u periodici.

Ervin Jahić

Ervin Jahić

Rođen 1970. godine u Rijeci. Piše poeziju, kritiku, eseje i fenomenološke tekstove. Pjesme su mu prevođene na engleski, njemački, talijanski, francuski, ruski, poljski, turski, perzijski, bugarski, rumunjski, mađarski i slovenski jezik. Uređivao je časopise Kult i Rival. Objavio knjige pjesama: "Oko andaluzijskoga psa" (1994), "Biografija i auto" (2001), "Knjiga materijala, vikend-priručnik utopije tijela za mezimce" (s P. Todorovićem, 2001), "Pustinje neona, izabrane pjesme" (2005) "Kristali Afganistana" (2007), "Nemjesto" (2015)

Ešref Džanefendić

Ešref Džanefendić

(1988 - 2020) Bio je muzičar i fotograf. Svirao kanun, kahon, bavio se pevanjem. Nastupao je u supersoničnim komunikacijama Kornelija Kovača 2012. u Kamernom teatru 55 u Sarajevu; 2013. u Beogradu povodom 50 godina rada Kornelija Kovača, kao i 2014. u Domu omladine u Beogradu. Kao član različitih ansambala i bendova nastupao je više puta u inostranstvu, uključujući Conservatorio Giuseppe Verdi u Torinu 2012, Turkoviziju 2015, Sarajevo sevdah fest i Baščaršijske noći. Učestvovao je na više kolektivnih izložbi fotografija u Novom Pazaru i Beogradu. Osvojio je prvu nagradu za fotografiju na konkursu BNV-a.

Eva Lipska

Eva Lipska

(Ewa Lipska) rođena je 1945. u Krakovu. Završila je Likovnu akademiju, ali se opredelila za poeziju. Pored poezije piše prozu, drame, tekstove za krakovski kabare „Podrum kod ovnona“ i za rok grupe. Nije pripadala nijednoj književnoj grupi ni pravcu, iako je kritičari svrstavaju u Novi talas. Dobitnik je najprestižnijih poljskih i svetskih književnih nagrada. Prevođena je na četrdesetak jezika. Čest je gost najpoznatijih festivala u svetu.

Faiz Softić

Faiz Softić

Rođen je 10. januara 1958.god. u Vrbama kod Bijelog Polja. Školovao se u rodnom kraju, Mostaru i Sarajevu. Piše za razne listove i časopise. Prevođen je i nagrađivan. O njegovom književnom radu pisali su mnogi kritičari i esejisti iz Bosne, Crne Gore, Luksemburga… Objavio je dva romana, dvije knjige priča i dvije knjige pjesama. Živi u Luksemburgu.

Faruk Šehić

Faruk Šehić

Rođen 14.4.1970. godine u Bihaću, gdje je pohađao osnovnu školu. Srednju školu završio je u Bosanskoj Krupi, a studirao je na Veterinarskom fakultetu u Zagrebu i Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Tokom rata je teško ranjen. Književna kritika ga smatra jednim od najdarovitijih mlađih pisaca iz Bosne i Hercegovine, i predvodnikom tzv. pregažene generacije. Njegove knjige objavljivane su u više izdanja. Također su prevođene na francuski, mađarski, poljski, engleski, hrvatski i talijanski jezik. Član je Društva pisaca BiH i P.E.N. Centra u BiH. Živi u Sarajevu i radi kao novinar i kolumnist.

Ferid Muhić

Ferid Muhić

Rođen je 1943. godine u selu Mahoje kod Zavidovića, Bosna i Hercegovina. Predavao je na Univerzitetu Sv. Kiril i Metodij u Skoplju, te na drugim univerzitetima širom svijeta, kao što su: International Institute of Islamic Thought and Civilization u Kuala Lumpuru, Florida State University, Syracuse University, te na univerzitetima u Jugoistočnoj Evropi. Uže oblasti njegova interesovanja su savremena filozofija, kulturna antropologija, estetika, politička filozofija i filozofija religije. Objavio je više djela iz navedenih oblasti, kao i više književnih djela, među kojima su: "Kritički metodi", "Filozofija ikonoklastike", "Motivacija i meditacija", "Štit od zlata", "Noumenologija tijela", "The Study in Fragmentation and Despair", "Logos i hijerarhija", "Mišljenje u akciji", "Smisao i vrlina", "Filozofi utješitelji", "Filozofija religije u njemačkom klasičnom idealizmu", "Ex cathedra", "Falco Peregrinus", "Sto koraka iznad", "Dim ugarka snova".

Ferida Duraković

Ferida Duraković

Pjesnikinja, autorica kratke priče, kolumnistica, spisateljica za djecu. Prevodi s engleskog jezika. Diplomirala jugoslavenske književnosti i srpskohrvatski jezik na Univerzitetu u Sarajevu. Objavila 15 knjiga poezije, proze, prevoda s engleskog i književnosti za djecu. Između ostalih, nagrađena nagradom Svjetlosti 1978, nagradom Hellman-Hammet Fund for Free Expression (USA) 1992. godine, a za pjesničku knjigu Heart of Darkness (White Pine Press, Fredonia, New York, 1999) dobila nagradu Vasyl Stus Freedom-to-Write-Award koju dodjeljuje PEN New England, SAD. Nagrađivana za poeziju, književnost za djecu i dramske tekstove. Knjige pjesama objavljene u SAD, Bugarskoj i Italiji. Poezija joj je prevedena na dvadeset pet jezika. Do 2013. godine radila kao izvršna direktorica PEN Centra u BIH. Penzionisana prije vremena. Rođena u Olovu, živi u Sarajevu s mužem, kćerkom i mačkama.

Feti Sasi

Feti Sasi

Tuniski pesnik i prevodilac. Rođen 1962. godine. Piše poeziju u prozi, kratke pesme i haiku; prevodilac je svih njegovih pesama na engleski. Član je Udruženja pisaca Tunisa i Književnog kluba kulturnog centra u Susu. Objavio pet zbirki poezije: Seme ljubavi (2010), Sanjam .... i zapisujem poslednje reči na pticama (2013), Nebo za čudnu pticu (2016), Kao usamljena ruža ... na stolici (2017) i Besio sam svoje lice iza vrata (2018). Takođe, objavljuje knjige prevoda, a njegove pesme su prevedene na nekoliko jezika.

Filip Grujić

Filip Grujić

Rođen 1995. u Novom Sadu. Diplomirao dramaturgiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, klasa 2014/2018. Dobitnik nagrade Sterijinog pozorja za dramu “ne pre 4:30, niti posle 5:00”. Za istu dramu dobio nagradu “Slobodan Selenić”. Autor romana "Bludni dani kuratog Džonija", u izdanju Samizdat B92. Autor drame "Tamo gde pevaju", koja je ušla u najuži izbor za Sterijinu nagradu za dramski tekst i bila javno čitana u Šapcu. Autor drame "Ovde je lepo - sečem drvo, jedem pasulj" koja je imala premijeru u martu 2018. godine u Narodnom pozorištu u Beogradu, u režiji Milje Mazarak. Autor drame "Kako ja ovo sinu da objasnim?" koja je imala premijeru 14. decembra 2018 u Pozorištu mladih, Novi Sad, u režiji Vojkana Arsića. Autor drame za mlade “Kada pričamo o ljubavi, da li pričamo?” koja je imala premijeru u Dadovu, 9. maja 2019 godine. Autor drame “Vilica Ebena Byers-a” koja će imati svoje scensko čitanje 20. juna, 2019 godine u Narodnom pozorištu, Beograd, u režiji Jovane Tomić. Radio kao dramaturg i adaptirao Šeherezadu za potrebe istoimene predstave, u režiji Slobodana Beštića na sceni Kosmodrom (Dorćolsko narodno pozorište). Dobitnik stipendije za razvoj scenarija "Rupa" od strane FCS-a. Scenarista kratkog igranog filma "Glad", u režiji Tamare Todorović. Film je bio deo mnogobrojnih međunarodnih festivala (Tel Aviv, Solun, Herceg Novi, Izola, Sofija, Bukurešt...), a dobio je nagradu za najbolji scenario na festivalu SEECS u Bukureštu, kao i nagradu publike u Mostaru. Urednik filmskog programa na Festivalu uličnih svirača (2018) u Novom Sadu. Svirao bas i bio tekstopisac bendova Fusion, sa kojim je izdao album "Gospodin Paspartu traži ram" u izdanju Lampshade media, 2015 godine. Sa bendom Plastic Trees izdao EP "More Songs About Her", 2016 godine.

Galina Maksimović

Galina Maksimović

Rođena u Zrenjaninu 1993. godine. Do sada je radila na sledećim predstavama i performansima "Zajedno do dostojanstvenog rada" (dramaturškinja i rediteljka), "Pobuna u toku" (dramaturškinja), "Romeo i Julija" (adaptacija), "...I ostali" (ko-autorka), "Treznilište" (ko-dramaturškinja), "Tramvaj zvani samoća" (ko-autorka), kao i na nekoliko studentskih pozorišnih i radio vežbi. Dobitnica je nagrade "Josip Kulundžić" koju dodeljuje Fakultet dramskih umetnosti u Beogradu i The Best Young Critic nagrade koju dodeljuje AltCine iz Atine. Suosnivačica je i predsednica Kino kluba Zrenjanin. Povremeno se bavi filmskom kritikom. Zaposlena je u Rekonstrukciji Ženskom fondu. Levičarska aktivistkinja i feministkinja. "Paša i vukovi" je njena diplomska drama.

Galina Višnjevska

Galina Višnjevska

(Гали́на Па́вловна Вишне́вская; 1926 – 2012) bila je ruska operska pjevačica, pedagog i pozorišna rediteljka. Karijeru je započela sredinom 40-ih u Lenjingradu, a 1952. godine izabrana je među stažiste Boljšog teatra. Nastupala je kao sopran u operama “Toska”, “Aida”, “Rat i mir”, “Evgenije Onjegin”... Tokom karijere pevala je na najprestižnijim scenama širom sveta, od Kovent gardena, preko Metropoliten opere i Skale. Bila je supruga violončeliste i dirigenta Mstislava Rastropoviča.

Gavra Vlaškalin

Gavra Vlaškalin

Rođen je u 1958. godine u Zrenjaninu. Autor je zbirke priča i pesama Tetovaža za nju (2012) i zbirke priča U poslednjem trenutku (2015). U pripremi je zbirka priča “Skoro pa istinite priče” koja izlazi 2017.godine. Objavljivao je kratke priče u književnim časopisima “Ulaznica”(Zrenjanin), “Književni život” (Rumunija). U zborniku “Najbolja kratka priča Pirota 2016” objavljena mu je jedna priča. Učestvovao je na Festivalu kratke priče “Kikinda Short “(2014,2015). Član je Društva književnika Vojvodine.

Gebre Ejesus Gorfu

Gebre Ejesus Gorfu

Etiopski pesnik, prozaista i filozof. Spada u najeminentnije savremene pisce Etiopije. Rođen je u gradu Adva na severu zemlje. Osnovu i srednju školu završava u Adis Abebi, a nakon toga studije elektrotehnike na Univerzitetu Ist London u Londonu. Piše na amharskom, engleskom i jeziku tigrinja. Do sada je objavio 6 knjiga od kojih 3 na engleskom: Pesme o mislima i samoći (1972), Divlji ovas (1979) i filozofsko delo Gorfu protiv Ničea (1998) koje je imalo veliki odjek u filozofskim krugovima tokom poslednje decenije XX veka. Od 1981. živi i radi u Sjedinjenim Američkim Državama.

Ginter Gras

Ginter Gras

Rođen je u Gdanjsku 1927. Prvu zbirku pesama objavio je 1956. godine. Bogat književni opus doneo mu je brojne ugledne književne nagrade i intelektualne počasti.

Goran Simić

Goran Simić

Pjesnik, prozni i dramski pisac rođen je 1952. Autor je dvadesetak knjiga poezije, proze i dramskih tekstova za djecu. Knjige su mu prevedene na petnaestak jezika a za svoj rad je više puta nagrađivan u BiH, Kanadi i Americi. Poezija mu je uvrštavana u više antologija BiH pjesništva kao i antologija svjetske poezije. U četrdesetpet godina bavljenja književnošću bio je urednik nekoliko časopisa, izdavač, osnivač knjižara, gost pisac na tri Univerziteta u Kanadi gdje je boravio petnaestak godina. Autor je dvoje odrasle djece i poočim dvoje pasa lutalica. Iz Toronta se preselio u Sarajevo gdje ponovo živi zadnje četiri godine.

Goran Stanković

Goran Stanković

Rođen je 1958. u Nišu. Piše poeziju, prozu, eseje, bavi se uredničkim i priređivačkim radom. Za poeziju je dobio više nagradа. Objavio knjige poezije: „Lik i pozadina“ (1984), „Kvantna mehanika“ (1987), „Cyberpunk“ (1991), „Prethodna knjiga“ (1996), „Terra incognita“ (1997), „Četiri doba“ (1999), „Litanije“ (2008), „Biće skoro propast sveta“ (izabrana poezija, 2012) i „Lik stvari koje dolaze“ (2016), te knjige proze: „Hronike o Hloygeu“ (1991, koautor), „Terra marginalis“ (1997, koautor), „U traganju za zlatnom lipom“ (2000). Priredio tematske celine: Ostrvologija (Кulturologija pustih ostrva), Puste utopije (Кulturologija napuštenih i nedostupnih prostora), Apokalipsa - Teorija, praksa i estetika propasti sveta, Realne utopije (Lične utopije, mikronacije i druge stvarnosti).

Goran Tica

Rođen u Zemunu 28.10.1959. gde je zavrsio gimnaziju, a potom upisao istoriju umetnosti. Živeo u St.Tropezu godinu dana, u Minhenu desetak godina, Beč tri godine, Winsdor par meseci, Atina 6 meseci.... Sad je opet u Minhenu. Promenio je, više od 50 različitih zanimanja, ali je ljubav prema umetnosti ostala, tako je i osnovao privatnu galeriju "Babilon" u Minhenu. Trenutno radi kao službenik obezbeđenja u BMW. Prvo napisano delo jeste roman "Zid", a potom i roman "Bogumil", tema koja ga je odvukla u rano hrišćanstvo. Otuda i trilogija o ženama apostolima "Sestrinstvo", te nastavak bogumila u "Hererzerijarhu", novom romanu koji je u pripremi.

Gordana Benić

Gordana Benić

Savremena hrvatska pjesnikinja čije se poetsko umijeće ogleda u formi pjesme u prozi, u kojoj na osobit način sastavlja i rastavlja svjetove i postiže domete najboljih svjetskih majstora ove forme. Objavila je petnaest poetskih zbirki, zastupljena je u brojnim domaćim i stranim antologijama suvremenog pjesništva. Njezina poezija prevedena je na desetak stranih jezika, a knjiga Kovači sjene - izbor iz opusa posvećenog Dioklecijanovoj palači u Splitu - objavljena je 2014. na francuskom jeziku. Za poeziju je nagrađena uglednim nagradama, a 2014. godine ovjenčana je Goranovim vijencem, najprestižnijom nagradom za cjelokupni pjesnički opus i doprinos hrvatskoj poeziji.

Gordana Divjak

Gordana Divjak

Rođena je 1992. godine u Zrenjaninu, ali ceo život provodi u Torontu. Kratko vreme piše kratke pripovetke.

Gordana Simeunović

Gordana Simeunović

Rođena je 1963. godine u Beogradu. Objavila je zbirke poezije: ,,Moja haljina i ja“, ,,Narukvica od slonovače“, ,,Pobuna krpenih lutaka“, ,,Podno mirnog sna“ , ,,Vreme hlebova“, ,,Buka života“, ,,Put do moje kuće“ – izabrane pesme. Priredila je panorame: ,,Najlepše ljubavne pesme srpskih pesnikinja“ i ,,Jabuka u srpskoj poeziji“. NJena poezija je prevođena na engleski, francuski, španski, švedski i rumunski jezik, proza na ruski i engleski. Zastupljena je u književnoj periodici, zbornicima i antologijama, kao i stranim časopisima. Član je Udruženja književnika Srbije. Živi i stvara na Umci, nedaleko od Beograda.

Gordana Smuđa

Gordana Smuđa

Rođena je 1982. godine u Beogradu, gde je diplomirala na Katedri Dramaturgija, Fakulteta dramskih umetnosti. Objavila je knjigu poezije „Druga mesta“ (Matična biblioteka „Vladislav Petković DIS“, 2011), kao laureat nagrade „Mladi DIS“. Knjigu putopisa “Daljine merene rečima” objavila je 2015. godine. Njena poezija, kratke priče, drame, radio drame i filmovi su nagrađivani, a radovi i prevodi zastupljeni u brojnim zbornicima, antologijama, panoramama, festivalima, konferencijama, kao i u književnim časopisima u zemlji i inostranstvu. Član je Udruženja dramskih umetnika Srbije i Udruženja književnika Srbije.

Gordana Vlahović

Gordana Vlahović

Rođena je 1946. godine. Živi u Kruševcu gde predaje književnost u Ekonomskoj školi. Objavila sedam knjiga proze i književne kritike. Dobitnica je povelje Sima Matavulj.

Gradimir Gojer

Gradimir Gojer

Rođen u Mostaru 1951. Pisac, reditelj i teatrolog. Objavio pedeset knjiga iz oblasti poezije, teatrologije, književne kritike i historije književnosti, esejistike i baletne libretistike. Režirao sto dvadeset pet predstava. Dobitnik nagrade "Kočićevo pero" za poeziju, "Šestoaprilske nagrade" Sarajeva za teatrologiju i nagrade "Grozdanin Kikot". Pripala mu je i nagrada "Sloboda" Međunarodnog centra za mir u Sarajevu kao i priznanje "Hrvatsko glumište" od Društva dramskih umjetnika Hrvatske. Član je Hrvatskog društva za znanost i umjetnost. Počasni član Crnogorskog narodnog pozorišta. Predavao pozorišnu režiju i istorija režije na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu. Bio je predsjednik Društva pisaca BiH, direktor Pozorišta mladih, Kamernog teatra i Narodnog pozorišta u Sarajevu.

Hadžem Hajdarević

Hadžem Hajdarević

Rođen 1956. godine. Pjesnik, prozni pisac, esejist, pisac za djecu, znanstveni radnik, pored više knjiga proznih i esejističkih djela, objavio i deset knjiga poezije: SEOBE OBALA (Sarajevo, 1981.);
KOJE NUHOVE LAĐE (Sarajevo, 1987.); ŽIVE VODE (Sarajevo, 1990.); PJESME PONORNICE (Sarajevo, 1995.); PETO UŠĆE (Sarajevo, 1997.); SUTRAŠNJE PUTOVANJE BRODOM (Sarajevo, 2000.); NA SONETNIM OTOCIMA (Zenica, 2004., drugo izdanje 2005.); GDJE VODA IZVIRE (Sarajevo, 2010.); SUTJESKA (Zagreb, 2012.). KIŠA RUJANKA UŠIVA RASUTE NERVE (Sarajevo, 2018.) Publicirano je i nekoliko pjesničkih izbora ovoga autora: ČETVERA UŠĆA, (Sarajevo – Ljubljana, 1994.); NAUSIKAJINA KĆI (Novi Pazar, 1999.);
UŠĆA, izabrane pjesme, edicija “Bošnjačka književnost u 100 knjiga”(Sarajevo, 2003.); USTJE JEZIKA (Ušće jezika), izbor i prijevod na slovenski jezik (Ljubljana, 2007.);
 USPRAVNA VODA, pjesnički izbor (Cetinje – Podgorica, 2009.); LAND, DAS ES NICHT GIBT (Zemlja koje nema), izbor i prijevod pjesama na njemački jezik (Leipzig, 2010.); SELMA, izbor i prijevod pjesama na poljski jezik (Warszawa, 2012.); VISAGE DE L'EAU (Lice vode), izbor pjesama na francuskom jeziku ( Séte, 2013.). Dobitnik je niza nagrada: Nagrada Trebinjskih večeri poezije, 1982., Nagrada “Svjetlosti”, 1982., Nagrada “Skender Kulenović”, 1996., Nagrada “Planjax” za najbolju knjigu pjesama, 2005. godine. Živi i radi u Sarajevu. Trenutno je predsjednik Društva pisaca Bosne i Hercegovine.

Hana Butković

Hana Butković

Rođena 1976. u Beogradu. Diplomirala na Filološkom fakultetu u Beogradu, gde živi i radi.

Hana Stojić

Hana Stojić

Rođena 1982. u Sarajevu, studirala je na Fakultetu prevodilačkih znanosti na Bečkom sveučilištu. Suizdavačica je publikacija Izgubljena mjesta i Žene u Bosni i Hercegovini za Goethe-Institut Bosne i Hercegovine. 2010. započela je i organizirala prvi nastup Bosne i Hercegovine na Leipciškom sajmu knjige. Na bosanski je prevela roman Elfriede Jelinek (Liebhaberinnen/ Ljubavnice ) i roman Saše Stanišića (Wie der Soldat das Grammofon repariert/ Kako vojnik popravlja gramofon). Na njemačkom je objavljen njezin prijevod izbora pjesama Abzeichen aus Fleisch [Značke od mesa] Faruka Šehića. Nagrade: Prevoditeljska nagrada Ureda saveznog kancelara za prijevod romana Die Liebhaberinnen (2006.), Književna nagrada za promicanje podmlatka "Farah Tahirbegović" za mlade kulturne radnike u Bosni i Hercegovini (2010). Od 2014. Hana Stojić vodi projekt TRADUKI.

Herbert Rid

Herbert Rid

(1893-1968) Engleski istoričar umetnosti, pesnik, književni kritičar i filozof, najpoznatiji po brojnim knjigama o umetnosti. Bio je suosnivač Instituta za savremenu umetnost, i jedan od najranijih engleskih pisaca koji je primetio egzistencijalizam. Sledeće četiri njegove knjige dostupne su na našem jeziku: Moderna skulptura, IP Jugoslavija, Beograd 1966; Henri Mur: Studija o životu i delu, IP Jugoslavija, Beograd 1970; Umjetnost i otuđenje, Mladost, Zagreb, 1971; Istorija modernog slikarstva od Sezana do Pikasa, IP Jugoslavija, Beograd, 1979.

Hokun Evreos

Hokun Evreos

Norveški pjesnik, rođen 1974. godine. Objavio je tri knjige pjesama: "Avstaden mellom hus" (2008), "Grevlingvariasjonene" (2011) i "Kjærlighet er den Ting" (2014), te knjigu za djecu "Brune" (2013) za koju je dobio nagradu "Nordisk Råds Barne- og Ungdomslitteraturpris".

Husein Đulović

Husein Đulović

Rođen 1994. godine u Novom Pazaru. Student engleskog jezika i književnosti. Potpredsednik FotoKinoKluba Novi Pazar. Izlagao na više kolektivnih izložbi.

Igor Banjac

Igor Banjac

Rođen je 1968. u Sarajevu. Objavljivao poeziju, prozu, esejistiku u časopisima, magazinima i na radiju. Pjesme su mu uvrštene u nekoliko pjesničkih zbornika. Objavio zbirku kratkih priča “Mironovo drugo putovanje“ (Sarajevo, 2001.) i zbirku poezije “Svjedok i konj“ (Zagreb/Sarajevo, 2008.) Od 1995. aktivan je s umjetničkom skupinom “Ambrosia“ s kojom je realizirao veći broj art performansa, instalacija i izložbi. Živi i radi u Sarajevu.

Igor Isakovski

Igor Isakovski

Rođen je 1970. u Skoplju. Jedan je od najistaknutijih makedonskih pesnika, proazaista, prevodioca i izdavača. Osnivač je prvog makedonskog e-časopisa: Blesok – književnost i druge umetnosti, radio je u svojoj izdavačkoj kući "Blesok" kao glavni urednik. Preminuo je 2014. godine

Igor Perišić

Igor Perišić

Književni teoretičar, retko kritičar, ponekad esejista. Rođen je u Zrenjaninu 1974. godine. Diplomirao, magistrirao i doktorirao na Filološkom fakultetu u Beogradu, na grupi za Opštu književnost i teoriju književnosti. Od oktobra 2006. radi u Institutu za književnost i umetnost u Beogradu. Tokom 2014. završio postdoktorsko usavršavanje na Univerzitetu u Notingemu. Objavio knjige "Gola priča" (2007), "Uvod u teorije smeha" (2010, drugo izdanje 2012), "Utopija smeha" (2013) i "Kritika i metakritika" (2014), kao i pedesetak studija, članaka i eseja u naučnim zbornicima, časopisima i književnoj periodici. Privodi kraju rukopis knjige "Ženski portreti". Jedan je od urednika međunarodnih naučnih časopisa "Književna istorija", "Filološke studije" i "The Dostoevsky Journal". Bio je predsednik UO Srpskog književnog društva (2016).

Ileš Feher

Ileš Feher

Rođen 1941. u Kastvu. Magistrirao medicinsku biohemiju i doktorirao hemijske nauke na Univerzitetu u Zagrebu. Pored rada u zdravstvu predavao biohemiju na Budimpeštanskom fakultetu za povrtlarstvo. Nakon 43 godine staža penzionisam bez ijednog dana bolovanja. Prevodi poeziju.

Ilhan Pačariz

Ilhan Pačariz

Rođen je u Prijepolju 1983. Diplomirao je komparativnu književnost i bibliotekarstvo na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Poeziju i kritiku objavljuje u književnoj periodici. Objavio je knjige poezije: Sobni nomad (2011) i Oniričke pesme (2015).

Ilija Bakić

Ilija Bakić

Rođen je 1960. u Vršcu. Pesnik, pripovedač, romansijer, kritičar i urednik. Objavio više knjiga poezije i proze (pripovedaka i romana) na tragu avangardnih i signalističkih iskustava odnosno žanrovske i postžanrovske naučne fantastike. Zastupljen u više antologija srpske i jugoslovenske fantastike.

Irena Plaović

Irena Plaović

Rođena u Beogradu 1992. Završila je Filološku gimnaziju, smer za italijanski jezik, i Srpsku književnost i jezik sa komparatistikom na Filološkom fakultetu, gde sada radi kao asistent na Srednjovekovnoj književnosti. Na doktorskim je studijama srpske književnosti. Pored naučnih članaka, piše eseje, pozorišnu kritiku i, najčešće, poeziju.

Irfan Kasumović

Irfan Kasumović

Rođen 20.11.1983. god u Doboju. Osnovnu i srednju školu završio u Zavidovićima. Diplomirao na Akademiji dramskih umjetnosti u Tuzli 08. 7. 2006.god, u klasi red.prof. Vlade Keroševića, sa predstavom Eric Emanuell Schmitt-a „Enigmatske varijacije“, a magistrirao 30.09.2016. godine također na Akademiji dramskih umjetnosti u Tuzli. U pozorištu odigrao uloge u četrdesetak predstava među kojima izdvaja: Fadil Hadžić „Državni lopov“ režija: kolektiv, uloga Marko; Ivo Andrić i Nebojša Bradić „Prokleta avlija“ režija: Nebojša Bradić, uloga Muzafera; Safet Sijarić “Rod i dom” režija: Vlado Kerošević, uloga: Arslan Šipovčanin; Dževad Karahasan „Prikazanje“ režija: Vlado Kerošević, uloga Muselima; Miroslav Jančić „Bosanski kralj“ režija: Adis Bakrač, uloga Tripe; Bertolt Brecht „Prosjačka opera“ režija: Branko Šimić, uloga Edie; Edward Albee „ZOO priča“ režija: Damir Altumbabić i Irfan Kasumović, uloga: Jerry; Zlatko Topčić „Glavom kroz zid“ režija: Sead Đulić,uloga Adi Kolak; William Shakespeare „San ljetne noći“ režija: Armin Ćatić, uloga Egeja i Gladnice; Zlatko Dukić „Tajkun“ režija: Irfan Kasumović, uloga Čvorak i t.d. Igrao u kratkometražnom filmu „Put bez povratka“ režija: Enes Ates, uloga: Nazim; dugometražnom filmu „Hiljadarka“ režija: Nenad Đurić, uloga: Konobar; dugometražnom filmu “Mamonga” režija: Stefan Malešević, uloga: vlasnik pekare; kratkometražni film „Halal para“ režija: Sulejman Muratović, uloga: Čovjek; dugometražni film „Gorčina osvete“ režija: Damir Pirić, uloga: Bahrija; kratkometražni igrani film Azira Šabića „Kušlat“ režija: Sulejman Muratović, uloga: Adil i dr. Na televiziji vodio edukativne emisije „Megabajt“( TVTK) i „Restart“(BHT); snimio 2 pilot epizode igrane serije “Picigin” Šemsudina Gegića; režija: Šemsudin Gegić, uloga: Plovak; uradio naraciju za dokumentarni film „Mračna komora“ režija: Feđa Ibrišimović, nekoliko muzičkih i reklamnih spotova i t.d. Snimio nekoliko radio drama od kojih izdvaja radio dramu „Vampiri“ Darka Lukića, u režiji: Šemsudina Gegića, „Enciklopedija BH stvaralaštva“ režija: Šemsudin Gegić (obe u produkciji Radio Federacije BiH), „ Ja, mobitel“ režija: Robert Andrejaš (produkcija Akademija dramskih umjetnosti u Tuzli) i dr. Trenutno zaposlen kao viši asistent na Akademiji dramskih umjetnosti Univerziteta u Tuzli, na užoj umjetničkoj oblasti Gluma.

Irfan Ličina

Irfan Ličina

Rođen je 1990. godine u Novom Pazaru. Bavi se dokumentarnom fotografijom, radi u agenciji Tanjug. Njegove fotografije su objavljivane na naslovnim stranama najvećih dnevnih listova u Srbiji, u medijima zemalja okruženja kao i na vodećim domaćim web portalima koji se bave kulturom fotografije.

Ismet Rebronja

Ismet Rebronja

(Goduša Bijelo Polje 1942 – Novi Pazar, 2006) bio je pjesnik, pripovjedač, romanopisac, antologičar, etimolog, esejista, novinar, prevodilac poezije sa ruskog jezika, urednik i osnivač brojnih listova, kulturnih manifestacija i institucija. Bio je član UKS i dobitnik nagrade Risto Ratković. Objavio je knjige poezije Knjiga rabja (1972), Izložba (1976), Gazilar (1978), Sreda i Sreda kći (1983), Paganska krv (1986), Keronika (1991), Jesen praznih oraha (1997), Kad forminga ne dosvira (2002), Suze Lejle Šehović (2003), Sinje more (2006), Nulla insula (2007), Magnet i algebra (2010); knjige priča Beli unuci (1986), CI priča (1994), Pad Grčke (2007); etimološke eseje Sokratov pas (2009). Priredio je Antologiju poezije Bošnjaka u Srbiji i crnoj Gori Latice primule (2003). Sakupio je i uredio izbor poslovica i izreka Budi nešto da ne budeš ništa (2004, sa Medisom Kolaković). U njegovoj ostavštini postoje neobjavljeni rukopisi: Varoš sinova Abdulahovih (roman), Glava cara Nićifora (roman), Etymologicon (etimološki rečnik sa preko 2000 odrednica), Psi su najbolji ljudi (sećanja).

Ivan Antić

Ivan Antić

Rođen je 1981. u Jagodini. Diplomirao je Srpsku književnost i jezik sa opštom književnošću na Filološkom fakultetu u Beogradu. Objavio je dve knjige kratkih priča, Tonus (Prva knjiga Matice srpske, 2009) i Membrane, membrane (Kulturni centar Novi Sad, 2016), i samo jednu pesmu. Priče su mu prevedene na engleski, nemački, poljski, slovenački, albanski, makedonski i rumunski jezik i uvrštene u antologiju proze kulturno-propagandnog kompleta Beton: Nga Bergradi, me dashuri – Tregimi i ri nga Serbia (Priština, 2011), antologiju mlade srpske proze: "Pucanja" (Beograd, 2012) i slovenačku antologiju manjinske i migrantske književnosti.

Ivan Damnjanović

Ivan Damnjanović

Rođen 1992. godine u Beogradu. Studirao Opštu književnost i teoriju književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Kao glavne oblasti interesovanja izdvaja književnu teoriju i popularnu kulturu. Osim književnošću, aktivno se bavi i novinarstvom. Član Kluba 128.

Ivan Dobnik

Ivan Dobnik

Rođen 1960. godine u Celju. Pesnik, urednik, prevodilac, esejista i književni kritičar. Na Filozofskom fakultetu u Ljubljani je studirao filozofiju i komparativnu književnost. U periodu od 1988 – 1995. bio je zaposlen u biblioteci Bežigrad. Bio je član uredništva časopisa Apokalipsa (1998 – 2008), idejni pokretač i odgovorni urednik časopisa Poetikon (2005 - ) suosnivač Književnog društva Hiša poezije (2006 - ). Objavio je pesničke zbirke Osvobajanje (Oslobađanje), 1980; Kaligrafija lire (1999), Zapreš svoje oči (Sklopiš svoje oči), 2003; nominacija za Veronikinu nagradu 2004; Rapsodija v mrzli zimi (Rapsodija u hladnu zimu), 2005; na francuskom i slovenačkom Rhapsodie dans un hiver froide / Rapsodija v mrzli zimi (2006); Zapisi z drevesnih lističev (Zapisi sa listova drveća), 2006; na nemačkom i slovenačkom zajedno sa Andrejom Medvedom i Miklavžem Komeljom Stimmen slowenischer Lyrik / Glasovi slovenske poezije I (2007), Svetilnik (Svetionik), 2008; Bela pesem (Bela pesma), 2009; Spiva na zadnji obali / Wir schlafen an der letezen Küste (Rimbach, 2009) i Rapsodija v mrazovitata zima (Sofija, 2010). Njegove pesme su prevedene na brojne jezike. Živi i stvara u Šmatevžu (Savinjska dolina) i u Ljubljani.

Ivan Makragić

Ivan Makragić

Diplomirani dramaturg, rođen 04.04.1078., a deluje i izgleda znatno mlađe, barem 10 ili 12 godina. Završio FDU, oduvek ga privlačili mediji, umetnost, najviše tokom studija zavoleo pozorište, a pre studija uglavnom samo sedmu umetnost i TV serije. Pisao scenarija za kratke studentske igrane filmove Majica i Moja!, u režiji Sonje Blagojević, emitovane na RTS-u, i putovali na nekoliko festivala. Kreativno stasavao u filmskim distributerskim kućama Pro Vision i Tuck Vision, kao corporate copywriter i marketing koordinator, a kasnije ga film vodi i u sfere televizije, te postaje u jednom trenutku i filmski urednik i dramaturg - HAPPY TV, kao i copywriter, pisac tekstova za katalog festivala dokumentarnog filma Beldocs. Pisac scenarija postaje i za licencirane show programe kao Da li ste pametniji od đaka petaka? na TV Fox, sadašnjoj TV Prva, ili Sve za ljubav, za produkciju Emotiona, emitovano na TV Pinku, sve do novijeg posla kao story editor, dramaturg ili čovek za sve u rijaliti programu Parovi na Happy TV. Bio i radio voditelj kratko, ali i umereno beše slatko. Autor desetak pozorišnih originalnih drama ili dramatizacija/adaptacija, uvek blizu realizacija, ali još uvek bez prave šanse. Ranije pisao više, a sada manje i filmska scenarija ili tekstove za igrane TV projekte/serijale. Otac malenog sina Jovana, koji puni 5 godina 17. juna 2016., i tata ga voli najviše na svetu.

Ivan Milenković

Ivan Milenković

Rođen 1965. godine. Filozof po obrazovanju (i nužnosti), prevodilac po vokaciji, kritičar po temperamentu, radi na Trećem programu Radio Beograda. Knjigu Pohvala neslozi. Makijaveli protiv makijavelizma objavio 2018. godine (Fedon, Beograd). Knjigu izabranih osvrta, prikaza i recenzija Filozofski fragmenti 2011. (Karpos, Loznica). Bavi se savremenom francuskom i političkom filozofijom. Književne kritike, prikaze i recenzije filozofskih knjiga objavljuje u nedeljnicima Vreme i NIN, dnevnim listovima Danas i Politika, te na Trećem programu Radio Beograda. U domaćim, regionalnim i stranim stručnim časopisima objavio četrdesetak naučnih radova. Preveo desetak knjiga s francuskog jezika, između ostalog Razliku i ponavljanje Žila Deleza, Politike prijateljstva Žaka Deride, Spise i razgovore Mišela Fukoa, Nesaglasnost Žaka Ransijera.

Ivan Pravdić

Ivan Pravdić

Rođen je u Beogradu 1975. godine. Diplomirani dramaturg i doktor višemedijske umetnosti, vanredni profesor dramaturgije na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, autor discipline i kursa na doktorskim studijama. Od devete godine polaznik Dečijeg dramskog studija “Škozorište”, a tokom srednje škole “Kluba dramskih komunikacija”. Pohađao programe Književne Akademije “Tradicija Avangarde” i “Kontradiktorij”. Jedan od osnivača Umetničke grupe Magnet (1994-1999.). Radio kao urednik u beogradskom SKC-u (2000-2005.) Kreira knjige, performanse, ambijente, akcije, predstave, dramu, poeziju, participacije publike, radionice, video.

Ivan Tulić

Ivan Tulić

Rođen je u Pančevu 1983. godine. Objavio je dve koautorske zbirke, povremeno je angažovan na blogu B92 sa ekipom "Final Round Art".

Ivan Vučković

Ivan Vučković

Rođen 1987. godine u Boru, diplomirao je filozofiju 2011.godine. Diplomski rad odbranio je na temu "Dekartovo učenje o supstanciji - Res cogitans i Res extensa". Nakoliko godina kasnije upisuje i završava master studije te brani master rad sa temom "Apsurd kao osnov pobune i volje u filozofiji Albera Kamija". Objavio je veliki broj stručnih eseja u nekoliko domaćih i stranih časopisa, nekoliko kratkih priča kao i zbirku pesama "Igra Vetrova", Skc Niš, 2010. Sarađuje sa profesorom Sepom Gumbrehtom (Stanford, USA), jedan je od osnivača časopisa "Nedogledi" (Filozofski fakultet Niš) i stalni je član redakcije časopisa "Philosophical Views".

Ivana Maksić

Ivana Maksić

Rođena 1984. godine. Piše poeziju, crtice, eseje i prevodi sa engleskog jezika. Objavila knjige poezije "O telo tvori me" (2011), "Izvan komunikacije" (2013), "La mia paura di essere schiava" (na italijanskom: 2014). Poezija joj je zastupljena u antologijama i zbornicima: Van, tu: free (2012), RESTART (2014), Meko tkivo (2015), Ovo nije dom – pesnikinje o migraciji (2017) i u francuskom online magazinu za književnost Recours au Poème. Uredila je Zbornik poezije socijalne tematike Do zuba u vremenu (2014) i regionalni zbornik socijalne i angažovane poezije REZ (2016). Glavna je urednica novina MAMAC (od 2015) Piše kolumne i eseje za jugoslovenski portal za umjetnost i društvene odgovore PROLETTER. Kao prekarna online profesorka predaje engleski jezik hiljadama ljudi širom sveta.

Ivana Milankov

Ivana Milankov

Rođena 1952. u Beogradu gde se i školovala i diplomirala na Odseku za anglistiku na Filološkom fakultetu. Doškolovavala se u Londonu. Autor je osam pesničkih zbirki: Međuprostori, Književna omladina Srbije; Put do glave, KOV; Vavilonski praznici; Spuštanje stakla, Nolit; Ispovest munja; Oko iza vazduha, Prosveta; Između reči i slike, Gutenbergova galaksija, izabrane pesme dvojezično, srpski/engleski kod engleskog izdavača Arc Publications. Uvrštena u mnogobrojne antologije kao i u svetske: jedna u Americi, dve u Nemačkoj i jedna u Engleskoj, Poets of the World for Manchester. Dobitnica nagrade Jefimijin vez za knjigu Ispovest munja. Prevodila je poeziju Vilijama Blejka, Jejtsa, Silvije Plat, Emili Dikinson i Alena Ginzberga. Za svoju prvu prevedenu knjigu Alisa u svetu sa one strane ogledala Luisa Kerola dobila nagradu Sergej Slastikov. Prevođena na engleski, nemački, italijanski, španski, poljski i kineski.

Ivona Rajačić-Barandovski

Ivona Rajačić-Barandovski

Rođena 1955. godine u Beogradu. Diplomirala istoriju umetnosti na Filozofskom fakultetu Beogradskog univerziteta 1981. godine. Još kao student objavljivala je tekstove u novoosnovanom časopisu Tri plus četiri , Sveske i omladinskom listu Mladost. Tih godina, sa kolegom Predragom Caranovićem aktivno je učestvovala u pokretanju i oblikovanju programa alternativnog galerijskog prostora – Izlog u izlozima zgrade Radio Beograda, gde je realizovala prvu autorsku izložbu: fotografije, mladog jagodinskog umetničkog fotografa, Nikole Tatića. Od 1982. do juna 2012.godine radila kao poslovni sekretar u Saveznoj asocijaciji likovnih umetnika Jugoslavije – SULUJ. Sa Dušanom Markovićem, akademskim vajarom iz Beograda i Dragoljubom Batom Brajovićem, akademskim slikarom iz Podgorice, 1994. godine osniva Galeriju SULUJ, na drugom spratu Palate Anker na Terazijama br.26.. Od 1994. do juna 2012.g. bila je urednica i član Umetničkog saveta Galerije SULUJ. Organizovala je preko 300. izložbi, uglavnom u Beogradu u Gal.SULUJ ali i u Pančevu, Nišu, Kragujevcu u drugim prostorima. Napisala je i objavila vise od 300 stručnih tekstova (predgovori, prikazi, recenzije, kritike, press informacije).Učestvovala je u radu stručnih žirija, nebrojeno puta otvarala samostalne ili grupne izložbe i učestvovala u radu umetničkih kolonija. Radila PR kampanje za umetnike.

Ivor Martinić

Ivor Martinić

Rođen u Splitu 1984. godine. Diplomirao dramaturgiju na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu. Od 2005. radi kao dramaturg na produkcijama u Hrvatskom narodnom kazalištu u Zagrebu, Dječjem kazalištu Dubrava, kazalištu Mala scena, Teatru ITD, na Eurokazu, na Riječkim ljetnim noćima i ZKM-u. Često surađuje s Hrvatskim radijem u čijem su dramskom programu izvedene gotovo sve njegove drame. Piše drame, radiodrame i scenarije. Za dramu Ovdje piše naslov drame o Anti dobio nagradu Fabrique et Croatie društva REZ i nagradu Mali Marulić na Festivalu hrvatske drame za djecu. Drama je praizvedena u Gradskomkazalištu mladih u Splitu u režiji Ivice Šimića u svibnju 2009. godine. Ista drama postavljena je u Londonu, Bruxellesu i Beogradu. Drama o Mirjani i ovima oko nje praizvedena je u Jugoslovenskom dramskom pozorištu u veljači 2010. godine. Iste godine postavljena je u Mestnom gledališču ljubljanskom u režiji Dušana Jovanovića i Hrvatskom narodnom kazalištu u režiji Anje Maksić Japundžić. Drama je postavljena i u Argentini i Urugvaju. Drama Moj sin samo malo sporije hoda praizvedena je u Zagrebačkom kazalištu mladih 2011. godine u režiji Janusza Kice. Za ovu dramu osvojio je brojne nagrade kao što su Zlatni lovorov vijenac, Marul, Zlatni smijeh i Nagradu hrvatskog glumišta. Uspješnom premijerom ove drame u Buenos Airesu u sklopu Međunarodnog festivala dramatike Europa + Amerika 2014. godine započinje njegov proboj na španjolsko govorno područje. Drama je uskoro premijerno izvedena i u Meksiku, Paragvaju, Urugvaju, Venezueli, Čileu, Boliviji... Drama Bojim se da se sada poznajemo praizvedena je 2014. godine, a drama je nastala kao rezultat suradnje umjetnika iz kazališta Gavella i Theater und Orchester Heidelberg, a kao dio međunarodnog projekta The Art of Aging. Dramski tekst postavljen je u oba kazališta, sa njemačkom i hrvatskom podjelom. 2015. godine praizveden je tekst Kad je dijete dijete bilo po motivima filma Nebo nad Berlinom Wim Wendersa, a u produkciji Mestnog gledališča ljubljanskog. Drame su mu prevedene na dvadesetak jezika i dobitnik je niza nagrada.

Jana Rastegorac Vukomanović

Jana Rastegorac Vukomanović

Rođena 1987. u Beogradu. Završila osnovne i master studije na katedri za opštu književost i teoriju književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu (2011. i 2013), zatim na slikarskom odseku na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu (2014. i 2016). Piše kratke priče i poeziju. Objavila knjigu poetske proze Isečak 8 (Matica srpska, edicija Prva knjiga, 2010), za koju je dobila nagradu Matićev šal (2011). Zastupljena u nekoliko izbora poezije i proze novijih autora (Zlatna greda – novija ženska književnost Srbije, 2016; Restart – panorama novije poezije u Srbiji, 2014; Pucanja – izbor iz mlade srpske proze, 2012; Plejlista s početka veka, 2011). Objavljuje poeziju, prozu i eseje u periodici (Zent, Beogradski književni magazin, Treći trg, Letopis Matice srpske, Književni magazin itd.). Učestvovala na okruglom stolu sa temom Kratka proza – novi vek (2014); zastupljena u zborniku Savremena srpska proza tekstom Revizija estetičkih pojmova i njihova aktuelnost: vrednovanje/procenjivanje (2015). Bavi se ilustracijom za decu, pedagoškim i humanitarnim radom.

Januš Dževucki

Januš Dževucki

(Janusz Drzewucki) Rođen je 1958. godine. u Poljskoj. Pesnik, književni kritičar, novinar i izdavač. Poljsku filologiju završio je na Jagjelonjskom univerzitetu u Krakovu. Živi i radi u Varšavi. Bio je glavni urednik najstarije posleratne poljske izdavačke kuće „Čitelnjik“, a od 1996. uređuje poeziju u listu „Tvurčošć“, najstarijem poljskom književnom listu koji su uređivali, između ostalog, i Kazimjež Vika, Adam Važik, Jaroslav Ivaškjevič, (Tadeuš Ruževičubraja se u saradnike sa najdužim stažom). Dobitnik je brojnih uglednih priznanja, nagrada kao što su: „Kazimjera Ilakovičuvna“, „Stanislav Vispjanjski“, „Ciprijan Kamil Norvid“. Godine 2015. poljsko Ministarstvo za kulturu i narodnu baštinu odlikovalo ga je medaljom „Gloria Artis“, za zasluge u kulturi.

Jasmina Ahmetagić

Jasmina Ahmetagić

Profesorica, naučna istraživačica, književna kritičarka, teoretičarka i pesnikinja. Rođena 1970. u Beogradu. Diplomirala je na Filološkom fakultetu u Beogradu, gdje je magistrirala i doktorirala s temom „Biblijski podtekst srpske proze od druge polovine dvadesetog veka (R. Konstantinović, M. Kovač, D. Kiš, M. Pavić, B. Pekić, V. Dobrivojević)“. Doktor književnih nauka, vanredni profesor i viši naučni saradnik. Bila je profesorica u Zemunskoj gimnaziji, koju je i sama završila, radila je u dva navrata u Narodnoj biblioteci Srbije, bavila se lekturom, predavala je na Internacionalnom univerzitetu i Državnom univerzitetu u Novom Pazaru, radila je u Institutu za srpsku kulturu na Kosovu, kratko je bila na Univerzitetu "Alfa" u Beogradu. 27. januara 2015. dobila je nagradu "Nikola Milošević", za knjigu "Pripovedač i priča", koja se od 2002. dodjeljuje u Srbiji za najbolje djelo iz oblasti filozofije, estetike i teorije književnosti i umjetnosti, za prethodnu godinu. Nagrada joj je svečano uručena 9. februara 2015, u prostorijama Radio Beograda.

Jasmina Hanjalić

Jasmina Hanjalić

Rođena u Peći 1963. Osnovnu i srednju školu, kao i Medicinski fakultet završila je u Sarajevu. Bavi se pisanjem pjesama, kratkih priča i književnih prikaza. Do sada objavila tri knjige, jednu zbirku poezije i dvije zbirke priča. Zastupljena je u velikom broju književnih antologija. Dobitnica je nekoliko književnih nagrada.

Jasna Dimitrijević

Jasna Dimitrijević

Rođena je 1979. u Negotinu. Piše kratku prozu, poeziju i recenzije. Objavljuje u regionalnim časopisima i zbornicima. Stalna saradnica magazina Liceulice. Autorka zbirke priča "Prepoznavanja" (2015).

Jasna Šamić

Jasna Šamić

Rođena 1949. godine. Francusko-bosanski je pisac, orijentalist, prevodilac, autor brojnih dokumentaraca i pozorišnih predstava koje je sama postavljala na scene Pariza i Sarajeva.

Jelena Cvetić

Jelena Cvetić

Rođena 1993. u Beogradu. Završene osnovne i master studije komparativne književnosti na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Najviše je zanima književnost XX i XXI veka. Piše poeziju, prozu, kritičke prikaze i esejistiku. Dobitnik druge nagrade na konkursu za esej o Vladislavu Petkoviću Disu u okviru manifestacije „Disovo proleće”, 2017. godine. Saradnica na nekoliko internet portala.

Jelena Grebović

Jelena Grebović

Rođena je 1993. godine u Beogradu. Diplomirala na katedri za Srpsku književnost i jezik sa komparatistikom Filološkog fakulteta Univerziteta u Beogradu, gde je završila i master studije Srpske književnosti. Na istom fakultetu trenutno pohađa doktorske studije Srpske književnosti. Interesuje se za metodiku nastave srpskog jezika i književnosti. Od 2017. godine radi, i uživa radeći, kao profesor srpskog jezika i književnosti.

Jelena Marićević

Jelena Marićević

Rođena je 1988. godine u Kladovu. Radila je kao lektor srpskog jezika na Jagelonskom univerzitetu u Krakovu. Trenutno je asistent na Odseku za srpsku književnost i jezik Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Dobitnik je nagrade Borivoje Marinković za 2014. godinu. Bila je u uredništvu studentskog časopisa za književnost i umetnost – Međutim (2011-2015). Objavila je knjigu "Legitimacija za signalizam: pulsiranje signalizma" (Beograd 2016).

Jelena Marinkov

Jelena Marinkov

Rođena 1993. godine u Kikindi. Diplomirala na Filološkom fakultetu u Beogradu, na studijskom programu Srpska književnost i jezik sa komparatistikom. Master studije završila na istom fakultetu. Trenutno je doktorand na modulu Srpska književnost. Objavljuje naučne radove, književnu kritiku, poeziju i prozu u periodici. Dobitnica nagrade „Đura Đukanovˮ 2015. godine za zbirku priča Ispuštene priče, nagrade „Bal u Elemiruˮ za humorističko-satiričnu priču 2017. godine i prve nagrade na konkursu za najbolji esej o Disu 2020.

Jelena S. Mladenović

Jelena S. Mladenović

Rođena je 1984. godine. Doktorantkinja filologije na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Nišu, gde radi kao asistentkinja na Departmanu za srpsku i komparativnu književnost. Oblast njenog užeg naučnog interesovanja je srpska književnost 20. veka, odnosno savremena srpska književnost. Učesnica je brojnih naučnih skupova u zemlji i inostranstvu i objavljuje radove u časopisima i zbornicima. Živi u Nišu i voli poeziju.

Josif Raspopović

Josif Raspopović

Jedna samostalna izlozba i preko 50 kolektivnih . Fotografije izlagane u USA, Kini, Indiji, Rusiji, Kipru, Sloveniji, Makedoniji. Fotografije objavljivane u casopisima Refoto, Digital photo, National geographic i domaćoj dnevnoj štampi Blic, Danas, Politika.

Josip Osti

Josip Osti

Pjesnik, pripovjedač, esejist, književni kritičar, antologičar i prevoditelj, rođen je 19. marta 1945. godine u Sarajevu, gdje je diplomirao na Filozofskom fakultetu. Objavio je veliki broj djela. Knjige su mu prevođene na na slovenski, italijanski, češki, engleski, poljski, turski, bugarski i makedonski jezik. Dobitnik je nagrade Trebinjskih večeri poezije (1973.) za najbolji pjesnički prvenac u BiH, dva puta Nagrade društva književnih prevodilaca BiH (1981. i 1985), Međunarodne književne nagrade Vilenica (1994.), posebnog međunarodnog priznanja za poeziju Umberto Saba - Scrittore di Frontiera / Obgranična književnost (Trst, 2005.), i mnogih drugih.

Jovan Caran

Jovan Caran

U zrenjaninskom lutkarskom pozorištu radi kao glumac-lutkar od 1974. Igrao u gotovo svim predstavama Lutkarskog pozorišta. Ima i tridesetak nagrada sa raznih festivala – za glumu, dizajn lutaka, scenografiju, režiju, lutkarski tekst… Vodio dramski studio iz koga je potekla mlada generacija glumaca lutkara. Uređuje i održava najobimniji internet sajt o lutkarstvu u Srbiji “dnk-lutkarstva”.

Jovan Nikolić

Jovan Nikolić

Rođen je u Beogradu 1955. godine. Pjesnik, prozni i dramski pisac, novinar. Od 1963. do 1981. živeo u Čačku a od 1981. Do 1999. U Beogradu. Objavljene knjige: Gost Niotkuda (1982), Đurđevdan (1987), Neću da se rodim (1991), Oci pokojnog jagnjeta (1993), Telo i okolina (1994), Male noćne pesme(1884), Kosovo mon Amour / Drama sa R. Sejdovićem (2001), izdanje na srpskom Kosovski Karusel (2015), Zimmer mit Rad (2004); izdanje na srpskom Soba sa točkom (2011), Weißer Rabe, schwarzes Lamm (2006), Seelenfänger, lautlos, lärmend (2011) Član je srpskog PEN centra i od 2002 potpredsednik Međunarodne asocijacije romskih pisaca (IRWA) u Helsinkiju. Dobitnik je nekoliko značajnih međunarodnih književnih nagrada. Od 1999. Živi i radi u Kelnu.

Jovan Zivlak

Jovan Zivlak

Rođen 1947. godine u Nakovu. Pesnik, esejist i kritičar. U Novom Sadu je diplomirao na Filozofskom fakultetu na odseku za Srpski jezik i književnost. Bio je glavni urednik časopisa Polja. Vodio izdavačku kući Svetovi. Sada vodi izdavačku kuću Adresa. Urednik je i pokretač časopisa Zlatna greda od 2001. godine, a od 2005. i osnivač je i direktor Međunarodnog novosadskog književnog frestivala. Bio je predsednik Društva književnika Vojvodine od 2002. do 2010. godine. Za knjigu "Pod oblacima" dobio je najuglednije pesničko priznanje u zemlji, nagradu "Vasko Popa" (2015). O književnom delu Jovana Zivlaka napisan je veliki broj eseja, studija, jedna monografija i jedan magistarski rad, a na Banjalučkom univezitetu je odbranjena doktorska disertacija o njegovoj poeziji. O pesništvu Jovana Zivlaka održan je simpozijum u Novom Sadu 2002. godine. Zastupljen je u mnogim antologijama srpske i svetske poezije u zemlji i inostranstvu.

Jovica Aćin

Jovica Aćin

Rođen 1946, napisao je nekoliko knjiga eseja, među kojima su najpoznatije Poetika krivotvorenja (1991, 2013), Gatanje po pepelu (1993, 2003, 2009), Apokalipsa Sad (1995, 2004, 2012) i Goli pripovedač (2008, 2011), te skorašnje zbirke priča Pročitano u tvojim očima (2006, 2007), Ušće Okeana (2011), Jevanđelje po magarcu (2013) i Kroz blato (2017) i romane Srodnici (2017, 2018) i Pilot tramvaja (2019).

Jovo Cvjetković

Jovo Cvjetković

Rođen je 1954. godine u Šibeniku. Po obrazovanju je filozof. Bavi se Ničeom i savremenom ruskom filozofijom. Suvlasnik je i urednik u izdavačkoj kući Albatros Plus iz Beograda.

Julija Fjedorčuk

Julija Fjedorčuk

Rođena 23.februara 1975. u Varšavi. Istaknuta poljska pesnikinja, književna kritičarka, književni prevodilac, popularizatorka „ekopoezije“. Doktor humanističkih nauka, na Varšavskom univerzitetu predaje američku književnost i teoriju književnosti. Za svoje debitantsko delo „Novembar na Narevu“ dobila nagradu Poljskog udruženja književnih izdavača. Laureatka je i nemačke književne nagrade Hubert Burda. Članica udruženja ASLE (Association for the Study of Literature and the Enviroment). Pesme su joj prevođene na engleski, švedski, češki, japanski i valonski. Kritika je često poredi sa Vislavom Šimborskom, zbog njene težnje ka uopštenom, hladnom, ironičnom izražavanju, distanciranom jeziku i specifičnom senzibilitetu koji pored čoveka uzima u obzir i ostala živa bića, kao i večitom problematizovanju statusa lirskog subjekta, čina pisanja i recepcije. Predstavnica ekopoetike – struje koja je inicirana u anglosaksonskoj književnosti koja želi da opiše odnose između čoveka i prirode. Zanima je iskorak iz antropocentrične vizije sveta, drugačije zapažanje ljudskog i ne-ljudskog. Može se reći da biologizam ili ekologija pesnikinje najpotpunuje se ostvaruje tamo gde je govor o ljudskoj telesnosti i o upisivanju njenom u širu perspektivu prirode. Pesničke zbirke: „Novembar na Narevu”, „Bio”, „Planeta izgubljenih stvari”, „Kiseonik”, „Tek što nije”, „Psalmi”. Proza: „Marijino jutro i druge priče”, „Bela Ofelija”, „Bestežinstvo”, „Bliske zemlje”. Za roman Bestežinstvo nominovana za najveću poljsku književnu nagradu NIKE 2016, a zbirkom pesama „Psalmi” osvojila je 2018. prestižnu pesničku nagradu „Vislava Šimborska”. Autor fotografije Katažina Marćinkjevič

Julijan Kornhauzer

Julijan Kornhauzer

Rođen 1946. godine. Poljski pjesnik, esejista, romanopisac i prevodilac. Dobitnik je brojnih nagrada za književnost u Poljskoj i inostranstvu.

Kabir Sahib

Kabir Sahib

Kabir, poznat i kao Kabir Das i Sant Kabir Sahib (1440 — 1518) bio je indijski pesnik i reformator. Bio je pod uticajem višnuitskog verskog učenja Ramanande. Njegova poezija je izraz spajanja hinduizma i islama. Tri zbirke koje su napisane u mešavini hindi-dijalekta, stihom koji se rimuje i raznolikim strofama, uglavnom se smatraju autentičnim: „Knjiga računa“ , zatim zbirka u sikhskom dijalektu „Adi Granthu“ i „Sabrani spisi“.

Kaja Pančić Milenković

Kaja Pančić Milenković

Rođena 1958. godine u Ragodešu kod Pirota. Završila Filozofski fakultet, odsek Sociologija, u Nišu. Od 1987. do 1999. godine živela i radila kao prosvetni radnik u srednjem obrazovanju u Uroševcu. Od 1999. živi i radi kao novinar nedeljnika “Sloboda” u Pirotu. Piše poeziju i lirsku prozu. Objavila pet knjiga poezije. Saradjuje s knjževnim listovima i časopisima u regionu. Nagrađivan autor, član UKS-a i UNS-a.

Kalia Dimitrovna

Kalia Dimitrovna

Pesnikinja i aktivistkinja za ženska prava iz Skoplja, Makedonije. Završila je master studije političkih nauka, s fokusom na urbane društvene pokrete i umetnički aktivizam. Prvu knjigu, „Veštice danas“, objavila je aprila 2018. u Skoplju. Trenutno radi kao koordinatorka i glavna urednica prve feminističke platforme na makedonskom jeziku – „Meduza.mk“.

Katarina Ipša

Katarina Ipša

Rođena je 1984. godine. Piše kratke priče i poeziju. Živi u Pančevu.

Katarina Saric

Katarina Saric

Rođena 10. 03.1976. živi i stvara između rodne Budve i Beograda. Na FF-u Nikšić diplomirala je filosofiju a potom jezik i južnoslovenske književnosti a na FPN-u Podgorica završava postdiplomske studije iz socijalne politike i socijalnog rada. Piše društveno angažovanu poeziju, prozu i esejistiku. Književnica je, poetska provokatorka i performans umjetnica. Autorka je 13 samostalnih izdanja, zastupljena u brojnim koautorstvima, antologijama, zbornicima, na svim važnijim regionalnim portalima. O njenoj su poeziji i prozi napisani naučni radovi. Djela su joj nagrađivana, prevođena i objavljivana u regionu ali i na svjetskoj literarnoj sceni.

Kemal Musić

Kemal Musić

Rođen 1972. godine u Godijevu kod Bijelog Polja. Završio je master studije savremene kulture u Beogradu. Objavio je romane Žig, Nešto nalik punom mjesecu i Nedokazive istine Lameka Ćisuma, knjige priča i reportaža Zasjeda, Luda kuća, Kad su vukovi gladni biće oštra zima i izbor Zasjeda i druge priče, kao i studiju White Field Jazz Festival – Potencijali i razvoj kulturnih institucija. U koautorstvu sa Radomanom Čečovićem objavio je knjigu kratkih priča Priče o malim i velikim čudima, a sa Bogićem Rakočevićem izbor iz crnogorske kratke priče Zborno mjesto. Zastupljen je u školskim i studijskim programima, antologijama, leksikonima i izborima proze. Priče su mu prevođene na engleski, francuski, slovenački i albanski jezik. Dobitnik je nagrada Avdo Međedović, Boško Pušonjić, Odzivi i nagrade Društva crnogorskih novinara za knjigu reportaža. Bio je dugogodišnji novinar crnogorskih i srbijanskim medija, te službenik za odnose sa javnošću u Opštini Bijelo Polje. Direktor je Javne ustanove Ratkovićeve večeri poezije u Bijelom Polju.

Kemal Ramujkić

Kemal Ramujkić

Rođen 1947. u Podgorici, preminuo u Beogradu 2019. Završio srednju umetničku školu u Herceg Novom 1966. godine. Akademiju za likovne umetnosti u Beogradu završio 1971. godine, a postdiplomske studije na istoj akademiji 1973. godine. Radio kao redovni profesor i šef Departmana na Državnom univerzitetu u Novom Pazaru. Od 2005. godine bio je gostujući profesor na The Animation Workshop School u Viborgu, u Danskoj. Imao veliki broj kolektivnih i samostalnih izložbi u zemlji i inostranstvu, a više puta je nagrađivan. Živeo u Beogradu, a slikao u ateljeu na Adi Ciganliji.

Kosta Vojinović

Kosta Vojinović

Rođen u Prištini 1995. Završio Umetničku školu “Djordje Krstić”u Nišu. Trenutno je student treće godine osnovnih akademskih studija na Fakultetu Umetnosti u Nišu Odseka primenjene umetnosti na smeru Grafički dizajn, Univerziteta u Nišu.

Krinka Vojvodić

Krinka Vojvodić

Rođena 1995. u Kasidolu. Trenutno živi u Heraklionu na Kritu, gde studira prava i gaji crne masline. Prati savremenu srpsku književnost i, zajedno sa Sokratisom Bazukisom, osnovala je srpsko-grčko književno udruženje Vruć vetar.

Kruno Lokotar

Kruno Lokotar

Rođen je u Daruvaru 1967. godine. Diplomirao je komparativnu književnost, povijest i bibliotekarstvo na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Objavljuje kritiku, kulturološku publicistiku, esejistiku, putopise… preferira hibridne žanrove. Uređivao je, između ostaloga, kulturni magazin Godine nove i niz drugih publikacija, izbora, emisija... Za HTV3 snimio je preko 200 epizoda emisije Prekid programa zbog čitanja. Od 2002. do 2007. bio je glavni urednik AGM-a. 2004. godine dobio je prvi put dodijeljenu nagradu Kiklop za najboljeg urednika. Za suradnju s Mirkom Ilićem dobio je Zlatnu medalju američkog udruženja dizajnera (koja uopće nije od zlata). Ustanovio je nagrade Na vrh jezika (za poeziju) i Prozak (za prozu) za autore do 35 godina, a od godine 2015. i festival Prvi prozak na vrh jezika. Od 2007. do kolovoza 2015. godine radio je kao urednik domaće i regionalne beletristike i publicistike u izdavačkoj kući Algoritam. Trenutno radi kao free-lancer i vanjski urednik kod nekoliko nakladnika i kultur-treger za svoju dušu. Uredio je više od 300 knjiga, od toga više od 200 domaćih autora. Njegovi autori dobili su sve iole relevantne domaće i regionalne nagrade, kao i pokoju međunarodnu. Bio je jedan od selektora i jedini voditelj FAK-a (Festivala a književnosti). Jedan je od voditelja i programski savjetnik regionalnog festivala Krokodil iz Beograda i Odakle zovem iz Podgorice. S Emirom Imamovićem Pirkeom i Srećkom Horvatom pokrenuo je Fališ (Festival alternative i ljevice Šibenik), a s udrugom ZaPis iz Zadra KaLibar bestival. Tijekom 2015. godine pokrenuo je Spikigin, storytelling scenu u Zagrebu. 2016. godine pokrenuo je prvu svjetsku Nagradu za književnost na društvenim mrežama – Post scriptum. Većim dijelom je osmislio i koordinira izdašnu (10.000 € bruto) Nagradu Fric za najbolju proznu knjigu. Većinu raznolikih aktivnosti objedinjuje na svojoj FB stranici. Obećao si je da neće više otvarati nova područja borbe, ali baš mu je nešto zgodno palo na pamet…

Ladislav Babić

Ladislav Babić

Rođen 1950. godine u Čakovcu, Hrvatska – tadašnja Jugoslavija. Studirao eksperimentalnu fiziku. Piše poeziju, kratke priče, SF pripovjetke, eseje i aforizme. Objavio dvije knjige poezije: „Pjesme (za iščezle krijesnice)“, „Odlazak“ – istu je satirički (elektronski) časopis „MaxMinus“ proglasio najboljom satiričnom knjigom 2011. godine – i epistolarnu knjigu ratne prepiske „Ja i njihov rat“, izašloj i u elektronskom obliku. Prije i za vrijeme rata objavljivao u nekoliko časopisa. Surađuje s internetskim portalima. Zastupljen u dvadesetak zbornika poezije i kratkih priča iz Regije, te u „Antologiji ex Yu aforizama“. Prevođen na poljski, engleski i makedonski jezik. Nagrađivan (najbolji aforizam, najbolja satirička zbirka poezije, najbolji esej na konkursu "Samir Tahirović-DIOGEN 2012"). U elektronskoj zbirci eseja „Lik stvari koje prolaze“ skupljeno je četrdesetak, od više stotina eseja originalno objavljivanih na stranicama elektronskih portala i časopisa.

Lambert Šlehter

Lambert Šlehter

(Lambert Schlechter) – rođen 1941. godine u Luksemburgu, gdje i danas živi. Studirao je filozofiju i književnost u Parizu. Napisao je preko dvadeset poetskih, proznih i eseijističkih djela na francuskom i njemačkom jeziku. Dobitnik je nekoliko nagrada, uključujući i Servais Prize koju je dobio 2007. za roman Le murmure du monde et autre fragments (2007) i Batty Weber Prize 2014. godine

Lana Derkač

Lana Derkač

Rođena u Požegi 1969. godine. Diplomirala je na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Piše poeziju, prozu, drame i eseje. Dobitnica je više književnih nagrada, između ostalih i Književne nagrade Zdravko Pucak, Duhovno hrašće i Nagrade Risto Ratković za najbolju zbirku pjesama u regiji. Objavljene knjige: Usputna raspela (poezija), Vinkovci, 1995; Utočište lučonoša (poezija), Zagreb, 1996; Eva iz poštanskog sandučića (poezija), Zagreb, 1997; Škrabica za sjene (poezija), Karlovac, 1999; Rezignacija (drame), Zagreb, 2000; Osjećam melankoliju (poezija, zajedno s R. Jarakom i T. Ribićem), Varaždinske toplice, 2002; Osluškivanje anđela (kratke priče), Zagreb, 2003. i druge.

Laš Sobi Kristensen

Laš Sobi Kristensen

(Lars Saabue Christensen) rođen je 21.9.1953. godine u Oslu. Važi za jednog od najznačajnijih i najproduktivnijih norveških stvaralaca današnjice. Studirao je norveški jezik i književnost i istoriju umetnosti. Debitovao je u književnosti 1976. godine i od tada objavio je preko 40 knjiga pesama, romana, zbirki priča i drama. Knjige su mu prevođene na više od dvadeset jezika i iako je najpoznatiji kao romanopisac (Polubrat, Herman, Beatles) na njegovu poeziju se jednim ozbiljnim prevodilačkim poduhvatom mora skrenuti pažnja. Za svoje stvaralaštvo dobio je sve značajne nagrade u Norveškoj. Živi i radi u Oslu.

Laura Barna

Laura Barna

Pripovedač, prozni pisac, romansijer i esejista. Rođena je 6. februara 1964. godine u Jazovu (Banat). Školovala se u Herceg Novom, Splitu i Beogradu. Od 1995. godine objavljuje priče, eseje, studije, likovne kritike i stručne radove iz istorije umetnosti u domaćoj i inostranoj književnoj periodici (preko 300 publikovanih radova). Priče, eseji, kao i likovne kritike zastupljeni su u domaćim i inostranim antologijama, zbornicima, almanasima i godišnjacima. Dobitnica je mnogih nacionalnih književnih nagrada. Romani, priče i eseji prevođeni su na mađarski, slovački, poljski i engleski. Objavljene knjige: Romani: Protovir (2003); Nevolje gospodina T. ili suteren (2005); Crno telo (2007, 2010); Moja poslednja glavobolja (2008, 2012); Četiri elementa (2009); Sanatorijum pod belim (2009); Đorđoneova kletva (2011); Pad klavira (2013); Crveni presek (2015); Jugo uvek okreće na buru (2018). Zbirke priča: Dijalog o kamenu (2008); Tamo neka zanimanja (2010). Knjiga eseja: Umetnost nema definiciju (2007). Član je Udruženja književnika Srbije.

Leila Samarrai

Leila Samarrai

Rođena je 19. oktobra 1976. godine u Kragujevcu, Srbija. Piše poeziju, priče, novele i drame, a njen rad uglavnom sadrži motive mašte i humora. Njena prva kolekcija pesama "Mrak će razumeti" osvojila je prvu nagradu na konkursu u organizaciji Studentskog kulturnog centra Kragujevac 2002. godine. Njen je rad objavljen u brojnim lokalnim časopisima, u štampanom i elektronskom obliku. Neka od njenih značajnih dela uključuju zbirku kratkih priča "Avanture Borisa K.", Everest Media i "Poezija protiv terora: Tribina za žrtve terorizma Kindle Edicija". (Kao koautor i kritičar) Trenutno živi u Beogradu sa pet mačaka.

Les Belej

Les Belej

Pesnik, prozaista, publicista, prevodilac, filolog. Rođen 1987. godine. Objavio je tri zbirke pesama, dve knjige proze i brojne publikacije u časopisima i periodici, kao i na internetu. Urednik je u časopisu „Tempora“. Prevođen na engleski, nemački i poljski. Dobitnik je nekoliko književnih nagrada.

Lidija Jelisavčić Ćirić

Lidija Jelisavčić Ćirić

Rođena 1974. godine u Beogradu. Srpski pisac multimedijalnog usmerenja. Do sada objavila roman "Rekvijem za jedan dan" (2015, 2016), knjigu pesama "Kabanica za suze"(2016), poetski manifest "Prava Beograđanka" (2015), zbirku priča Bez“ Dragi moji“, kao i dvadesetak priča po književnim časopisima. Član je Društva književnika Vojvodine i Udruženja književnika Srbije.

Lidija Deduš

Lidija Deduš

Rođena 1977. godine. Pjesme i kratka proza objavljivani su joj u časopisima i književnim web portalima u regiji te čitani u emisijama „Poezija naglas“ i „Riječi i riječi“ na Hrvatskom radiju i u emisijama „Tokovi poezije“ i „Rimovanje“ na Radiju Beograd. Zastupljena je u antologiji pjesnikinja inspiriranih migracijom „Ovo nije dom – pesnikinje o migraciji“ koju su uredile Vitomirka Trebovac i Jelena Anđelovska objavljenoj 2017.g., te, pod pokroviteljstvom PEN centra Bosne i Hercegovine Vakxikon Publications, i u dvojezičnoj Antologiji mladih bosanskohercegovačkih pjesnik(inj)a na grčkom i bhsc jezicima koja izlazi u ljeto 2019.g. Finalistica natječaja za kratku priču „Vranac“ 2016. godine i natječaja „Post Scriptum za književnost na društvenim mrežama“ 2017. godine. Pjesme su joj prevođene na engleski jezik i objavljene u časopisima Europe Now sveučilišta Columbia iz New Yorka i The Well Review iz Irske. Autorica je rukopisa zbirke „Apatridi i ostale čudne ličnosti“ nagrađenog 2018.g. na konkursu Beogradskog festivala poezije i knjige za najbolju prvu neobjavljenu zbirku pjesama. Živi u Varaždinu.

Lidija Dimkovska

Lidija Dimkovska

Rođena u Skoplju 1971. godine. Makedonska pesnikinja, prozna spisateljica i prevoditeljka rumunske i slovenačke književnosti na makedonski jezik. Diplomirala je na grupi za opštu i komparativnu književnost na Filološkom fakultetu u Skoplju, a doktorirala je rumunsku književnost na Fakultetu u Bukureštu. Živi u Ljubljani, Sloveniji. Objavila je šest pesničkih zbirki: Deca sa istoka, Vatra slova, Izgriženi nokti, Nobel protiv Nobela, pH neutralna o životu i smrti i Crno na belo. Poezija joj je prevedena na više od dvadeset jezika, a pesničke knjige objavljene su na engleskom, nemačkom, poljskom, srpskom, slovenačkom i rumunskom jeziku. Književni magazin „The American Poetry Review“, posvetio joj je naslovnu stranu i posebni dodatak. Dobitnica je niza književnih nagrada. Njena prva dva romana, Skrivena kamera i Rezervni život, dobili su nagradu Društva pisaca Makedonije za najbolje prozne knjige, a Rezervni život i Nagradu za književnost Evropske Unije. 2016 je objavila i treći roman No-Ui koji je bio nominovan za međnarodnu nagradu „Balkanika“.

Ljiljana Đurđić

Ljiljana Đurđić

Rođena u Beogradu 1946. godine. Diplomirala na Filološkom fakultetu u Beogradu, grupa za Svetsku književnost. Objavila je zbirke poezije: “Švedska gimnastika” , “Ogled dalmatinskog bilja i drugi predeli” ,“Preobilje /Nula”, zbirke pripovedaka “Kako sam ljubila Franca Kaspara”, “Slike iz prethodnog života” , “Stadijum ogledala”, “Svi na kraju kažu mama”, “Silva Jugoslovenka” i zbirke eseja “Beograd by my mind”,“Nek crkne svet”, eksperimentalni kolumn-roman “Udri kravicu”, hroniku tranzicione Srbije “Presvlačenje” kao i brevijar “Fool memories” . Prevela je sa engleskog jezika zbirke pesama Čarlsa Simića “Svet se ne završava” i Silvije Plat “Arijel”. Prevela je priredila izabrane pesme Silvije Plat “Rani odlazak”. Sačinila je antologiju savremene srpske ženske priče “Ženski kontinent” . Bila je urednica i jedna od osnivačica časopisa za žensku književnosti i kulturu ProFemina (1995-2010) kao i kolumnistkinja dnevnog lista Danas (2000-2002) i nedeljnika Evropa (2005).

Ljiljana Šop

Ljiljana Šop

Rođena u Bosanskoj Gradiški. Osnovnu školu i gimnaziju završila je u Tuzli. Diplomirala je na Filološkom fakultetu u Beogradu. Uređivala je Književne novine i Srpsku reč, a obavljala je i dužnost državnog sekretara u Ministarstvu kulture. Od 1974.godine objavljuje književnu kritiku, eseje, kolumne i putopise u svim uglednijim časopisima. Objavila je nekoliko, a uredila na stotine knjiga. Ima više od hiljadu bibliografskih jedinica u periodici. Dobila je nagrade Milan Bogdanović, Dragiša Kašiković i Zlatni beočug.

Ljubeta Labović

Ljubeta Labović

Rođen je 1956. godine u Barama Kraljskim. Labović piše i objavljuje poeziju, prozu i eseje o poeziji. Objavio je knjige poezije i lirske proze „Tanatoide/oblici smrti“ (1987), „Gospodar kaveza“ (1997), „Nedostajanje“ (2004), „Chambre interiure/Unutrašnja soba“ – dvojezično crnogor¬sko-francusko izdanje (2010), „Neću da se budim“ (2011.) i Rasipanje biblioteke ( 2015). Učestvovao je na mnogobrojnim regionalnim i međunarodnim književnim festivalima. Dobitnik je nagrade „Risto Ratković“ za knjigu poezije i lirske proze „Neću da se budim“ za najbolju knjigu na bosanskom, crnogorskom, hrvatskom i srpskom jeziku objavljenu 2011. godine. Poezija mu je prevedena na engleski, francuski, italijanski, mađarski, slovenački, poljski, makedonski, slovački i bugarski jezik. Član je Crnogorskog društva nezavisnih književnika.

Lucija Švaljek

Lucija Švaljek

Diplomirala hrvatski jezik i književnosti u Zadru na temu „Žanrovske transformacije gurmanskog lika“. Piše poeziju i prozu, a bavi se i slam poezijom.

Mahmud Derviš

Mahmud Derviš

(1941, Al Birva, Palestina – 2008, Hjuston, SAD), najpriznatiji je palestinski pesnik u svetu a svakako jedan od omiljenih savremenih pesnika svih arapskih čitalaca. Već svojim prvim zbirkama proslavio se kao pesnik otpora budući da je noć izgnanstva, kada je njegovo detinjstvo nasilno prekunuto, ostalo centralno mesto u njegovom životu i njegovoj poeziji. Mnoge njegove pesme su ukomponovane i veoma su popularne u arapskom svetu. Objavio je 8 knjiga proze i 21 zbirku pesama.

Maja Solar

Maja Solar

Rođena 1980. u Zagrebu. Doktorirala je filozofiju. Bavi se političkom teorijom, prevodi sa engleskog i francuskog, piše poeziju i prozu. Članica je kolektiva Gerusija i deo uredništva časopisa za teorijske prakse Stvar. Od 2015. godine prevodi za srpsko izdanje novina Le Monde Diplomatique. Objavila je zbirku poezije Makulalalalatura (2008) za koju je dobila Brankovu nagradu (2009). Zbirka je nagrađena na konkursu za prvu knjigu (SKCKG), dobila je prvu nagradu Festivala poezije „Đuro Papharhaji“ u konkurenciji do 30 godina i bila je u užem izboru za Vitalovu nagradu. Drugu knjigu poezije, na mađarskom jeziku, Jellemzõ, hogy nem természetes (Naravno da nije prirodno) objavila je izdavačka kuća Forum (2015). Treća knjiga poezije, Bez začina, objavljena je u izdanju Kulturnog Centra u Novom Sadu (2017). Pesme su joj objavljene u antologijama i zbornicima: Nešto je u igri: Zbornik nove Novosadske poezije (Centar za novu književnost Neolit i Kulturni centar Novog Sada, 2008), Iz muzeja šumova, antologija novije srpske poezije (1988-2008) (V.B.Z., Zagreb, 2009), Ulaznica Srbija: Panorama pesništva 21. veka (Drava, Klagenfurt, 2011), VAN, TU: FREE, Izbor iz nove srpske poezije(Cetinje, 2012), RESTART, panorama nove poezije u Srbiji (Dom kulture Studentski grad, Beograd 2014), Antologija nove srpske lirike ’’Serce i krew’’ (Lublin, Poljska, 2015), U MREŽI STIH - Pjesnikinje regiona (ShuraPublikacija, Opatija, 2016), Cat Painters: An Anthology of Contemporary Serbian Poetry (Diálogos, New Orleans, 2016), Ovo nije dom. Pesnikinje o migraciji (Rekonstrukcija Ženski Fond, Beograd i Bulevar Books, Novi Sad, 2017) i Dostojno jest (BELhospice i Kontrast izdavaštvo, Beograd, 2018). Od 2007. do 2014. godine je bila deo uredništva časopisa za književnost i teoriju Polja. Bila je članica Centra za novu književnost Neolit, poetsko-političkog teatra Poetske rupe, autorka i učesnica performersko-poetskog programa LILITiranje (izvođenje poezije pesnikinja), te nekoliko performansa i poetskih video radova. Živi u Novom Sadu.

Majlinda Kelmendi

Majlinda Kelmendi

Rođena 1966. godine. Akademiju lepih umetnosti završila u Tirani, Albanija. Radi kao profesorka na Fakultetu lepih umetnosti u Prištini. U periodu od 1997. do 2017. imala veliki broj samostalnih i grupnih izložbi širom sveta.

Mak Dizdar

Mak Dizdar

Mak Dizdar - rođenim imenom Mehmedalija – rodio se 17. oktobra 1917. Jedan je od najvećih bosanskohercegovačkih pjesnika. U književnost ulazi još kao gimnazijalac, a radove uskoro počinje potpisivati pseudonimom Mak, koji će, i privatno i službeno, koristiti do kraja života. Njegova djela "Kameni spavač" i "Modra rijeka" vjerovatno su najznačajnija bosanskohercegovačka pjesnička ostvarenja 20. vijeka. Preminuo 14. jula 1971. godine.

Margaret Diras

Margaret Diras

Rođena je 1914. godine. Francuska spisateljica, dramaturg, scenarista i redatelj. U francusku književnu baštinu ušla je kao jedna od najprevođenijih i najproučavanijih pisaca druge polovine 20. vijeka. Bila je aktivna članica Francuske komunističke partije i Pokreta otpora za vrijeme Drugog svjetskog rata. Napisala je velik broj književnih djela, romana, drama, intervjua, eseja, bila je bila redatelj filmova. Najpoznatije djelo je autobiografski roman "Ljubavnik ". Preminula je 1996. godine.

Marija Čudina

Marija Čudina

Rođena 1937. preminula 1986. Godine. Književnica i pjesnikinja. Gimnaziju je završila u Sisku, a studij jugoslavenskih jezika i književnosti pohađala je na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Prekinuvši studij, kraće je vrijeme radila kao novinarka u splitskom dnevnom listu „Slobodna Dalmacija“. Godine 1961., udajom za beogradskog slikara Leonida Šejku, preseljava se u Beograd. Prve pjesme objavila je u „Poletu“ 1954. g., a zatim surađuje s književnim časopisima: „Krugovima“, „Mogućnostima“, „Republikom“, „Razlogom“, „Suvremenikom“, „Kolom“, „Književnim novinama“ i „Delom“. Pjesme su joj prevedene na engleski, nizozemski, mađarski, poljski i rumunjski jezik. Objavljene knjige: Nestvarne djevojčice, Zagreb, 1959.; Čađ i pozlata, Beograd, 1963.; Pustinja, Beograd, 1966; Tigar, Split, 1971; Amsterdam, Zagreb, 1975; Paralelni vulkani, Zagreb, 1982; Divlja duša, Zagreb, 1986; Nož punog mjeseca, Split, 1990; Leonid Šejka, Zagreb, 2005; Pjesme, Zagreb, 2005; Nevolje, Zagreb, 2005.

Marija Dragnić

Marija Dragnić

Rođena je u Nikšiću 1990. Engleski jezik i književnost studirala u Podgorici i Vesterosu, diplomirala na Katedri za anglistiku Filološkog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Objavila knjigu poezije "Druga obala" (2013). Pjesme su joj objavljivane u "Rukopisima", Kulturnom dodatku lista "Politika", u "Betonu", časopisima "Ars", "Zarez", "Agon", na portalu za književnost i kulturu "Strane". Na regionalnom konkursu "Ulaznica" 2016. osvojila je drugu nagradu.

Marija Knežević

Marija Knežević

Pesnikinja, prozni pisac, prevodilac, profesor književnosti, rođena je 1963. godine u Beogradu. Diplomirala je na grupi za Opštu književnost i teoriju književnosti, Filološkog fakulteta u Beogradu i magistrirala Komparativnu književnost na Michigan State University gde je i predavala kreativno pisanje u periodu 1996-2000. Između ostalih poslova, radila je i kao novinar u Radio Beogradu. Objavila petnaest knjiga poezije, proze i eseja.

Marija Nenezić

Marija Nenezić

Književna kritičarka i urednica emisija Beokult, Čas anatomije i Kulturni centar u Redakciji za kulturu i umetnost RTS. Diplomirala na Filološkom fakultetu u Beogradu na Grupi za srpsku i opštu književnost. Živi u Beogradu.

Marija Prgomelja

Marija Prgomelja

Profesor srpskog jezika i književnosti i doktorand na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Piše i objavljuje poeziju, kratke priče, književnu kritiku u zemlji i regionu, ali i na svom blogu: http://prgomelja.blogspot.rs/ i stranici @PriceNajkrace. 2014. godine dobila je nagradu Stražilovo za knjigu poezije Alter ego, koja je kasnije prevedena na engleski. Živi i radi u Novom Sadu.

Marija Spasić

Marija Spasić

Proleće, ’95. Beograd; Detinjstvo - selo; Adolescencija - trotoari, prolazi, prevozi, stanice; Međuvreme – umetnost. Filološka gimnazija - Japanski jezik; Nova Akademija umetnosti – Dramska umetnost, Režija Procesi. Procesi. Procesi. Pozorište, performans, film, fotografija, instalacija – istraživanje, eksperimentisanje, stvaranje -Bekstvo- ili –povratak- u prirodu?

Marija Velinov

Marija Velinov

Rođena 1987. godine u Beogradu. Završila je filozofiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu, osnovne i master studije. Fotografijom se bavi od 2011. godine. Nasledila je opremu za analognu fotografiju od svog dede i postala samouki fotograf. 2012. godine organizuje svoju prvu samostalnu izložbu pod nazivom “Izvan okvira” u kafiću Bife Ventil na Dorćolu. Izložba je bila sačinjena od 6 fotografija u boji i trajala je mesec dana. Nakon izložbe počinje da radi kao fotograf za online magazin Still in Belgrade. 2014. godine upisuje i završava kurs za analognu crno-belu fotografiju u Centru za likovno obrazovanje “Šumatovačka”. Iste godine učestvuje i u izložbi u galeriji opštine Vračar sa dve fotografije u boji. 2015. godine pobeđuje na takmičenju za najbolju fotografiju u okviru festivala Čitamčitaš. Iste godine postaje fotograf za kulturni centar Rex. 2016. godine je radila kao fotograf za švajcarsko-srpsku firmu Perspective Software Solutions. 2017. godine upisuje i završava kurs digitalne fotografije Picture it Belgrade, nakon čega učestvuje u dve grupne izložbe u prostorijama Knjigodroma. Trenutno je učesnik radionice fotografije Srđana Veljovića.

Marjan Čakarević

Marjan Čakarević

Rođen je 1978. godine. Diplomirao i masterirao na katedri za srpsku i svetsku književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu, gde je sada na doktorskim studijama. Poeziju, kritiku, studije, esejistiku i publicističke tekstove objavljuje od druge polovine devedesetih godina. Objavio pesničke knjige: "Paragrad" (1999), "Sistem" (2011), "Jezik" (2014), "Sedam reči grada" (2014) i "Tkiva" (2016). Priredio je tematski broj časopisa Gradac posvećen dendizmu (2013). Član je Uredništva časopisa Polja. Živi u Beogradu.

Marijana Jovelić

Marijana Jovelić

Rođena 6.12.1974. godine u Subotici. Filozofski fakultet - grupa istorija, završila u Beogradu, gde je stekla i muzičko obrazovanje, završivši muzičku školu “Stanislav Binički”, odsek klavir. Objavila zbirke poezije „Кanosa pred tvojom dušom“ (2005.) i “Кondor” (Povelja, 2015). Кnjiga “Кondor” bila je u užem izboru za nagradu “Branko Miljković”. Poeziju i eseje objavljuje u periodici. Poezija joj je zastupljena u tri antologije. Zvanje kustosa i višeg kustosa stekla u Narodnom muzeju u Beogradu, odbranivši radove na temu: “Razvoj vojne kape u Srbiji od 1809. do 1941. godine “ i “ Partizanska propaganda u Srbiji 1941. godine, u arhivskoj građi Vojnog muzeja”. Autor je brojnih stručnih radova iz oblasti uniformologije, objavljenih u muzejskim i arhivskim časopisima, kao i u zbornicima naučno-stručnih skupova. Кroz stalnu muzejsku postavku Vojnog muzeja stručno provela preko 1500 delegacija iz civilnih i vojnih strukrura, najvišeg državnog ranga. Autor je izložbi “Iz nepoznatih fondova Vojnog muzeja” i “Dva veka vojne uniforme u Srbiji.” Radi kao viši kustos i vodič kroz muzejsku postavku u Vojnom muzeju u Beogradu. Član je Muzejskog društva Srbije.

Marjana Kalinić

Marjana Kalinić

Rođena je 1994. godine. Diplomirala je na katedri za Srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima, na grupi Srpska književnost i jezik sa komparatistikom Filološkog fakulteta u Beogradu. Posebno se interesuje za srpsku književnost dvadesetog veka, kao i za savremenu književnu produkciju. Živi i radi u Beogradu.

Marina Ivanov

Marina Ivanov

Rođena 1981. god u Leskovcu. Završila je Fakultet muzičkih umetnosti u Zvečanu. Predaje flautu, a fotografiju je zavolela od studentskih dana. Završila je Školu fotografije ReFoto u Beogradu. Izlagala u Beogradu, Solunu i Beču.

Marion Strobel

Marion Strobel

(1895-1967) živela je i radila u Čikagu kao književnica, književna kritičarka i urednica književnog časopisa „Poetry“. Objavila je dve zbirke poezije i pet romana

Marko Car

Marko Car

Rođen 1969. u Beogradu. Živeo i radio u Srbiji i Holandiji. Sada živi u Beogradu. Po zanimanju inženjer. Piše uglavnom prozu, poeziju i eseje o degradaciji svakodnevnog života u „civilizovanom društvu” . Ove teme su njegova životna opsesija. Objavljivao je u književnoj periodici (“Književna reć”, “Savremenik” ) i na internetu. Objavio zbirku priča (roman u skicama) “Petrov arhipelag”.

Marko Kragović

Marko Kragović

Rođen 1990. godine u Kraljevu, detinjstvo proveo u Kosovskoj Mitrovici. Završio je Medicinski fakultet u Beogradu, specijalizant je interne medicine. Laureat 48. Festivala poezije mladih u Vrbasu. U izdanju Festivala poezije mladih, u aprilu 2017. objavljena je njegova prva zbirka poezije ,,Šav’’. Zbirka je 2017. godine ušla u uži izbor za Brankovu nagradu. Objavljivan u zbornicima i na internet portalima jugoslovenskog kulturnog područja. Živi i radi u Beogradu.

Marko Pavlović

Marko Pavlović

Rođen 1976. u Vršcu. Po zanimanju diplomirani inženjer elektrotehnike. Sa suprugom i dve kćeri živi u Londonu. Radi kao IT konsultant.

Marko Poropatić

Marko Poropatić

Rođen 1984. u Beogradu. Završio je Pravni fakultet. Objavio je zbirke pesama: Ispovesti (2011) i Iskre i Ponori (2014). Pesme objavljuje u brojnim časopisima i zbornicima. Dobitnik nekoliko nagrada za poeziju. Piše poeziju i kratke priče. Živi i radi u Beogradu.

Marko Tomaš

Marko Tomaš

Rođen u Ljubljani 1978. godine. Objavljuje poeziju, prozu i novinske tekstove. Živi i radi u Mostaru. Objavio knjige pjesama: "Bulevar narodne revolucije", "Crni molitvenik", "Regata papirnih brodova", "Zbogom, fašisti", itd. (Photo credit: Milena Goševski)

Marko Vujović

Marko Vujović

Rođen 07.05.1981. godine u nekadašnjem Titogradu. Studirao engleski jezik i književnost u Nikšiću. Živi i radi u Podgorici. Voli poeziju, sve vidove fantastike, mitologiju, jezike, etimologiju i onomastiku. Tautograme, pjesme čije riječi počinju istim slovom, piše od 1999. godine. Sakuplja tautograme na drugim jezicima (latinski, ruski, poljski, francuski, italijanski itd). Do sada su mu stihovi objavljeni u časopisima "Znak", "Script", "Quest", "Zvezdani Kolodvor" i na portalima "Književnost uživo", "Kvaka", "Strane" i "Beleg". Ove godine mu je objavljena priča u Refesticonskoj zbirci priča "Knez Vladimir".

Marko Vukovic

Marko Vukovic

Rođen 1975. godine u Kragujevcu, Srbija. Objavljene knjige: "Teško je vreme", "Iza osmeha", "Rasrčnuće", "Divlji kamen". Objavljeni prevodi: Rolf Jakobsen, "Vežbe disanja", izabrane pesme, 2014. Tune Hednebe, "Tačka", izabrane pesme, 2016. Agnes Ravatn, "Ptičji sud", roman, 2017. Laš Sobi Kristensen, "Akustične senke", izabrane pesme, 2018. Gunvor Hofmo, "Nikog ne zaboravljam", pesme, 2018. Od oktobra 2015. godine živi i radi u Norveškoj.

Martina Ilić

Martina Ilić

Rođena 1992. u Novom Pazaru. Piše prozu, uglavnom kratke priče. Koosnivač je bloga Liliputanke i autor tekstova na istom. Piše za još nekoliko portala i blogova. Student srpske književnosti i jezika. Iz hobija se bavi fotografijom. Trenutno radi u ugostiteljstvu, na poziciji menadžera hotela u Novom Pazaru, gde često čuje fenomenalne razgovore koji je pokreću da ih zapisuje i od njih pravi prozu.

Maruša Krese

Maruša Krese

Slovenačka pesnikinja, spisateljica i novinarka, živela je dugo u inostranstvu, u Americi, Engleskoj, Holandiji, Austriji i Nemačkoj, a pred kraj života vratila se u Ljubljanu. Autorka je brojnih zbirki poezije: Danes (Heute, 1989), Postaje (Bahnhöfe, 1992), Gestern, Heute, Morgen (Včeraj, danes, jutri, 1992), Beseda (Das Wort, 1994), Pjesme iz Sarajeva (Pesmi iz Sarajeva, 1994), Selbst das Testament ist verlorengegangen (Še testament se je izgubil, 2001), Yorkshire Tashe (Yorkshire torba, 2003), Heute nicht (Danes ne, 2009), eseja Frauen über Nationalismus und Krieg (Ženske o nacionalizmu in vojni, 1993) i proze: Von der Bora verwht (Burja je odnesla, 1998), Alle meine Kriege (Vse moje vojne, 2006), Alle meine Weihnachten (Vsi moji božiči, 2006) i romana Da me je strah?. Za knjigu "Vsi moji božiči" dobila je nagradu Fabula. Pisala je za Die Zeit, Berliner Zeitung, TAZ, Lettre International, Manuskript. Za svoj humanitarni rad i kulturnu saradnju između Bosne i Hercegovine i Nemačke dobila je nagradu predsednika Nemačke Zlatni krst. Autorke evropskog projekta Žene sa vizijom 2007. godine svrstale su je među 100 najuticajnijih žena Evrope.

Maša Filipović

Maša Filipović

Rođena je1982. godine u Beogradu. 2001. god. završila Prvu Beogradsku gimnaziju , 2002. god završila glumačku školu UMS, klasa Andreja Šepetkovskog, 2005. god, diplomirala na Akademiji umetnosti, odsek dramaturgije u klasi prof. Siniše Kovačevića. Njeni, do sada najznačajniji, realizovani projekti su: „ Gorki plodovi “ (igrana serija RTS-a - saradnik na scenariju Siniše Kovačevića) (2006/2007), „ Maša“ (dugometražni igrani film – saradnik na scenariju Siniše Kovačevića) (2008.), „ Zaboravljeni umovi Srbije “ (igrano-dokumentarna serija RTS-a -scenarista epizoda o Jovanu Radoniću i Radoslavu Grujiću) (2007/2009), Drama „ 2 x 2 = 2 “ nalazi se na redovnom repertoaru PULS Teatra u Lazarevcu. (2011.), Drama „ Zadrži kusur “ je objavljena u ediciji Savremena srpska drama. (2007.), Roman „ Desio se život “ objavljen je za izdavača Svet knjige. (2011.). Autor je teksta i režije monodrame „ Nije ona nisam ja “ (master rad glumice Ane Jovanović) (2013.), scenarija za manga serijal ''Rejectown'' objavljenog onlajn na engleskom, francuskom i španskom jeziku (2014/2015).

Maša Seničić

Maša Seničić

Rođena 1990, u Beogradu. Scenaristkinja, pesnikinja i esejistkinja. Diplomirala je na katedri za dramaturgiju i masterirala na katedri za teoriju i istoriju Fakulteta dramskih umetnosti u Beogradu, gde trenutno pohađa doktorske naučne studije. Sarađivala je na različitim domaćim i međunarodnim projektima, pre svega na filmu kao autorka i saradnica, a zatim u pozorištu, na radiju i festivalima. Ko-selektorka je programa Hrabri Balkan (Festivala autorskog filma) i jedna od osnivača i koordinatorka edukativnih programa Filmkulture. Piše poeziju i poeziju, koja je objavljivana u antologijama (Ovo nije dom, Čiji grad?..), u književnim časopisima (Letopis Matice srpske, Polja, Script, Poezija, Dometi, Prosvjeta…) i na književnim portalima (Kritična masa, Libela, Agon…).

Mateja Jurčević

Mateja Jurčević

Rođena je u Vinkovci, 1995. godine. Studentica komparativne književnosti i kroatistike na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Dobitnica "Gorana" za mlade pjesnike 2016. godine.

Matija Bijelić

Matija Bijelić

Rođen 1988. godine. Studirao je Filozofiju, i pre fotografije bavio se kreativnim pisanjem. Od 2015. pridružuje se radionici fotografije Srđana Veljovića i izlaze na izložbama radionice. 2017. je izlagao na Paratissima sajmu savremene umetnosti u Skoplju.

Matija Pavićević

Matija Pavićević

Rođen 1998. u Beogradu. Živeo i odrastao u Beogradu, kao i u Nemačkoj, Grčkoj, Francuskoj, Finskoj i Izraelu. Trenutno studira komunikacije i digitalne medije u Španiji. Voli da gleda i igra košarku. Sluša i živi pank.

Medin Halilović

Medin Halilović

Rođen 1974. godine u Novom Pazaru. Novinarstvom počeo da se bavi tokom studija na Fakultetu komunikologije Marmara univerziteta u Istanbulu. Radio kao dopisnik, novinar, snimatelj u više medija, kao i PR u nekoliko organizacija i institucija. Pisao je za Sandžačke novine, Glas Islama, Bošnjačku riječ... Bio je dopisnik Bete iz Istanbula i Kurira i Glasa javnosti iz Novog Pazara. Dugo godina bio je novinar i urednik u Regionalnoj TV Novi Pazar i Radio Novom Pazaru. Autor je i urednik više tv programa i dokumentarnih emisija. Prvi je stalni dopisnik Agencije Anadolija (AA). Dopisnik i fotoreporter Anadolije iz Sandžaka i dopisnik sarajevskog časopisa STAV iz Novog Pazara. Član je Nezavisnog udruženje novinara Srbije (NUNS), Sindikata medija "Nezavisnost" i Asocijacije novinara jugoistočne Evrope.

Mehdija Medović

Mehdija Medović

Rođen 6. aprila 1990. godine u Tutinu, gde je završio osnovnu i srednju školu. Diplomirao je na Fakultetu bezbednosti 2014. godine. Trenutno radi na izradi master rada na Kriminalističko-policijskom univerzitetu u Beogradu. Radio je u Kancelariji za saradnju sa civilnim društvom Vlade Republike Srbije. Od 2016. godine je predsednik nevladine organizacije "Tutinska inicijativa mladih", sa kojom je sproveo nekoliko projekata vezanih za obrazovanje i promociju kulture. Najznačajniji projekat u toj oblasti je "Škola kreativnog pisanja" koji je sproveden dve godine, nakon čega je troje polaznika objavilo svoje zbirke pesama. Aktivno radi na kreiranju i sprovođenju omladinskih politika na lokalnom nivou. Voli da putuje i da upoznaje različite kulture.

Mehmed Đedović

Mehmed Đedović

Rođen je 1971. godine. Piše prozu, poeziju, knjige za djecu, književnu kritiku, esejistiku i novinske tekstove. Jedan je od bh. pisaca koji uspješno piše za djecu i odrasle. Objavio je osam proznih knjiga, dvije knjige poezije i četiri knjige za djecu.

Mehmed Masum Suer

Mehmed Masum Suer

Dokumentarni fotograf i samostalni novinar koji živi u gradu Dijarbakir u Turskoj. Rođen je 15. oktobra 1957. godine. Član je Međunarodnog saveza fotografske umetnosti (FIAP) kao i fotograf najveće svetske foto agencije "Getty Images". Imao je izložbe u Turskoj, Iraku, Belgiji i SAD. Dobitnik je niza nagrada, njegove četiri fotografije su bile štampane kao poštanske marke.

Mehmed Slezović

Mehmed Slezović

Rođen je 1960. godine u Novom Pazaru. Fakultet likovnih umjetnosti završio je u Beogradu 1985. godine kod prof. Radenka Miševića . Postdiplomske studije slikarstva završio kod prof. Mome Antonovića 1987.god, a potom i postdiplomske studije grafike kod prof. Emira Dragulja, 1990. godine. Doktorirao teoriju umjetnosti temom ,,Umjetnički crtež u savremenoj praksi i teoriji”. Zaposlen kao profesor slikanja i crtanja na Departmanu za umjetnost Univerziteta u Novom Pazaru. Član ULUS-a i Grafičkog kolektiva, Međunarodnog udruženja TAMA ART iz Tokija, te Međunarodnog krakovskog trijenala.

Melida Travančić

Melida Travančić

Rođena je 1985. Diplomirala je na Filozofskom fakultetu u Tuzli, Odsjek za bosanski jezik i književnost. Magistrirala je 2013. godine na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, Odsjek za književnosti naroda BiH. Doktorsku disertaciju odbranila 2017. na Fakultetu humanističkih nauka u Mostaru. Dobitnica je treće nagrade „Mak Dizdar“ za neobjavljenu knjigu pjesama na manifestaciji Slovo Gorčina u Stocu. Njena prva knjiga pjesama Ritual objavljena je 2008. godine i dobila je nagradu „Anka Topić“ kao najbolja knjiga bh. pjesnikinja za period 2002-2008. godine. Drugo izdanje ove knjige objavljeno je 2009. godine. Svilene plahte, njena druga pjesnička knjiga, objavljena je 2009. godine, a iste godine bila je u najužem izboru nagrade „Risto Ratković“ za najbolju pjesničku knjigu autora sa prostora Crne Gore, Bosne i Hercegovine, Hrvatske i Srbije. Njene pjesme uvrštene su u panoramu modernog bosanskohercegovačkog pjesništva Do potonje ure, koja je objavljena u Bijelom Polju 2010. Poeziju je objavljivala u književnim časopisima u BiH, Srbiji, Hrvatskoj i Crnoj Gori. Pored poezije piše kratke priče i putopise. Priredila je dvije knjige Tešanj, grade: Usmena književnost u Tešnju, Tešanj u usmenoj književnosti (2009.) i Haiku grad: Tešanj u pjesmi (2010.). Sudjelovala na više međunarodnih naučnih skupova i konferencija na kojima je izlagala radove o bosanskohercegovačkoj književnosti.

Meliha Pravdić

Meliha Pravdić

Komentator je Radio Beograda i urednik emisija Sporovi u Kulturi i Klub 2 Radio Beograda 2. Diplomirala je na Filološkom fakultetu u Beogradu, Grupa za Opštu književnost i teoriju književnosti. U profesionalnom novinarstvu traje duže od 35 godina.

Mića Vujičić

Mića Vujičić

Rođen je 1979. godine u Mokrinu. Diplomirao je opštu književnost i teoriju književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Autor romana Oštar start (2010) i zbirke priča Ronjenje na dah (2014). Dobitnik stipendije iz Fonda Borislav Pekić. Radi kao stalni saradnik rubrike za kulturu nedeljnika Nin. Živi u Mokrinu i Beogradu.

Mikael Neimi

Mikael Neimi

Šveđanin, rođen 1959, pjesnik, dramaturg i romanopisac. Objavio između ostalog dvije zbirke pjesama: Krvarenje iz nosa za vrijeme velike mise (Näsblod under högmässan, 1987) i Andjeli s mauzerima (Änglar med mausergevär, 1989) iz kojih je i napravljen ovaj izbor.

Milan Dobričić

Milan Dobričić

Rođen 1977. godine u Beogradu. Diplomirao svetsku i srpsku književnost na Univerzitetu u Beogradu. Jedan od osnivača Udruženja Treći Trg (www.trecitrg.org.rs) i međunarodnog Beogradskog festivala poezije i knjige TRGNI SE! POEZIJA!. Objavio koautorsku knjigu proze Dnevnik 2000 (2001), zbirke pesama Pritisak (2002), Dovijanje (2006), Blagosloveni gubitnici (2009), Lirika i tako... (2013), Trenuci kad se rađaju sveci (2015), zbirku kratkih priča Ceđ (2010) i zbirku kratkih zapisa O (2014). Radi kao prevodilac sa engleskog i italijanskog jezika.

Milan Garić

Milan Garić

Rođen je u Doboju1955. godine. Osnovnu školu i gimnaziju završio u Zenici. Diplomirao na Filozofskom fakultet u Sarajevu, na Odsjeku za filozofiju i sociologiju. Objavio pjesničke knjige Ekstatične i druge rečenice (Zavod za udžbenike i nastavna sredstva Istočno Sarajevo – 2007) i Trojica (Besjeda, Banjaluka – Ars Libri, Beograd – 2013). Živi u Doboju.

Milan Nestorović

Rođen 1997. godine u Nišu, gde je završio Srednju umetničku školu i trenutno studira na Fakultetu umetnosti, na Departmanu za primenjene umetnosti. Bio je učesnik mnogih radionica i festival u zemlji i inostranstvu. Takodje, izlagao je na mnogobrojnim grupnim izložbama u poljima grafičkog dozajna i fotografije. Interesovanje za fotografiju se javlja 2016. godine, a teme kojima se najviše bavi su dešavanja iz svakodnevnog života i ulična fotografija. Nije bitan samo momenat stvaranja fotografije, već i priča koju ona nosi - priča koja je dovela subjekat do tog trenutka i priča koja se nastavlja dalje. Humoristički sadržaj njegovih fotografija izaziva osmeh kod posmatrača i odlično prikazuje njegov karakter i pozitivno raspoloženje koje širi u svom okruženju.

Milan R. Simić

Milan R. Simić

Rođen je 1959. godine u Velikoj Plani. Objavio je tri romana, dve zbirke priča, pet zbirki ogleda, a dobitnik je nagrada "Stevan Sremac" i "Milutin Uskoković". Prevođen na makedonski, ruski, slovenački i nemački.

Milan Šelj

Milan Šelj

(1960), pjesnik, novinar i prevodilac, diplomirao 1985. na Filozofskom fakultetu u Ljubljani, smjer komparativna književnost i sociologija. Od 1992. živi i radi u Londonu. Suautor je romana u obliku pisama, Spolitika (Cankarjeva založba, 1999) te pjesničkih zbirki: Dar (ŠKUC-Lambda, 2006), Kristali soli (ŠKUC-Lambda, 2010), Gradim gradove (ŠKUC-Lambda, 2015) i Slijediti neizgovoreno (ŠKUC-Lambda, 2018). Jedan je od korespondenata u knjizi svjedočanstava Drukčiji odnosi (Mladinska knjiga, 2010). Izbor njegovih pjesama za djecu u sklopu projekta I pjesnik je blago izašao je 2012. Njegove su pjesme objavljene u antologiji suvremene europske gay poezije, Morao bih opet doći (ŠKUC-Lambda, 2009). Prijevodi njegovih pjesama na hebrejski izašli su u antologiji Kavafisovi sinovi i unuci (2015) u Izraelu, a opsežan izbor iz njegove poezije na talijanskom prijevodu objavljen je u časopisu Fili d’aquilone (br. 46 travanj/lipanj 2017).

Milan Vićić

Milan Vićić

Rođen 1989. godine u Požarevcu. Gimnaziju je završio u svom rodnom gradu, posle čega je studirao filozofiju u Novom Sadu, a diplomirao na Filološkom fakultetu u Beogradu, na odseku za ruski jezik, književnost i kulturu. Po zanimanju je samostalni umetnik-književni prevodilac. Član je UKPS. Saradnik je nekolicine beogradskih izdavačkih kuća. Dosad je objavio oko dvadesetak književnih prevoda (proza, poezija i drama). Nјegov prevod romana Ushićenje Ilјe Zdanjeviča ušao je u najuži izbor za nagradu „Jovan Maksimović“ 2019. god. Učesnik je niza naučnih konferencija iz oblasti ruske književnosti i kulture. Nјegovi stručni radovi i prikazi štampani su u domaćim i inostranim naučnim časopisima. Poeziju piše i objavlјuje od srednjoškolskih dana. Rukopis njegove prve zbirke (Lutaju kroz meso, Utopia 2018) ušao je u najuži izbor za nagradu „Mladi Dis“ 2017. godine. Živi i radi na relaciji Požarevac–Beograd.

Milana Grbić

Milana Grbić

Rođena u Beogradu 1996. godine. Osnovnu školu i gimnaziju završila je u Kikindi. Između ostalih, dobitnica je literarnih nagrada Filip Francuski, Gordana Brajović, Šantićevo Pero, Vukašin Conić, Đura Đukanov i Sremčeve nagrade. Kratke priče je objavila u zbornicima Crte i reze 8, Rukopisi 41, i Najbolja kratka priča Pirota (2016. i 2018. godine), kao i na portalima Avlija i Plastelin. U periodu od 2015. do 2019. godine bila je polaznica radionice kreativnog pisanja koju vode književnik Srđan Srdić i književni kritičar Vladimir Arsenić. Bila je učesnica festivala Kikinda Short 2018. godine. Studentkinja je Katedre za opštu književnost i teoriju književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Autorka je zbirke kratkih priča Oko nas more.

Milena Marković

Milena Marković

Rođena je 1974. godine u Zemunu. Diplomirala je dramaturgiju na Fakultetu dramskih umetnosti. Njene drame: "Šine", "Paviljoni", "Brod za lutke", "Beli beli svet", "Šuma blista", "Nahod Simeon" i druge, izvođene su u Srbiji i inostranstvu. Dobitnica je specijalne nagrade u Beču za najbolje drame sa ex-Yu prostora, specijalne nagrade Sterijinog pozorja, nagrade "Borislav Mihajlović-Mihiz", kao i nagrade “Miloš Crnjanski” za knjigu “Tri drame”. Po njenom scenariju Oleg Novković snimio je film "Sutra ujutru" i dokumentarni film "Rudarska opera". Objavila je zbirke poezije: Pas koji je pojo sunce (LOM, 2001.), Istina ima teranje (LOM, 2003.), Crna kašika (LOM, 2007.), Ptičje oko na tarabi (LOM, 2009.), Pre nego što sve počne da se vrti (LOM, 2011.) i Pesme za žive i mrtve (Lom, 2014).

Mileta Prodanović

Mileta Prodanović

Rođen u Beogradu 1959. godine. Studirao arhitekturu i slikarstvo. Završio Fakultet likovnih umetnosti u Beogradu 1983. godine i na istom fakultetu magistrirao 1985. godine. Specijalizacija u Londonu, na Royal College of Arts 1989-90. 2009. godine, na FLU u Beogradu stekao zvanje doktora likovnih umetnosti. Od 1990 radi kao na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, sada u zvanju redovnog profesora. Izlagao (od 1980. godine) na više samostalnih i grupnih izložbi u Jugoslaviji i u više evropskih gradova (Rim, Tibingen, Tuluz, Karkason,Venecija, Beč, Grac, Prag, Regensburg, Kijev…). Godine 1986. izlagao na Bijenalu u Veneciji, u jugoslovenskom paviljonu. Od 1983. objavljuje prozu, esejističke tekstove iz oblasti vizuelnih umetnosti i publicistiku. Bio je član redakcije časopisa „Beogradski krug“, „New Moment“ (časopis za vizuelne medije) i „Kultura“. Jedan je od osnivača "Foruma pisaca" (1999. godine). Dobitnik je nekoliko nagrada iz oblasti književnosti i likovne umetnosti.

Milica Bjedov

Milica Bjedov

Rođena 1995. godine u Beogradu. Apsolvent studija komparativne književnosti na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Piše prozu, književnu kritiku i bavi se proučavanjem ženske književne tradicije.

Milica Ćuković

Milica Ćuković

(1987, Pančevo), osnovne, master i doktorske studije završila na Katedri za srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima Filološkog fakulteta u Beogradu. Radi u Institutu za književnost i umetnost u Beogradu, na naučnom odeljenju „Srpska književnost i kulturna samosvest“. Naučne radove i književnu kritiku objavljuje u periodici.

Milenković Milica

Milenković Milica

Rođena 1989. godine u Nišu. Po struci je master filolog srpske i komparativne književnosti. Objavila knjige: roman Homunculi (2010), pesme Manje od dlana (2012), Via Militaris, Via Dolorosa (2013), književnu kritiku Kritička tumačenja (2016). Autor je projekta i mentor škole „Aktivno čitanje i kreativno pisanje“ za decu i priređivač Zbornika radova učenika ove škole (2017–2018). Dobitnica prvih nagrada na Festivalu poezije mladih u Vrbasu (2011) i Festivalu kulture mladih Srbije u Knjaževcu (2012) i Timočke lire za najbolju pesmu koju dodeljuje Radio Beograd 2 u 2012. godini – pesma Božićni kolač. Finalista je i učesnica mnogih književnih festivala. Operativni urednik i lektor časopisa za književnost, umetnost i kulturnu baštinu Bdenje. Priredila je Sabrana dela Gordane Todorović u tri toma (2018). Član žirija za dodelu nagrade „Gordana Todorović“ i „Meša Selimović“ u Srbiji. Član žirija za dodelu nagrade „Gordana Todorović“ i „Meša Selimović“ u Srbiji. Bavi se priređivačkim radom iz zaostavštine pesnikinje Gordane R. Todorović i poslednjeg epskog pevača Mileta Radosavljevića iz istočne Srbije, književnom kritikom, pisanjem poezije i proze. Svoje radove objavljuje u književnim časopisima, novinama i listovima u zemlji i regionu.

Milica M. Vučković

Milica M. Vučković

Milica Vučković rođena je 1989. godine u Beogradu. 2012. godine diplomirala je na odseku za primenjeno slikarstvo u klasi profesora Miroslava Lazovića, na Fakultetu primenjenih umetnosti u Beogradu gde je završila i master studije. Priprema rad za doktorske studije na istom fakultetu i istom odseku. Usavršavala se u Indoneziji. Priredila devet samostalnih izložbi. Objavila zbirku kratkih priča pod nazivom „Roj“ i roman "Boldvin". Dobitnica prve nagrade na „Biber“ regionalnom konkursu za kratku priču.

Milica Milenković

Milica Milenković

Rođena 1992. godine u Beogradu. Pohađala Filološku gimnaziju, odeljenje za španski jezik. Osnovne i master studije završila na Katedri za opštu književnost i teoriju književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Bavi se pisanjem i fotografijom.

Milica Milosavljević

Milica Milosavljević

Rođena je 1991. u Čačku. Objavljivala je pesme u časopisima: „Koraci” i „Književni magazin”. Takođe, pesme objavljivala i u elektronskom časopisu „Libartes” i časopisima za umetnost i društvena pitanja „Afirmator” i „Spektator”. Nosilac je nagrade „Milutin Bojić“ za poeziju i tim putem objavila zbirku poezije „Tamne intimnosti“, kao i pobednik 29. Festivala mladih pesnika „Dani poezije“ u Zaječaru, u čijoj ediciji joj je izašla zbirka „U zoni umereno – kontinentalnih strahova“. Apsolvent je srpske književnosti i jezika sa komparatistikom na Filološkom fakultetu u Beogradu.

Milica Nikolić

Milica Nikolić

Rođena u Beogradu. Završila Srpsku književnost i jezik na Filološkom fakultetu 2014. godine, a master studije na istom fakultetu 2016. Stekla zvanje diplomiranog bibliotekara 2018. godine. Tri godine radila kao bibliotekarka u javnim opštinskim bibliotekama, a zatim dve godine kao nastavnica srpskog jezika i književnosti u osnovnoj školi. Bavi se tradicionalnim pevanjem, učestvovala u raznim pevačkim radionicama, nastupala na koncertima po Srbiji i u Švajcarskoj, učestvovala u snimanju albuma „Pesme iz Jasenovcaˮ.

Milica Špadijer

Milica Špadijer

Rođena 1989. u Beogradu. Završila je Filološku gimnaziju, osnovne i master studije na Katedri za klasične nauke na Filozofskom fakultetu, a trenutno je na doktorskim studijama Fakulteta dramskih umetnosti. Radi kao prevodilac sa grčkog jezika, profesorka grčkog i latinskog i piše za nekoliko internet portala.

Milica Stojković

Milica Stojković

Rođena je 1986. godine u Gornjem Milanovcu, u kom je odrasla i završila osnovnu i srednju školu. Osnovne i doktorske akademske studije psihologije završila je na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Zaposlena je na Fakultetu tehničkih nauka u Čačku Univerziteta u Kragujevcu od 2012. godine, na kome je, najpre, radila kao asistent, a sada docent u naučnoj oblasti psihologija obrazovanja. Autor i koautor je više desetina radova u naučnim i stručnim časopisima i saopštenja sa konferencija, detaljnije na http://www.ftn.kg.ac.rs/milica.stojkovic Oblasti njenog dosadašnjeg istraživačkog rada su psihologija obrazovanja, obrazovanje nastavnika, inkluzivno obrazovanje, rešavanje sukoba, komunikacija. Bavi se psihoterapijskim radom, edukant je geštalt psihoterapijskog pravca na naprednom nivou. Tri velike strasti koje neguje su filmovi, književnost i sport. Ljubav prema putovanjima i fotografiji je nešto zasebno. Veruje u posvećen rad, kao i da sebe i svet ne treba shvatati previše ozbiljno i da smeh jeste lek (kada nije zlonameran, toga se kloni). Pisanje, takođe, smatra lekovitim i ono je prisutno još od kraja njene osnovne škole; najviše tu ima kratkih priča, dovršenih i nedovršenih, dnevničkih zapisa i po neka pesma i nedovršena drama. Jedino do sada objavljeno delo je kratka priča u programu Dobro jutro, deco Radio Beograda 1, emitovana 11.11.2015. godine. Naziv priče je “Knjiga koja je pojela slova”. Milica je supruga svoje ljubavi iz srednje škole i majka jednog divnog dečaka, žive u Gornjem Milanovcu.

Milica Vučković

Milica Vučković

Rođena je 1985. u Nišu. Piše pjesme, priče, prikaze i eseje. Završila književnost na Filozofskom fakultetu u Nišu. Radila kao urednik književnog kluba SKC i pri Narodnoj bibliiteci u Nišu. Angažovana na projektima u kulturi, kao organizator i moderator. Nagrađivana na omladinskim konkursima za eseje, pesme i priče.

Milisav Savić

Milisav Savić

Rođen 15. aprila 1945. u Vlasovu kraj Raške. Gimnaziju završio u Novom Pazaru, a studije jugoslovenske i svetske književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Na istom fakultetu magistrirao je s temom "Memoarska proza o prvom srpskom ustanku", a potom i doktorirao s temom "Memoarsko-dnevnička proza o srpsko-turskim ratovima 1876—1878". Romani su mu prevedeni na grčki, engleski, slovenački, makedonski, bugarski, rumunski. Objavio je knjige pripovjedaka: "Bugarska baraka" (1969, nagrada lista "Mladost"), "Mladići iz Raške" (1977), "Ujak naše varoši" (1977, Andrićeva nagrada). Romane: "Ljubavi Andrije Kurandića" (1972), "Topola na terasi" (1985), "Ćup komitskog vojvode" (1990), "Hleb i strah" (1991, Ninova nagrada), "Ožiljci tišine" (1996, Nagrada Miroslavljevo jevanđelje), "Princ i serbski spisatelj" (2008, Nagrada Laza Kostić), "Čvarčić" (2010). Književno-istorijska studiju "Ustanička proza" (1985, nagrada Pavle Bihalji). Multižanrovske knjige: "Fusnosta" (1994), "30 plus 18" (2005), "Rimski dnevnik, priče i jedan roman" (2008, Nagrada Dušan Vasiljev).

Miljan Mikić

Miljan Mikić

Rođen je 1982. godine u Ćupriji. Živi u Beogradu, gde radi kao docent na Građevinskom fakultetu. Amaterski se bavio pozorištem i kratkim filmom. Od 2013. do 2016. god. pohađao je radionicu kreativnog pisanja i čitanja koju vode Srđan Srdić i Vladimir Arsenić. Kratke priče su mu do sada objavljivane u književnoj periodici i na web portalu Helly Cherry.

Miljan Milanović

Miljan Milanović

Rođen 1982. godine u Zaječaru. Fasciniran istraživanjima u oblasti veštačke inteligencije i kreativnošću mašina. Više se ne bavi muzikom. Jedri i spravlja destilate vrhunskog kvaliteta. Objavio je zbirke priča „Bending”, 2010. i „Produžetak vrste”, 2019. Povremeno objavljuje po književnim časopisima.

Miljan Nedeljković

Miljan Nedeljković

Rođen Kraljevu, 1980. godine. Diplomirao je na Fakultetu umetnosti Priština. Član je ULUPUDS-a i FSS. Godine 2015. izabran je u zvanje docenta za predmet Fotografija, na Departmanu za primenjene umetnosti Fakulteta umetnosti Univerziteta u Nišu. Do sada je imao 16 samostalnih i preko 50 kolektivnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Dobitnik je nekoliko nagrada za fotografiju i dizajn u zemlji i inostranstvu. Realizovao je veliki broj projekata iz oblasti fotografije, multimedije, video produkcije, grafičkog dizajna (plakata, grafičkih komunikacija, prostorne grafike, opreme knjige)... Učestvovao je u realizaciji i jedan je od autora imidža i zaštitnog znaka Novaka Đokovića. Samostalne izložbe: - Lica 2, Galerija moderne umetnosti Narodnog muzeja u Smederevskoj Palanci, 2017 - Second Face, Muzeй na Fotografiяta Kazanlъk, Bugarska, 2017. - Drugo lice, Galerija Grafički kolektiv, Beograd, 2017. - Sećanja, Galerija muzeja “Horeum Margi - Ravno”, Ćuprija, 2017. - Sedam dana zauvek, Galerija Centra za kulturu „Gradac“, Raška, 2016. - Lica, Galerija savremene likovne umetnosti, Salon 77, Niš, 2015. - Hopes and Faces, "Východoslovenské múzeum" v Košiciach, Slovačka, 2014. - Dishopes – Hopes, Galerija MMC (Multimedijalnog centra), Novi Pazar, 2012. - DisHopes, Galerija Mostovi Balkana, Muzej memorijalnog centra "21. oktobar", Kragujevac, 2012. - Plakati – Smejati se, Galerija Centra za kulturu „Gradac“, Raška, 2011. - Maybe she sleeps, Galerija Art centar, Beograd, 2011. - Smak bijelog dugmeta, Galerija Doma kulture Knjaževac, Knjaževac, 2010. - La bocca della verita, Galerija Fakulteta medicinskih nauka Univerziteta u Kragujevcu, Kragujevac, 2009. - Lupus homini homo est, Galerija hotela Kontinetal, Beograd, 2009. - Stalker, Moderna galerija, Narodni muzej Kragujevac, Kragujevac, 2004. - 3x10, Galerija Centra za kulturu Gradac, Raška, 2003.

Miljana Bulatović

Miljana Bulatović

Rođena je 1982. godine u Lipljanu. Nakon završenih studija Psihologije, upisuje Fakultet umetnosti u Prištini-Zvečan gde je diplomirala slikartvo 2012. godine, u klasi profesora Petra Đuze. U klasi istog profesora završava Master studije 2014. godine. Članica ULUKiM-a od 2013. godine. Izlagala na preko trideset grupnih izložbi, i jedanaest puta samostalno(odabrane izložbe: 2014. Beograd, Galerija beogradske tvrđave, izložba crteža; 2014. Sombor, Galerija KC Laza Kostić, izložba slika; 2014. Verona, Biblioteca Capitolare, izložba slika; 2013. Beograd, Galerija RTS-a, izložba “Sveta sudbina Srba”...). Urednik je likovnog programa galerije “Akvarijus” kao i likovnog programa ``North city jazz & blues `` internacionalnog festivala u Kosovskoj Mitrovici. Učestvovala na više likovnih kolonija. Dva puta nagrađivana. Živi i radi u Kosovskoj Mitrovici.

Miljenko Jergović

Miljenko Jergović

Rođen u Sarajevu 1966. godine. Živi na selu pokraj Zagreba. Pisac priča, romana, eseja, dramskih tekstova, pjesama i novinskih članaka. Objavio više od četrdeset djela koja su prevođena na dvadesetak jezika. Dobitnik desetak književnih nagrada.

Milorad Milinković

Milorad Milinković

Rođen 1965. u Beogradu. Diplomirao na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, odsek režija. Režirao sedam filmova i sedam predstava, objavio dva romana, režirao i napisao scenarije za nekoliko televizijskih serija.

Milorad Pejić

Milorad Pejić

Rođen je 1960. u Tuzli. Nakon osnovne i srednje škole u rodnom gradu, Pejić je završio studije ekonomije na Univerzitetu u Sarajevu. U ljeto 1992. napustio je Bosnu i Hercegovinu i nastanio se u Švedskoj gdje i danas živi u gradu Sollefteå. Objavio je četiri pjesničke zbirke, a dobio je nagrade Trebinjskih večeri poezije (1986) i "Slovo Makovo – Mak Dizdar" (2012).

Marko Glišić

Marko Glišić

Rođen 1983. u Kragujevcu. Profesor srpskog jezika i književnosti. Pisao pesme, sad piše kratke priče, pisaće – voleo bi, al' sva je prilika da neće, opet pesme. Periodično objavljivao u periodici. Dva puta bio u najužem izboru za Nagradu „Mladi Dis“

Miloš Gvozdenović

Miloš Gvozdenović

Diplomirao na Grupi Srpska književnost i jezik sa komparatistikom na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Interesuje se za memoarsku prozu XVIII i XIX veka, kao i za srpski roman XXI veka.

Miloš K. Ilić

Miloš K. Ilić

Rođen je 1987. godine, u Pančevu, gde živi i danas. U rodnom gradu je pohađao osnovnu i srednju školu. Studira, i dalje, FDU. Nema hobi. Izdao zbirku priča Priče o pivu. Za Radio Beograd napisao radio drame: Ruka, Rat, Smrt Kraljevića Marka, Metak u mrak, Rabadžije, Trči, Lotrek, Po zanimanju Očivad, Slepi. Učestvovao je na festivalu Kikinda Short 2010. godine. Objavljivao priče u časopisima i internet portalima: Polja, Koraci, Rukopisi, Kvartal, Severni BUNKER, NIN, Trag, SENT, eckermann.org.rs., strane.ba.

Miloš Konstantinović

Miloš Konstantinović

Rođen u Beogradu 1963, prevodilac sa francuskog jezika, nakon studija Opšte književnosti doktorirao na narodnoj književnosti, predavao književnost i prevođenje, bavio se izdavačkim i novinarskim poslom.

Miloš Petković

Miloš Petković

Rođen 1972, godine u Zaječaru. Nagrađivan. Prevođen. Zastupljen u više antologija i izbora iz savremene srpske poezije. Pored književnosti, bavi se, i službeno i privatno, promovisanjem ostvarenja u oblasti stripa, muzike, filozofije, dramske i likovne umetnosti. Knjige poezije: "Izlet" (1993) "Jednostavno pismo" (2003) "Bez velikih reči" (2007) "Tri" (bibliofilsko izdanje, 2010) "Kuća četiri vetra" (2014) "Poezija" (bibliofilsko izdanje, 2018)

Miloš Stević

Miloš Stević

Rođen 1995. u Paraćinu. Student srpske književnosti i jezika sa komparatistikom. Piše poeziju i kratku prozu.

Miloš Živković

Miloš Živković

Rođen u Beogradu 1989. godine. Diplomirao na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Tokom studija sa kolegama osnovao književno društvo „Orfisti”. Od januara 2017. godina zaposlen na Institutu za književnost i umetnost kao istraživač-pripravnik. Piše prozu. Deo je tima jutjub kanala Bookvalisti.

Milovan Marčetić

Milovan Marčetić

Rođen 1953. u Prijedoru. Pesnik, pripovedač, urednik. Živi u Beogradu. Objavljene knjige pesama: Dan dvadeset hiljada pasa (1982), Načini iščezavanja (1986), Bez imena, bez lica (1990), Ratno ostrvo (2000), Mera duše – izabrane pesme (2002), Taškent (2006), Jeux d'adultes – Igre odraslih (izabrane pesme i prevodi tih pesama na francuski jezik, 2008), Iza zatvorenih očiju (2010), Vrata od romora (izabrane i nove pesme, 2016). Knjige priča: Životi pesnika (1996), Moj Holivud (2000), Prvo lice (2003), Zapisi na snegu (2012). Roman: Knjiga o Beuku (2014). Priredio je knjige Zemaljski dugovi – Ivo Andrić u priči (2012) i Putnik sa dalekog neba – Miloš Crnjanski u priči (2013). Prevođen na makedonski, bugarski i druge jezike. Dobitnik je nagrade „Goran“ za mlade pesnike (1982), nagrada „Milan Rakić“ (1991), „Skender Kulenović“ (2007) i „Jefimijin vez“ (2011); za prozu nagrada „Kočićevo pero“ (2001), „Stevan Sremac“ (2004), „Branko Ćopić“ (2004), Andrićeve nagrade (2012). Uređuje Beogradski književni časopis.

Mina Milošević

Mina Milošević

Rođena 1998. u Požarevcu. Studentkinja dramaturgije na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu i aktivistkinja Združene akcije Krov nad glavom, učesnica studentskih borbi i članica Partije radikalne levice. Vodi radio-emisiju o pozorištu Radio Nezavisna na Radioaparatu, piše tekstove o filmu i pozorištu za portal Iz Off-a, autorka je brojnih filmskih kritika i analiza i učestvovala je u radu Akademskog filmskog centra pri Domu kulture Studentski grad.

Mira Popović

Mira Popović

Novinar, pisac i prevodilac, rođena je u Beogradu, gde je diplomirala novinarstvo na Fakultetu političkih nauka. Studirala je komunikacije u oblasti kulture na postiplomskim studijama u Beogradu i Parizu. Posle četvorogodišnjeg boravka u Francuskoj ranih osamdesetih godina, u Parizu ponovo živi od 1996. godine. Dugogodšnji dopisnik jugoslovenskih, srpskih i stranih medija – agencija Tanjug, dnevnik Danas, nedeljnik Evropa, radio Dojče vele i drugi – Mira Popović nastavlja da piše za domaću štampu o kulturnim i književnim događajima u Francuskoj. Autor je zbirki priča „Beograd Pariz“ (Narodna knjiga, Beograd, 2007), „Harmonija“ (Akademska knjiga, Novi Sad, 2012, uži izbor za Andrićevu nagradu), i „D’une terrasse à l’autre“ (S terase na terasu), u izdanju Viviane Hamy (Pariz, 2012), kao i knjige intervjua „Reč i (s)misao“ (Prometej, Novi Sad, 2014). Prevela je, pored ostalog, knjigu iz oblasti teorije književnosti “Anticipirani plagijat” Pjera Bajara (Službeni glasnik, Beograd, 2010) i knjigu razgovora Margerit Diras sa italijanskom novinarkom Leopoldinom dela Tore pod naslovom „U senci strasti“ (Plavi jahač, Beograd, 2015). Prozu i prevode redovno objavljuje u vodećim srpskim književnim časopisima.

Miraš Martinović

Miraš Martinović

Rođen je 1952. godine u selu Kralje kod Andrijevice. Živi i radi u Herceg Novom. Član je Crnogorskog PEN-a i Matice Crnogorske. Saradnik je dnevnog lista Vijesti. Objavio je 5 knjiga poezije i jedanaest romana. Dobitnik je Okotobarske nagrade Herceg Novog.

Mirela Kulović

Mirela Kulović

Rođena u Tuzli, a odrasla u Splitu. Umjetničku karijeru započinje 2016. godine, sudjeluje na više od trideset međunarodnih izložbi. Kroz apstraktne, figurativne i simbolične motive istražuje nesvjesno, memoriju i fluidnost identiteta. Radovi su joj objavljeni u časopisima Studio Visit Magazine (US), Gračanički Glasnik (BiH), Boston Art Review (US). Suosnivačica je udruženja za kulturu Kontrast. U BiH njezin rad može se vidjeti u Galeriji Java u Sarajevu. Živi i radi u Bostonu.

Mirijana Bojanić Ćirković

Mirijana Bojanić Ćirković

Rođena je 1985. u Prokuplju. Doktorand, asistent na predmetima Teorija književnosti, Tumačenje književnog dela, Metodologija nauke o književnosti, Naratologija i Teorije čitanja i interpretacije na Filozofskom fakultetu u Nišu. Uža oblast interesovanja: savremena srpska književnost, proza Milorada Pavića. Objavljuje u domaćim, regionalnim časopisima i zbornicima radova sa domaćih i međunarodnih naučnih skupova. Prevodi sa ruskog jezika.

Mirjana Narandžić

Mirjana Narandžić

Rođena 1992. godine u Beogradu. Studirala je srpsku književnost i jezik sa komparativnom književnošću u Beogradu. Radove prvo objavljivala u različitim zbornicima. Godine 2016. ušla u najuži izbor konkursa „Mladi Dis“. Naredne, 2017. godine njen rukopis „Nema veze“ objavila je Matica srpska u okviru edicije Prva knjiga. Za rukopis „Da se ne javim uvek“, 2018. godine dobila je nagradu „Spasoje Pajo Blagojević“ Centra za kulturu Plužine, koja se dodeljuje najboljem mladom pesniku prostora bivših jugoslovenskih republika. Radi za Balkansku istraživačku regionalnu mrežu (BIRN).

Mirjana Marinšek Nikolić

Mirjana Marinšek Nikolić

Književnica i vizuelna umetnica; doktor je nauka. Piše za najpoznatije domaće i inostrane časopise iz književnosti i umetnosti: Književnost, Polja, Beogradski književni časopis, Mons Aureus, Književne novine, Gradina, Sent, Art032, i dr. Njen književni opus obuhvata eseje, priče, putopise i romane. Knjige proze: Putogledi — knjiga ogleda, putopisa i priča (izdavač “Methaphysica“, Beograd, 2004), Tri Fride — roman (izdavač “Svet knjige“, Beograd, 2006), Tango za Evitu — roman (izdavač “Svet knjige“, Beograd, 2007), Panonski triptih — Ogledi o Dobroviću, Krleži, Vazareliju — eseji (izdavač “Čigoja“, Beograd, 2009), Snohvati o letenju — eseji i priče (izdavač “Prometej“, Novi Sad, edicija “Draško i prijatelji“, 2011), Taj mali bioskop u našim glavama — bildungs roman (izdavač “Prometej“, Novi Sad, 2012), Panonska trilogija — roman (izdavač “Svet knjige“, Beograd, 2013), Mokambo — roman (izdavač “Svet knjige“, Beograd, 2014). Mokambo/Mocambo dvojezično srpsko/englesko izdanje — roman (izdavač “Svet knjige“, Beograd, 2015). Andrić i Krleža — dve dramske inscenacije (izdavač “Methaphysica“, Beograd, 2017). Neke od njenih proza su u domaćim antologijama priča: U znaku vampirice, Nova srpska pripovetka itd., kao i stranim antologijama: Image parlant — antologija eseja, u ediciji izdavača La traductiere, Paris, 2012, Les visages d`une imagination solitaire — antologija eseja, edicija izdavača Incertain Regard, Paris, 2013. Knjige su joj prevedene na nemaki, engleski, kao i na francuski i mađarski jezik. Član je Udruženja književnika Srbije i Udruženja likovnih umetnika Srbije. Živi i radi u Beogradu.

Mirjana Mitrović

Mirjana Mitrović

Rođena 14. januara 1961. u Požarevcu. Završila je engleski jezik i književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu. Prvi roman Autoportret sa Milenom, objavljen 1990. u beogradskom BIGZ-u, bio je u izboru za Ninovu nagradu, a potom je doživeo više izdanja (2005. u „Narodnoj knjizi“, 2009. u „Laguni“). Roman, baziran na životnoj priči slikarke Milene Pavlović Barili nagrađen je Zlatnom značkom Kulturno-prosvetne zajednice Srbije. Priče iz zbirke Sveto stado (1999) uvršćene su u antologije: „Oslobađanje lektire“ Igora Marojevića, „Antologija pripovedaka srpskih književnica“ Rajka Lukača, „Ovako je počelo“ Ljubice Arsić i Dejana Mihailovića, „Kraljica Lir i njena deca“ Ljubice Arsić, „Vrt nade“ Slavice Garonje. Priče su prevođene na grčki, čaški i bugarski. Roman Emilija Leta (2006) dobio je nagradu „Branko Ćopić“ i bio u najužem izboru za NIN-ovu nagradu. Romanom Mesečari iz Marguma objavljenim 2009, nastavlja literarizaciju rimskog nasleđa na tlu današnje Srbije. Roman Helena ili o nemiru, sa romanima Emilija Leta i Mesečari iz Marguma, na liniji supruga – ljubavnica – majka, zaokružuje Rimsku trilogiju. Roman Helena ili o nemiru nagrađen je nagradom „Biljana Jovanović“ za 2017. Član je Srpskog književnog društva.

Mirnes Sokolović

Mirnes Sokolović

Rođen je u Sarajevu 1986. Masterirao književnost na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Osnivač i član redakcije časopisa SIC!. Objavljivao prozu, eseje, satire i književne kritike u časopisima i na portalima SIC, Novi izraz, Oslobođenje, Sarajevske Sveske, Analiziraj, Polja, Beton, Booksa, E-novine, XXZ magazin. Objavio roman Rastrojstvo (edicija Sic! , 2013).

Miroljub Joković

Miroljub Joković

(1957–2016) rođen je u Kruševici, kod Raške. Završio jugoslovensku i svetsku književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu. Radio je kao sekretar Književne omladine Srbije u Beogradu. Govorio je engleski, francuski, ruski, španski i slovački jezik. Doktorsku disertaciju „Istorijska distanca u srpskom romanu o Prvom svetskom ratu – evropski kontekst”, odbranio je 1987. godine na Filološkom fakultetu u Beogradu. Drugu doktorsku disertaciju, „La distance historique et esthètique dans le roman serbe consacré à la Première Guerre Mondiale – Context Européen” (Istorijska i estetska distanca u srpskom romanu o Prvom svetskom ratu – evropski kontekst), odbranio je 1990. na Univerzitetu u Nansiju II, u Francuskoj.

Miroslav Aleksić

Miroslav Aleksić

Rođen 1960. godine u Vrbasu (Srbija). Diplomirao je na Katedri za svetsku književnost Filološkog fakulteta u Beogradu. Objavio je knjige pesama: Zigurat (1986), Popik ili čug (1990), Nema voda (1994), Oskudno vreme (2016), Neponovljivi kod (2018). Pesme su mu prevođene na ruski, slovački, makedonski i rusinski jezik. U Moskvi je 2017. godine izašla knjiga njegovih izabranih pesama: Labirint / Lavirint (Izbor i prevod: Andrej Bazilevski). Aleksićeve pesme zastupljene su u više od dvadeset antologija i izbora poezije u Srbiji i u inostranstvu. Dobitnik je književnih nagrada: Pečat varoši sremskokarlovačke i Lenkin prsten. Učesnik je najznačajnijih književnih festivala u Srbiji, Crnoj Gori i Bosni i Hercegovini, a kao pesnik je gostovao u Rusiji, Rumuniji, Mađarskoj i Hrvatskoj. Jedan je od osnivača i član je redakcije uglednog književnog časopisa „Trag“. Bio je sekretar Festivala jugoslovenske poezije mladih u Vrbasu i umetnički direktor Međunarodnog sajma knjiga u Novom Sadu. Urednik je kultne tribine „Savremeni čovek i savremeni svet“ u Matici srpskoj Radi kao pomoćnik upravnika Biblioteke Matice srpske u Novom Sadu.

Miroslav Ćurčić

Miroslav Ćurčić

Rođen 1966. godine u Beogradu. Priče su mu objavljivane u mnogim časopisima i zbrnicima kratkih priča (Kvartal, Ulaznica, Politika, Almini zbornici, Poeteka, Gazeta Shqiptare...). Kao autor je učestvovao na raznim književnim festivalima u regionu. Bio je aktivni učesnik turneje kratko-pričaša, koja se održavala 2015. i 2016. god. u okviru Kikinda short festivala. Gostovao je na trećem internacionalnom sajmu knjiga u Podgorici – 2017. god. Neke od priča su mu prevedene na rumunski i albanski jezik. Zbirku priča "Smrt u Bašaidu" u izdanju Partizanske knjige objavio je 2017. godine.

Miroslav Kirin

Miroslav Kirin

Pjesnik, prevoditelj i prozaik, diplomirao je engleski jezik i komparativnu književnost na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Objavio je osam pjesničkih zbirki, fotoesejističku knjigu, slikovnicu (koautor umjetnik Mingsheng Pi) i roman "Album" (2001). Tekstovi su mu prevedeni na brojne jezike. Živi u Zagrebu.

Miroslav Maksimović

Miroslav Maksimović

Rođen u Njegoševu 1946. godine. Napisao je jedanaest knjiga poezije i dve esejističke knjige. Dobitnik je brojnih književnih nagrada.

Mirza Duraković

Mirza Duraković

Mirza Župljanin

Mirza Župljanin

Rođen je1981. godine u Novom Pazaru. Završio fakultet umetnosti u Novom Pazaru u Klasi Mehmeda Slezovića Bavi se slikarstvom, vajarstvom, umetničkom fotografijom, instalacjama, dizajnom enterijera, performansima. Radi kao asistent na fakultetu umetnosti u Novom Pazaru Do sada je imao 70 kolektivnih i 16 samostalnih izložbi. Učesnik više domaćih i međunarodnih kolonija. Dobitnik više nagrada za slikarstvo i dizajn enterijera.

Mladen Šljivović

Mladen Šljivović

Rođen je u Zaječaru 1980. godine. Studirao na Fizičkom fakultetu u Beogradu. Radi kao nastavnik fizike u Zaječaru. Objavio dve zbirke poezije „Petnaest razglednica za dvanaest adresa” 2006 i „Priručnik za snove i kvantnu mehaniku” 2008. Dobitnik je „Matićevog šala” 2006., nagrade „Aladin Lukač” 2007. i književne nagrade „Andra Gavrilović” 2017.

Momčilo Vuković

Momčilo Vuković

(1935-2020) iz sela Merulja ispod Durmitora bio je profesor francuskog jezika i književnosti. Osim prvih nekoliko godina u Pljevljima, gotovo čitav radni vek proveo je u Baru. Život je posvetio svojoj porodici, učenicima i, amaterski, šahu (bio je šahovski majstor i prvak Crne Gore 1959). Književnost mu je bila ogromna ljubav, izuzetno dobro ju je poznavao i osećao, ali je veoma malo pisao. Na primedbe porodice zašto ne piše više, odgovarao je da ne može s većinom, da on pripada onoj probranoj manjini, eliti u ovome modernom svetu u kome ljudi mnogo više pišu nego što čitaju.

Monika Herceg

Monika Herceg

Rođena 1990. u Sisku. Studentica je fizike na Odjelu za fiziku Sveučilišta u Rijeci. Živi u Zagrebu. Pjesme su joj objavljene u različitim časopisima i na portalima u Hrvatskoj i regiji te na Trećem programu Hrvatskog radija te u antologiji pjesnikinja "Ovo nije moj dom". Osvojila je drugu nagradu na međunarodnom natječaju za poeziju, Castello di Duino 2016. i prvu nagradu na regionalnom natječaju humoristično-satiričnog žanra "Stevan Sremac" 2017. Za rukopis Početne koordinate dobila je nagradu Goran za mlade pjesnike 2017. Član je uredništva časopisa Poezija. Autor fotografije: Nikola Kuprešanin

Mustafa Kurtanović

Mustafa Kurtanović

Rođen 12.02.1992. godine. Osnovnu školu završio u Novom Pazaru, dalje školovanje nastavio u Turskoj. Trenutno na studijama arhitekture. Član FKKNP (Foto Kino Klub Novi Pazar)

Nadežda Purić Jovanović

Nadežda Purić Jovanović

Rođena 1974. u Beogradu. Diplomirala i magistrirala Srpsku književnost sa opštom književnošću na Filološkom fakultetu. Piše poeziju, prozu i književnu kritiku. Objavljivala u časopisima Letopis Matice srpske, Polja, Književni magazin, Tisa, Srpski književni list, Braničevo, Sveske, Alia Mundi, Bona, Koraci. Uredila više zbirki poezije. Priredila sabrana dela Rastka Petrovića. Objavila zbirke pesama Vode, 2006, Haljine iz muzeja, 2017, Beskrajno učenje o raskomadanosti carstva, 2018. i roman Antinoj 24, 2019.

Nadija Rebronja

Nadija Rebronja

Rođena 1982. godine. Pesnikinja i esejistkinja. Doktorirala je književnost na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Predaje književnost na Državnom univerzitetu u Novom Pazaru. Poeziju je objavljivala i u časopisima i zbornicima u inostranstvu, u prevodu na engleski, španski, italijanski, francuski, nemački, poljski, turski, persijski, arapski, makedonski i slovenački jezik. Po poeziji iz njene knjige Ples morima u prevodu na italijanski, 2016. godine napravljeno je osam kompozicija na konzervatorijumu Niccolo Piccini u Bariju, koje su predstavljene na nekoliko koncerata u Italiji, Danskoj i SAD. Kao naučnik-istraživač boravila je na Univerzitetu u Beču (2009) i Univerzitetu u Granadi (2010—2011). Kao predavač književnosti održala je nekoliko gostujućih predavanja na univerzitetima u Panami na španskom jeziku. Dobitnica je Priznanja za poeziju gradonačelnika grada Penonome u Panami. Objavljene knjige: Ples morima, poezija, NB Dositej Obradović, Novi Pazar, 2008; Derviš ili čovek, život i smrt, naučna studija, Službeni glasnik, Beograd, 2010; Flamenko utopija, poezija, Povelja, Kraljevo, 2014. Knjige na stranim jezicima: Alfa, Alef, Elif, izbor iz poezije na španskom jeziku, Alea Blanca, Granada, España, 2011; Flamenco utopía, poezija na španskom jeziku, Alcorce Ediciones - Gorrion Editorial, Mexico City, Mexico, 2017; Borges'in Gözlerinden, poezija na turskom jeziku, Gece Kitaplığı, Ankara, Türkiye, 2018.

Naida Mujkić

Naida Mujkić

Rođena u Doboju (BiH) 1984. Prvonagrađena na Književno-kulturnoj manifestaciji Slovo Gorčina u Stocu; Nagrada Mak Dizdar mladom pjesniku za zbirku neobjavljenih pjesama, 2006. Objavila je pet zbirki poezije i jednu knjigu lirske proze: Oscilacije (2008), Ljubavni šarti mogula (2015), Šafran (2016), Bašta ne cvjeta (2017), Kiša (2018), Kad sam padala u travu (2017) Poezija Naide Mujkić prevedena je na nekoliko svjetskih jezika i objavljena u književnim časopisima i antologijama širom svijeta. Članica je Društva pisaca BiH, kao i PEN Centra BiH. Doktorirala na Filozofskom fakultetu u Zenici, gdje je izabrana u zvanje docenta. Predaje književnost na Filozofskom fakultetu u Zenici i na Pedagoškom fakultetu u Bihaću. Pored toga trenutno piše kolumnu «Paths» u književnom magazinu Publisher Weekly u Sharjahu, UAE.

Nail Ćelović

Nail Ćelović

Rođen u Priboju. Diplomirao slikarstvo na Likovnoj akademiji u Sarajevu. Specijalizirao restauraciju i konzervaciju. Živi u Holandiji. 1995. godine dobio nagradu „Albert Termote Prijs“. Izlagao u Srbiji, BiH, Holandiji, Belgiji, Nemačkoj, Francuskoj, Češkoj, USA i u Turskoj.

Naka Nikšić

Naka Nikšić

Doktorirala metodiku nastave muzičke kulture na Učiteljskom fakultetu u Beogradu i klavir na Državnom konzervatorijumu u Ankari. Od 2001. godine zaposlena na Učiteljskom fakultetu u Beogradu – Nastavno odeljenje u Novom Pazaru, gdje radi u zvanju docenta za predmete Metodika nastave muzičke kulture 1 i Metodika nastave muzičke kutlure 2. Autorica je naučnih radova iz oblasti metodike nastave muzičke kulture, pijanizma i etnomuzikologije. Učesnica je brojnih naučnih skupova nacionalnog i međunarodnog značaja, a, paralelno sa pedagoškim i naučnoistraživačkim radom, ostvaruje i bogatu umjetničku aktivnost kao koncertni izvođač u zemlji i inostranstvu. Stručni rad ostvaruje i kao član organizacionih odbora naučnih skupova, festivala i žirija, kao učesnik okruglih stolova, predavač na seminarima, te autor i rukovodilac naučnih projekata. Govori engleski i turski jezik.

Nataša Miljković

Nataša Miljković

Rođena u Beogradu gde je završila osnovnu i srednju školu. U novinarstvo ušla sa 14 godina angažmanom na TV Studiju B, gde je radila emisiju „Teenage TV“. Sa 19 godina prešla na BK TV. Diplomirala na FPN, smer međunarodni odnosi. Magistrirala u Rimu temom „Politika sile u međunarodnim odnosima“. Trenutno na RTS uređuje emisiju "Tako stoje stvari".

Nataša Sardžoska

Nataša Sardžoska

Makedonska pesnikinja, spisateljica, književni prevodilac i tumač (FR, IT, ES, EN, PT, HR, CA), antropološkinja i istraživačica, rođena je u Skoplju u Makedoniji 16.11.1979, gde i stanuje. Živela je i radila u mnogim evropskim gradovima, među kojima su Milano, Lisabon, Pariz, Brisel, Beograd, Hajdelberg, Rijeka, Štutgart. Doktorirala je antropologiju na Univerzitetu Eberhard Karls u Tibingenu, Sorbonne Nouvelle u Parizu i Univerzitetu u Bergamu. U svom istraživačkom radu, Nataša se bavila umetnicima u emigraciji, nakon jugoslovenskih ratova, među kojima su David Albahari, Slavenka Drakulić i Tanja Ostojić. Objavila je pesničke knjige Plava soba, Koža, On me povukao s nevidljivim koncem, Živa voda, a objavljuje i kratke priče, eseje, kritičke tekstove i akademske radove. Dvaputa je bila nominovana za Nacionalnu nagradu za najbolju knjigu poezije "Braća Miladinov" na Međunarodnom festivalu Struške večeri poezije u Makedoniji i objavljena je u nekoliko poetskih antologija. Njene pesme su prevedene na srpski, italijanski, španski, nemački, hrvatski, slovački i engleski jezik. Prevela je s italijanskog, portugalskog i katalonskog na makedonski Pazolinija, Kardučija, Saramaga, Pesou, Kamija, Braga, Karvalha, Amarala, Bojunga, Tabučija, Bufalina, Petronija, Kerneira, Koreja, Tavaresa, Tozija, Kuta, Kruza, Barika, Benija, Moraesa, Moreira, Fazinija, Fratusa, Guimaraes, Pedralsa.

Nebojša Lapčević

Nebojša Lapčević

Rođen je 1966. godine u Kruševcu. Objavio je veliki broj knjiga. Objavljivao u je u više listova i časopisa. Pesme su mu uvrštene u više antologija i prevođene na engleski, makedonski, francuski, italijanski, švedski, bugarski... Dobitnik je nekoliko nagrada. Živi i radi u Kruševcu.

Nedeljka Perišić Bjelanović

Nedeljka Perišić Bjelanović

Rođena je 1984. godine u Sarajevu. Osnovnu školu i gimnaziju završila je u Višegradu. Godine 2008. diplomirala je na Grupi za srpsku književnost i jezik Filološkog fakulteta u Beogradu, a master studije na istom fakultetu završila je 2009. godine. Godine 2016. odbranila je doktorsku disertaciju na Filološkom fakultetu beogradskog univerziteta, sa temom „Poetika proze Momčila Nastasijevića“. Zaposlena je kao istraživač saradnik na Institutu za književnost i umetnost u Beogradu. Učestvovala je na mnogim domaćim i međunarodnim naučnim skupovima i objavljuje radove u domaćim i međunarodnim publikacijama.

Nedžad Ibrahimović

Nedžad Ibrahimović

Rođen je 10. aprila 1958. godine u Tuzli, je bosanskohercegovački književnik, književni i filmski kritičar, scenarist i autor dokumentarnih filmova. Doktor je književnih nauka (rad o književnoj teoriji dr. Midhata Begića). Postdiplomski studij završio je na Filozofskom fakultetu u Zagrebu (rad o pripovijednom stvaralaštvu Mirka Kovača). U Holandiji 1996. godine završio je studije na Medija akademiji (Hilversum). Zaposlen je kao redovni profesor na Univerzitetu u Tuzli. Na University of Washington (Seattle, SAD) predaje Južnoslavenski film i Južnoslavensku književnost u egzilu.

Nemanja Kuč

Nemanja Kuč

Rođen je 1992. godine i odrastao je u Pančevu. Apsolvent je na katedri za Srpsku književnost u Beogradu. Po zanimanju je električar.

Nenad Avramović

Nenad Avramović

Rođen u Čačku 1991. godine. Apsolvent srpske književnosti i jezika sa komparatistikom. Bivši urednik studentskog književnog lista "Vesna". Piše prozu i esejistiku.

Nenad Bošković

Autor zbirke kratkih priča "Hlad".

Nenad Joldeski

Nenad Joldeski

Rođen 1986. godine u Strugi, Makedonija. Autor je knjiga „Muk Enhalona“, zbirke priča napisanih na struškom dijelektu i slengu koja je osvojila nagradu „Novi“ za najbolje debitantsko djelo na konkursu koji je raspisala izdavačka kuća „Templum“ iz Skopja 2009. godine. 2012. godine Joldeski je izdao svoju drugu knjigu – zbirku priča sa naslovom „Svako sa svojim jezerom“ za koju je 2016. godine dobio „Nagradu za literaturu Evropske Unije“. Urednik je zbirke priča „Nikolaj (fikcija. voda. istina)“. Za potrebe umjetničke grupe „Vezdenski“ adaptirao je nekoliko scenarija za različite amaterske pozorišne predstave.

Nenad Milošević

Nenad Milošević

Rođen 5. jula 1962. godine u Zemunu. Objavio je sedam knjiga pesama: Pospanost (Matica srpska, Novi Sad 1992), Umanjenja (Prosveta, Beograd, 1996), Jureći u raj (Narodna knjiga, Beograd, 2000), Mesta (izbor iz poezije, Narodna biblioteka „Stefan Prvovenčani“, Kraljevo, 2004), Pesme sa Save i Dunava (Rad, Beograd, 2005), Time code (izabrane pesme, Aora naklada, Zagreb, 2009), Vode i vetrovi (Umetničko društvo VRT, Novi Sad‒Beograd, 2012) i Pesme iz limba (Kulturni centar Novog Sada, 2019). Objavio je knjigu mikroeseja Lutajuća planeta (Službeni glasnik, Beograd, 2014). Priredio je i Antologiju novijeg srpskog pesništva Iz muzeja šumova (VBZ, Zagreb, 2010). Njegove pesme i eseji prevođeni su na ruski, grčki, poljski, francuski, engleski, španski, nemački, slovenački i makedonski jezik. Zastupljen je u nekoliko antologija srpske poezije na stranim jezicima kao i u nekoliko domaćih antologija. Piše književnu kritiku, eseje o književnosti, kulturi i političkoj teoriji. Bio je urednik za poeziju u časopisu Književne novine (1998–2001), devedesetih godina član uredništva časopisa za žensku književnost ProFemina, gost urednik (uredio pet brojeva) časopisa Tisa iz Bečeja. Dobitnik je nagrada: Branko Ćopić, Biljana Jovanović i Branko Miljković. Završio je Fakultet političkih nauka u Beogradu. Radio je kao urednik u Redakciji za kulturu, Redakciji za nauku i obrazovanje a sada radi kao urednik u Redakciji dokumentarnog programa RTS-a. Uredio je i režirao preko sto TV emisija raznih žanrova. Oženjen je, ima ćerku Martu.

Nenad Obradović

Nenad Obradović

Rođen 1991. godine u Kragujevcu. Piše poeziju. Diplomirao na Pravnom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Živi i radi u Pančevu.

Nenad Petrović

Nenad Petrović

Rođen je 1961. godine u Vranju. Piše kratke priče, romane, putopise, eseje, pozorišne i radio drame. Objavio je romane: Čovek koga je trebalo ubiti, (najpre kao samizdat u 100 fotokopiranih primeraka 1992. pa potom u izdavačkoj kući STUBOVI KULTURE, 1996.); Arijadnino klupko, (NARODNA KNjIGA, 2001.); Sectio caesarea, (samizdat, 2007.); Silazak u Atlantis, (PARTENON, 2012.); Sinekurista (pod pseudonimom Teo P. Fedorov, ORION ART, 2016.) Takođe je objavio dve knjige priča: Rane, ožiljci, melemi, (samizdat, 1997.) i Ugriz rajske zmije, (NOLIT, 2003.). Do sada mu je izvedeno deset drama na programima Radio Beograda. Živi i stvara u Beogradu. npetrovic21@yahoo.com

Nenad Trajković

Nenad Trajković

Rođen je 1982. godine. Pesnik. Diplomirao na Pravnom fakultetu u Kragujevcu. Objavio tri zbirke pesama: "Tragovi" (2008), "Vodim te u muzej" (2011) i "Vetar sa jezika" (2016, nagrada Rade Tomić). Član je Srpskog književnog društva. Prevođen na engleski, ruski, nemački, francuski, poljski, makedonski, bugarski, slovački, španski i rumunski jezik. Objavljivao u brojnim književnim časopisima: "Zlatna greda", "Gradina", "Književne novine", "Koraci", "Bagdala", "Bdenje", "Polja", "Trag", "Istok", "Sent", "Savremenik", "Stremljenja", "Literarni otisak", "Riječ", "Ekerman", "Dometi", "Sovremenost" (Makedonija), "Poem" (Britanija), "Pickaroon poetry" (Britanija), "Nevskaja formula" (Rusija), "Romboid" (Slovačka), "Azahar" (Španija), "Voices de la Luna" (SAD), "Scarlet Leaf Review" (Kanada), "Detectiv Cultural" (Rumunija)... Zastupljen u Antologiji 9 vekova srpkse poezije Od A do Š / Von A bis Z, dvojezično, na nemački i srpski jezik, koju je priredio Johan Lavundi. Dobitnik internacionalne književne nagrade IK Melnik za najbolju pesmu Hleb za prosjaka, na XIV susretu pisaca u Melniku u Bugarskoj 2013. godine i nagradu Rade Tomić 2015. za najbolji pesnički rukopis Vetar sa jezika. Živi i radi u Vranju.

Neven Ušumović

Neven Ušumović

Rođen 1972. godine u Zagrebu. Gimnaziju je pohađao u Subotici. Na Filozofskom fakultetu u Zagrebu diplomirao je filozofiju, komparativnu književnost i hungarologiju. Kao knjižničar radi od 1996. godine u Knjižnicama grada Zagreba, a od 2002. godine u Gradskoj knjižnici Umag. Objavio je u Zagrebu zbirke priča 7 mladih (1997), Makovo zrno (2009), Rajske ptice (2012) te roman Ekskurzija (2001). Izbor priča U stočnom vagonu objavljen mu je u zasebnoj knjizi 2014. godine u Beogradu. S mađarskog je prevodio Bélu Hamvasa, Ferenca Molnára, Pétera Esterházyja i Ádáma Bodora. Uvršten je u američke antologije Best European Fiction i Zagreb Noir. Osim na engleski, prevođen je na njemački, mađarski, talijanski, španjolski i slovenski jezik. Autor fotografije Siniša Sunara

Nevena Lukinić

Nevena Lukinić

Rođena je 1994. godine u Pančevu. Osnovne i master studije komparativne književnosti završila je na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Interesuje se za putopisnu književnost, književnu imagologiju i interdisciplinarne pristupe književnosti. Radi u izdavaštvu i uređuje književnost za decu.

Nikanor Para

Nikanor Para

(1914–2018), čileanski pesnik, profesor matematike i fizike, bio je do 23. januara ove godine jedan od trenutno najstarijih živih svetskih pesnika, ostaće zapamćen po zbirci "Pesme i antipesme".

Nikola Berišaj

Nikola Berišaj

Nikollë Berishaj rođen je 1958. u Tuzima. Piše poeziju i romane. Od 1977. do 1989. Živio u Sloveniji. Preveo više od osamdeset knjiga, najviše sa slovenačkog na albanski jezik. Dobitnik Pretnareve nagrade. Živi u Crnoj Gori.

Nikola Đorđević

Nikola Đorđević

Rođen 06.08.1995. godine u Leskovcu. Završio je Školu za tekstil i dizajn u Leskovcu 2014. godine na smeru Tehničar dizajna grafike i propagande. Trenutno je student treće godine osnovnih akademskih studija na Fakultetu Umetnosti u Nišu Odseka primenjene umetnosti na smeru Grafički dizajn, Univerziteta u Nišu.

Nikola Fišeković

Nikola Fišeković

Rođen 1977. godine u Aranđelovcu. Diolomirao je glumu 2001. godine u Beogradu od kada kontinuirano radi kao glumac u pozorištu, televiziji i filmu. Pored glume bavi se i pisanjem. Napisao je pozorišne drame "Vinska pesma" i "Sjaj purpurnog jutra" koje su snimljene kao radio drame na Radio Beogradu. Autor je sitkoma "Mio&Drag" na TV Prva, a kao scenarista radio je na više televizijskih projekata.

Nikola Madžirov

Nikola Madžirov

Rođen je 1973. godine u Strumici, Makedonija. Pesnik, esejist, prevoditelj. Za svoju poetsku zbirku Zaključan u gradu (1999) primio je nagradu „Studentski zbor“ za najbolji prvenac, a za zbirku Negde ni¬gde (1999) nagradu „Aco Karamanov“. Jedan je od koordinatora međunarodne pesničke mreže "Lyrikline", a dobitnik je nekoliko međunarodnih nagrada i književnih stipendija kao DAAD i LCB u Nemačku, Marguerite Yourcenar u Francusku, IWP na Univerzitetu u Ajovi u SAD, Passa Porta u Belgiji, DJS u Kini i dr

Nikola Nikolić

Nikola Nikolić

Rođen 1989. godine u Podgorici. Završio je Fakultet političkih nauka. Na istom fakultetu odbranio je magistarsku tezu o kvislinškim režimima. Dosad je objavio dva romana: „Čvor“ (2011) i „Meandar“ (2014), kao i zbirku priča „Atakama“ (2016). Kourednik je knjige „Ko je ko u dijaspori Crne Gore – nauka“ (2013). Priče objavljuje u crnogorskim i regionalnim časopisima (Art, Ars, Zarez, Kritična masa, Strane, Libra libera, Prosvjeta, Express, Čovjek-Časopis). Piše književne prikaze za portal Glif. Dobitnik je nagrade „Bihorska Venera“ za kratku priču. Priče su mu prevođene na albanski, engleski i njemački jezik. Umjetnički je direktor Međunarodnog podgoričkog sajma knjiga i obrazovanja.

Nikola Popović

Nikola Popović

(Sarajevo, 1979), italijanista po struci, bavi se istraživanjem savremene italijanske proze. Predaje italijanski jezik na Odseku za muzičku umetnost Filološko-umetničkog fakulteta u Kragujevcu. Objavio je prevode knjiga Etorea Mazine, Simone Vinči, Valerije Parele i brojne prevode italijanskih pisaca u književnim časopisima. Autor je kritičkih ostvrta iz oblasti filma, pozorišta i književnosti, putopisa i reportaža iz Togoa, Gane, DR Kongo i drugih zemalja. Objavio je knjige putopisne proze: Priče iz Libana (Centar za kulturu „Gradac“, Raška, 2016) koja je dobila nagradu Akademije „Ivo Andrić“ za putopisnu knjigu i povezivanje kultura i Skice za plovidbu (Agnosta, Beograd, 2019). Prevođen je na engleski i makedonski jezik. Bio je glavni i odgovorni urednik časopisa za književnost, kulturu i društvena pitanja „Bosanska vila“ u Sarajevu.

Nikola Šanta

Nikola Šanta

Rođen je 23. septembra 1959. godine u Đurđevu. Piše na rusinskom, kojim govori 15 000 ljudi i na srpskom jeziku. Objavio knjige pesama: Vodena igla, 1985; Zečevi, 1985; Osluškivanja, 1989; Pletenica 2004; Otkrivanje sveta, 2009; Svemirska čegrtaljka, 2015. Roman: Putovanje u Lavov, 2012; Drame: Fontana, 2007; San o Lavovu; 2008, Eseji: Šantovki 2016. Jedan je od pokretača Hrišćanskog časopisa „Dzvoni”, na rusinskom i ukrajinskom jeziku, član je Redakcije časopisa za književnost „Trag” iz Vrbasa, član Društva književnika Vojvodine. Radi kao odgovorni urednik beletrističkih izdanja na rusinskom jeziku u NIU Ruske slovo u Novom Sadu. Zastupljen je u više antologija poezije, a pesme i priče su mu prevođene na ukrajinski, ruski, makedonski, rumunski, slovački i mađarski jezik

Nikola Vujčić

Nikola Vujčić

Rođen 1956. godine u Velikoj Gradusi, na Baniji, Hrvatska. Osnovnu školu završio je u Velikoj i Maloj Gradusi, a gimnaziju u Petrinji. Diplomirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu, na grupi za jugoslovensku književnost i srpskohrvatski jezik. Bio je urednik časopisa Znak, glavni i odgovorni urednik Književne reči i urednik u izdavačkoj kući Filip Višnjić. Objavio je dvanaest pesničkih knjiga za koje je dobio najznačajnije pesničke nagrade u Srbiji. Prevodi sa ruskog jezika.

Nina Gugleta

Nina Gugleta

Rođena 1979. godine. Direktor i vlasnik izdavačke kuće Areté, diplomirala je klasične nauke na Filozofskom fakultetu u Beogradu, magistrirala izdavaštvo na Filozofskom fakultetu u Ljubljani. Dobro je upoznata sa svim aspektima procesa objavljivanja knjige, od prevođenja do marketinga i distribucije: od 2005. godine bavi se i književnim prevođenjem. Iz ljubavi prema književnosti, osnovala je izdavačku kuću Areté 2015. godine koja je za kratak vremenski period uspela da se pozicionira na izdavačkom tržištu i stekne mnogobrojnu čitalačku publiku. Podjednako joj je važan kvalitet sadržaja i pakovanja. Koristi svaku priliku da unese dah svežine na srpsku izdavačku scenu. Pruža priliku neafirmisanim mladim domaćim autorima, ali ume da prepozna vrednost i originalnost među priznatim stranim autorima.

Nina Živančević

Nina Živančević

Pesnikinja, esejista, spisateljica, umetnički i filmski kritičar, prevodilac i dopisnica NjujorkArtsa iz Pariza, Nina Živančević, rodjena u Srbiji 1957. Do sada joj je u Beogradu, Parizu i Njujorku objavljeno 15 zbirki poezije, tri knjige pripovedaka, dva romana kao i dve studije o egzilu umetnika i pisaca (11 Umetnica, slavenskih nomadkinja i monografija o životu Crnjanskog-Miloš Crnjanski i njegov čitalac.) Njena poslednja knjiga, antropoloških eseja Ono što se pamti , je dobila najvišu francusku stipendiju (Centre Nationale du Livre) za kreativno pisanje 1917,( Kornet, Beograd). Dobitnica mnogih književnih nagrada, nekadašnja asistentkinja i sekretarica Alena Ginzberga, ona je učestvovala u antologijama a i ko-uredjivala brojne zbirke savremene svetske poezije. Kao urednica i saradnica brojnih časopisa, Živančevićeva je prevashodno saradjivala sa New York Arts Magazine, Modern Painters, American Book Review, East Village Eye, Republique de lettres, Prestupom i NIN-om. Predavala je kao gostujući profesor na Naropa univerzitetu, Njujorškom univerzitetu, Hariman Institutu i Univerzitetu St;Džon u Sjedinjenim Državama, a predaje engleski jezik i književnost na Sorboni , te Istoriju Avangardnih pokreta u Pozorištu i Filmu na univerzitetu u Francuskoj. Gostujući je predavač na brojnim evropskim univerzitetima i školama. Aktivno saradjuje sa pozorištem i radiom: četiri njene drame su izvedene i emitovane u Americi i Velikoj Britaniji, a u Njujorku je saradjivala sa Living Teatrom i sa Vuster Grupom.

Oliver Milijić

Oliver Milijić

Rođen je 1973. u Nišu. Piše poeziju, eseje i kratke priče. Objavio je knjige poezije "Zablud(n)e" (1994), "Pupčanik: digitalni spazam" (2012) i "Virus. Jezgro. Ikona," (2013). Njegove pesme prevođene su na engleski i poljski jezik. Živi u Nišu.

Olivera Kolarić

Olivera Kolarić

Dramska spisateljica, urednica na Dramskom programu Radio Beograda. Diplomirala dramaturgiju na Fakultetu dramskih umetnosti Univerziteta umetnosti u Beogradu. Autorka velikog broja radio drama, dramatizacija i adaptacija, pozorišnih drama "Topčiderska katastrofa", objavljene u časopisu Teatron i "Srodne duše", u produkciji Gradskog pozorišta iz Jagodine. Dobitnica nagrada "Slobodan Selenić", "Vitomir Bogić", nagrade Saveza jevrejskih opština Srbije (za dramu "Rahela") i nagrade za najbolji dramski tekst Dana komedije u Jagodini.

Olivera Nedeljković

Olivera Nedeljković

Rođena 19. juna 1973. godine u Čačku. Diplomirala je na Grupi za srpskohrvatski jezik i jugoslovenske književnosti na Filozofskom fakultetu u Nišu. Objavila je zbirke poezije Vodeni cvet (Gradska biblioteka u Čačku, rukopis nagrađen na Disovom proleću, 1996), Pribor za čitanje (Narodna biblioteka Stefan Prvovenčani u Kraljevu, 2002), Suvlasnici beline (Filip Višnjić, 2006, Beograd) i Posteljica (Kulturni centar Novog Sada, 2015). U izdanju beogradske izdavačke kuće Čekić 2013. godine objavila je knjigu priča za decu Pričino dete.

Omer Ibrahimagić

Omer Ibrahimagić

Rođen je 1968. u Tuzli. Objavljivao je poeziju i prozu u mnogim bosansko-hercegovačkim i balkanskim časopisima. Objavio je pet knjiga. Član je Društva pisaca Bosne i Hercegovine. Dobitnik nekoliko nagrada za književnost. Profesor je Univerziteta u Tuzli i doktor medicinskih znanosti. Oženjen je, otac kćerke i sina.

Oto Fenjveši

Oto Fenjveši

OTTO FENYVESI (1954, Gunaroš, Vojvodina). Pesnik i prevodilac. Pripadnik književnog kruga oko novosadskog časopisa Új Symposion. Radio kao dj na Radio Novom Sadu (1975-1991). Od 1991. godine živi u Mađarskoj, u Vespremu. Radi kao regionalni sekretar na Madjarskoj Naučnoj Akademiji. Pesme su mu prevodjene na srpski, hrvatski, nemački, francuski, engleski, poljski, italijanski, holandski, finski, estonski itd. Prevodi sa srpskog, hrvatskog, slovenačkog i engleskog. Bavi se i likovnim umetnostima, radi kolaže. Izložbe imao u raznim galerijama po svetu. Knjige: Halott vajdaságiakat olvasva (versek, zEtna, Zenta, 2017) Kod nas više nema kanibala (pjesme na hrvatskom, Fraktura, Zagreb, 2017) Minimum Rock & Roll (versek, Tiszatáj, Szeged, 2015) Improvisations d'Amérique (pesme na francuskom, Soc & Foc, La Meilleraie-Tillay, 2015) A szabadság foglyai (esszék, Művészetek Háza, Veszprém, 2014) L'Ange Du Chaos (pesme na francuskom, Uitgeverij Filograph, Groningen, 2013) Tele van a memória (versek, Művészetek Háza, Veszprém, 2012) Chaos Engel (pesme na holandskom, Uitgeverij Filograph, Groningen, 2012) Soul Inferno (kollázsok, BabelPress, Veszprém, 2010) Blues über dem Ozean (pesme na nemačkom, Bensinger, München, 2009) Andjeo haosa (pesme na srpskom, Orpheus, Novi Sad, 2009) Američke improvizacije (pesme na srpskom, Arhipelag, Beograd, 2009) Némely részletek (próza, Universitas Szeged, 2009) Halott vajdaságiakat olvasva (versek, zEtna, Zenta, 2009) Blues az óceán felett (válogatott és új versek, Művészetek Háza, Veszprém, 2004) Amerikai improvizációk (versek, Művészetek Háza, Veszprém, 1999) Buzz Off!!! (képversek, Művészetek Háza, Veszprém, 1994) A káosz angyala (versek, Szivárvány, Budapest-Chicago, 1993) Kollapszus (versek, Forum, Novi Sad, 1988) Ezüstpatkányok áttetsző selyemzónákon (versek, Forum, Novi Sad, 1978)

Oto Oltvanji

Oto Oltvanji

Rođen 1971. godine. Odrastao je u Subotici, živi i radi u Beogradu. Autor je romana "Crne cipele" (2005), "Kičma noći" (2010) i "Iver" (2015). Od ranih devedesetih, objavio je četrdesetak pripovedaka u časopisima "Znak Sagite", "Gradina", "Koraci", "Severni bunker "i "Politikin zabavnik", i antologijama "Tamni vilajet", "Beli šum", "Gradske priče", "Nova srpska pripovetka" i "Četvrtasto mesto". Neke od njih sakupljene su u zbirci "Priče misterije i magije" (2017). Sa engleskog je preveo knjigu "This Is Serbia Calling Metjua Kolina", romane "Zlatna krv Lucijusa Šeparda", "Kiša kao metak Dejvida Šoa", "Prestonica nasilja Džordža Pelekanosa" i "Suđaje i furije Loren Grof", kao i tri naslova "Džonatana Letema – Sva siročad Bruklina", "Ne voliš me još" i "Tvrđava samoće".

P. K. Pejdž

P. K. Pejdž

Patricia Kathleen Page, (1916‒2010) jedna je od najpoznatijih kanadskih pesnikinja. Objavila je preko trideset knjiga poezije, proze, dnevnika sa putovanja, eseja, dečjih knjiga i autobiografiju. Dobitnica je niza značajnih književnih nagrada. Takođe, kao vizuelni umetnik, izlagala je svoje radove kao P. K. Irvin u Kanadi i u inostranstvu. Njeni radovi iz vizuelne umetnosti su danas deo stalne postavke Državne galerije Kanade i Umetničke galerije Ontaria.

Pantelejmon Komarov

Pantelejmon Komarov

Mladi ruski pesnik, filmski reditelj i scenarista iz Sevastopolja.

Pavel Domonji

Pavel Domonji

Ombudsman. Zavrsio FPN. Živi u Novom Sadu.

Pavle Grbović

Pavle Grbović

Rođen 1996. godine u Raški. Student Srpske književnosti sa komparatistikom na Filološkom fakultetu u Beogradu. Piše poeziju i kratke priče.

Pavle Tasić

Pavle Tasić

Rođen 1987. god. u Beogradu, gde je završio Dvanaestu gimnaziju i Pravni fakultet. Radio sezonske poslove u San Hozeu, Kalifornija. Stažirao na Višem sudu i bio profesor u Pravno-poslovnoj školi. Primljen na Likovnu akademiju, ali nije studirao. Autor je nekoliko stručnih radova iz oblasti prava intelektualne svojine. Bivši reprezentativac Jugoslavije u karateu. Živi i kao advokat radi u Beogradu.

Pavle Živković

Pavle Živković

Rođen 1991. godine u Beogradu. Studirao Komunikacije na Fakultetu za medije i komunikacije i Srpsku književnost i jezik sa komparatistikom na Filološkom fakultetu u Beogradu, gde je trenutno na master studijama. Bio je novinar i urednik Portala Mladi. Pored agencijskog iskustva u PR-u i marketingu, povremeno piše za nekoliko časopisa i portala posvećenih kulturi i nauci.

Dragoljub Pavlov

Dragoljub Pavlov

Rođen je 26 jula 1940. u Vilovu, završio gimnaziju i Poljoprivredni fakultet u Novom Sadu. Knjige: e "Čečilija", "Vršidba i gozba", "Okretaljka za tango" i "Dunavska". Samostalne izložbe slika: Novi Sad 1964., Bečej 2006., Srbobran 2006., Novi Sad 2010. Zajedno sa Borom Vitorcem izložbe foto dokumentacije i kratkih filmova inicijalnog performansa. Živi u Novom Sadu gde drži poljoprivrednu apoteku.

Petru Krdu

Petru Krdu

(1952 -2011) Rođen je u selu Barice kraj Vršca. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Vršcu. Studirao je u Beogradu (na Filološkom fakultetu) i u Bukureštu (Istoriju i teoriju umetnosti). Debitovao je 1970. godine zbirkom pesama Menire in doi(Namena udvoje). Slede zatim zbirke: Donosilac oka (1974), Pronume/Zamenice(dvojezično izdanje,1981), Jagoda u klopci (1988), Căpşuna în capcană (1988),The Trapped Strawberry (1990), U crkvi Troja ( 1992), În biserica Troia (1992), Ljubičasto mastilo (1997), Cerneala violetă (1998), Şcoala exilului (1998), Saučesništvo (2003), Complicitate (2007), Moj građanski šešir(2009) i posthumno zbirka izabranih pesama Škola izgnanstva (2012) i knjiga kratkih eseja Druga istorija bića (2018.) Posthumno mu je u Rumuniji, kultni časopis za kulturu 21. Vek posvetio mu je ceo broj pod naslovom Petru Krdu pesnik Evrope (2013), zatim 2015. Fondacija 21.vek objavila je izbor iz Krduove poezije pod naslovom Poeme. Godine 2017. izdavačka kuća Editura scoala romaneasca iz Kluž Napoke mu je objavila izbor iz poezije pod naslovom Starea vremii. Do jeseni biće mu objavljen izbor iz poezije u Editura Academiei Romane. Pesme su mu prevođene na engleski, fracuski, holandski, nemački, italijanski, švedski, albanski, makedonski, turski i druge jezike. Priredio je nekoliko antologija: Antologija srpske poezije, Antologija rumunske avangarde, Antologija rumunske poezije, Antologija slovenačke poezije. Prevodio je sa rumunskog, srpskog, francuskog, italijanskog, slovenačkog mnoge značajne pesnike, filozofe i dramske pisce. Objavio je intervjue sa najznačajnijim svetskim piscima: E. Sioranom, E. Joneskom, M. Elijadeom, M. Degijem, R. Kunceom, C. Zlobecom, K. Nojkom, M. Pavićem,M. Pavlovićem, N. Staneskuom, J. Brodskim ,F. Arabalom, M. Crnjanskim, D. Matićem P. Gomom, itd.

Petar Matović

Petar Matović

Rođen je 1978. Završio studije srpske književnosti u Beogradu. Piše poeziju i eseje, objavljuje u periodici, zastupljen u više antologija, pesme su mu prevedene na više jezika. Objavio zbirke pesama: "Kamerni komadi", "Koferi Džima Džarmuša" (izdanja na drugim jezicima: Walizki Jima Jarmusha, Maximum, Kraków, 2011; Les maletes de Jim Jarmusch, La Cantarida, Palma de Mallorca, 2013), "Odakle dolaze dabrovi" (2013) i "Iz srećne republike" (2017). Dobitnik stipendija Gaude Polonia 2013 Ministarstva kulture Republike Polјske, Baltičkog centra za pisce i prevodioce (Vizbi, Švedska, 2015), Traduki (Split, 2016), Kultukontakt (Beč, 2017) i Q21 (Beč, 2017).

Petar Miloradović

Petar Miloradović

Rođen je 1970. godine u Gornjem Milanovcu. Objavio je knjige poezije: "Sredozemlja" (1997), Porto (2000), "Slajdovi" (2004), "Kolonija" (2007), "Poslednja večera" (2010) "O zelenom kamionu i drugom" (2014).

Petar Živojinović

Petar Živojinović

Rođen 16.09.1998. godine u Gornjem Milanovcu. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Ljigu. Trenutno je na završnoj godini studija andragogije na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Pesme su mu objavljivane na portalima Strane, Oblakoder, Black sheep, kao i u zborniku poezije Šraf (broj 1. 2020).

Petr Hruška

Petr Hruška

Pjesnik i književni historičar. Rođen je u Ostravi (1964), gdje i živi. Studirao je na Visokoj rudarskoj školi, i na Filozofskom fakuletu u Ostravi. Doktorat iz češke književnosti stekao je na Masarykovom univerzitetu u Brnu. Zaposlen je u Institutu za češku književnost Akademije nauka Češke Republike u Pragu kao stručnjak za češku književnost 20. stoljeća. Član je redakcijskog savjeta časopisa Gost i urednik časopisa Tamna strana mjeseca. U svom istraživačkom radu posvećuje se češkoj poeziji nakon 1945. godine. Autor je monografije Negdje ovdje: češki pjesnik Karel Šiktanc (2010.). Koautor je cijelog niza književnohistorijskih djela. Jedan je od najprevođenijih i najuticajnijih pjesnika u Češkoj. Do sada je objavio sedam pjesničkih zbirki: "Obývací nepokoje" (Nemiri u dnevnoj sobi, 1995), "Měsíce“ (Mjeseci, 1998), "Vždycky se ty dveře zavíraly" (Ta vrata su se uvijek zatvarala, 2002), "Zelený svetr" (Zeleni džemper, 2004), "Auta vjíždějí do lodí" (Auta ulaze u brodove, 2007), "Darmata" (Džabanata, 2012), "Nevlastní" (Pastorče, 2017) i prozu "Jedna věta", (Jedna rečenica, 2015).

Poli Marej

Poli Marej

(Anna Pauline "Pauli" Murray, 1910-1985), rođena je u Baltimoru u državi Merilend. Završila je studije prava i bavila se advokaturom. Bila je među vođama Pokreta za građanska prava i prava žena. Pesme su joj objavljivane u časopisima, dok je zbirka njene poezije Dark Testament bila objavljena 1969.

Predrag Jašović

Predrag Jašović

Predrag Jašović je rođen 1971. u Peći. Osnovnu i srednju školu je završio u Leskovcu, Filološki fakultet u Prištini, a doktorirao je u Novom Sadu. Živi u Paraćinu. Predaje u Novom Pazaru na Državnom univerzitetu. Objavio je pet pesničkih i trinaest naučnih, a priredio je dvadeset pet knjiga. Učestvovao je na pedeset sedam naučnih skupova u zemlji i inostranstvu. Otac sedmoro dece.

Predrag Matvejević

Predrag Matvejević

Rođen je 1932. godine., bosanskohercegovački i hrvatski pisac. Spada među naprevođenije hrvatske književnike u svijetu, njegovo djelo "Mediteranski brevijar" prevedeno je na 23 jezika.

Predrag Radak

Predrag Radak

Rođen 1959. godine u Beogradu. Završio je Prvu Beogradsku gimnaziju. Studirao na Pravnom fakultetu. Bavio se pisanjem poezije. Od 1993. živi na Novom Zelandu.

Rade Tanasijević

Rade Tanasijević

Rođen 1962. u Draževcu, kod Beograda. Autor je knjiga pesama "Potpor" (Nolit, 2000), "Zimske pesme" (Nolit, 2004), "U zemaljskoj slavi i sjaju" (Narodna knjiga, 2006), "Klimatske promene" (2010), "Nestajanje, izabrane i nove pesme" (Partenon, 2013), "Salon odbijenih" (Autorsko izdanje, 2014). Dobitnik je sledećih nagrada: Nolitova nagrada za poeziju 2001., Nagrada Radio Beograda 1 za kratku priču za najmlađe Dobro jutro deco 2009, Srboljub Mitić (2010). Svojim pesmama zastupljen je u antologijama savremenog srpskog pesništva na španskom Boja suštine (El Color de la Esencia). Pesme i tekstovi su mu objavljeni u poljskim književnim časopisima Helikopter i Fraza, u prevodu Milice Markić, Magdalene Maškijevič i Joane Mihte.

Radivoj Šajtinac

Radivoj Šajtinac

Rođen 1949. G. u Zrenjaninu. Školovao se u rodnom gradu i Beogradu (Filološki fakultet, Opšta književnost s teorijom). Piše poeziju, prozu, književnu i likovnu kritiku i dramske tekstove. Objavio 12 zbirki pesama, 11 proznih knjiga, dve knjige eseja. Prevođen na engleski, ruski, nemački, mađarski, francuski, italijanski, poljski, slovački, rumunski, makedonski, finski, grčki i turski jezik. Dobitnik nagrada za poeziju, Mladost, Srebrni pečat varoši sremsko karlovačke, Kniiga godine DKV za prozu, Strevan Pešić, Milutun Uskoković, Karolj Sirmai, Dimitrije Mitrinović. U periodu od 1990. do 2005. bio glavni i odgovorni urednik časopisa Ulaznica. Član SKD I DKV. Izvedeno mu je nekoliko pozorišnih tekstova. Prevodi s ruskog i engleskog. Poznatiji naslovi: Darovno putovanje, Panglosov izveštaj, Led i mleko, Psi versa – poezija; Šumi se vraćaju pragovi, Čehovija, Žrtve bidermajera, Kinesko dvorište, Liyrik klinik – proza; Demogogon, Hotel Čarnojević, Hajka na Akteona - eseji.

Radmila Lazić

Radmila Lazić

Rođena je 26. decembra 1949. godine u Kruševcu. Jedna je od poznatijih srpskih pesnikinja i esejistkinja. Osnovala je i uređivala časopis ProFemina. Uređivala je biblioteku Femina u izdavačkom preduzeću Prosveta. . Dobitnica je mnogobrojnih važnih nagrada.

Radmila Petrović

Radmila Petrović

(Užice, 1996) odrasla je u Stupčevićima kod Arilja. Završila Ekonomski fakultet u Beogradu. Kao laureat "Limskih večeri poezije" objavila zbirku "Miris zemlje" (Priboj, 2014), a kao laureat Poetskog konkursa "Desanka Maksimović" zbirku Celulozni rekoenrol (Valjevo, 2015). "Enklava" je nedavno objavila njenu treću knjigu "Moja mama zna šta se dešava u gradovima (Beograd, 2020).

Radomir Mihailović Točak

Radomir Mihailović Točak

Rođen je 1950. godine. Bio je gitarista i kompozitor grupe Smak. Komponovao za film. Nagrađen Kristalnom prizmom za kompozicije u filmu Vizantijsko plavo.

Radomir Uljarević

Radomir Uljarević

Rođen 28. ili 29. aprila 1954. godine, u Ravnim Gomilama, selo Gornja Vrbica kod Bileće, Oputna Rudina, srez Vučedolski, opština Nikšić, zadnja pošta Crkvice. Objavljene knjige: Mijena (1979);
 Britva (1980);
 Prikupljanje podataka (1981);
 Primalni krik (1985);
 Presa (1985);
 Predgovor (1989);
 Zimski dvorac (1990);
 Dvostruka kolevka (1991); Govori i članci (1993);
 Pesme i prevodi (1994); Pamantul fagaduintei (na rumunskom, 1997); Opis (2000);
 Intoarcerea lui Prometeu (na rumunskom, 2000); Ni a (2002);
 Neke stvari i ostalo (2007);
 Crna kutija (2008); 
Bilećko proročanstvo (2009); Škola odučavanja (2015); Novi časovi (2017); Čierna skrinka (na slovačkom, 2018); Novi migovi (na makedonskom 2019); Gradivo (2019).

Radovan Nastić

Radovan Nastić

Rođen 1975. godine u Beogradu. Bio voditelj u “Ritmu Herca All Stars” na radiju B92 od 1995. Pisao za “Beoramu”. Objavio nekoliko knjiga. Imao grupne izložbe fotografija u Los Anđelesu. Bavi se pisanjem i fotografijom. Živi i radi u Los Anđelesu.

Ranko Pavlović

Ranko Pavlović

Rođen 1943. u Šnjegotini Gornjoj, kod Teslića, BiH. Živi i stvara u Banjoj Luci. Svestran je književni stvaralac. Piše pjesme, pripovijetke, romane, dramske tekstove, eseje i knjižvnu kritiku za odrasle, zatim pjesme, priče, romane i dramske tekstove za djecu. Bavi se književnom kritikom i esejistikom. Do sada je objavio nekoliko desetina knjiga. Zavod za udžbenike u Istočnom Sarajevu objavio je njegova Izabrana djela. Zastupljen u čitankama, lektiri i mnogim antologijama. Njegove pjesme i pripovijetke prevođene su na italijanski, poljski, mađarski, engleski, rumunski, njemački, holandski, švedski, ruski i druge jezike. Nagrađivan je značajnim priznanjima za književnost, među kojima su i nagrade Kočićeva, „Kočićeve knjiga“, „Skender Kulenović“, „Laza Kostić“, „Gordana Todorović“, Udruženja književnika Republike Srpske za knjigu godine, Podružnice Udruženja književnika i grada Banja Luka za knjigu godine, „Pjesma nad pjesmamam“, „Stanko Rakita“, „Gordana Brajović“, „Isak Samokovlija“, „Grigorije Božović“, „Veselin Masleša“ i mnoge druge. Dodijeljene su mu povelje Udruženja književnika Srbije i Udruženja književnika Srpske za životno djelo, zatim Nagrada Akademije Ivo Andrić za životno djelo.

Rasim Muminović

Rasim Muminović

Rođen je 1935. godine u Trijebinju (Sjenica). Pohađao Gimnaziju u Sjenici, potom Gazi Husrev-begovu medresu i Učiteljsku školu u Sarajevu. Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1960. završio je studije filozofije i njemačkog jezika. Postdiplomske studije je završio u Beogradu odbranvši magistarsku tezu "Odnos Marksa prema povijesti", dok je doktorsku disertaciju "Filozofija Ernsta Blocha - Gnoseološko-ontološki temelji", odbranio na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Zagrebu 1970. Radio je kao profesor na Fakultetu političkih nauka i Filozofskom fakultetu u Sarajevu, stekavši posljednje zvanje profesor emeritus. Preminuo je 2012. godine.

Rastislav Durman

Rastislav Durman

Rođen je 1956. u Senti, osnovne i postdiplomske studije jugoslovenske i opšte književnosti završio na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Bez obzira na to što je veći deo karijere proveo u proizvodnji televizijskog programa, uspeo da napiše četrdesetak drama i pet i po knjiga proze: Svašta od mene 1983, Zagonetni znak (sa Nevenom Simin) 1987, Njofokle 1989, Verka zlatna i čarobna 2008, Božanstvena, rimejk 2016 2016, u pripremi za štampu roman Penglog kejvu ahimr maur (Lobanja jelena sa velikim rogovima). Koordinator je za razvoj sadržaja u Radio-televiziji Vojvodine u Novom Sadu.

Rastko Lončar

Rastko Lončar

Rođen 1. oktobra 1993. u Kninu. Osnovno školovanje je završio u Kaću, srednje u Novom Sadu, a fakultetsko na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Novom Sadu gde trenutno pohađa master studije srpske književnosti. Interesuje se za književnu istoriju, savremenu poeziju, piše poeziju, prozu i dramu u širem smislu. Objavio je zbirku pesama Nervi od volframa u Brankovom kolu 2017. godine.

Renato Vujaković

Renato Vujaković

Rođen 1973. godine. Objavio zbirku pesama "Svetlost, nevidela" (Gradska biblioteka, Novi Sad, 2001), roman "Svitac u nadiru" (Prometej, Novi Sad 2015). Prozu objavljivao u časopisima Polja i KOV. Živi i radi u Budimpešti

Risto Lazarov

Risto Lazarov

Rođen u Štipu 1949. godine. Pesnik, esejista, kritičar, novinar. Završio je jugoslovensku književnost i makedonski jezik na Filološkom fakultetu u Skoplju. Bio je generalni direktor novinske agencije Tanjug. Bio je glavni urednik međunarodnog časopisa Balkan forum. Od 1997. godine je direktor i glavni urednik nacionalne televizije Telma. Predsednik je Makedonskog PEN centra. Objavio je više od dvadeset knjiga poezije. Knjige izabranih pesama Rista Lazarova objavljene su u Engleskoj, Rusiji, Srbiji, Bugarskoj, Albaniji, Sloveniji, Češkoj, Australiji. Preveo je knjige poezije Česlava Miloša, Karla Sandberga, Čarlsa Simića, Georgi Konstantinova, Abdulaha Sidrana, Gorana Babića. Živi u Skoplju

Roland Orčik

Rođen 1975. u višejezičnom vojvođanskom gradu, Starom Bečeju. Od 1992. živi u Segedinu (Mađarska). Osnovnu školu završio u rodnom mestu, srednju počeo u Adi. 1995 upisao fakultet na Szegedskom Univerzitetu na smeru mađarski jezik i književnost i komparativna književnost. 2002 diplomirao na smeru mađarskog jezika i književnosti, a 2013. završio postdiplomske studije na smeru komparativne književnosti. Piše poeziju, eseje, kritike, studije i prevodi južnoslovenske književnosti na mađarski jezik. Uređivao segedinski književno-umetnički časopis Fosszíilia, subotički Symposion, a trenutno urednik časopisa Tiszatáj. Poezija mi je prevedena na bosanski, hrvataski, grčki, engleski, francuski, rumunski, španski, slovenački i srpski jezik. Bivši organizator mađarsko-srpskog Šinobus festivala šverca kulture (2008-2013). Dosad je objavio četiri pesničke zbirke: Rozsdamaró (Zaštita od korozije, 2002), Holdnak, Arccal (Mesecu, Licem; 2007), Mahler letöltve (Skinuti Maler, 2011), Harmadolás (Pravilo trećina, 2015). Knjiga na srpskom: Skinuti Maler (Treći Trg, Beograd, 2012). Doktorsku disertaciju je objavio pod naslovom: detoNáció. Domonkos István művészetének exjugoszláv irodalmi kapcsolatformái (detNacija. Exjugoslovenski književni kontakti umetnosti Ištvana Domonkoš, Forum, Novi Sad, 2015.) Prvi roman mu je objavljen 2016. pod naslovom Fantomkomandó, koji je preveden na rumunski i srpski jezik. Svira u psihodeličnom prostitutskom pank bendu „Lajka” (lajka.bandcamp.com).

Ron Siliman

Ron Siliman

(Ron Silliman, 1946) jedan je od najuticajnijih autora na američkoj pesničkoj sceni, posebno po pitanju artikulisanja savemenih poetika. Počeo je da objavljuje u časopisima dominantnog toka, ali je od 60-ih povezan za pokretom jezičke poezije. Uredio je uticajnu antologiju jezičk epoezije pod naslovom In the American Tree (1986) a njegova zbirka eseja The New Sentence (1987) jedna je od presudnih koje će definisati pokret jezičk epoezije. Objavio je preko 30 knjiga poezije, kritike, kolaboracija sa raznim autorima i antologija. Predavao je na brojnim univerzitetima uključujući Državni Univerzitet San Franciska, Braun, Naropa Institut. Radio je kao politički organizator, ethograd, lobista bio je izvršni urednik časopisa Socialist Review. Dugo je živeo u Zalivu San Franciska, a 1995. se preselio u Pensilvaniju i radio kao analitičar tržišta i u IT industriji. Godine 1974. Počeo je rad na dugoj pesmi, ćivotnom delu koje je nazvao Ketjak, po balinezijskoj reči koja označava “majmuna” I ritual koji ljudi sa ostrva izvode za turiste. Radio je za serijama knjiga, tako da se Ketjak sastoji od 4 duge pesme The Age of Huts (1974-1980), Tjanting (1979-1981), The Alphabet (1979-1981) i Universe (od 2005 na dalje). Serija knjiga koju je objavio pod naslovom The Aphpabet izašla je 2008. Siliman se zanima za poetike i kritičko mišljenje i specifičnu proznu rečenicu koja je izvedena iz rada Getrude Stajn a koju je on i jezički pesnici za Zapadne obale koristili, nazvao je novom rečenicom. O njemu je pisala Dubravka Đurić u knjizi Jezik, poezija, postmodernizam (Okroih, 2002). Pesme su mu uključene u antologije Petra Opačića, Stars & Stripes: američka poezija postmodernizma, Naklada Bošković, Split 2003. i Đurić i Kopicl, Novi pesnički poredak: antologija novije američke poezije (Oktoih, Podgorica, 2001). U središtu poezije Rona Silimana je pojam koji je sam izmislio nova rečenica. Ovaj pojam zapravo ukazuje na serijalnost kao osnovni postupak generisanja poezije. Drugime rečima, rečenica je osnovna jedinica pisanja poezije koja se kreće ka proznom stilu. Ali za razliku od proze, pisanje novom rečenicom nema narativno središte. Nastaje jedna hibridna poetsko-prozna forma utemeljena na nenarativnim spisateljskim strategijama. Siliman piše prozne pesme (serije) koje se uobličavaju kao knjiga, na primer Tjanting, koji je napisan korišćenjem Fibonačijeve brojčane progresije: broj rečenica u svakom paragrafu jednak je broju rečenica u prethodna dva paragrafa. Njegova poezija je lirska mada jer on upliće fragmentirane vizuelne urbane i ruralne prizore, fragmente dijaloga, repetativnost je među najznačajnijim strategijama u mnogim pesmama. Treba još reći i to je celina pod naslovom Kineska beležnica kombinuje vitgenštajnovski model pisanja propozicija, ali ujedno ona dovodi u pitanje granice između poezije i pisanja poetike, po čemu se ovaj Silimanov rad može porediti sa tekstualnom praksom konceptualne umetnosti. Prevod i beleška Dubravka Đurić

Ružica Marković

Ružica Marković

Rođena 1999. godine, u Pančevu, gde i danas živi. Trenutno završava Gimnaziju, i planira (nada se) da upiše Hemijski fakultet u Beogradu, i jednog dana možda radi u laboratoriji. Počinje ozbiljnije da se bavi pisanjem, sa velikom željom da to i nastavi.

Sabri Hamiti

Sabri Hamiti

Rođen u Podujevu 1950. godine. Osnovno i srednje obrazovanje završio u Podujevu, a univerzitetske studije na Odsjeku za albanski jezik i knjizevnost Univerziteta u Pristini. Postdiplomske studije komparativistike završio je u Zagrebu i Prištini. Specializirao je na Sorboni. Profesor je Univerziteta u Prištini i član Akademije nauka i umjetnosti Kosova. Najpoznatija djela: Thikë harrimi (Nož zaborava) (1975), Trungu ilir (Ilirsko stablo) (1979), Kosmos (1990), Melankolia (Melanholija) (1999).

Saladin Burdžović

Saladin Burdžović

Rođen je 22.04.1968. godine u Bijelom Polju. Gimnaziju je završio u rodnom gradu a književnost studirao u Beogradu i Nikšiću. Objavio je više od dvadeset knjiga. Pojedini naslovi iz njegovih knjiga zastupljeni su u preko četrdeset antologija, zajedničkih zbirki i zbornika poezije i proze. Prevođen je na mađarski, poljski, bugarski, makedonski, slovenački, turski i njemački jezik. Dobitnik je više nagrada za poeziju, prozu i drame: Član je Crnogorskog Društva Nezavisnih Književnika (CDNK) i, od 2008. godine, Udruženja književnika Hessena (Litteraturgeselschaft e. v. Hessen-Deutschland). Živi u Offenbachu, Hessen, Njemačka.

Salah Stetije

Salah Stetije

Arapski pesnik francuskog jezika, rođen u Bejrutu 1929. godine. Objavio četrdesetak knjiga, radio kao diplomata, dobio Veliku nagradu frankofonije francuske Akademije 1995. godine. Njegovo pesništvo se temelji na tradiciji Remboa i Malrmea, ali korespondira sa arapskom i evropskom tradicijom. Stetije je hermetičan i slojevit pesnik nepodeljene mediteranske kulture.

Samir Sadiković

Samir Sadiković

Samir Sadiković je rođen u Prijepolju 1963. Objavio je dve prozne knjige pod pseudonimom Sami de Sad: knjigu priča Požuda i roman Hladna predjela za toplu braću. Autor je drame Ekser. Bio je profesionalni šahista. Posthumno mu je objavljena knjiga To je ljubav.

Samir Delić

Samir Delić

Fotograf. Rođen je 1966. u Novom Pazaru. Radi kao novinski freelancer fotograf za agencije (The Associated Press, Agence France-Presse) i više štampanih i elektronskih medija. Član je Udruženja Likovnih Umetnika Primenjenih Umetnosti Srbije (ULUPUDS), odsek Umetnička Fotografija. Izlagao je na više kolektivnih izložbi. Priredio pet samostalnih izložbi. Izlagao u Novom Pazaru, Zrenjaninu, Beogradu, Novom Sadu, Sarajevu, Počitelju i Kragujevcu. Dobitnik je prve nagrade Kulturnog centra REX/B92 na temu “Javna tajna” 2003. godine.

Samir Hanuša

Samir Hanuša

je rođen 1966. godine u Novom Pazaru. Bavi se poezijom i fotografijom. Živi u Novom Pazaru. Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, odsjek Književnost naroda BiH.

Sandra Miletić

Sandra Miletić

Glumac i umetnik od 2008. godine. Učestvovala je u 2 dugometražna i više kratkih filmova i performansa. Fotografijom se aktivno bavi od 2015. i učestvovala je u nekoliko grupnih izložbi. Bila je deo mnogobrojnih umetničkih radionica i koristi različite medije za izražavanje. Njen rad uvek počinje od istraživanja snova, ličnog i podsvenog i često uključuje eksperimentalni pristup mediju u kom radi. Živi i radi u Beogradu.

Sanel Delić

Sanel Delić

Rođen 12.4.1993. godine, živi u Brčkom gdje je završio srednju školu Gimnazija Vaso Pelagić – opći smjer. Nakon mature upisuje Filozofski fakultet u Tuzli odsjek filozofija-sociologija. Odbranu diplomskog studija brani na temu „Božiji atributi: jedinstvenosti, trojedinosti i imanencije“ iz predmeta Srednjovjekovna filozofija. Učestvovao je u simpozijumima na Filozoskom faklutetu na temu svojih radova: „Descartesova filozofija cogita“ ; „Ničeova estetika i etika“; i na knjigu „Šta je etika“ od prof. Arne Johan Vetlesena.

Sanja Nikolić

Sanja Nikolić

Rođena je u Splitu 30.01.1976. Diplomirala je filozofiju na Beogradskom Univerzitetu. Autorka je romana Sila i Soni u Berlinu. Objavljuje tekstove u novinama Danas. Trenutno živi u Berlinu.

Sanja Pilić

Sanja Pilić

Rođena je 1954. godine u Splitu. Završila je Školu primijenjene umjetnosti, fotografski odsjek. Radila je kao fotografkinja, trik–snimateljica i koloristica na crtanom filmu. Surađivala je s Autonomnom ženskom kućom iz Zagreba i radila sa zlostavljanom djecom. Članica je raznih prosudbenih odbora za dječje stvaralaštvo. Nastupa u školama na dječjim literarnim druženjima. Sa šest naslova zastupljena je u lektiri za osnovne škole. Objavila je do sada 33 knjige za djecu i odrasle. Djela joj postižu velike naklade, mnoga su doživjela po devet i deset izdanja. Po romanima "Sasvim sam popubertetio" i "Mrvice iz dnevnog boravka" napravljene su predstave u zagrebačkom kazalištu " Žar ptica". Po slikovnici "Maša i Božić" napravljena je predstava u kazalištu "Trešnja".

Sanjin Gičević

Sanjin Gičević

Rođen 1999. u Sjenici, gdje je trenutno maturant Gimnazije. Pohađao Školu kreativnog pisanja i brisanja „Sent“. Objavljivao u književnom časopisu „Sent“.

Sanjin Sorel

Sanjin Sorel

Rodio se u Rijeci 1970. gdje nakon srednje škole završava Filozofski fakultet na kojemu je i doktorirao (2003.) s temom Mediteranizam i tijelo u poeziji Tončija Petrasova Marovića. Poeziju, prozu, kritike i eseje te znanstvene knjige i studije objavljuje u većini tuzemne periodike, pa i ponešto izvan nje. Uređuje časopisne blokove, knjige. Do sada je objavio: Palimpsest (poezija, Rival, Rijeka, 1997.), Sonetaria (poezija, Ceres, Zagreb, 2001.), Hologrami, žudnje, strojevi zavođenja (poezija, MH Sisak, 2001), Apokalipse (poezija, Naklada MD, Zagreb 2002.), “Riječka književna avangarda” (studija, ICR, Rijeka, 2002.), Flumen Viti (ICR, Rijeka, 2003.), Ljubavi ( poezija, DHK, 2004.), Mediteranizam tijela (studija, Altagama, Zagreb, 2003.), Isto i različito (VBZ, 2006.), Bakunjin (HDP, 2006.), Kritike i tome slično (MH – Osijek, 2007.), Vragovi na kruhu i vodi (poezija, Stajergraf, Zagreb, 2008), Lica sanjarija (eseji, Stajergraf, Zagreb, 2008.), Knjiga trgovaca (poezija, Naklada Bošković, Split, 2009.), Obiteljske tajne (priče, Jesenski i Turk – HDP, 2009.), Lijena rijeka (pjesme, HDP-Durieux, 2010.), Intimna povijest Grete Garbo (poezija, Rinaz, 2012.).

Nenad Šaponja

Nenad Šaponja

Rođen je 1964. u Novom Sadu. Bavio se različitim poslovima – lekara, psihijatra, televizijskog autora, slobodnog kritičara i sekretara jednog društva pisaca, a 2002. je osnovao izdavačku kuću "Agora". Piše poeziju, esejistiku i prozu. Zastupljen u različitim antologijama i izborima poezije. Dobitnik nekoliko književnih nagrada.

Sarabela Drljan

Sarabela Drljan

Rođena 15. marta 1989. godine u Prištini. Završila fakultet za poslovni menadžment u Baru na temu „Strategija i lojalnost klijenata prema bankarskim uslugama i proizvodima u Crnoj Gori”. Autor je krathih proza. Kritičar društvenih dešavanja. Ljubitelj umjetnosti. Zaljubljenik u filozofiju i kjniževnost. Sa suprugom i sinom živi i radi u Baru. (Crna Gora).

Saša Ćirić

Saša Ćirić

Rođen je 1975. u Pirotu. Završio Filološki fakultet u Beogradu, grupu za srpsko-svetsku književnost. Radi na Radio Beogradu 2, gde prati postjugoslovenske i balkanske književnosti. Urednik u "Betonu", dodatku dnevnog lista "Danas". Književni kritičar nedeljnika "Novosti" iz Zagreba od 2009. godine. Pisao političke analize za e-novine, e-balkan, portal "Peščanik" i povremeno ih piše za sajt elektrobeton.net. Objavio knjige kritika Užici hermeneutike (Zrenjanin, 2009.) i Ujed istorije (Ulcinj, 2009.), knjigu drama Tri radio drame (Beograd, 2015.) i knjigu negativnih kritika i komparativnih analiza Ne uzimaj me u usta – kritika zajedljivog uma (Zagreb, 2016.).

Saša Jelenković

Saša Jelenković

Rođen u Zaječaru. Diplomirani filolog opšte književnosti. Nagrađivan, prevođen, zastupljen u antologijama poezije. Živi u Zaječaru.

Saša Radojčić

Saša Radojčić

Rođen je 1963. u Somboru. Diplomirao je i doktorirao na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu predaje Filozofiju umetnosti. Objavio je nekoliko zbirki poezije, teorijskih knjiga, zbirki ogleda i kritika, bavi se prevođenjem. Za poeziju je dobio nagrade „Branko Ćopić“, „Đura Jakšić“ i „Lenkin prsten“; za književnu kritiku nagradu „Milan Bogdanović“; za celokupno pesničko delo Disovu nagradu.

Sašo Ognenovski

Sašo Ognenovski

Rođen 1964. godine u Bitolju. Na univerzitetu Sv. Ćirilo i Metodije u Skoplju, na Fakultetu za Dramske umetnosti, 1987. godine je diplomirao na odseku Glume. U 2002. godini magistrira na Institutu za sociološka i političko-pravna istraživanja na odseku Komunikacija i medija, a 2017. godine na Institutu za komunikacije i medije na Pravnom fakultetu univerziteta Sv. Ćirila i Metodija doktorira na temi „Odnosi sa javnošću i mediji u Makedoniji“. Prevođen je na srpski, engleski i arapski jezik. Bavio se i prevodom sa srpskog i engleskog jezika. Član je Makedonskog naučnog društva i Internacionalnog Pozorišnog Instituta. Za vreme svog profesionalnog rada bavio se i pisanjem scenarija i režiranjem za televiziju. Autor je scenarije i potpisnik režije dveju televizijskih serija za decu: „Moj spomenar“ (2003) i „Ja znam za 5“ (2004) i dveju dokumentarnih serija „Makedonski dućani i zanati“ (2004) i „Makedonske legende“ (2004) u produkciji „Tera televizije“. Režirao je četiri pozorišne pretstave: „Herakleja i Likinij“ (2007), „Večno živa i mlada“ (2009), „Lepotica i zver“ (2000) i „Smrt Aleksandra“ (monodrama) (2000). Prevodio na srpski svoje dečje komade i prepevao pesme savremenih srpskih pesnika objavljenim u srpskim književnim časopisima, a sa engleskog komade Edvarda Olbija, Dejvida Mameta, Vadždija Muauda i Sajmona Stivensa. Njegove su pesme i recenzije objavljuvane u mnogum domaćim i međunarodnim časopisima kao što su „Sovremenost“, „Stožer“, „Kulturni život“, „Književni pregled“, „Sobranews“ itd. Dobitnik je priznanja internacionalnog pesničkog festivala „Noside“ u Italiji za pesmu „Glas“ u 2015. godini i međunarodnu nagradu „Iva Bogdani“ iz Kosova u 2018. godini za pesničku zbirku „Šuma“.

Sava Damjanov

Sava Damjanov

Rođen 1956. u Novom Sadu. Kao prozaistu, književna kritika ga smatra jednim od vodećih predstavnika srpskog postmodernizma. Njegova naučna istraživanja usmerena su pre svega ka fantastičnoj književnosti, erotskim i jezičko-eksperimentalnim slojevima u tradiciji, teoriji recepcije, postmodernizmu, kao i ka komparativistici. Jedan je od osnivača međunarodnog književnog festivala „Prozefest“ (u Novom Sadu) i nagrade „Milovan Vidaković“ koja se dodeljuje za životno delo. Predaje na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, gde je i diplomirao (1980), magistrirao (1986) i doktorirao (1996) pod mentorstvom Milorada Pavića. Prevođen na mnoge jezike, zastupljen u brojnim antologijama savremene proze. Predavao u Tibingenu, Regensburgu, Frajburgu, Berlinu, Haleu, Getingenu, Bonu, Torinu, Veneciji, Krakovu, Vroclavu, Varšavi, Gdanjsku, Lođu, Opolu, Sosnovjecu, Velikom Trnovu, Ljubljani, Skoplju, Budimpešti, Kijevu i Lavovu. Sarađuje na doktorskim studijama Univerziteta u Beogradu, Nišu, Nikšiću, Zagrebu i Lisabonu. Objavio 27 umetničkih i naučnih knjiga.

Sead Begović

Sead Begović

(Zagreb, 20. IV. 1954 - Zagreb, 1. XII. 2018.) pjesnik, prozaik, književni kritičar, esejista, urednik i novinar. Rođen u Zagrebu, gdje je pohađao osnovnu i srednju školu, te Filozofski fakultet. Radio je kao voditelj propagande u zagrebačkom kazalištu Trešnja, knjižničar u Nacionalnoj i sveučilišnoj knjižnici u Zagrebu, novinar Vjesnika, voditelj Tribine Društva hrvatskih književnika i glavni urednik Časopisa za kulturu i društvena pitanja Behar. Godinu dana radio je i kao mornar na prekookeanskom brodu Lošinjske plovidbe. Zastupljen je u tridesetak antologija savremene hrvatske poezije i u tri antologije bošnjačke poezije. Neke njegove pjesme i ciklusi pjesama te kratke priče prevedeni su na tridesetak jezika. Objavio je sedamnaest knjiga poezije, proze i kritike.

Sead Husić

Sead Husić

Rođen je 1986. u Tuzli. Srednju školu završio je u Banovićima, a 2010. diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Tuzli. Poeziju, prozu, eseje i radove o književnosti objavljuje u književnim časopisima i na književnim portalima. Objavljene knjige: "Na tragu modernizma" (2015), "Čovjek koji piše priče" (2017), "Stvari" (2017), "Iz savremenih književnosti / Apriorna čitanja" (2020) i "Časopisne pjesme" (2020). Dobitnik je treće nagrade na Zavičajnim stazama u Bihoru te za knjigu poezije Stvari dobio je nagradu Fondacije za izdavaštvo u Sarajevu. Poezija mu je prevođena na danski, makedonski, švedski i mađarski jezik. Zastupljen je u antologiji "Ny lyric fra Bosnien–Hercegovina" i "Mostarskim kišama" (izbor iz savremene ljubavne poezije Južnih Slavena).

Seida Beganović

Seida Beganović

Rođena 1961. u Zenici, Bosna i Hercegovina. Pjesnikinja, romansijer, prevodilac. Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, Bosna i Hercegovina, diplomirala je na studijskoj grupi filozofija i sociologija. Prije rata u Bosni i Hercegovini radila je kao novinar, profesor filozofije, a potom se skrasila u Skoplju kao sociolog, dramaturg, prevodilac, gdje i sada živi kao slobodan umjetnik. Piše poeziju, kratke priče i romane, prevodi sa poljskog, ruskog, makedonskog i drugih južnoslovenskih jezika. Poezija joj je prevođena na turski, engleski, albanski, ruski, i dr. Među nagradama ima i Nagradu Društva pisaca Makedonije za 2014. godinu Književni most za knjigu poezije O ženama koje nemaju kuću i tri obična dana i Ministrastva Ze-Do kanatona 2006 za knjigu godine - Otresanje pepela.

Šejla Rebronja

Šejla Rebronja

Diplomirala je na Državnom univerzitetu u Novom Pazaru, na odseku za Srpsku književnost i jezik. Piše i objavljuje kratke priče, poeziju, kritiku. Prozu i poeziju objavljuje u periodici u Srbiji i u Crnoj Gori. Nagrađivana je na brojnim konkursima, a radovi su joj uvršteni u zbornike. Nedavno je njen kritički prikaz zbirke poezije preveden na turski jezik i objavljen u časopisu Şiirden.

Selena Ratković

Selena Ratković

Rođena 1994. godine u Beogradu. Apsolvent na grupi za Srpsku književnost i jezik sa komparatistikom Filološkog fakulteta u Beogradu. Bavi se marketingom i prodajom knjiga. Posebno se interesuje za savremenu i buduću srpsku književnost. Živi i radi u Beogradu.

Selma Asotić

Selma Asotić

Živi u Sarajevu, gdje pokušava pisati poeziju. Jedna je od osnivačica i urednica časopisa za feminističku teoriju i umjetnost BONA. Priporema zbirku pjesama.

Selma Hasanović

Selma Hasanović

Rođena 1. oktobra 1982. u Novom Pazaru. Osnovne i master studije završila je na Državnom univerzitetu u Novom Pazaru. Njen master rad „Narodna balada Hasanaginica u dramskim tekstovima” nagrađen je Brankovom nagradom, a zatim objavljen u ediciji Sent pod naslovom „Na početku bijaše stid”. Doktorand je FILUM-a u Kragujevcu. Objavljuje naučne i esejističke radove u književnim časopisima.

Semir Gicić

Semir Gicić

Glumac i dramski pisac. Rođen 18. decembra 1989. godine u Novom Pazaru. Završio je novopazarsku Gimnaziju i muzičku školu “Stevan Mokranjac“ za harmoniku. Diplomirao je glumu na Internacionalnom univerzitetu u Novom Pazaru u klasi Envera Petrovcija. Napisao je tekstove za sledeće predstave: “Avanture Boće Zloće” 2011 – (Režija: M. Krčmarik) Teatar 78 Beograd, “Prokletstvo” 2012 – (Režija: E. Petrovci) - Kulturni centar Novi Pazar, “Yeni Bazar – Pazarska priča” 2013 – (Režija: S. Gicić) Kulturni centar Novi Pazar, “Pazi s kime spavaš” 2014 – (Režija: I. Damjanović) Akademija 28 Beograd, “Čekajući ministra” 2015 – (Režija: M.P.Puškarov) Akademija 28 Beograd, “Burazeri” 2015 – (Režija: S.Gicić) Dramski studio Aparte, “Imamo dojavu” 2016 – (Režija: I.Denić) Akademija 28 Beograd, “Dežavi” 2016 – (Režija: A. Lazić) Šabačko narodno pozorište, Kruševačko narodno pozorište i Regionalno pozorište, “Ko vama dade predstavu” 2016 – (Režija: S.Gicić) UK Palilula Beograd, “Ljubavne igrarije” 2018 (Rezija: I. Damjanovic) Akademija 28 Od 2012. godine je član prestižnog Udruženja dramskih pisaca Srbije. Vodi radionicu glume dramskog studija Aparte u NovomPazaru, Pančevu, Sjenici, Raški i Inđiji. Bio je član Programskog Odbora biltena Minority news. Obavljao je funkciju vršioca dužnosti direktora Zavoda za kulturu sandžačkih Bošnjaka u Srbiji.

Senad Avdović

Senad Avdović

Rođen 1983. u Novom Pazaru. Diplomirani pravnik i profesor matematike i fizike; piše kratke priče i eseje; sarađuje sa časopisima; zastupljen u zbornicima; nagrađivan; živi u Novom Pazaru.

Senka Marić

Senka Marić

Piše poeziju, prozu i esejistiku. Objavila je tri zbirke poezije: Odavde do nigdje, To su samo riječi i Do smrti naredne, te roman Kintsugi tijela. Dobitnica je nekoliko književnih nagrada, između kojih se ističu evropska nagrada Vitez/škinja poezije 2013., prva nagrada Zija Dizdarević 2000., te 2019. godine nagrada Meša Selimović za najbolji roman objavljen 2018. na teritoriji Bosne i Hercegovine, Srbije, Hrvatske i Crne Gore. Urednica je internetskog portala za književnost, kulturu i umjetnost strane.ba.

Senka Petrović

Senka Petrović

Rođena je 17. 08. jedne godine pred kraj XX veka. Mnogo se selila u životu. Posle osnovne škole i gimnazije, diplomirala je na klasi glume i režije profesora Bore Draškovića na AUNS, i završila poslediplomske studije teatrologije na FDU u Beogradu. Glumi, režira, piše dramske komade za decu i odrasle raznih žanrova, pleše i koreografiše, peva, svira klavir i flautu. Član je lutkarske scene Narodnog pozorišta „Toša Jovanović“ u Zrenjaninu. Dobitnik je nekoliko nagrada za svoja pisanija i uloge. Sinkretizam je ono čemu teži u pozorištu.

Senka Vlahović

Senka Vlahović

Rođena u Novom Sadu 1985. godine. Bavi se različitim disciplinama vizuelnih umetnosti: prvenstveno dizajnom i ilustrovanjem knjiga i teorijskim izučavanjem ilustracije, ali i fotografijom, slikarstvom i video radom, eksperimentišući likovnim medijima i oblastima njihove primene... Radi u Banatskom kulturnom centru (BKC) u poslednjih dvanaest godina u izdavačkoj i kulturno-umetničkoj produkciji. Diplomirala je primenjenu fotografiju kod mr Sibile Petenji Arbutine na Visokoj tehničkoj školi u Novom Sadu (2007), gde je i specijalizirala ilustraciju knjige kod prof. Doru Bosioka (2011). Master studije Kreiranje imidža u umetnosti i medijima završila je na Akademiji umetnosti u Beogradu kod prof. dr Dejane Prnjat (2015) na temu video-ilustracije knjige. Član je Udruženja likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbija (ULUPUDS) i Matice srpske. Osnivač je, direktor i član žirija Festivala ilustracije knjige BookILL Fest u okviru Salona knjiga u Novom Sadu. 2013. godine objavila je knjigu O ilustrovanju knjiga poezije: istorija, teoprija, praksa, koja je druga knjiga iz oblasti teorije ilustracije objavljena na srpskom jeziku. 2015. godine objavila je knjigu Video-ilustracija knjige: Novi pogled na ilustraciju i kreiranje imidža knjige u javnosti, koja je na 60. Međunarodnom sajmu knjiga u Beogradu ponela Nagradu ULUPUDS-a za najbolju knjigu u oblasti teorije vizuelene komunikacije. 2015. godine režira video-ilustraciju knjige pesama Radovana Vlahovića Večernji akt u devojačkoj sobi Lenke Dunđerski. 2015. i 2017. godine učestvovala je na Međunarodnom simpozijumu o ilustraciji Bijenala ilustracije u Bratislavi, u okviru kojeg je 2017. godine bila član međunarodnoj žirija. 2017. objavljuje tri knjige: Ukorenjeni u Nebu: prozaide/foto-ilustracije, priređuje knjigu Ilustracija govori sve jezike: Nagrade Festivala ilustracije knjige BookILL fest 2012-2017. i prevod From Illumination to the Video-illustration of a Book. Stručne radove i tekstove objavljuje u knjigama i časopisima. Grafički je oblikovala oko 350 knjiga u izdanju BKC-a. Do sada je imala 26 samostalnih izložbi slika, ilustracija i fotografija, 30-ak predstavljanja video projekcija svojih radova, a učestvovala je i na više kolektivnih žiriranih izložbi u zemlji i inostranstvu.

Sergej Trifunović

Sergej Trifunović

Pozorišni i filmski glumac, rođen je 1972. u Mostaru. Potiče iz glumačke porodice. Živeo u Mostaru, Sarajevu, Kruševcu, Užicu i u Beogradu gde je studirao na Fakultetu dramskih umetnosti. Prvu ulogu na velikom platnu dobio je u filmu Gorana Paskaljevića „Tuđa Amerika“ iz 1995. godine. Do sada je glumio u četrdesetak filmova.

Serpilekin Adeline Terlemez

Serpilekin Adeline Terlemez

Rođena u Ankari 1981. godine. Pesnikinja, spisateljica koja piše na turskom i na francuskom, doktor estetike nauke i umetničke tehnologije (specijalizovana za pozorište Samuela Beketa čija je kompletna dela prevela na turski). Dugo godina je radila kao deo dramsko-pozorišnog tima u Ankari kao specijalista za marionete, zatim u departmanu pozorišne estetike na Univerzitetu Paris 8, a danas Serpilekin Adeline Terlemez ko-diriguje biblioteku «Turski horizont» pri izdavačkoj kući L’Harmattan. Takođe, autorka prevodi poetske tekstove sa francuskog na turski i obrnuto. Pesme izabrane za časopis Eckermann (Osećam drugog, Zebnja i radost, Krajnji obračun godine 2013.) prevedene su sa francuskog jezika (na kome Termelezova često piše) i preuzeti su iz dve knjige poezije «Izmedju zemlje i neba» i «Kosmičke duše». Njeno posve muzikalno delo se koncentriše na presek jezika i kultura koji se susreću u okviru poetskog opusa i teatra.

Silvija Monros Stojaković

Silvija Monros Stojaković

Rođena je u Buenos Ajresu. Čuburka, Čarapanka, Bokeljka i Katalonka. Što latinično, što ćirilićno, a što na starofrancuskom, završila je brojne tečajeve, kurseve, slepo kucanje, vozačke ispite i još neke akademske školice na Beogradskom univerzitetu a i u Londonu. Prevela je i takve kapitalce kakvi su Borhes, Kortasar, Vargas Ljosa i Garsija Markes. Ponekad i sama zagrize udicu pa objavi poneku autorsku knjigu, u koju svakako spada i priređena prepiska Olje Ivanjicki i Leonida Šejke pod naslovom Ogledalo ljubavi. Priredila je i sopstveni izbor savremenih sprskih pesnika, koje je za španskog izdavača i prevela na španski kao El color de la esencia. Silvijino stalno prelivanje iz jezika u jezik, kao i to njeno prostiranje mostova među smislovima, kod nas je napokon prepoznao žiri fondacije Ars Longa dodelivši joj nagradu za izuzetan doprinos kulturi koja nosi ime Dimitrija Mitrinovića, čoveka takvog umnog raspona i tolike snažne ličnosti, da je zaista vredelo čekati na to da i on bude svestrano sagledan.

Šimon Cubota

Šimon Cubota

(Shimon Tsubota) rođen je 1998. godine u Beču. Najranije godine detinjstva provodi u Tokiju. Objavio je zbirku poezije Poslednji trag Hiperboreje (2018) koja ulazi u najuži izbor za Brankovu nagradu (2018). Druga knjiga poezije Kambrijum trenutno je u štampi. Višestruki je finalista Festivala poezije mladih u Vrbasu gde je osvojio priznanje Stanko Simićević (2017) i treće mesto (2018). Dva puta je bio u užem izboru na konkursu Trećeg trga za drugu knjigu poezije, 2019, 2020. Osvojio je drugo mesto na Šumadijskim metaforama, 2020, i treće mesto na Dositejevom Zlatnom peru, 2020. Dobitnik je nagrade Timočka lira (2017), Andra Gavrilović (2020) i Đurin plamen (2020). Živi u Beogradu.

Siniša Soćanin

Siniša Soćanin

Piše kratku prozu, dramske forme, aforizme. Objavio zbirku priča „Tri reda zuba“ (Matica srpska, Novi Sad, 2002). Od tada redovno objavljuje u periodici (kratke priče, pripovetke, drame). Učesnik više festivala kratke priče u zemlji i regionu. Priča „Premijera“ bila je u užem izboru za nagradu Lapis Histriae 2016. Živi u Zemunu.

Slađana Novaković

Slađana Novaković

Rođena u Beogradu 1968. Osnovala izdavačku kuću Rende. Premijerno objavila više od 150 naslova. Živi u Beogradu.

Slađana Ristić

Slađana Ristić

Rođena u Paraćinu. Objavila šest knjiga Tri knjige pesama: Svemilostiva voda (1997), Prepoznavanje muze (2002), Nedeljna čuda (2014), knjigu priča Sezona sobnih vrtova (2008), knjige priča za decu; Kako smeh leči kijavicu (2006), Voleti vetar (2016). Objavljuje pesme, priče, putopise, eseje, priče za decu u književnim časopisima i listovima. Zastupljena u više književnih izbora i u antologijama.Prevodjena na engleski, ruski, rusinski. Više godina radila umetničke radionice za decu.(dom za decu Moša Pijade Beograd, saradnik Dramskog studija Violeta Kroker. Pisala za Borbu( Kultura) Od 2001. godine redovni saradnik Politike za decu i Prvog programa Radio Beograda Dobro jutro deco. Više godina bila član redakcije Rrevije za kulturu gostoljublja UNO. Piše za Srbiju nacionalnu reviju, putopise objavljuje u Politici ( Magazin), a prikaze knjiga objavljivala u Novinama beogradskog čitališta. Autor nekoliko monodrama za decu ( Pozorište mladih Novi Sad, Pozorište Paraćin). Član UKSA I UNSA

Slavoljub Marković

Slavoljub Marković

Rođen u Jakovlju. Živi u Beogradu i radi kao profesor matematike. Objavio četrnaest propovjedačkih knjiga. Uređuje književni časopis "Priča".

Snežana Milosavljević Milić

Snežana Milosavljević Milić

Rođena je u Aleksincu, 1966. godine. Redovni profesor na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Nišu (Teorija književnosti, Metodologija nauke o književnosti). Objavila je preko sto naučnih studija u domaćoj književnoj i naučnoj periodici. Bila je gostujući predavač na univerzitetima u Pečuju i Banjaluci, istraživač na naučnim projektima Ministarstva za nauku i tehnološki razvoj Republike Srbije – Tehnika i semantika pripovedanja, Leksikon srpskog realizma, i Poetika srpskog realizma i Andrić Initiative (Graz). Član je međunarodne asocijacije naratologa i međunarodnog udruženja Compares, uredništva časopisa „Philologia Mediana“ i Društva Matice srpske. Autorske knjige: Okvirni oblici u srpskom realističkom romanu, Čigoja, Beograd, 2001. Modeli komentara u srpskom romanu 19. Veka, Prosveta, Niš, 2006. Priča i tumačenje, Filip Višnjić, Beograd, 2008. Figure čitanja, Službeni glasnik, Beograd, 2013. Otpori i prekoračenja – poetika pripovedanja Bore Stankovića, Filozofski fakultet, Niš, 2013. Ogledavanja – Laza Lazarević i Simo Matavulj (u koautorstvu sa Draganom Vukićević), Filozofski fakultet, Niš, 2014. Virtuelni narativ – ogledi iz kognitivne naratologije, Izdavačka knjižarnica Zorana Stojanovića, Sremski Karlovci, Novi Sad, Filozofski fakultet, Niš, 2016. Priređivački rad: Antologija niških kritičara i esejista, Prosveta, Niš, 2005. Laza Lazarević, Janko Veselinović (u koautorstvu sa Mirkom Đukićem), Matica srpska, Novi Sad, 2015. Jakov Ignjatović, Matica srpska, Novi Sad, 2016. „Kognitivna naratologija“, Književna istorija, XLVII 2015. br. 155, XLVIII, 2016, br. 156

Snježana P. Lončar

Snježana P. Lončar

Rođena 04.04.1967. u Mostaru. Živi u Zagrebu no većina djela napisana je za vrijeme življenja u Parizu i Trstu. Studirala medicinu. Pisanjem se bavim oduvijek, a objavljivala priče na internet portalima pod raznim pseudonimima i svome blogu https://procvaiznadizvora.wordpress.com. Davnih osamdesetih treća nagrada za poeziju na tuzlanskom konkursu za poeziju. Trenutno vodi vlastiti posao Web design i knjigovodstvo.

Sofija Živković

Sofija Živković

Diplomirala je na grupi za srpski jezik i književnost sa opštom lingvistikom na Filolškom fakultetu u Beogradu. Objavila je knjige Sobe (poezija), Kafa u pet (poezija), Intimni vodič kroz Dorćol i okolinu (proza), Trojna monarhija (poezija na mađarskom i nemačkom), a u Austriji će uskoro izaći njena knjiga na nemačkom pod nazivom Grüne Nacht in Babylon. Prevela je sa španskog Kortasarovu knjigu predavanja Časovi književnosti. Dobitnik je stipendije za pisce AIR Krems u Austriji i prevodioce Looren u Švajcarskoj i EUK u Nemačkoj. Živi u Beogradu.

Sonja Atanasijević

Sonja Atanasijević

Rođena 1962. Objavila romane: Oni su ostali (1995), Crveni krug (1997, 2007), Bekstvo iz akvarijuma (2003, 2005, nagrada Zlatni hit liber, uži izbor za NIN-ovu nagradu i najuži izbor za Žensko pero), Narandže za Božanu (2004, 2005, nagrada Zlatni hit liber, najuži izbor za Žensko pero i nagradu Isidorinim stazama), Ko je ubio Alfija (2009, najuži izbor za nagradu Miroslav Dereta), Vazdušni ljudi (2013, 2014, nagrada Branko Ćopić Srpske akademije nauka i umetnosti, najuži izbor za NIN-ovu nagradu) i Velika laž (2016, najuži izbor za nagradu Stevan Sremac). Objavila je i zbirku priča Krilata tuga (2005, uži izbor za Žensko pero). Proza joj je prevođena na francuski, engleski, bugarski, rumunski i makedonski jezik. Živi u Beogradu.

Sonja Milošević

Sonja Milošević

Rođena je 1980. U Beogradu gde je završila Fakultet dramskih umetnosti. Napisala osam drama i više radio drama. Predavala scenario i dramaturgiju u Balkan/ Media Timu. Urednica mnogih televizijskih emisija.

Spasoje Joksimović

Spasoje Joksimović

Rođen 2. decembra 1988. godine u Majdanpeku. Diplomirao i master studije završio na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu. Dobitnik Povelje „Momčilo Nastasijević“, Beograd, 2004, druge nagrade „Mišo Janićijević Zlodolac“, Pljevlja, 2005, prve nagrade „Vukovo zvono“, Loznica, 2006, druge nagrade na Limskim večerima poezije, Priboj, 2006, druge nagrade na festivalu Pjesnička riječ na izvoru Pive, Plužine, 2007. Bio je finalista Petnaestog poetskog konkursa „Desanka Maksimović“, Valjevo, 2007, Festivala poezije mladih, Vrbas, 2006, 2007, 2012, Ratkovićevih večeri poezije, Bijelo Polje, 2005, 2006, 2007, 2009, 2013, Festivala kulture mladih, Knjaževac, 2012, Festivala Dani poezije, Zaječar, 2015. Učesnik Rukopisa 35 i 36, Pančevo, 2012, 2013. Laureat je Festivala poezije mladih, Vrbas, 2015. Dobitnik nagrade „Spasoje Pajo Blagojević“, na festivalu Pjesnička riječ na izvoru Pive, Plužine, 2015. Dobitnik „Timočke lire“, najvišeg pesničkog priznanja Drugog programa Radio Beograda i Festivala kulture mladih Srbije, Knjaževac, 2015. Objavio zbirke pesama Život, po suncu, Festival poezije mladih, Vrbas 2016, Daleko od Johanesburga, Centar za kulturu Plužine, 2016, Veče u Vitaniji, Festival kulture mladih i Radio Beograd 2, 2016. godine.

Srđan Srdić

Srđan Srdić

Rođen je 1977. u Kikindi. Esejista, urednik, izdavač i predavač kreativnog pisanja. Objavio je dva romana, dve zbirke priča i knjigu eseja, a kao autor ili urednik objavljivao je tekstove u nekoliko antologija kratkih priča i mnogobrojnim književnim časopisima.

Srđan Veljović

Srđan Veljović

Rođen je 1968. godine. Završio Elektrotehnički fakultet. Član ULUS. Bavi se problemom identiteta i njegovog uspostavljanja kao polja konstituisanog izvana istražujući mesta prestupa granice koja ga definiše.

Srđan Vučinić

Srđan Vučinić

Rođen u Beogradu 1970. godine. Esejista i dramski pisac. Objavio je preko 500 tekstova o filmu i književnosti, kao i knjige eseja Kraljevstva i izgnanstva (2002), Rađanje kentaura (2009), Crno u koloru: crni humor u srpskom filmu (koautor sa Vladanom Matijevićem, 2010) i Portreti: 24 sličice u sekundi (eseji o jugoslovenskom filmu, 2018) Objavio je i knjige fikcije: Nezajaz: drame i druge priče (2013) i Muzej Havaji (priče, 2015). Na Radio Beogradu izvedene su mu drame o Dragutinu Iliću, princu Đorđu Karađorđeviću i Milošu Crnjanskom. Dobitnik je stipendije “Borislav Pekić“ (2009). Od 2001 je umetnički savetnik, od 2012. umetnički direktor Festivala autorskog filma u Beogradu.

Stanislav Li

Stanislav Li

Stanislav Čandinovič Li rođen 1959. Pesnik, prevodilac i slikar-akvarelista iz Kazahstana. Delujući u okviru ruskog civilizacijskog areala, Li je istovremeno vredan pesnik ruskog jezika, značajan prevodilac i antologičar drevne, srednjovekovne i savremene korejske poezije i dinamičan učesnik savremene književne scene Kazahstana.

Stanka Rađenović Stanojević

Stanka Rađenović Stanojević

Rođena 1977. na Cetinju. Diplomirala na odsjeku za Srpski jezik i književnost u Nikšiću. Objavila je tri pjesničke zbirke: Nijemo govori ljubav (INTER NOS) 1998. godine, Pjesme 2003. Godine, za koju je dobila nagradu „Spasoje Pajo Blagojević”, i Tajna polomljenih sitnica 2012. godine. U oktobru 2017. iz štampe je izašla koautorska zbirka Personalni karusel. Zastupljena je u antologiji Pjesnikinje Crne Gore 1975 – 2015 Jovanke Vukanović, prvoj antologiji ove vrste u Crnoj Gori. U pripremi je nova zbirka. Neke pjesme su joj prevedene na engleski, albanski i slovenački jezik i objavljivane u mariborskoj reviji za kulturu i društvo Dialogi, zatim u crnogorskom časopisu za književnost, kulturu i društvena pitanja Ars , Književnom zapisu, u Inflight magazinu i drugim. Radi kao organizator književnog programa u Narodnoj biblioteci Budve. Živi u Podgorici.

Stefan Basarić

Stefan Basarić

Rođen u Subotici 1993. godine gde je završio osnovnu i srednju školu. Diplomirao na katedri za srpsku književnost i jezik na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Pisanjem poezije i proze bavi se od srednje škole. Živi i radi u Novom Sadu.

Stefan Kostadinović

Stefan Kostadinović

Rođen je 1985. godine. Živi i stvara u Beogradu. Interesuju ga sve vrste kreativnog izraza i rada.

Suzana Đorđević

Suzana Đorđević

Rođena je u Zeječaru, 1984.godine. Završila Filološki fakultet u Beogradu. Piše poeziju, objavljuje u periodici i trenutno radi na novom rukopisu. Objavila je zbirku pesama "Inje" (2016).

Tamara Stojanović

Tamara Stojanović

Rođena u Beogradu, gde je završila Filološku gimnaziju. Apsolvent je na grupi Srpska književnost i jezik sa komparatistikom na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Posebno je interesuje književnost dvadesetog veka. Bavi se novinarstvom. Piše književnu kritiku.

Tanja Bakić

Tanja Bakić

Rođena je 14. 09. 1981. Na Univerzitetu Crne Gore diplomirala je na Odsjeku za anglistiku, a potom i magistrirala iz oblasti književnih nauka (smjer: engleska književnost). Njena oblast užeg interesovanja obuhvata stvaralaštvo Williama Blakea, kao i britansku pop muziku dekade 1960-ih. Kao pjesnikinja, muzički kritičar i prevodilac do sada potpisuje osamnaest knjiga. Poezija joj je prevođena na više stranih jezika i prezentovana na književnim festivalima, rezidencijama i umjetničkim bijenalima širom Evrope. U svjetski prestižnoj galeriji Tate Britain u Londonu održala je predavanje o Williamu Blakeu. Urednica je crnogorskog izdanja internacionalnog festivala poezije ‘Palabra en el Mundo’ (suosnivač Svjetskog pokreta poezije), sa sjedištem na Cubi, Chileu i Argentini. Od strane međunarodnog žirija istoričara umjetnosti bila je dva puta izabrana za crnogorskog predstavnika na Bijenalu umjetnika Evrope i Mediterana (Ankona 2013 i Milano 2015).

Tanja Milenković

Tanja Milenković

Rođena 1994. godine u Podgorici. Apsolvent je na grupi za Srpsku književnost i jezik sa komparatistikom Filološkog fakulteta u Beogradu. Piše eseje, prikaze i poeziju. Bavi se poezijom dvadesetog veka i fantastikom. Živi u Beogradu.

Tanja Stupar Trifunović

Tanja Stupar Trifunović

Rođena u Zadru 1977. Diplomirala je na Filološkom fakultetu, Odsjek srpski jezik i književnost u Banjaluci. Objavila je četiri knjige poezije i jednu knjigu priča. Poezija joj je nagrađivana i prevođena na engleski, francuski, njemački, poljski, slovenački i danski jezik. Knjiga "O čemu misle varvari dok doručkuju" je nagrađena nagradom UniCredit banke za najbolju knjigu objavljenu u BiH u 2007/2008 i našla se u užem izboru za književnu nagradu za Istočnu i Jugoistočnu Europu (CEE Literature Award). Knjiga poezije ''Glavni junak je čovjek koji se zaljubljuje u nesreću'' nagrađena je Književnom nagradom ''Fra Grgo Martić'' za najbolju knjigu poezije u 2009. godini, u Bosni i Hercegovini. Urednica je časopisa za književnost umjetnost i kulturu ''Putevi''. Živi u Banjaluci.

Tanja Vuksanović

Tanja Vuksanović

Rođena je u Nišu, 1986. godine. Umetničku školu "Đorđe Krstić" ‎završila 2005. godine. Diplomirala na Fakultetu umetnosti Univerziteta u Nišu 2011. godine. Fotografijom se bavi od 2005. godine. Do sada imala nekoliko kolektivnih izložbi i nagrada u zemlji i inostranstvu, iz oblasti fotografije i dizajna. Od 2012. godine radi kao nastavnik likovne kulture.

Tenesi Vilijams

Tenesi Vilijams

Tomas Lanier Vilijams III (engl. Thomas Lanier Williams III; 1911-1983.), poznatiji pod pseudonimom Tenesi Vilijams, bio je američki, prevashodno dramski pisac i jedan od najznačajnijih dramskih pisaca dvadesetog veka. Osvojio je dve Pulicerove nagrade za drame Tramvaj zvani želja 1948. i Mačka na usijanom limenom krovu 1955. Drama Tetovirana ruža je 1952. osvojila nagradu Toni za najbolji pozorišni komad. Njegove drame se i danas igraju na svetskim pozornicama.

Tesnim Karišik

Tesnim Karišik

Studentica Arhitektonskog fakulteta Univerziteta u Sarajevu. Tokom dosadašnjeg obrazovanja učesnica mnogobrojnih radionica, seminara te je dobitnica nekoliko nagrada i priznanja u različitim sferama kreativnog djelovanja od kojih se ističe fotografija Yin Yang koja je osvojila Top Shot priznanje National Geographic-a. Također, učesnica je mnogih izložbi fotografija od kojih je jedna i samostalna *Kroz tradiciju do prirode*. Pored uspješnog bavljenja fotografijom pokazuje izrazit interes na polju arhitekture, te produkt dizajna. Njenu prirodnu radoznalost prati životni stav da ne postoje problemi, već izazovi, što simboliše i njeno ime – Tesnim, a znači vrelo, rijeka, izvor, ona koja ne pristaje na prepreke.

Tijana Koprivica

Tijana Koprivica

Rođena je 1995. u Beogradu. Diplomirala na katedri Srpska književnost sa južnoslovenskim književnostima, na grupi Srpska književnost i jezik sa komparatistikom Filološkog fakulteta u Beogradu. Master studije na programu Srpska književnost završila je na istom fakultetu, a master studije slavistike Slavističkom institutu Univerziteta u Kelnu. Trenutno pohađa doktorske studije iz Srpske književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Piše naučne radove, eseje, književne prikaze i kritike, objavljuje u periodici, prevodi sa italijanskog i engleskog jezika. Interesuje se za književnost i umetnost XX veka, kao i za savremenu književnu produkciju.

Tijana Mitić

Rođena u Nišu 1997. godine gde je završila srednju umetničku školu i trenutno studira na Departmanu za primenjene umetnosti Fakulteta umetnosti Univerziteta u Nišu. Odrastanje u ratom razorenoj državi definisalo je njen stil i interesovanje za neobičnom i mračnom stranom ljudskog postojanja. Njen rad govori o svakodnevnom životu ljudi iz celog sveta koji se nalaze na marginama društva. Učestvovala je u 11 grupnih i jednoj samostalnoj izložbi u proteklim godinama. Trenutno radi na seriji fotografija ''Rat Race''.

Tijana Radović

Tijana Radović

Rođena 1977. godine u Beogradu. Završila je biohemiju na Hemijskom fakultetu u Beogradu. Objavila je zbirku pesama ,,Blue and Gray Period” (United p.c.,UK, 2017). Poezija joj je objavljena i u zbornicima ‒ ,,U lavirintima napuštenih demona” (Dom kulture Studentski grad, Beograd, 2016) i ,,Melodije naših reči” (Udruženje nezavisnih pisaca, 2017). Piše, živi i radi u Beogradu.

Tomislav Krsmanović

Tomislav Krsmanović

Borac za ljudska prava i pisac. Završio je Ekonomski fakultet u Beogradu (1963) i post-diplomske studije iz istraživanja društva i tržišta pri Katoličkom institutu za visoke komercijalne studije (1969) u Brislu, Belgija.

Tomislav Marinković

Tomislav Marinković

Rođen je 1949. godine u Lipolistu. Prvu knjigu pesama "Dvojnik" objavio je 1983. godine. Zatim: "Izvesno vreme" (1985), "Stihovi" (1991), "Sumnja u ogledalo" (1996), "Škola trajanja" (2003), "Svet na koži" (2007), "Običan život " (2011), "Putovamja kroz blizine" (izabrane pesme, 2013), "Nevidljiva mesta" (2015), "Izdvojene tišine" (izabrane pesme, 2016). Priredio je knjigu "Pisac u vrtu, najlepše priče i pesme o biljkama i prijateljstvu", 2016. godine. Za svoju poeziju je dobio nagrade: "Branko Miljković", "Miroslav Antić", "Vasko Popa", nagradu za najbolju pesmu u periodici u 2011. godini, "Zaplanjski Orfej", kao i Disovu nagradu za celokupan pesnički opus, 2016. godine. Pesme su mu prevođene na ruski, japanski, španski, portugalski, makedonski i slovenački jezik. Član je Srpskog književnog društva. Živi i radi u Lipolistu.

Tomislav Osmanli

Tomislav Osmanli

Rođen 1956. godine. Prozaista, dramski pisac i teoretičar medija. Autor je dvadeset i dvije knjige različitih žanrova. Među njima, prvih makedonskih knjiga posvećenih Sedmoj (Film i političko, 1982.) kao i Devetoj umetnosti (Strip, zapis ljudskog lika, 1987, dopunjeno izdanje, 2003.). Autor je scenarija igranog filma Anđeli na otpadu (1995-97.) kao i drugih, redovno nagrađivanih scenarija: Ljudi bez adrese (1976.); Zvezde ’42. (1984.); Skopska snoviđenja (1987.); Smuk leti na nebu (1999, realizovan 2006 pod nazivom Stmoglavi), kao i za kratkometražni igrano-dokumentarni film Povodom Manakija, 2009. Njegov pozorišni rad uključuje veći broj realizvanih projekata. Jedan od njih, komad Dvoje u Edenu postavljen je i u pozorištu John W. Gainse u Virdžiniji, SAD.

Una Vizek

Una Vizek

Rođena 1976, u Zagrebu. Po struci inženjer telekomunikacija (zaposlena u Ericsson Nikola Tesla), u srcu plesačica i dramatičarka. Već se 20 godina aktivno bavi suvremenim plesom i kazalištem, te je sudjelovala kao autor i izvođač u desetak plesnih projekata. Pisanjem za kazalište se počela baviti prije desetak godina. Otkako piše, uspjela je napisati pet cjelovečernjih drama: • “Pomračenje” (2010) je imalo javno čitanje u sklopu Malih noćnih čitanja 2012, objavljeno je u časopisu Kazalište te je imalo radijsku praizvedbu na Hrvatskom radiju u režiji Maria Kovača; • “Posljednji poziv za Reykjavik” (2012) je bio u užem izboru za Nagradu Marin Držić za 2012. godinu; • “Posljednji Hrvati” (2013) su imali javno čitanje u sklopu Malih noćnih čitanja 2014; • “Nema života na Marsu” (2015) je osvojilo Nagradu Marin Držić (3. mjesto) za 2015. godinu, objavljeno je u časopisu Kazalište te je bilo izvedeno na Hrvatskom radiju i u HNK Varaždin, oboje u režiji Marine Pejnović • „Ja od jutra nisam stao“ (2017) koje je osvojilo Nagradu Marin Držić (1. mjesto) za 2017. godinu, te će imati praizvedbu u kazalištu Kerempuh u ožujku 2019 g.; i dvije priče: “U mom džepu” i “Međa”. “Međa” je 2016. godine osvojila 1. mjesto na natječaju za kratku priču Festivala europske kratke priče. Autor fotografije: Neja Markičević

Uroš Bojanović

Uroš Bojanović

Rođen je 1991. u Tesliću (BiH). Objavio je dvije zbirke pjesama: “Ja ne mogu ništa” (2007.) i “Iz druge sobe” (2011). Takođe objavljivao i u književnim časopisima: Polja, Tema, Zarez, Agon, Knjigomat, Kritična masa, Afirmator, BKG, Libartes i Strane. Zastupljen u antologiji “Meko tkivo: izbor iz nove poezije regiona”.

Uroš Đurković

Uroš Đurković

Rođen je 1995. u Beogradu. Završio osnovne (2018) i master studije (2019) srpske književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu, a trenutno je na doktorskim studijama na istom fakultetu. Od 2020. godine, stipendista Ministarstva prosvete, nauke i tehnološkog razvoja. Objavljuje književnu kritiku, esejistiku, poeziju i naučne radove.

Uroš Ristanović

Uroš Ristanović

Rođen je 1994. godine u Beogradu. Diplomirao na katedri za Srpsku književnost i jezik sa komparatistikom Filološkog fakulteta Univerziteta u Beogradu, gde je završio i master studije Srpske književnosti. Pri Slavističkom institutu Univerziteta u Kelnu završio je master studije Cultural and Intellectual History between East and West. Nakon završenih master studija pohađao je doktorske studije srpske književnosti na Univerzitetu u Beogradu. Trenutno radi kao asistent pri Insitutu za Slavistiku Univerziteta u Beču. Osnivač Studentskog književnog lista Vesna pri Filološkom fakultetu, urednik rubrike Poezija u časopisu Eckermann. Objavio zbirku pesama Sutra (Edicija SENT, Novi Pazar : 2018). Objavljuje poeziju, eseje i kritiku u periodici. Živi na Umci i u Beču.

Ursula Legvin

Ursula Legvin

Rođena u Berkliju 1929. godine. Američka književnica poznata uglavnom po svojim knjigama iz oblasti naučne i epske fantastike. Diplomirala je 1951. na koledžu Redklif Francusku i italijansku renesansnu književnost a magistrirala 1952. na univerzitetu Kolumbija (Francuska i italijanska književnost). Doktorske studije je nastavila u Francuskoj zahvaljujući Fulbrajtovoj nagradi ali ih nije završila. Pisanjem se profesionalno bavi od sredine šezdesetih godina. Objavila je veliki broj knjiga i dobitnica je niza nagrada kako iz oblasti naučne fantastike tako i iz oblasti beletristike. Među njima, najznačajnija je nagrada Fondacije za nacionalnu knjigu (National Book Foundation) koja je dodeljena Ursuli Legvin 2014. za izuzetan doprinos američkoj književnosti. Iako se njeni romani i priče svrstavaju u žanr fantastike oni uistinu prevazilaze bilo kakva žanrovska određenja i najbolje ih je posmatrati kao izuzetna beletristička dela. Priča “Tišina Asona” je iz zbirke priča Changing Planes objavljene 2003. Prevela Danijela Jovanović

Valentina Novković

Valentina Novković

Piše poeziju, kratke priče, bavi se prevođenjem i pisanjem književnih osvrta. Diplomirala na katedri za ruski jezik i književnost. Poeziju je objavljivala u mnogim časopisima: „Književne novine“, „Književni pregled“, „Balkanske vertikale“, elektronskim časopisima „Zvezdani kolodvor“ i „Društvo živih pesnika“ gde su dve njene pesme prevedene na engleski. Pored toga njena poezija je prevođena na ruski i na bangla. Na konkursku Čukaričko pesničko proleće (2014.) osvaja drugu nagradu za najlepšu ljubavnu pesmu. Iste godine iz štampe izlazi njena zbirka pesama „Bezvremeno“ (izdavačka kuća Draslar). 2017. godine učestvuje u zborniku Bojićevog poetskog kutka jedinstvene i najposećenije pesničke tribine u nas. Živi i stvara u Beogradu.

Valerija Stefanović

Valerija Stefanović

Rođena je 1960. u Novom Pazaru gde danas radi kao viši bibliotekar na Odeljenju periodike. Završila Učiteljski fakultet u Prizrenu. Objavila jedanaest stručnih radova iz oblasti bibliotekarstva.

Vanda Mikšić

Vanda Mikšić

Rođena je u Šibeniku 1972. Diplomirala u Zagrebu talijanski i francuski jezik s književnošću, doktorirala u Bruxellesu. Radila u Bruxellesu i Parizu u hrvatskim diplomatskim predstavništvima, u Zagrebu kao samostalna prevoditeljica, suradnica na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, znanstvena suradnica na ULB-u, docentica na Odjelu za francuske i iberoromanske studije Sveučilišta u Zadru, suradnica je Centra za knjigu, članica uredništva časopisa Tema i suurednica biblioteke Domaine croate pri francuskoj izdavačkoj kući L´Ollave. Objavila je teorijsku knjigu Interpretacija i prijevod (2011) te dvadesetak znanstvenih i stručnih članaka u hrvatskoj i francuskoj periodici te zbornicima. Dobitnica je nekoliko nagrada. Pjesme su joj prevođene na francuski, turski i makedonski jezik.

Vasa Pavković

Vasa Pavković

Rođen je 1953. u Pančevu. Završio je Filološki fakultet u Beograd i postdiplomske studije na istom fakultetu. Radi u Institutut za srpski jezik, jedan je od urednika Rečnika srpskohrvratskog književnog i narodnog jezika koji izdaje SANU. Objavio je osam pesničkih knjiga, pet zbirki priča, tri romana, pet antologija, destak knjiga iz srpske književne tradicije, sedam knjiga kritika, dve knjige posvećene stripu. Dobitnik je niza nagrada: Brankova, Milan Rakić, Milan Bogdanović ...

Velimir Kostov

Velimir Kostov

(1956‒2020) rođen je u Dimitrovgradu. Diplomirao na anglistici na Filozofskom fakultetu u Nišu. Radio kao profesor engleskog jezika i stručni prevodilac, kao direktor i pomoćnik direktora Pozorišta lutaka u Nišu, bio direktor Novinsko-izdavačke ustanove „Bratstvo”. Bio predsednik Saveta za ljudska i manjinska prava u Gradskom veću grada Niša. Pesnik i prevodilac. Bio je član Srpskog književnog društva, Udruženja književnih prevodilaca Srbije, Srpskog i Bugarskog PEN Centra. Član Upravnog odbora Srpskog PEN Centra. Prevodio sa engleskog, francuskog i bugarskog jezika. Poezija mu je prevođena na engleski, francuski, bugarski, slovenački i makedonski jezik. Preminuo u Nišu nakon kraće i teške bolesti 16. 7. 2020. Knjige Prećutni dogovori, pesme, Gradina, Niš, 1997. Ako to zna Vaclav Havel, pesme, Niški kulturni centar, Niš, 2004. Černa pčela, pesme (na bugarskom), Bratstvo, Niš, 2011. Prevodi i antologije Antologija kratke priče SAD , Bagdala, Kruševac, 1984. Antologija kratke priče Kanade, Bagdala, Kruševac, 1986. Elis Manro, Lišaj, Sveske, Pančevo, 1992. Deni Laferijer, Kako voditi ljubav sa crncem, Gradina, Niš, 1995, drugo izdanje Oktoih, Podgorica, 1999. Margaret Etvud: Dobre kosti, Oktoih, Podgorica, 1995. Antologija kratke priče Bugarske , Bagdala, Kruševac, 1998. Cvetanka Elenkova, Rane od slobode, Povelja, Kraljevo, 2009. Apple in the Heart – Smotra kulturnih dostignuća Roma Srbije XXVI, prevod na engleski, Niš, 2002. Alek Popov, Novo za napredne, priče, Geopoetika, 2010. Edvin Sugarev, Skrivena čula, Niški kulturni centar, 2019.

Veselin Gatalo

Veselin Gatalo

Rođen, školovao se i živi u Mostaru. Autor više proznih i poetskih dela. Više puta nagrađivan. Pisao za Status, mostarski sedmičnik “Republika”, Motrišta, Zarez, Album, Kolaps, NIN, Slobodnu Bosnu, Fantom slobode, list Azra, portale Bljesak i Poskok.info, Pogled.ba te druga izdanja, za francuski Hopala, češki časopis Kartki, Glas Srpske, portale poskok.info, Depo i pogled.ba i druge. Prema romanu “Ja sam pas… i zovem se Salvatore” postavljena pozorišna predstava u Zrenjaninu, u Zagrebu se radi dugometražni crtani film prema scenariju autora. Djela mu su mu prevođena na više stranih jezika. Govori francuski, španski, italijanski i engleski jezik.

Vesna Barzut

Vesna Barzut

Rođena je 1987. godine. Po zanimaju je master psiholog. Trenutno je student doktorskih studija psihologije na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Piše poeziju i književnu kritiku. Prikaze je objavljivala u Agonu i Afirmatoru, a poeziju na portalu Strane kao i u elektronskom zborniku Poeziranje – ODgovori.

Vesna Trijić

Vesna Trijić

Rođena je u Kraljevu 1975. godine. Diplomirala srpsku književnost i jezik sa opštom književnošću na Filološkom fakultetu u Beogradu, čiji je sada doktorand. Novinsku kritiku redovno piše od 2002. godine, najpre za dnevnik Blic (do 2014), a zatim za magazin Pečat. Oglede objavljuje u svim relevantnim književnim časopisima. Dobitnica je nagrade Milan Bogdanović za najbolju književnu kritiku 2010. godine. Članica je Srpskog književnog društva. Knjiga njenih eseja iz savremene srpske proze, Patologija junaka, nalazi se u štampi. Živi u Zemunu.

Vida Ognjenović

Vida Ognjenović

Književnica i rediteljka. Rođena je u Dubočkama pored Nikšića. Osnovnu školu završila u Vrbasu, a gimnaziju u Sremskim Karlovcima. Diplomirala je na Katedri za opštu književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu 1963. i na Odseku za režiju beogradske Akademije za pozorište, film i televiziju 1965. Postdiplomske studije je započela u Parizu na Sorboni, a magistarski rad iz teorije i prakse odbranila je na Univerzitetu u Minesoti,SAD 1972. godine. Radila kao asistent na FDU u Beogradu. Za direktora Drame Narodnog pozorišta u Beogradu izabrana je 1977. godine, a po isteku četvorogodišnjeg mandata, ostala je na angažmanu kao stalni reditelj. Kao profesor po pozivu, predavala je na univerzitetima u Los Anđelesu (USLA),Čikagu (UIC) od 1981-1982, a u okviru predavačkih turneja obišla je u nekoliko mahova, kao gost predavač, sve veće univerzitete SAD (1985, 1991, 1997 i 1999). Redovni je profesor Akademije umetnosti u Novom Sadu. Njen rediteljski opus čini blizu stotinu pozorišnih, kao i veliki broj televizijskih i radio režija, od kojih mnoge po sopstvenim tekstovima. Objavila je četiri knjige proze: zbirke pripovedaka Otrovno mleko maslačka, (Prosveta, Beograd, 1994) i Stari sat (Prosveta, Beograd, 1996), Najlepše priče Vide Ognjenović (Prosveta, Beograd, 2001), roman Kuća mrtvih mirisa (Prosveta, Beograd, 1995) i sedam knjiga drama: Melanholične drame (SKZ, Beograd, 1991), Devojka modre kose (Ars dramatika, Beograd, 1994), Setne komedije (SKZ, Beograd, 1994), Mileva Ajnštajn, kao i sabrane drame u tri knjige Drame I, II, III (Stubovi kulture, 2000, 2001, 2002). Dobitnik je mnogih značajnih književnih nagrada za književni i pozorišni rad. Izmeću ostalih: nagradu Prosvete za knjigu godine, (1994), Andrićevu nagradu za pripovetku (1995), nagradu Branko Ćopić za prozu (1996), nagradu Laza Kostić za roman (1996), nagradu Paja Marković Adamov za prozu (1997), nagradu Romanda Serbika za prozu (1998), nagradu Stefan Mitrov Ljubiša za književno delo (1999), nagradu Statueta Joakim Vujić (2001). Dobitnik je i brojnih nagrada za režiju. Prevođena na mnoge jezike. Živi i radi u Beogradu.

Vilijam Karlos Vilijams

Vilijam Karlos Vilijams

(1883 –1963) američki pesnik i lekar. Veći deo života je proveo u Raderfordu u državi Nju Džerzi živeći konvencionalnim porodičnim životom radeći kao lekar, dok je istovremeno pisao veoma nekonvencionalnu poeziju. Iza sebe je ostavio obimno delo koje sem zbirki poezije uključuje i zbirke kratkih priča, romane, eseje, drame, kao i književne prevode.

Violeta Stojmenović

Violeta Stojmenović

Rođena je 1980. Diplomirala je opštu književnost sa teorijom književnosti i doktorirala na Filološkom fakultetu u Beogradu. Radi u Narodnoj biblioteci Bor, kao bibliotekar i urednik časopisa Beležnica. Prevode i tekstove objavljivala je u periodici (Koraci, Sveske, Letopis Matice srpske, Filološke studije, Philologia itd.)

Vladan Matijević

Vladan Matijević

Rođen je 1962. godine u Čačku. Objavio je knjige: "Ne remeteći rasulo" (pesme, 1991), "Van kontrole" (roman, 1995, nova verzija 2013), "R. C. Neminovno" (roman, 1997, nova verzija USKORO), "Samosvođenje" (pesme, 1999), "Prilično mrtvi" (priče, 2000), "Pisac izdaleka" (roman, 2003), "Časovi radosti" (roman, 2006), "Žilavi komadi" (drame, 2009), "Vrlo malo svetlosti" (roman, 2010), "Memoari, amnezije" (eseji, 2012), "Pristaništa" (priče, 2014) i "Susret pod neobičnim okolnostima" (roman, 2016).

Vladan Kuzmanović

Vladan Kuzmanović

(Beograd, 1977), avangardni pesnik, teoretičar, pisac, konceptualista, objavio Adipiscing (KDP, 2018), prvi srpski nonsens konceptualni roman, Apstraktnu poeziju: Od Koda do Gliča (Kobo Books, 2019), pesme. Ojavljuje intervjue sa L=a=n=g=u=a=g=e, Slam, Oulipo i Flarf pesnicima u američkim i kanadskim časopisima (Ginosco Literary Journal, Vallum Magazine).

Vladan Šipovac

Vladan Šipovac

Rođen 1987. u Banovićima, BiH. Diplomirao Engleski jezik i književnost na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Istočnom Sarajevu. Objavljivao poeziju u raznim časopisima, zbornicima i na portalima, kao što su: Junaci urbane bede, The Split Mind, Afirmator, Libartes, Balkanski književni glasnik, Avlija, Strane. Dobitnik je prve nagrade 43. Ratkovićevih večeri poezije za pjesnike do 27. godina. Autor zbirke poezije "Koža u kojoj ne živim", JU Ratkovićeve večeri poezije, Bijelo Polje 2014. Živi u Beogradu.

Vladana Plavšić

Vladana Plavšić

Rođena je 2000. Pohađa gimnaziju u Pančevu. Piše pesme i priče.

Vladimir Bulatović

Vladimir Bulatović

Rođen je u Beogradu 1979. godine. Autor je "Partizanske knjige".

Vladimir Gvozden

Vladimir Gvozden

Književni kritičar i teoretičar, vanredni profesor na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Bio je gostujući profesor na Univerzitetu u Regenzburgu, predavanja i seminare po pozivu je držao na univerzitetima u Bambergu, Giessenu, Pragu, Segedinu, Londonu i UPF Barselona, gostujući istraživač bio je na univerzitetima u Torontu, Inzbruku, Brnu i UPF Barselona. Radovi su mu prevođeni na mađarski, makedonski, bugarski, španski, poljski i nemački jezik. Objavljene knjige: Jovan Dučić putopisac: ogled iz književne imagologije (2003) ;Činovi prisva janja: od teorije ka pragmatici teksta (2005) ; Srpska putopisna kultura 1914-1940. (2011) ; Književnost, kultura, utopija (2011) ; Pregledni rečnik komparatističke terminologije u književnosti i kulturi (ur. M. Radović, B. Stojanović-Pantović i V. Gvozden); Nine Serbian Poets: Anthology of Contemporary Serbian Poetry / Devet srpskih pesnika: Antologija novije srpske poezija (2012); Gordost (grupa autora, 2014); Književnost i otpor (2015); Pohlepa (grupa autora, 2015); Anatomija robe: ogled iz kritike političke ekonomije (zajedno sa A. Lošoncom, 2016).

Vladimir Kolarić

Vladimir Kolarić

Rođen 1975. godine. Prozni i dramski pisac, teoretičar umetnosti i kulture, prevodilac. Diplomirao dramaturgiju i doktorirao teoriju dramskih umetnosti, medija i kulture na Fakultetu dramskih umetnosti Univerziteta umetnosti u Beogradu. Autor zbirki pripovedaka "Lutalice" (2006) i "Rat ljubavi i druge priče" (2007) i teorijske knjige "Hrišćanstvo i film" (2017). Objavljuje prozne i dramske tekstove, teorijske radove i prikaze, kao i prevode poezije, proze i esejistike sa ruskog i engleskog jezika. Sa ruskog preveo roman "Lomonosov, carski pomoćnik" Jurija Nečiporenka. Drama "Smrt u Parizu" u prevodu na ruski izvedena u Centru Mejerholjda u Moskvi. Redovni saradnik Dramskog programa Radio Beograda. Član Srpskog književnog društva i Udruženja dramskih umetnika Srbije. Docent na predmetima estetika, teorija umetnosti i kulture i Hermeneutika umetnosti na Visokoj školi za komunikacije, organizator istraživanja u Zavodu za proučavanje kulturnog razvitka u Beogradu.

Vladimir Kopicl

Vladimir Kopicl

Rođen je1949. godine. Završio je studije književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Objavio je knjige poezije Aer (Matica srpska, 1978), Parafraze puta (Matica srpska, 1980), Gladni lavovi (Književna zajednica Novog Sada, 1985), Vapaji & konstrukcije (Matica srpska, 1986), Pitanje poze (Matica srpska, 1992), Prikaze – nove i izabrane kratke pesme (Matica srpska, 1995), Klisurine (Narodna knjiga, 2002), Pesme smrti i razonode – izabrane i nove pesme (Orpheus, 2002), Smernice (Biblioteka »Svetozar Marković«, 2006), Promašaji (Narodna biblioteka »Stefan Prvovenčani«, Edicija Povelja, 2008), Sovin izbor – nove i izabrane pesme (Gradska biblioteka »Vladislav Petković Dis«, 2008), 27 pesama: tenkovi & lune (KCNS, 2011), Nesvršeno (dvojezično izdanje, Matica makedonska/ Arka, 2011), Tufne - izabrane pesme (Narodna biblioteka Srbije i Zadužbina »Desanka Maksimović«, 2013), H&Q (Arhipelag, 2013), Format zveri (Arhipelag, 2015). Knjige eseja: Mehanički patak, digitalna patka (Narodna knjiga, 2003), Prizori iz nevidljivog (Narodna knjiga, 2006), Umetnost i propast (Futura publikacije, 2018). Priredio je i preveo više zbornika i antologija: Telo umetnika kao subjekt i objekt umetnosti (Tribina mladih, 1972 – sa Anom Raković), Trip – vodič kroz savremenu američku poeziju (Narodna knjiga, 1983 – sa Vladislavom Bajcem), Novi pesnički poredak – antologija novije američke poezije (Oktoih, 2001 – sa Dubravkom Đurić) , Vrata panike – telo, društvo i umetnost u mreži tehnološke derealizacije (Orpheus, 2005), Milenijumski citati (Orpheus, 2005), Tehnoskepticizam (Orpheus, 2007) itd. Dobio je Brankovu nagradu za prvu knjigu pesama (1979), Sterijinu nagradu za pozorišnu kritiku (1989), Nagradu DKV za knjigu godine (2003), nagradu »Stevan Pešić« (2003), nagradu ISTOK-ZAPAD (2006), Disovu nagradu za pesnički opus (2008), nagradu Desanka Maksimović« za pesničko delo i doprinos razvoju srpske poezije (2012) i nagradu Ramonda Serbica za celokupno delo i doprinos književnosti i kulturi (2017). O njegovom književnom i umetničkom radu objavljene su monografska izdanja: Vladimir Kopicl:Ništa još nije ovde ali neki oblik već može da mu odgovara (Muzej savremene umetnosti Vojvodine, Novi Sad, 2007, priredio Nebojša Milenković), Najbolji svet – Vladimir Kopicl, dobitnik Disove nagrade (Gradska biblioteka »Vladislav Petković Dis, Čačak, 2008, priredila mr Marijana Matović) kao i zbornik radova Poezija Vladimira Kopicla (Zadužbina Desanka Maksimović, Beograd, 2014, priredila Mirjana Stanišić). Prevođen, zastupljen itd. Živi u Novom Sadu.

Vladimir Milojković

Vladimir Milojković

Rođen u Subotici 1978. Nagrađen za prvu zbirku „Razgovor sa Hertom“ na konkursu Prvenac SKC-a iz Kragujevca 2014. Prethodno dobio nagradu Ulaznica 2013 za poeziju. Učestvovao na internacionalnim kompilacijama zvuče poezije ’MATLIT 5.1’ (Portugalija) i ’Huellkurven 5’ (Austrija) pod pseudonimom Vladimir Vladda Miloykovitch, te ’African Smarthpone International’ filmskom festivalu sa audio-video mixom poezije (Nigerija). Umetnički performans „teško u glavi“ izveden je u Sveremenoj galeriji u Subotici 2016. (video za performans je na youtube-u), a 2019. je u Novom Sadu u maloj galeriji održao samostalnu izložbu signalističke-vizuelne poezije i kolaža „signal-iza-C-i-JA“. Druga knjiga, zbirka poezije pod nazivom „teško u glavi“ u pripremi je za štampanje i izlazi na leto 2020. Uređuje blog massigliebe.blogspot.com gde povremeno objavljuje radove i odakle se putem linkova mogu pregledati video, audio i drugi snimci i radovi autora. Živi i stvara u mestu rođenja.

Vladimir Perić

Vladimir Perić

Rođen je 1976. godine u Šapcu. Doktorirao je 2013. godine na Filološko-umetničkom fakultetu sa temom "Autobiografska, socijalna i poetička margina dadaizma Dragana Aleksića". Autor je zbirke pesama "Elipse" (2015). Objavljivao je do sada naučne studije, prikaze knjiga, prozu i poeziju u listovima i časopisima “Srpski književni list”, “Nasleđe”, „Sveske“, „Polja“, “Lipar”, “Gradina“, “Tisa”, “Stanje stvari”, “Mons Aureus”, „Tenso“, „Akt“, „Avangrad“, “Brankovina” i “MozaIQ”, kao i u zbornicima sa naučnih skupova. Uređuje “Korake”, časopis za književnost, umetnost i kulturu. Član je žirija za književnu nagradu „Meša Selimović“.

Vladimir Tabašević

Vladimir Tabašević

Rođen je 1986. u Mostaru. Studirao je filozofiju u Beogradu, a objavio je zbirke poezije Koagulum (2010.), Tragus (2011.), Kundak (2012.), Hrvatski kundak (2014.) Roman ''Tiho teče Misisipi'' našao se u užem izboru za Ninovu nagradu. Osnivač je i jedan od urednika internet časopisa "Prezupč" te je dobitnik regionalne nagrade za priču "Rat", u okviru Biber festivala, i nagrade Mirko Kovač za najbolju knjigu mladog autora. Donosimo nove priče koje će se naći u jednoj od budućih izdanja.

Vladislava Đorđević

Vladislava Đorđević

Glasovna i pozorišna glumica rođena je 1974. u Beogradu. Glumu je diplomirala na Akademiji umetnosti Braća Karić u klasi Predraga Ejdusa. Izdala je dva albuma sa grupom Vrooom u kojoj je pevala. Za najbolju žensku ulogu „Lažeš Melita“ u Splitu 2010. je dobila nagradu Mali Marulić. Njena interpetacija Sundjer Boba, Keba Krabe, veverice Sendi i ostalih likova iz tog crtanog filma dostiže veliku popularnost. Igrala u vecini beogradskih pozorista. Stalni je član Malog pozorišta Duško Radović.

Vladislava Gordić Petković

Vladislava Gordić Petković

Profesorka engleske i američke književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, književna teoretičarka i kritičarka. Koordinatorka je programa Rodne studije na Univerzitetu u Novom Sadu. Autorka je deset knjiga (jedna u koautorstvu sa Ivanom Đurić Paunović), više stotina naučnih radova, eseja i novinskih članaka. Glavna je i odgovorna urednica biblioteke Prva knjiga Matice srpske. Članica je Udruženja književnih prevodilaca Srbije, Srpskog književnog društva i PEN-a. Urednica je Kulture, naučnog časopisa za teoriju i sociologiju kulture i kulturnu politiku, od 2017. godine. Za prevode proznih knjiga Entonija Berdžesa i Ernesta Hemingveja nagrađena je nagradom "Laza Kostić" Novosadskog salona knjige i nagradom Društva književnika Vojvodine za prevod godine. Dobitnica je nagrade "Kapetan Miša Aksentijević" za doprinos u oblasti književnosti, prevodilaštva i kulture. Za rukopis knjige Književnost i svakodnevica dobila je nagradu „Istok – Zapad“. Pisala je kolumne za dnevne listove Danas i Politika.

Vladislava Vojnović

Vladislava Vojnović

Rođena je 1965. godine. Završila je dramaturgiju na FDU u Beogradu. Objavila je zbirke pesama „Ženske junačke pesme“ (2002), „Lovac na grinje“ (2007), „PeeMeSme“ (2010) i romane „Lenjinova desnica“ (2010) i „Kozje uši“ (2013). Piše za film, televiziju, pozorište i radio. Dobila je nagrade „Rade Obrenović“ Zmajevih dečjih igara i „Dositejevo pero“ za „Princa od papira“ 2008. godine. Živi u Zemunu, gde s mužem Milošem Spasojevićem, filmskim i TV-snimateljem, gaji malu filmsku producentsku kuću, jednu običnu kuću, jednu kćerku i tri mačke.

Vlatko Simunović

Vlatko Simunović

Rođen 1965. godine. Djetinjstvo, dječaštvo i mladost proveo je u nikšićkom predgrađu Straševina. Na Filozofskom fakultetu u Nikšiću diplomirao je na Odsjeku za srpskohrvatski jezik i književnost. Novinarstvom i književnom kritikom bavi se od 1995. godine. Autor je knjiga “Zapisi” i “Razgovori”. Aktuelni je član žirija za dodjelu “Njegoševe nagrade” i selektor za crnogorsko govorno područje književne nagrade “Meša Selimović”. Urednik je rubrike Kultura u crnogorskom dnevnom listu “Pobjeda”. Radi u Podgorici.

Vuk Bijelić

Vuk Bijelić

Rođen je 1979. godine u Beogradu. Studirao je ekonomiju a zatim dramaturgiju u klasi Milene Marković. Živeo je četiri godine u Londonu. Piše pesme, kratke priče. Živi i stvara u gradu u kom se i rodio.

Vuk Bogdanović

Vuk Bogdanović

Rođen 16. 12. 1983. u Beogradu. Diplomirao filmsku režiju na Akademiji Umetnosti u klasi Miloša Radivojevića. Bavi se profesionalnim radom u kinematografiji i pisanjem. Živi i radi u Beogradu.

Vuk Vučković

Vuk Vučković

Rođen 1990. godine u Beogradu. Osnovnu i srednju školu završio je u Požarevcu, dok je studije filozofije završio na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Kriške sunca/setovi noževa njegova je prva zbirka poezije objavljena u okviru edicije “Prva knjiga” Matice srpske.

Vukašin Štreker

Vukašin Štreker

Rođen je 1978. u Beogradu. Odrastao je u Pančevu. Od 2003. živi u Njujorku. Objavio je tri zbirke poezije: „Govori glasno i vodi psa sa sobom!“ (Stari prostor, Novi Sad, 2008), „Koliko je sati u Njujorku?“ (LOM, Beograd, 2013) i "Američki Košmar"(LOM, Beograd, 2015), koja se našla u užem izboru za Oktobarsku nagradu grada Beograda. Njegov debitantski, samoizdati roman „Paklena šljiva“ našao se u užem izboru na konkursu VBZ-a za najbolji neobjavljeni roman u regionu 2011. Drugi roman, "Zabrana upotrebe vatre i vode" (Književna radionica Rašić, Beograd, 2014) bio je u užem izboru za Ninovu nagradu. Svoj treći roman "Srčanost"(Književna radionica Rašić, Beograd), objavio je 2016. Sve knjige možete pronaći na www.krr.rs i www.lombooks.com.

Vule Žurić

Vule Žurić

Rođen je u Sarajevu 1969. godine. Do sada objavio šest knjiga priča, devet romana i knjigu radio-drama. Autor scenarija za film „Slepi putnik na brodu ludaka“ u režiji Gorana Markovića. Dobitnik Andrićeve nagrade za 2015. godinu. Priče su mu prevođene na mnoge jezike, prevodi sa engleskog i italijanskog. Živi u Pančevu. (Photo kredit: Miloš Lužanin)

Zahari Karabašlijev

Zahari Karabašlijev

Dramski i prozni pisac, rođen u Varni 1968. godine. Diplomirao bugaristiku na Univerzitetu u Šumenu, Bugarska. Bavio se rok muzikom, pisao pesme i priče, radio kao disk- džokej, objavljivao u novinama i časopisima. Živeo u SAD-u. U Americi je studirao fotografiju i filmsku produkciju. Tamo je napisao komad "Nedeljom uveče" izveden premijerno u Los Anđelesu. Drama "Trzaj" dobila je prestižnu nagradu Asker za novu bugarsku dramu. Roman "18% sivo" (2008., devet tiraža) preveden je na mnoge jezike i dobija nagrade Roman godine Fondacije Eduard Vik, "Čitateljski cvet" i nominaciju za nagradu "Elias Kanet"i. Ova priča je iz zbirke "Kratka istorija aviona" (2008) za koju dobija nagradu "Helikon" . Najnovija zbirka priča zove se "Simetrija" (2011.) Glavni i odgovorni urednik je jedne od najboljih izdavačkih kuća u Bugarskoj – "Siela".

Žana Živaljević

Žana Živaljević

Rođena 1961.godine u Kosovskoj Vitini, odakle je put s porodicom i kroz školovanje vodi preko Varvarina i Kruševca do Beograda, gde i danas živi i radi. Diplomirala je filozofiju na Filozofskom fakultetu Beogradskog univerziteta. Od srednjoškolskih dana počela da piše u omladinskoj štampi i radila kao novinar u studentskom radiju Indeks, Politici, Ekspres i Zemunskim novinama. Član Udruženja novinara Srbije. Svoju prvu knjigu Hadžijina sudba objavila 2017. godine.

Žarko Milenković

Žarko Milenković

Rođen 1988. godine u Prištini. Piše poeziju, prozu, eseje, književnu i umetničku kritiku, kao i naučne radove. Bavi se proučavanjem srpske književnosti ХХ veka. Trenutno je na doktorskim studijama Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Objavljuje u časopisima i zbornicima. Stalni je kritičar časopisa Koraci. Objavio je knjige pesama: Kenotaf (2011) i Krhotine leta (2019). Uredio zbornike radova: Dušan Kovačević: ideologija, čovek, drama (2017), Sarić: svetlost, stvaranje, strah (2018) i Zlata Kocić: slavuji, ljiljani, lestve (2019). Urednik je književnih programa i izdanja Doma kulture „Gračanicaˮ u Gračanici. Živi u Preocu kod Prištine.

Zekerija Tamir

Zekerija Tamir

Rođen u Damasku 1931. godine, a danas živi u Londonu. U mladosti bio kovač, a danas jedan od najboljih svetskih pripovedača. Otvorio je sajam knjiga u Frankfurtu 2004. godine, a 2009. godine dobio kanadsku nagradu Blue Metropolis. Piše uglavnom kratke priče koje svetska kritika smatra primerima zgusnutog proznog izraza i čistote stila. Objavio trinaest pripovedačkih zbirki od kojih je Srpko Leštarić kod nas preveo sedam.

Željko Dušanov Vušurović

Željko Dušanov Vušurović

Rođen 1975. godine. Radio je kao novinar za Radio Cetinje i Radio »Free Montenegro«. Bio je i dopisnik sa Cetinja za »Radio Slobodna Evropa« od 1999. do 2002. godine. Svršeni je student Specijalističkih studija Dramaturgije na Fakultetu dramskih umjetnosti na Cetinje. Učesnik je dvije radionice Kraljevskog pozorišta »Zetski dom« pod mentorstvom dramskih pisaca Ljuba Đurkovića i Gian Marie Cerva. »Deportacija« je njegova prva izvedena drama. Neoženjen. Ima sina Dušana.

Živko Grozdanoski

Živko Grozdanoski

Rođen 1986. godine u Kičevu, Zapadnoj Makedoniji. Sa srednim obrazovanjem stekao se u privatnoj američkoj gimnaziji „Nova” u Skoplju, a diplomirao je na Filoloskom fakultetu „Blaže Koneski” u Skoplju, otsek talijanski jezik i knjizevnost. Kao stipendista, imao je jednomesečni prestoj na University of Winston-Salem u SAD, i dvomesečni prestoj na Università per Stranieri di Perugia. Objavio je zbirku pjesme „Pesak i svila” (2005), zbirka kratke-kratke priče „Otiske na kockice leda” (2009/2016), zbirka priča „Neka nam oproste trave” (2011), zbirka tri novele „Kufer za troje” (2014), roman „Posledne ime budučnosti” (2018) i, pod psevdonimom Jules Menard, zbirka „50 priče – izbor iz deset zbirke priče” (2019). Preveo je sa italijanskog šest knjige od Niccolò Ammaniti, Alessandro Baricco, Emanuele Trevi, Italo Svevo i Eugenio Montale. U 2007 na filmskom festivalu u Kanu prikazan je njegov amaterski kratak dokumentarni film „In cage”, snimljen 2006. u Kosovskoj Mitrovici. Njegove priče i roman prevedeni su na srpski, bugarski, albanski, slovenecki i talijanski jezik.

Živorad Nedeljković

Živorad Nedeljković

Rođen u Kraljevu 1959. godine. Pesnik i urednik pesničkih knjiga. Od 2002. godine radi kao urednik u izdavačkoj delatnosti Narodne biblioteke „Stefan Prvovenčani“ u Kraljevu. Knjige pesama: Pogrešna prognoza (1991), Majka (1994), Tutin i još pedeset pesama (1998), Jezik uveliko (2000), Tačni stihovi (2001), Sušti poslovi (izabrane i nove pesme, 2002), Negde blizu (2003), Drugi neko (2005) i Ovaj svet (2009). „Zmajevu nagradu“ Matice srpske i nagradu „Branko Miljković“ dobio je za knjigu Tačni stihovi, a nagradu „Đura Jakšić“ za knjigu Negde blizu. Povodom „Zmajeve nagrade“ za knjigu Tačni stihovi objavljen je zbornik radova Poezija Živorada Nedeljkovića (2003). Pesme Živorada Nedeljkovića su prevođene na engleski i poljski jezik. Za zbirku pesama Ovaj svet (2009) je dobio Nagradu „Meša Selimović“ za najbolju knjigu godine i Nagradu „Jefimijin vez“. Za ukupno pesničko delo dobio je Disovu nagradu (2010). Živi u Čačku.

Zlatko Paković

Zlatko Paković

Rođen u Valjevu 1968. godine, pisac i pozorišni reditelj. Objavljene knjige: "Dnevnik pevanja", pesme, Beograd, 1995. , "Soba za jedan krevet", roman, Beograd, 2002., "Zajednički pepeo", roman, Beograd, 2008., "Anatomija nacionalističkog morala", ogledi, Beograd, 2012., "O autoritarnoj savesti", ogledi, Beograd, 2015. i "Enciklopedija živih", drama, Beograd, 2016. Najpoznatije autorske pozorišne predstave: "Ubiti Zorana Đinđića", Novi Sad, 2012., "Ibzenov Neprijatelj naroda kao Brehtov poučni komad", Beograd, 2014., "Enciklopedija živih - umetnička intervencija u srbijanskoj i kosovskoj stvarnosti", Beograd-Priština, 2015., "Filosofija palanke - Božićni oratorijum Radomiru Konstantinoviću", Beograd, 2015., "Otelo - nezakonita liturgija", Zadar, 2016., "Kapitalizam, geometrijskim redom izložen", Subotica, 2016. i "Don Kihot ili šta su danas vetrenjače i odakle vetar duva", Novi Sad, 2017. Živi u Beogradu. Stalni kolumnista i pozorišni kritičar dnevnog lista "Danas".

Zlatko Stevanović

Zlatko Stevanović

Rođen 1989. godine u Požegi. Osnovne i master studije završio je na Filološkom fakultetu u Beogradu na Katedri za srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima. Jedan je od osnivača književnog društva „Orfisti“ sa kojima je organizovao skupove analitičkog čitanja autorske književnosti. Poeziju je objavljivao u književnim časopisima i zbornicima (Disovo proleće, Trag, Vesna, Afirmator, Pesme iz magle). Uživa u muzici i svira bas gitaru. Njegova prva zbirka pesama Dnevnik u osam objavljena je 2019. godine u izdanju Darma Books.

Zlatoje Martinov

Zlatoje Martinov

Rođen u Pančevu 1953. Diplomirao na Ekonomskom fakultetu u Beogradu na kojem je i magistrirao. Piše kraću prozu, književnu kritiku, a bavi se i književnim prevođenjem i publicistikom. Autor je mnogih književnih prevoda i tekstova (recenzija, prikaza, teorijskih članaka) u srpskoj i esperantskoj periodici. Trenutno radi kao glavni i odgovorni urednik međunarodnog književnog časopisa „Literatura Foiro“ koji izlazi u Švajcarskoj.

Zoran Bognar

Zoran Bognar

Pesnik, esejista, prozni pisac, književni kritičar i antologičar, rođen je 30. januara 1965. godine u Vukovaru. Poezija Zorana Bognara prevođena je na italijanski, francuski, engleski, mađarski, nemački, švedski, slovenački, makedonski, španski, turski, jermenski, grčki, holandski, friski, poljski, rumunski, arapski i bugarski jezik. Dobitnik je mnogih nacionalnih književnih nagrada.

Zoran Hercigonja

Zoran Hercigonja

Rođen je 1990. godine u Varaždinu. Piše kratke priče i poeziju, slika i radi na Drugoj gimnaziji u Varaždinu.

Zoran Ž. Paunović

Zoran Ž. Paunović

Živi i radi u Beogradu. Studirao je engleski, makedonski, srpski i staroslovenski jezik na univerzitetu u Skoplju, kao i engleski i bugarski jezik na univerzitetu u Beogradu, gde je i diplomirao. Radio je kao prevodilac i veb-novinar za tada nezavisni internet portal i radio stanicu B92 kao i za pokret Otpor!. Od 2001. godine je frilenser a od 2012. ima status slobodnog umetnika/književnog prevodioca. U autore koje je do sada preveo spadaju: Patriša Hajsmit, Tibor Fišer, Sebastijan Foks, Toni Parsons, Dilan Tomas i Tomislav Osmanli. Prvu pesmu i kratku priču objavio je kada je imao devet godina. Objavljivao je kratke priče u književnim časopisima i na veb-portalima.

Zoran Pešić Sigma

Zoran Pešić Sigma

Rođen 1960. u Beloj Crkvi (Banat). Živi u Nišu. Urednik je časopisa za književnost, umetnost i kulturu „Gradina“. Član Srpskog književnog društva. Pesme su mu prevođene na bugarski, rumunski, mađarski, makedonski, poljski, španski i grčki jezik. Objavio je knjige pesama: Promaja (1983), Orgijanje praznine (1992), Kaktusova senka - ep o strahu (1993), Udobnost besmisla (2004), Voz za jednog putnika (2008), Varka - knjiga izgubljenih vizija (2012), Srodne duše, (2015). Knjige proze (koautor): Hronike o Hloygeu (1991) i Terra Marginalis (1997). Prevedene knjige: Voz za jednog putnika i Neuhvatljivo vreme dvojezično na grčki jezik (2012), Voz za jednog putnika na bugarski jezik (2013), Varka na makedonski jezik (2013).

Zoran Živković

Zoran Živković

Rođen 1948. Godine. Autor je dvadeset dva prozna dela. Zaključno sa 2018. godinom ukupno su objavljena 184 izdanja Živkovićevih proznih dela – 78 u Srbiji i 106 u inostranstvu. Živković je jedan od najprevođenijih srpskih pisaca u 21. veku. Do kraja 2018. godine pojavilo se 106 stranih izdanja njegovih proznih dela, u 23 zemlje, na 20 jezika. Knjige su mu izišle u SAD, Engleskoj, Italiji, Portugaliji, Nemačkoj, Španiji, Francuskoj, Danskoj, Grčkoj, Švajcarskoj, Holandiji, Japanu, Južnoj Koreji, Brazilu, Turskoj, Saudijskoj Arabiji, Rusiji, Češkoj, Poljskoj, Bugarskoj, Ukrajini, Sloveniji i Hrvatskoj. Priče su mu objavljene u antologijama i časopisima u SAD, Engleskoj, Japanu, Poljskoj, Finskoj, Danskoj, Francuskoj i Mađarskoj. Dobitnik je mnogih nagrada i priznanja.

Zorica Babić

Zorica Babić

Završila Grupu za srpsku i opštu književnost 2006. Piše i objavljuje poeziju, priče za decu, naučne radove, prikaze knjiga, tekstove za „Pečat“. Autor sedam izložbi, uglavnom o srpskim piscima. Radila kao lektor, bibliotekar, urednik.

Zorica Bajin Đukanović

Zorica Bajin Đukanović

Rođena 1952. godine u Mostaru. Diplomirala je na Grupi za jugoslovensku književnost Filološkog fakulteta u Beogradu. Piše poeziju, prozu i književnost za mlade. Objavila šesnaest knjiga. Knjige poezije TROMB (1994) i POSTAVA (1999), knjige pripovedaka HOTEL FILOSOF (2003) i SAID KRALJ SUNCOBRANA (2009) i knjige poezije za mlade ČAROBNJAK (1999), KUTIJICA ZA SVICA (2010), DAN OD LETA (2014), MALE LJUBAVNE PESME (2017) … Poezija i proza prevođeni su joj na ruski, engleski, holandski, rumunski, rusinski i makedonski jezik. Zastupljena u 60 antologija, hrestomatija, udžbenika i čitanki. Živi u Beogradu.

Žorž Šeade

Žorž Šeade

Francuski pesnik i dramski pisac libanskog porekla. Rođen u Aleksandriji 1905, a umro, bežeći 1978. godine od građanskog rata u svojoj zemlji, u Parizu u kojem se nastanio 1989. godine. Jedan od tvoraca nove francuske drame, zajedno s Beketom, Joneskom i Arturom Adamovom. Poznat po dramama: "Gospodin Bubl" (1951), "Veče poslovica" (1954), "Vaskova priča" (1956), "Putovanje" (1961), "Emigrant iz Brisbena" (1965). Pored nekolikih pesničkih zbirki nazvanih "Pesme" (1938, 1948, 1949, 1952, 1969. i, posthumno, 1998), štampao je i sledeće: "Iskre" (1928), "Rodogune Sinne" (1948), "Sultanov učenik" (1950), "Sretneš li goluba" (1951), "Plivač jedine ljubavi" (1985). Sve su napisane na francuskom jeziku.

Zvonko Karanović

Zvonko Karanović

Rođen je 1959. u Nišu. Piše poeziju i prozu. Objavljivao je u svim najznačajnijim književnim časopisima stare i nove zemlje. Pesme su mu prevedene na šesnaest jezika. Zastupljen je mnogim pesničkim antologijama, najznačajnije u New European Poets (Graywolf Press, USA, Minnesota, 2008). Objavio je knjige pesama: Blitzkrieg (1990), Srebrni Surfer (1991), Mama melanholija (1996), Extravaganza (1997), Tamna magistrala (2001), Svlačenje (2004), Mesečari na izletu (pesme u prozi) (2012, nagrada „Laza Kostić“), Kavezi (2013, nagrada „Biljana Jovanović“), Najbolje godine naših života – izabrane pesme 1991 – 2004 (2014, nagrada „Kočićevo pero“ i „Kočićeva knjiga“), Zlatno doba (2015, nagrada „Dušan Vasiljev“). Objavio je šest samostalnih knjiga izabranih pesama u inostranstvu, najznačajnije u USA, It Was Easy To Set the Snow On Fire – Selected Poems (Phoneme Media, L.A., USA, 2016). Napisao je trilogiju Dnevnik dezertera koju čine romani Više od nule (2004) Četiri zida i grad (2006) i Tri slike pobede (2009). Živi u Beogradu.

Zvonko Taneski

Zvonko Taneski

Rođen 1980. u Skoplju. Pesnik, književni kritičar, prevodilac, urednik, antologičar, univerzitetski profesor. Diplomirao je na Filološkom fakultetu u Skoplju, na odseku za opštu i komparativnu književnost. Magistrirao na Univerzitetu u Peruđi, a dva doktorata odbranio na Univerzitetu Komenski u Bratislivi i na Univerzitetu Konstantin filozof u Nitri. Radio kao profesor na katedri za srpsku književnost u Bratislavi i kao prvi lektor za makedonski jezik. Objavio sledeće zbirke poezije: "Otvorena vrata" (1995), "Hor trulog lišća" (2000), "Srt" (2003), "Čokolada u portfoliu" (2010)," Nežnosti bez garantnog lista" (2012), "Čekajući istoriju" (2016). Takođe objavio više naučno-teorijskih knjiga. Preveo i prepevao na makedonski jezik mnoge pesnike. Dobitnik je brojnih značajnih pesničkih nagrada. Prevođen na srpski, engleski, poljski, češki, italijanski, filipinski, ruski, ukrajinski, bugarski.

Sva prava zadržana © 2015 - 2021 Eckermann ISSN 2466-3220 (Online) Objavljivanje časopisa pomaže Ministarstvo kulture i informisanja